• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Duszenie - chwyt

    Przeczytaj także...
    Sambo (ros. самбо) – powstała w 1. połowie XX wieku rosyjska sztuka walki łącząca techniki judo z regionalnymi odmianami zapasów z terenu dawnego ZSRR. Jest uznawana za dyscyplinę sportową.Brazylijskie jiu-jitsu (BJJ, nazywane też Gracie Jiu-Jitsu lub po prostu jiu-jitsu, choć jest to określenie nieprecyzyjne i może być mylone z japońskim pierwowzorem) − brazylijska sztuka walki wywodząca się z ju-jitsu, zapasów i judo, która wyróżnia się naciskiem na walkę w parterze.
    Poddanie (poddanie się) – termin używany w niektórych sportach walki określający akt rezygnacji jednego z zawodników z prowadzenia dalszej walki, który skutkuje jego natychmiastową porażką. Przyczynami poddania się mogą być m.in.: założenie dźwigni, duszenie, znalezienie się w pozycji uniemożliwiającej kontynuowanie walki, wyczerpanie sił, kontuzja.
    Duszenie zza pleców

    Duszenie – technika obezwładnienia przeciwnika w walce wręcz, polegająca na zatamowaniu dopływu powietrza lub krwi do mózgu wskutek ucisku na narządy oddechowe lub krwionośne.

    Duszenia stosowane są w wielu sportach i sztukach walki (np. jiu-jitsu, judo, BJJ, sambo, luta livre, MMA, aikido). Ze względu na bezpieczeństwo zawodników, w walce sportowej techniki duszeń stosuje się w sposób kontrolowany. Zwykle polegają one na uciskaniu narządów krwionośnych (tętnic szyjnych), zabronione są natomiast chwyty mające na celu ucisk narządów oddechowych (np. zgniatanie krtani). Walkę, w której zastosowano duszenie i przeciwnik nie może się z niego uwolnić, przerywa się po poddaniu lub sygnale sędziego.

    Krtań (łac. larynx) – górny odcinek układu oddechowego o 4 - 6 cm długości, nieparzysty narząd służący do wydawania dźwięków. Krtań łączy gardło z tchawicą. Krtań łączy się z gardłem za pośrednictwem wejścia do krtani (łac. aditus laryngis), a z tchawicą łączy się na poziomie górnej części trzonu C5 lub C6. Krtań ma kształt odwróconej, trójściennej piramidy o ściętym i zaokrąglonym wierzchołku oraz o dwóch ścianach przednio-bocznych i jednej tylnej.Mieszane sztuki walki (MMA, Mixed Martial Arts) – dyscyplina sportowa, w której zawodnicy sztuk i sportów walki walczą wręcz przy dużym zakresie dozwolonych technik (w zasadzie dopuszcza się wszystkie techniki dozwolone w innych sportach walki bez broni). Mieszane sztuki walki wyrażają jeden ze współczesnych kierunków rozwoju sztuk walki – zapewnienie widowiska sportowego, w którym walka toczy się przy jak najmniejszych ograniczeniach, ale jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka śmierci i poważnych, trwałych obrażeń ciała.

    Niektóre rodzaje duszeń stosowanych w walce sportowej:

  • duszenia rękami:
  • duszenie gilotynowe
  • duszenie anakonda
  • duszenie trójkątne rękami/boczne
  • duszenie zza pleców
  • duszenie północ-południe
  • duszenie krzyżowe
  • duszenie barkiem z pozycji bocznej, ang. The Von Flue Choke
  • duszenie brabo / d'arce
  • duszenia nogami:
  • duszenie trójkątne nogami
  • odwrócone duszenie trójkątne
  • gogoplata
  • inne:
  • duszenie za pomocą uniformu, np. kołnierzem judogi (w judo) czy gi (w BJJ)
  • Przykłady[ | edytuj kod]

  • Duszenie gilotynowe

    Judo, dżudo (jap. 柔道, jūdō, "łagodna droga, łagodny sposób"; "droga miękkości, szlachetna droga") – sztuka walki powstała w Japonii.Luta livre (por. wolna walka) – w języku portugalskim termin ten w szerokim ujęciu może oznaczać "zapasy", bądź "wrestling". W Brazylii wąskie znaczenie tego słowa odnosi się do powstałej w latach 20. XX wieku w Rio de Janeiro formy zapasów, w której zawodnicy dążą do pokonania rywala przez zastosowanie dźwigni i duszeń.
  • Duszenie krzyżowe

  • Gogoplata

  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Duszenia stosowane w sportach walki (ang.)




  • Warto wiedzieć że... beta

    Jujutsu lub jujitsu (jap. 柔術, jūjutsu, dosł. "sztuka ustępliwości", "sztuka łagodności, miękkości"; jū – miękkość, łagodność, giętkość, elastyczność, jutsu - sztuka, technika, umiejętność) - tradycyjna japońska sztuka walki lub metoda walki wręcz, bez broni lub z użyciem małego oręża, stosowana w ataku i obronie, w starciu z jednym albo kilkoma uzbrojonymi lub nieuzbrojonymi przeciwnikami.
    Tętnica szyjna wspólna (łac. arteria carotis communis) - główne naczynie tętnicze zaopatrujące głowę i szyję. Lewa odchodzi z łuku aorty, a prawa z pnia ramienno-głowowego. Na szyi biegnie razem z żyłą szyjną wewnętrzną i nerwem błędnym w powrózku naczyniowo-nerwowym. W obrębie trójkąta tętnicy szyjnej wychodzi ona spod przedniego brzegu mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego dając możliwość dogodnego badania tętna. W górnym biegu wytwarza zatokę tętnicy szyjnej. Tętnica szyjna wspólna dzieli się na wysokości 3-4 kręgu szyjnego na tętnicę szyjną wewnętrzną i tętnicę szyjną zewnętrzną. W obrębie szyi tętnica szyjna wspólna biegnie tranzytem nie oddając przed podziałem żadnych gałęzi.
    Walka wręcz – określenie to odnosi się zarówno do walki na krótkim dystansie przy użyciu broni, najczęściej białej (np. noża, miecza, szabli czy bagnetu), jak i do walki dwóch nieuzbrojonych przeciwników za pomocą chwytów oraz uderzeń.
    Aikido (jap. 合気道, aikidō, w dawnym zapisie 合氣道) – japońska sztuka walki skodyfikowana przez Morihei Ueshibę pod koniec dziewiętnastego i na początku dwudziestego wieku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.617 sek.