• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dulo

    Przeczytaj także...
    Bułgaria należy do najstarszych państw słowiańskich. Jej mieszkańcy mówią językiem z grupy języków południowosłowiańskich, bardzo wcześnie przyjęli chrzest i posługują się cyrylicą - pismem używanym przez wschodnich i południowych Słowian. W rzeczywistości jednak pierwsze państwo bułgarskie zostało stworzone przez turecki lud Protobułgarów, który - na przestrzeni wieków, szczególnie po przyjęciu chrześcijaństwa - ulegał procesowi slawizacji. Protobułgarzy - plemiona pochodzenia tureckiego - dotarli do Europy zapewne w II wieku naszej ery. Początkowo zasiedlili rozległe stepy pomiędzy morzami Czarnym i Kaspijskim, a w połowie IV wieku kraje kaukaskie. Od końca V wieku zaczęli podejmować zbrojne wyprawy przeciwko Bizancjum.Wielka Bułgaria (t. Stara Bułgaria-Byzantine Greek: Παλαιά Μεγάλη Βουλγαρία, Palaiá Megálē Boulgaría) – ziemie między Dnieprem a Kubaniem, zamieszkane przez plemiona bułgarskie.
    Historia Bułgarii (681-1018) – historia pierwszego państwa bułgarskiego, istniejącego w latach 681-1018 na Półwyspie Bałkańskim, mającego stolicę najpierw w Plisce, a następnie w Presławiu. W okresie swego największego rozwoju terytorialnego na początku IX wieku zajmowało powierzchnię ok. 750 000 km² i obejmowało w całości tereny dzisiejszej Bułgarii, a częściowo również: Albanii, Czarnogóry, Grecji, Macedonii, Rumunii, Serbii, Turcji, Ukrainy i Węgier.
    Migracje Bułgarów w okresie rządów Dulo (1 – Bułgaria naddunajska Asparucha, 5 – Bułgaria wołżańsko-kamska Kotraga)
    Założenie państwa bułgarskiego przez Asparucha

    Duloprotobułgarski ród arystokratyczny i dynastia władająca Wielką Bułgarią oraz Bułgarią naddunajską w pierwszym okresie jej istnienia, jako niezależnego państwa (VII w.-VIII w.).

    Protobułgarzy również Prabułgarzy – lud koczowniczy pochodzenia huńskiego, który pomiędzy V a VII wiekiem zamieszkiwał stepy nadczarnomorskie. Nazwa Bułgar pochodzi od tureckiego bulgha i oznacza "mieszać się".Terweł (bułg. Тервел, w polskiej literaturze historycznej notowana jest także forma imienia Terwel) chan Bułgarii w latach 701–718. Syn Asparucha z rodu Dulo.

    Według średniowiecznych dokumentów ród Dulo wywodził się od wodza Hunów Attyli. Pierwszym częściej pojawiającym się w źródłach pewnym przedstawicielem rodu był Kubrat, władca Wielkiej Bułgarii, który toczył zwycięskie boje przeciwko Awarom oraz nawiązał bliskie kontakty z Bizancjum. Po jego śmierci Bułgarzy ulegli jednak Chazarom co zaowocowało ich migracją: jeden z synów Kubrata Kotrag poprowadził część Bułgarów na północ i utworzył tzw. Bułgarię wołżańsko-kamską, a inny syn Kubrata, Asparuch ruszył na południowy wschód i przekroczył Dunaj tworząc państwo na terenie dzisiejszej Bułgarii. Asparuch i jego następca Terweł prowadzili aktywną politykę wobec Bizancjum, tocząc z nim zwycięskie wojny, a nawet mając swój udział w obsadzaniu tronu cesarskiego. Ród Dulo wygasł wraz ze śmiercią Sewara w 753 r.

    Asparuch (czasem podaje się formę Isperych, bułg. Аспарух, Исперих) – chan protobułgarski, trzeci syn Kubrata, z rodu Dulo. Twórca Bułgarii naddunajskiej, którą władał w latach 681 – 701.Kubrat (także: Kuwrat, Kurt, bułg. Кубрат) – król (chagan) tureckojęzycznego ludu Protobułgarów, z rodu Dulo. Twórca największej potęgi Wielkiej Bułgarii. Panował w I połowie VII wieku.

    Do rodu Dulo należeli następujący władcy:

  • Chanowie Wielkiej Bułgarii
  • Orchan (I połowa VII wieku)
  • Kubrat (I połowa VII wieku)
  • Batbajan (II połowa VII wieku)
  • Kotrag (II połowa VII wieku)
  • Asparuch (II połowa VII wieku)
  • Chanowie Bułgarii
  • Asparuch (681-700)
  • Terweł (700-718)
  • Sewar (725-740)
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • I. Czamańska, Dulo [w:] Słownik dynastii Europy, red. J. Dobosz, M. Seweryński, Poznań 1999, ss. 109-111.
  • D. Lang, Bułgarzy, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1983, ss. 34, 38 - 40 i 44 - 50. ​ISBN 83-06-00831-6
  • T. Wasilewski, Dzieje Bułgarii, Ossolineum, Wrocław 1970, ss. 35 - 37 i 42 - 44.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Pierwsze państwo bułgarskie
  • Historia Bułgarii w średniowieczu
  • <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Chazarowie, Kozarowie (turecki: Hazarlar) – lud koczowniczy pochodzenia tureckiego, o którym pierwsze wzmianki pochodzą z VI wieku n.e. Tereny zajmowane przez Chazarów rozciągały się na Stepie Pontyjsko-Kaspijskim między północnym Kaukazem, Krymem, Morzem Kaspijskim a rzeką Jaik i Samarą. Trudnili się głównie pasterstwem i handlem, a bogacili na łupieskich wyprawach. Przez ich ziemie prowadziły największe szlaki handlowe z Chin do Europy (jedwabny szlak) oraz szlak północ-południe (od Waregów do Greków).




    Warto wiedzieć że... beta

    Bułgaria, Republika Bułgarii (България, Република България) – państwo położone w południowo-wschodniej Europie, na Bałkanach. Graniczy z Serbią oraz Macedonią od zachodu, Grecją i Turcją od południa, Morzem Czarnym od wschodu i Rumunią od północy.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Awarowie – koczowniczy lud, który w połowie VI wieku pojawił się w Europie. Utworzone przez Awarów wspólnie z Kutigurami państwo Kaganat Awarów zasłynęło na przełomie VI i VII wieku łupieżczymi wyprawami głównie przeciw Bizancjum. Po upadku kaganatu na początku IX wieku Awarowie stopniowo zaniknęli. Charakterystyczną cechą wyglądu zewnętrznego Awarów był niespotykany wśród innych ludów europejskich zwyczaj wiązania włosów w dwa warkocze.
    Tadeusz Ludwik Wasilewski (ur. 8 kwietnia 1933 w Wilnie - zm. 9 listopada 2005 w Warszawie) - polski historyk i dyplomata.
    Dunaj (łac. Danubius, niem. Donau, słow. Dunaj, węg. Duna, chorw. Dunav, serb. i bułg. Дунав, rum. Dunărea, ukr. Дунай gr. Ίστρος (Istros) – druga co do długości (po Wołdze) rzeka w Europie.
    Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin historiograficzny używany od XIX wieku na określenie greckojęzycznego, średniowiecznego cesarstwa rzymskiego ze stolicą w Konstantynopolu. Używane zamiennie określenie Cesarstwo Wschodniorzymskie jest bardziej popularne w odniesieniu do okresu poprzedzającego upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego. Ze względu na dominację greckiej kultury, języka oraz ludności, Bizancjum było w wielu ówczesnych krajach Europy Zachodniej nazywane "Cesarstwem Greków", podczas gdy dla jego mieszkańców, podobnie jak dla obecnych Greków, było to Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian"). Greckie słowo ρωμιοσύνη – rzymskość, dla Greków do dziś oznacza greckość. Dlatego nazywanie mieszkańców Cesarstwa przez krzyżowców "Grekami" mogło być dla nich obraźliwe. Zaś pod koniec istnienia Bizancjum określenie "Hellen" przestało oznaczać poganina, a Bizantyńczycy używali go podkreślając dumę ze swej starożytnej greckiej przeszłości.
    Batbajan – (także Batbaj, Bajan, jest też identyfikowany z Bezmerem), syn Kubrata, chan Wielkiej Bułgarii po śmierci ojca.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.