Drzewostan nasienny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Drzewostanem nasiennym nazywamy drzewostan składający się w znacznej ilości lub wyłącznie z drzew nasiennych.

Uprawa leśna (hodowla leśna) – jedna z pierwszych faz rozwoju drzewostanu obejmująca młode pokolenie drzew gatunków lasotwórczych pochodzące z nasadzenia sztucznego (z sadzonek). Uprawa powstaje w toku odnowień sztucznych na zrębach, lub na gruncie nieleśnym przy zalesianiu. Faza obejmuje pierwsze lata życia drzewostanu od zasadzenia do 20 lat. Drzewka tworzące uprawę są jeszcze małe, rosną powoli i pomimo znacznej liczebności nie tworzą na ogół zwartego zgrupowania. Przestrzenne ich rozmieszczenie w uprawie jest z reguły bardziej regularne niż w nalocie. Wpływ młodych drzewek w uprawie wzajemnie na siebie i na lokalne warunki siedliskowe jest nikły. Uprawa w korzystnych warunkach rozwoju przechodzi w młodnik.Drzewo nasienne, drzewo doborowe - drzewo rodzimego pochodzenia, wyróżniające się w drzewostanie nasiennym najkorzystniejszymi cechami hodowlanymi: gonną budową prostego, oczyszczonego pnia, dobrze ulistnioną i długą korony, dużą zdrowotnością, stosunkowo szybkim przyrostem, o pełnej zdolności do kwitnienia i obradzania nasion.

Drzewostan taki daje gwarancję, że pozyskane z niego nasiona zapewnią trwałą, wartościową genetycznie i zadowalającą produkcję leśną.

W polskich lasach już od dawna obowiązuje zasada zbioru nasion z drzew i drzewostanów nasiennych. Kryteria wyboru drzewostanów nasiennych, szczegółowo opracowane, uwzględniają pochodzenie i jakość drzewostanów.

Jako rodzime traktuje się drzewostany powstałe przed 1860 rokiem, tj. sprzed okresu kiedy jeszcze nie funkcjonował handel nasionami leśnymi. Wybór drzewostanów nasiennych przeprowadza się komisyjnie.

Jesion (Fraxinus L.) – rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (Oleaceae), który obejmuje ok. 60 gatunków drzew i krzewów pochodzących z obszarów umiarkowanego klimatu półkuli północnej. Gatunkiem typowym jest Fraxinus excelsior L..Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

W latach 60. XX wieku na terenie całej Polski wybrano spośród najlepszych drzewostanów sosnowych ponad 1500 hektarów, które zostały całkowicie wyłączone z użytkowania rębnego na okres 20-40 lat. Drzewostany te stanowiły bazę dla pozyskania nasion niezbędnych do założenia upraw sosnowych stanowiących obecnie zaplecze do odtworzenia rodzimej sosny polskiej.

Daglezja, jedlica (Pseudotsuga Carriere) – rodzaj zimozielonych drzew szpilkowych z rodziny sosnowatych, który obejmuje 5 gatunków. Dwa gatunki występują w Ameryce Północnej, jeden w Meksyku i dwa w Azji Wschodniej. Gatunkiem typowym jest daglezja zielona (Pseudotsuga menziesii (Mirb.) Franco subsp. menziesii) , która w Polsce jest gatunkiem introdukowanym.Świerk (Picea A. Dietr.) – rodzaj wiecznie zielonych drzew z rodziny sosnowatych (Pinaceae), który obejmuje około 35 gatunków. Występuje na obszarach chłodnych i umiarkowanych półkuli północnej. Gatunkiem typowym jest Picea rubra A. Dietrich.

Oprócz drzewostanów sosnowych dokonano także wyboru drzewostanów nasiennych takich gatunków drzew jak: świerk, modrzew, jodła, sosna wejmutka, daglezja, dąb, buk, olsza czarna, jesion i brzoza.





Warto wiedzieć że... beta

Sosna wejmutka zwana też sosną amerykańską (Pinus strobus L.) – gatunek drzewa iglastego z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Sosna wejmutka występuje na północnych i wschodnich obszarach Ameryki Północnej (Kanada, USA). W Polsce uprawiana, spotykana w lasach i parkach.
Modrzew (Larix Mill.) – rodzaj drzew z rodziny sosnowatych, który obejmuje kilkanaście gatunków występujących na obszarach umiarkowanych i chłodnych półkuli północnej.
Dąb (Quercus L.) – rodzaj drzew, rzadziej wysokich krzewów, zaliczony do rodziny bukowatych (Fagaceae Dumort.). Należy do niego ok. 200 gatunków występujących prawie wyłącznie w strefie umiarkowanej półkuli północnej oraz w wyższych partiach gór strefy tropikalnej. Najdalej na południe występują na Wyspach Sundajskich. Gatunkiem typowym jest Quercus robur L..
Brzoza (Betula L.) – rodzaj drzew i krzewów należący do rodziny brzozowatych. Obejmuje trudną do sprecyzowania liczbę gatunków , ponieważ w obrębie rodzaju łatwo powstają mieszańce międzygatunkowe o trudnym do ustalenia statusie taksonomicznym. Wyróżnia się zazwyczaj ok. 30–60 gatunków, ale też w niektórych bazach taksonomicznych za zaakceptowane uznaje się już ponad 100 gatunków.
Buk (Fagus L.) – rodzaj drzew z rodziny bukowatych obejmujący 9–10 gatunków. Występują one głównie w strefie umiarkowanej na półkuli północnej. W Polsce występuje w stanie naturalnym tylko buk zwyczajny (Fagus sylvatica L.). Uprawianych jest kilka gatunków obcych i liczne odmiany ozdobne buka zwyczajnego. Gatunkiem typowym jest Fagus sylvatica L..

Reklama