• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Driozaury

    Przeczytaj także...
    Ornitopody, dinozaury ptasionogie (Ornithopoda, z gr. ornis – ptak + pous – stopa) – grupa dinozaurów z rzędu ptasiomiednicznych (Ornithischia).Driozaur (Dryosaurus) - dwunożny, roślinożerny ornitopod będący bazalnym przedstawicielem kladu Iguanodontia, żyjący w późnej jurze na terenach dzisiejszej Ameryki Północnej. Jego skamieniałości odkryto na zachodzie USA. Miał mocno umięśnioną szczękę, zakończoną kostnym, bezzębnym dziobem. Długość - 3-4 metry, wagi 400 - 500 kg. Znaczenie nazwy - jaszczur drzewny, jaszczur leśny, jaszczur dąb.
    Ameryka Południowa – kontynent leżący na półkuli zachodniej oraz w większej części na półkuli południowej, a w mniejszej – na półkuli północnej. Niekiedy uważana jest również za subkontynent Ameryki.

    Driozaury to grupa dinozaurów ptasiomiednicznych z infrarzędu ornitopodów.

    Występowanie[]

    Czas[]

    Najstarsze zwierzęta, które z pewnością można zaliczyć do Dryosauridae żyły w późnej jurze; przedstawicielem grupy mógł też być środkowojurajski Callovosaurus. Ostatni znani przedstawiciele grupy żyli we wczesnej kredzie.

    Miejsce[]

    Zamieszkiwały tereny dzisiejszej Ameryki Północnej, Afryki, Europy i być może Ameryki Południowej.

    Waldozaur (Valdosaurus) – rodzaj ornitopoda z rodziny driozaurów (Dryosauridae) żyjącego we wczesnej kredzie na obecnych terenach Europy. Gatunek typowy rodzaju, V. canaliculatus, został opisany w 1975 roku przez Petera Galtona w oparciu o kość udową (NHM R185, dawniej BM R185) pochodzącą z datowanych na barrem osadów na wyspie Wight. Galton wstępnie przypisał ten gatunek do rodzaju Dryosaurus, jednak już w 1977 roku ukuł dla niego nową nazwę rodzajową Valdosaurus. Kość udowa NHM R185 mierzy 14 cm długości i należy do osobnika młodocianego, mierzącego prawdopodobnie około 127 cm długości. Dorosły waldozaur osiągał jednak znacznie większe rozmiary – długość kości udowej mogła dochodzić do 50 cm. Oprócz holotypu znana jest także druga kość udowa (NHM R186). W 1982 roku Galton i Philippe Taquet opisali drugi gatunek waldozaura – V. nigeriensis z aptu Nigru, jednak z powodu różnic stratygraficznych i morfologicznych pomiędzy V. canaliculatus a V. nigeriensis w 2009 roku Peter Galton przeniósł drugi spośród tych gatunków do osobnego rodzaju Elrhazosaurus.Dinozaury ptasiomiedniczne (Ornithischia) – rząd dinozaurów, u których budowa miednicy była podobna do budowy miednicy u ptaków, gdzie część kości łonowej biegnie ukośnie do tyłu, równolegle do kości kulszowej czyli inaczej niż u innych gadów.

    Wielkość[]

  • Długość: od 3 do 5 metrów,
  • Wysokość: około 1,5 metra,
  • Waga: od 60 do 90 kg.
  • Pożywienie[]

    Driozaury żywiły się typowymi roślinami późnej Jury i wczesnej Kredy rosnącymi nie wyżej niż 4 metry nad ziemią. Do zrywania roślin służył im bezzębny dziób.

    Rodzaje[]

  • Driozaur
  • Dysalotosaurus
  • Elrhazosaurus
  • Kallowozaur
  • Kangnazaur
  • Waldozaur
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.Ameryka Północna – kontynent o powierzchni 24 242 000 km² (co stanowi 16,3% całkowitej powierzchni lądów na kuli ziemskiej), położony na półkulach: północnej i zachodniej. Do Ameryki Północnej należy Ameryka Środkowa.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Jura późna (ang. Late Jurassic) – najmłodsza epoka jury (era mezozoiczna), trwająca około 15,5 miliona lat (od 161,2 ± 4,0 do 145,5 ± 4,0 mln lat temu). Późna jura dzieli się na trzy wieki: oksford, kimeryd i tyton.
    Jura – drugi okres ery mezozoicznej. Trwała od 201 do 145 milionów lat temu. Nazwa pochodzi od gór Jura leżących we Francji i Szwajcarii. Wprowadził ją Alexander von Humboldt w 1823 r.
    Afryka – drugi pod względem wielkości kontynent na Ziemi. Ma 30,37 mln km² powierzchni, czyli ponad 20,3% ogólnej powierzchni lądowej naszego globu. Przechodzi przez niego południk 0°, obydwa zwrotniki i równik.
    Rząd (łac. ordo) – jedna z podstawowych kategorii systematycznych stosowanych w systematyce organizmów, niższa od gromady (classis w zoologii) lub klasy (classis w botanice), a wyższa od rodziny (familia). Termin ordo został wprowadzony przez Karola Linneusza jako jedna z pięciu podstawowych kategorii w hierarchicznym systemie klasyfikacji biologicznej. Kategoriami pomocniczymi dla rzędu są nadrząd (superordo), podrząd (subordo) i infrarząd (infraordo), a w literaturze anglojęzycznej stosowane są jeszcze czasem parvorder (niższa od infrarzędu), magnorder (wyższa od nadrzędu), grandorder i mirorder (między rzędem a nadrzędem).
    Dysalotosaurus – rodzaj ornitopoda z kladu Iguanodontia i rodziny Dryosauridae, żyjącego w późnej jurze na terenach dzisiejszej Afryki. Obejmuje jeden gatunek, D. lettowvorbecki; jego nazwę wzmiankował już w 1919 r. w jednej ze swych publikacji Hans Virchow, lecz gatunek formalnie został opisany dopiero w 1920 r. przez Josefa Pompeckja. Wszystkie znane skamieniałości Dysalotosaurus zostały odkryte w latach 1910–1913 przez niemieckich paleontologów na obszarze jednego kamieniołomu (Ig/WJ) położonego ok. 2,5 km na północny zachód od miejscowości Tendaguru w Tanzanii, w osadach kimerydu. Wszystkie skamieniałości pochodzą z dwóch wielkich, blisko położonych skupisk kości; pochodzący z nich materiał kopalny D. lettowvorbecki oznaczono ponad czternastoma tysiącami numerów katalogowych. Zdecydowana większość odkrytych wówczas skamieniałości Dysalotosaurus to pojedyncze kości, ale udało się też odkryć pewną liczbę bardziej kompletnych i częściowo artykułowanych szkieletów. W kamieniołomie Ig/WJ odkryto również skamieniałości dinozaurów z rodzajów Elaphrosaurus i Kentrosaurus, co najmniej jednego, a może dwóch gatunków zauropodów i być może także drugiego taksonu z grupy teropodów, a ponadto skamieniałości pterozaurów, krokodylomorfów, lepidozaurów, płazów i trzech gatunków ssaków (Tendagurutherium dietrichi, Tendagurodon janenschi i Allostaffia aenigmatica); tym niemniej zdecydowaną większość skamieniałości odkrytych w tym kamieniołomie stanowią właśnie kości Dysalotosaurus. Duża część kości D. lettowvorbecki, w tym większość artykułowanych szkieletów zbadanych przez Pompeckja, została zniszczona w wyniku alianckich nalotów na Niemcy w czasie II wojny światowej lub zaginęła w czasie wojny; jedynymi źródłami informacji o tym materiale kopalnym są szkice zrobione przed jego zniszczeniem oraz publikacja Wernera Janenscha z 1955 r. Z okazów, które zachowały się do dziś, tylko u jednego (oznaczonego dy I) zachowało się ok. 50% szkieletu.
    Kelowozaur (Callovosaurus) – rodzaj ornitopoda z grupy iguanodontów (Iguanodontia). Gatunkiem typowym rodzaju jest Callovosaurus leedsi, opisany w 1889 roku przez Richarda Lydekkera pod nazwą Camptosaurus leedsi. Holotypem jest lewa kość udowa pochodząca z kelowejskich osadów w Oxford Clay w pobliżu Peterborough w Anglii. Przez późniejszych autorów był klasyfikowany w rodzinach Hypsilophodontidae, Camptosauridae lub Iguanodontidae, a przez niektórych tylko w Iguanodontia, choć w niektórych publikacjach uważano, że jest bliżej spokrewniony z driozaurem niż z kamptozaurem. Ponadto niekiedy uznawano go za nomen dubium. W 1980 roku Peter Galton przeniósł gatunek do odrębnego rodzaju Callovosaurus. W 2007 roku Ruiz-Omeñaca i współpracownicy przeanalizowali budowę holotypu i doszli do wniosku, że należy ona do przedstawiciela Dryosauridae. Cechami wskazującymi na taką pozycję filogenetyczną holotypu są: łukowato wygięty trzon, proksymalnie umiejscowiony wysunięty czwarty krętarz, dobrze wykształcone i oddzielone od czwartego krętarza zagłębienie wypełnione mięśniem ogonowo-udowym długim (M. caudifemoralis longus) oraz przedni rowek międzykłykciowy. Przynależność kelowozaura do Dryosauridae potwierdziła również m.in. późniejsza analiza kladystyczna przeprowadzona przez McDonalda i współpracowników. Jeśli teoria ta jest prawidłowa, byłby on najstarszym znanym przedstawicielem tego kladu. Kość udowa mierzy 28 cm długości, co pozwala oszacować długość całego zwierzęcia na około 2,5 m

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.037 sek.