• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Drawidowie

    Przeczytaj także...
    Dasowie – plemię wzmiankowane w Rygwedzie, świętej księdze hinduizmu, jako główni wrogowie Ariów. Dasowie przedstawieni w Rygwedzie to najprawdopodobniej przedstawiciele kultury Harappy zwanej także Cywilizacją znad Indusu. Ich potomkowie do dzisiaj zamieszkują stany południowoindyjskie.Tamilowie – naród z grupy ludów drawidyjskich, posługujący się językiem tamilskim, 74 miliony osób według szacunków z 1997 roku. Zamieszkuje indyjski stan Tamil Nadu i północno-wschodnią część Sri Lanki, poza tym skupiska w Indonezji, Malezji, Singapurze i Mjanmie, a poza Azją w RPA i Mauritiusie, emigracja do Europy, USA, Kanady i Australii.
    Języki drawidyjskie - rodzina językowa, obejmująca 85 języków południowych Indii i Sri Lanki. Współcześnie posługuje się nimi ponad 200 mln mówiących. Języki te prawdopodobnie miały historycznie większy zasięg, ale wraz z przybyciem Ariów zostały zepchnięte na południe.
    Ludy drawidyjskie na mapie subkontynentu indyjskiego.

    Drawidowie, Drawidzi – grupa ludów zamieszkująca południowe Indie i północną Sri Lankę, posługująca się językami drawidyjskimi. Największe ludy drawidyjskie to Tamilowie, Keralczycy, Telugowie i Tulu.

    Istnieją hipotezy, że to Drawidowie zbudowali tzw. cywilizację doliny Indusu, istniejącą od 3 do 2 tysięcy lat p.n.e. w dorzeczu Indusu. Harappa i Mohendżo-Daro wyludniły się być może jeszcze przed najazdem Ariów. Według wielu przypuszczeń Drawidowie w północnych Indiach zostali zdegradowani w hierarchii społecznej dając początek niższym warnom.

    Cywilizacja doliny Indusu, zwana także Kulturą Indusu, Cywilizacją Indusu-Saraswati, Kulturą harappańską, Kulturą Mohendżo-Daro itp. – pierwsza historyczna cywilizacja na obszarze subkontynentu indyjskiego, rozwijająca się w okresie 3300-1300 p.n.e. (w swej szczytowej formie 2600-1900 p.n.e.), w indyjskiej epoce brązu. Zajmowała obszar wielkości 650 tys. – 1,5 mln km² (według różnych źródeł) i była najrozleglejszą spośród czterech sobie współczesnych cywilizacji starożytności (Egiptu, Mezopotamii, Chin). Jej stanowiska rozmieszczone są na całym terytorium współczesnego Pakistanu, w północno-zachodnich Indiach (Dżammu i Kaszmir, Radżastan, Gudżarat, Maharasztra, Hariana, Pendżab) oraz we wschodnim Afganistanie. Pierwszego (przypadkowego) odkrycia związanego z jej historią dokonano w 1826 roku. Archeologami, którzy prowadzili dotyczące jej badania, byli m.in.: Alexander Cunningham, John Marshall, Mortimer Wheeler, George Dales, Jonathan M. Kenoyer oraz Richard Meadow. Dotychczas odkryto 1500-2600 (według różnych źródeł) stanowisk archeologicznych, przypisywanych tej cywilizacji, spośród których jedynie 2% zostało gruntownie przebadanych. Główne z nich to: Amri, Balakot, Banawali, Bhagatrav, Chanhudaro, Daimabad, Dholavira, Dwarka (Dvaraka), Ganweriwala (Ganeriwala), Gola Dhoro, Harappa, Kot Bala, Kot Diji, Kalibangan, Lakhmirwala, Lothal, Mohendżo-Daro, Nausharo, Pir Shah Jurio, Pirak, Rakhigarhi, Rangpur, Rehman Dheri, Rojdi, Rupnagar, Shortugai, Sokhta Koh, Sothi, Sutkagen Dor (Sutkagan Dor) itd.Tulu - jeden z języków używanych w regionie Tulu Nadu w południowo-zachodnich Indiach. Należy do rodziny języków drawidyjskich. Mówi nim 2 -2,5 milionów ludzi. Używany głównie w południowo-zachodniej części stanu Karnataka, a także w stanie Kerala. Oryginalne pismo tulu (podobne do pisma malajalam) obecnie rzadko używane. Czasami nadal zapisuje się w nim dzieła filozoficzne. Współcześnie język tulu zapisuje się zazwyczaj w południowoindyjskim piśmie kannada.

    Zgodnie z inną koncepcją Drawidowie są potomkami wzmiankowanych w Rygwedzie Dasów.

    Literatura przedmiotu[]

  • Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). T. 1. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 1998, s. 232. ISBN 83-7132-369-7.
  • Krzysztof Mroziewicz: Ćakra, czyli kołowa historia Indii. Bydgoszcz: Oficyna Wydawnicza „Branta”, 2005, s. 13-23. ISBN 83-60186-00-6.
  • Jan Knappert: Mitologia Indii. Maciej Karpiński (tłum.). Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis”, 1996, s. 15, seria: Mity i legendy świata. ISBN 83-7120-180-X.
  • Arthur Basham: Indie. Zygmunt Kubiak (tłum.). Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2000, s. 46-48. ISBN 83-06-02738-8.
  • Harappa – starożytna osada protomiejska na terenie należącym do cywilizacji doliny Indusu, pochodząca z 2. połowy III tysiąclecia p.n.e. Położona na lewym brzegu rzeki Ravi w Pendżabie, na terenie dzisiejszego Pakistanu. Odkryta w latach 20. XX wieku w czasie badań prowadzonych przez Indyjską Służbę Archeologiczną. Następnie w roku 1946 prowadził tutaj wykopaliska Mortimer Wheeler. Ostatnie wykopaliska były prowadzone przez archeologów pakistańskich i amerykańskich w ostatnich dwóch dekadach XX wieku.Ariowie (albo Indo-Irańczycy) – odłam ludów indoeuropejskich, który w III i II tysiącleciu p.n.e. zamieszkiwał Azję Środkową, by następnie rozprzestrzenić się na tereny Iranu i Indii.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Rigweda (ऋग्वेद) – jedna z sanhit (zbiorów) wchodząca w skład Wed, najstarszy zabytek literacki indoaryjski, niejednolity treściowo i chronologicznie.
    Warna (sanskryt: वर्ण trl. varṇa) – staroindyjski termin oznaczający klasę (stan) społeczną. Istnienie kilku warn jakościujących hinduistów jest formą i wyrazem hinduizmu jako systemu religijno-społecznego. Przynależność do warny jest dziedziczna. Warny tworzą system społeczny, wiążący się z wiarą w reinkarnację. Jednostki, które nie przestrzegają rytuałów i obowiązków swojej warny, w następnym wcieleniu (inkarnacji) odrodzą się w niższej warstwie społecznej. System warn określa dozwolone formy kontaktowania się członków hierarchii społecznej.
    Sri Lanka (Demokratyczno-Socjalistyczna Republika Sri Lanki; syng. ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජය, trl. Śrī Laжkā Prajātantrika Samājavādi Janarājya, trb. Sri Lanka Pradźatantrika Samadźawadi Dźanaradźja; tamilski இலங்கை சனநாயக சோஷலிசக் குடியரசு, trb. Ilangaj Dźananajaka Soszalisak Kudijarasu) – państwo w Azji Południowej, na wyspie Cejlon (pod tą nazwą znane do 1972) wraz z mniejszymi przybrzeżnymi wyspami. Oddzielone od Półwyspu Indyjskiego cieśniną Palk i zatoką Mannar. Od wschodu oblewane przez Zatokę Bengalską, od południa otwartym Oceanem Indyjskim. Największe miasta kraju to: Kolombo, Dehiwala, Moratuwa, Dżafna, Kandy, Galle, Kalmunai.
    Indus (dewanagari सिन्धु नदी , trl. sindhu nadī ) – rzeka w Chinach, Indiach i Pakistanie. Wypływa spod góry Kajlas w Transhimalajach, ma długość 3180 kilometrów i uchodzi do Morza Arabskiego.
    Mohendżo-Daro (urdu موئن جودڑو, sindhi موئن جو دڙو, "Kopiec zmarłych") – osada protomiejska w pobliżu brzegu Indusu (nie nad samą rzeką), znajdująca się na obszarze cywilizacji doliny Indusu, obecnie leżąca na terenie Pakistanu. Odkryta w latach 20. XX wieku przez angielskiego archeologa Johna Marshalla.
    Keralczycy, (ang: Malayalis, Keralites; malajalam: മലയാളി) - grupa etniczna w południowo-zachodnich Indiach, w stanie Kerala, posługująca się drawidyjskim językiem malajalam. Poza Keralą duże grupy mieszkają także w innych częściach Indii, na Dalekim Wschodzie, w Europie i Ameryce Północnej. Według spisu przeprowadzonego w 1991 w stanie Kerala mieszkało 28 mln Keralczyków, co stanowiło 96,6% całkowitej populacji Kerali.
    Telugowie – drawidyjski naród zamieszkujący przede wszystkim stan Andhra Pradesz w Indiach. Posługują się językiem telugu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.