• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dozorca - sztuka

    Przeczytaj także...
    Gustaw Teofil Holoubek (ur. 21 kwietnia 1923 w Krakowie, zm. 6 marca 2008 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser i dyrektor teatrów, pedagog, prezes Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru i Filmu, członek Polskiej Akademii Umiejętności, poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji, senator I kadencji.Nagroda Nobla w dziedzinie literatury – nagroda uważana za najbardziej prestiżową międzynarodową nagrodę literacką na świecie. Ustanowiona razem z czterema innymi nagrodami przez Alfreda Nobla w testamencie z 1895, jest przyznawana od 1901.
    Londyn (ang. London) – miasto w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii, stolica tego państwa, a także stolica Anglii.

    Dozorca (oryg. The Caretaker) – dramat autorstwa noblisty Harolda Pintera, napisany w 1959 roku. Zaliczany jest do nurtu teatru absurdu oraz komedii zagrożeń. Prapremiera "Dozorcy" miała miejsce w londyńskim Arts Theatre Club 27 kwietnia 1960 w reżyserii Donalda McWhinnie'go. Polska premiera odbyła się 29 maja 1965 w Białymstoku w reżyserii Izabelli Cywińskiej. W 1979 Tadeusz Lis wyreżyserował sztukę dla Teatru Telewizji. Z kolei 19 listopada 1993 "Dozorcę" zrealizował Gustaw Holoubek w Teatrze Nowym w Zabrzu. Fabuła "Dozorcy" toczy się wokół Daviesa, starego (i najprawdopodobniej) bezdomnego włóczęgi, któremu schronienia pod swoim dachem udziela Aston - nieznajomy mężczyzna w wieku trzydziestu paru lat. Davies zostaje na dłużej u Astona, jednak po pewnym czasie okazuje się, że dom należy do brata Astona, Micka. Naiwny Davies zostaje wplątany w konszachty obu braci, którzy często zmieniają do niego swoje nastawienie. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy bracia oferują Daviesowi posadę dozorcy.

    Harold Pinter (ur. 10 października 1930 w Londynie, zm. 24 grudnia 2008 tamże) – angielski dramaturg, pisarz, reżyser teatralny i scenarzysta, laureat literackiej Nagrody Nobla w 2005, otrzymanej za odkrywanie „przepaści pod codzienną gadaniną i wymuszanie wejścia do zamkniętych przestrzeni ucisku” (uzasadnienie).Izabella Cywińska, właśc. Maria Izabella Cywińska-Michałowska (ur. 25 marca 1935 w Kamieniu Puławskim) – polska reżyser teatralna i filmowa, krytyk filmowy, była minister kultury, w latach 2008–2011 dyrektor artystyczny Teatru Ateneum w Warszawie.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Pinter H., "Dramaty 1. Komedie zagrożeń", Agencja Dramatu i Teatru, Sulejówek 2006, s. 447.
  • Teatr absurdu – nowatorski nurt w dramacie współczesnym, zapoczątkowany w latach 80. XIX wieku we Francji, mający swój renesans w latach 1950-1965, potem odżywający i przekształcany w kolejnych pokoleniach pisarzy. Charakterystyczną cechą teatru absurdu jest widzenie świata polegające na godzeniu sprzeczności. W teatrze absurdu zostają odwrócone tradycyjne role przypisane tragizmowi i komizmowi – tragizm staje się nośnikiem treści komicznych, a komizm – tragicznych. Równocześnie zostaje zakwestionowane jedno ontologiczne rozstrzygnięcie świata. Głównymi tematami w dramacie absurdu jest niepewność prawdziwości wszystkiego, co otacza współczesnego człowieka; to tragiczny bohater komicznej gry pozorów istnienia.Komedia zagrożeń (ang. Comedy of menace) - termin określający sztuki pisane przez Harolda Pintera, Davida Camptona, Nigela Dennisa, oraz Normana Simpsona. Gatunek narodził się w Wielkiej Brytanii. Sformułowanie zostało po raz pierwszy użyte przez krytyka literackiego, Irvinga Wardla, który zapożyczył je z podtytułu sztuki Camptona pod tytułem "The Lunatic View: A Comedy of Menace". Wardle zastosował termin w stosunku do sztuk Pintera i Camptona w 1958. Z kolei Campton wywiódł nazwę "Comedy of menace" od "Comedy of manners" ("Komedia obyczajowa"), co stanowi grę słów i odwołanie do starszej tradycji literackiej. Komedie zagrożeń charakteryzują się kafkowską grozą, która wisi nad bohaterami dramatów aż do samego końca. Groza ta jest jednak trudna do zdefiniowania i wymyka się czytelnikowi (bądź widzowi) śledzącemu fabułę. W twórczości Harolda Pintera sytuacja egzystencjalna bohaterów jest połączona z groteską charakterystyczną dla teatru absurdu i w całości się z niego wywodzi. Przykładami komedii zagrożeń są takie dramaty Pintera jak "Cieplarnia", "Urodziny Stanleya", "Dozorca", czy "Lekki ból".




    Warto wiedzieć że... beta

    Teatr Telewizji – instytucja działająca w ramach Telewizji Polskiej, która zajmuje się produkcją i emisją teatralnych przedstawień telewizyjnych.
    Teatr Nowy w Zabrzu im. Gustawa Morcinka, utworzony w 1959 r. Siedzibą teatru jest zabytkowy budynek dawnego kasyna Huty Donnersmarcka, wzniesiony w 1901 r.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.637 sek.