• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Doskonali

    Przeczytaj także...
    Consolamentum - obrzęd katarski o charakterze sakramentu, zapewniający odpuszczenie grzechów i symbolizujący przyjęcie wiernego lub wiernej do grupy Doskonałych.Guillaume Bélibaste (oksytański wariant imienia: Guilhèm; ur. ok. 1280 w Cubières-sur-Cinoble - zm. w 1321 w Villerouge-Termenès) – ostatni Doskonały katarski działający na terenie Langwedocji.
    Duch Święty (hebr. רוּחַ הַקֹּדֶשׁ Ruach ha-Kodesz, gr. τὸ ἅγιον Πνεύμα to hagion Pneuma lub τὸ Πνεύμα τὸ ἅγιον to Pneuma to hagion, łac. Spiritus Sanctus) – w religii chrześcijańskiej trzecia osoba Trójcy Świętej, równa Ojcu i Synowi w bóstwie, majestacie, substancji i naturze. Nie jest bytem zrodzonym, ani stworzonym. Pochodzenie Ducha Świętego interpretowane jest zależnie od tradycji chrześcijańskiej. Według tradycji zachodniej Duch pochodzi od Ojca i Syna, natomiast w tradycji wschodniej – od Ojca przez Syna (zob. filioque). Według doktryn antytrynitarnych nie jest Osobą Boską, często uważana jest jedynie za przejaw działalności Bożej lub moc Bożą.

    Doskonali (łac. perfecti) - grupa wyznawców kataryzmu, która poprzez przyjęcie consolamentum uzyskiwała prawo do udzielania sakramentów innych wierzącym (credente). Doskonali byli zobowiązani do całkowitej rezygnacji z jedzenia mięsa i z kontaktów seksualnych, gdyż mieli równocześnie służyć za idealny wzór do naśladowania dla wszystkich katarów. Dostęp do grupy doskonałych był uzależniony jedynie od przyjęcia consolamentum, nie istniały ograniczenia odnośnie płci oraz statusu społecznego.

    Katarzy (katarowie) (od gr. καθαροί katharoi – „czyści”) – przedstawiciele dualistycznego ruchu religijnego działającego w XI-XIII wieku w południowej Francji i północnych Włoszech, skierowanego przeciw ustrojowi feudalnemu i hierarchii kościelnej, głoszącego i praktykującego zasadę dobrowolnego ubóstwa, nieuznający składania przysiąg, służby w wojsku, oddawania czci krzyżowi i idei czyśćca. Zwalczani przez papiestwo (m.in. przez krucjaty, inkwizycję), które doprowadziło do ich zniszczenia. Uznawani przez Kościół katolicki za heretyków.Langwedocja (oksyt. Lengadòc, franc. Languedoc) – kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji, między Pirenejami, Masywem Centralnym, Rodanem i Morzem Śródziemnym. Obecnie wraz z Roussillon tworzy region administracyjny Langwedocja-Roussillon, a część obszarów zaliczanych tradycyjnie do Langwedocji należy do regionu Midi-Pyrénées. Słynie z produkcji wina.

    Status doskonałego nie był równoznaczny z przynależnością do duchowieństwa katarskiego. Doskonały wierzył jednak, że dzięki działaniu Ducha Świętego uzyskał czystość, która pozwala mu na bycie duchowym przewodnikiem także dla innych osób, by prowadzić je do podobnego stanu. Wierzący uważali, że doskonali osiągnęli stan równości z aniołami.

    Wojny albigeńskie zwane także krucjatą przeciw albigensom albo krucjatą katarską (1209–1229) – 20-letnia kampania wojskowa zainicjowana przez rzymski Kościół katolicki w celu walki z herezją, której winni być mieli przede wszystkim katarzy z Langwedocji oraz, w mniejszym stopniu, waldensi.Spalenie na stosie – wykonanie kary śmierci poprzez spalenie, znane od starożytności. Wspomina o niej Herodot, Plutarch i Seneka. Sposób wykonania kary śmierci, który polega na przywiązaniu skazańca do słupa, ułożeniu stosu z drewna i podpaleniu go. Skazanymi byli chrześcijanie, innowiercy, osoby oskarżone o herezję (heretycy) i zajmowanie się magią (czarownice), palono także Żydów; obok tego karę tę stosowano wobec przegranych oskarżycieli i pospolitych przestępców (np. fałszerzy pieniędzy). Skazany najczęściej umierał na skutek zatrucia czadem i innymi składnikami dymu powstającymi w wyniku spalania drewna. Kara ta była stosowana od starożytności, przez średniowiecze, aż do XVIII wieku.

    Kandydat lub kandydatka na doskonałego zwyczajowo przechodził co najmniej roczny okres próbny pod okiem innych doskonałych. Następnie przyjmował sakrament consolamentum. Według wierzeń katarów w tym momencie Duch Święty ostatecznie zamieszkiwał w osobie danego doskonałego, co wymuszało na nim całkowitą zmianę trybu życia i poświęcenie go na surową ascezę. Doskonali przemieszczali się w parach tej samej płci, odwiedzając wierzących zamieszkałych w różnych miastach i udzielając chętnym (lub chorym) consolamentum, przez co - według wierzeń katarów - zapewniali im zbawienie.

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Doskonali stali się szczególnym celem prześladowań w czasie krucjaty albigeńskiej, kiedy mimo uznania kataryzmu za herezję nadal prowadzili swoją działalność, choć zostali zmuszeni do ukrywania się. Schwytani doskonali byli stawiani przed trybunałem inkwizycji i najczęściej skazywani na spalenie na stosie. Osoby, które udzielały doskonałym pomocy, również były stawiane przed sądami. Ostatni znany doskonały działający w Langwedocji, Guillaume Bélibaste, został stracony w ten sposób wiosną 1321.

    Bibliografia[]

  • M. Barber, Katarzy, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2004, ISBN 83-06-02923-2
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.