• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Don Juan - Molier



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Ludwik XIV Wielki, Król Słońce (ur. 5 września 1638 w Saint-Germain-en-Laye, zm. 1 września 1715 w Wersalu) – król Francji i Nawarry 1643–1715, syn Ludwika XIII, z dynastii Burbonów.Tirso de Molina, właśc. Gabriel Téllez (24 marca 1583 w Madrycie, zm. 12 marca 1648 w Almazán, prowincja Soria), hiszpański dramaturg i poeta, jeden z najważniejszych twórców hiszpańskiego Złotego Wieku, autor pierwszej udramatyzowanej wersji historii o Don Juanie (El burlador de Sevilla y convidado de piedra).

    Don Juanutwór komediowy Moliera z 1665 roku. W sztuce autor nawiązał do legendarnej postaci Don Juana, słynnego uwodziciela.

    Utwór był odpowiedzią pisarza na krytykę jego Świętoszka i również wzbudził duże kontrowersje, tak że po 14 spektaklach Molier, za radą króla, zdecydował się zaprzestać wystawiania tej komedii. Na publikację w formie druku nigdy się nie zdecydował i sztukę wydano dopiero po śmierci Moliera, w 1682 roku.

    Okoliczności powstania utworu[ | edytuj kod]

    Zakaz wystawiania Świętoszka wydany w połowie 1664 roku pozbawił Moliera i jego zespół spektaklu. W tej sytuacji komediopisarz zaczął się rozglądać za nowym tematem. Sięgnął po niezwykle popularny w tym czasie w Paryżu, wystawiany każdego roku w karnawale przez zespoły włoskie, temat Don Juana, wywodzący się z komedii Tirsa de Moliny Zwodziciel z Sewilli i kamienny gość. Pisana w pośpiechu prozą, co zaważyło potem na jej odbiorze, komedia ta jest trzecią francuską wersją tego tematu. Przed Molierem Le Festin de Pierre wystawili Dorimond (1658) i de Villiers (1659). Utwór Moliera miał premierę 15 lutego 1665 roku i został zdjęty po kilkunastu przedstawieniach. Drukiem został wydany po śmierci autora w 1682 roku.

    Don Juan Tenorio (czyt. Don Huan Tenorio) – na wpół legendarny szlachcic hiszpański, żyjący w Sewilli w XVI wieku. Słynął z urody, uroku osobistego, ale także z przedmiotowego traktowania kobiet i egoizmu. Jego postać zainspirowała dramaturga Tirso de Molina, który wprowadził ją do literatury w 1630 r., w swoim utworze dramatycznym Zwodziciel z Sewilli i kamienny gość.Carlo Goldoni (ur. 25 lutego 1707 w Wenecji, zm. 6 lutego 1793 w Paryżu) – włoski komediopisarz związany z Wenecją, z zawodu prawnik.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Fronda (z franc. fronde, pol. proca) – francuski ruch polityczny w latach 1648–1653. Nazwa fronda pochodzi od procy - broni nierozważnych dzieci, do których porównywano buntowników. Rozróżnia się dwie frondy - parlamentarną i książęcą.
    Komedia (łac. comoedia, z gr. κωμῳδία komodia, od wyrazów κῶμος komos – pochód i ᾠδή ode – pieśń) – jeden z trzech, obok tragedii i dramatu właściwego, gatunków dramatycznych. Komedie cechuje pogodny nastrój, komizm, najczęściej żywa akcja i szczęśliwe dla bohaterów zakończenie. Komedia rozwijała się już w starożytnej Grecji i Rzymie. Przedstawia komicznie sytuacje i wady bohaterów.
    Molier (fr. Molière), właściwie Jean Baptiste Poquelin (ur. 15 stycznia 1622 w Paryżu, zm. 17 lutego 1673 tamże), uważany za najwybitniejszego komediopisarza w historii literatury francuskiej, aktor, dyrektor teatru.
    Aleksander III Macedoński (stgr. Ἀλέξανδρος ὁ Τρίτος ὁ Μακεδών Aleksandros ho Tritos ho Makedon) zwany też Aleksandrem Wielkim (Ἀλέξανδρος ὁ Μέγας Aleksandros ho Megas) i niezwyciężonym (άνίχητος); ur. 19-20 lipca 356 p.n.e. w Pelli, zm. 10 czerwca 323 p.n.e. w Babilonie – król Macedonii z dynastii Argeadów w latach 336-323 p.n.e. Jest powszechnie uznawany za wybitnego stratega i jednego z największych zdobywców w historii ludzkości. Okres panowania Aleksandra wyznacza granicę między dwiema epokami historii starożytnej: okresem klasycznym i epoką hellenistyczną.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.