Państwo Syagriusza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Dominio di Siagrio)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Państwo Syagriusza (łac. Regnum Syagrii) – terytorium ze stolicą w Soissons, będące sukcesorem diecezji galijskiej Cesarstwa rzymskiego i zarządzane przez przedstawiciela rzymskiej administracji, także przez kilka lat po upadku samej władzy cesarskiej w Rawennie. Obejmowało obszar między Loarą, Sommą, Bretanią, a Mozą.

Bitwa pod Soissons – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 486 w trakcie walk Franków z armią byłego Cesarstwa Zachodniego. Zwycięstwo w bitwie było decydującym krokiem Chlodwiga I w budowie wielkiego Królestwa Franków.Rawenna (wł. Ravenna) – miasto i gmina w północnych Włoszech w regionie Emilia-Romania, stolica prowincji Rawenna. Według danych na rok 2007 gminę zamieszkuje 151 055 osób, 228 os./km².

Historia[ | edytuj kod]

Zasięg terytorialny Cesarstwa w 476 roku
Ziemie francuskie w 481 roku

Cesarz Majorian nadał Egidiuszowi w późnych latach 50. V wieku tytuł dowódcy wojska (magister militum) w Galii. Po obaleniu przez Rycymera władzy cesarza Majoriana i intronizacji Libiusza Sewera Egidiusz przejął, w oddzielonej terytorialnie od reszty Imperium, Galii władzę i utworzył quasi-państwo ze stolicą w Soissons.

V jest dwudziestą drugą literą alfabetu łacińskiego. W języku polskim używana w zapożyczeniach z innych języków, a także jako symbol lub skrót oraz w tak nietypowych zastosowaniach jak tablice rejestracyjne pojazdów.Historia Francji. W starożytności tereny obecnej Francji były pod panowaniem Rzymian. Początki niepodległej Francji sięgają czasów rozpadu państwa Franków. Pierwszym władcą terenów francuskich został Karol II Łysy. Jego panowanie zapoczątkowało ponad tysiącletni okres monarchii w historii Francji. Pierwszy raz panowanie monarchii skończyło się wraz z wybuchem Rewolucji Francuskiej, w 1792 roku. A po jej upadku kilkunastoletnim panowaniem cesarza Napoleona Bonaparte. Po jego upadku doszło na krótko do restauracji monarchii i ogłoszenia II Republiki, która trwała do czasu obalenia Napoleona III. Po którego obaleniu proklamowano III republikę. Istniała ona do 1946 roku gdy wprowadzono nową konstytucję. Po kolejnej zmianie konstytucji w 1958 roku Francja istnieje jako V Republika Francuska.

Po śmierci Egidiusza władzę objął na krótko Paulus, a następnie syn Egidiusza, Syagriusz. Kontrolował on terytorium północnej Galii aż do bitwy pod Soissons w 486 roku, gdy został pokonany przez Franków Chlodwiga.

Sprawujący władzę[ | edytuj kod]

  • Egidiusz (461–464)
  • Paulus/Paweł (464–470)
  • Syagriusz (470–486)
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Źródła historyczne
  • Grzegorz z Tours, Historie. Historia Franków, przeł. Kazimierz Liman, ks. Teofil Richter, wstęp, opracowanie, komentarz Dariusz Andrzej Sikorski, Wydawnictwo Benedyktynów, Tyniec-Kraków 2002, ​ISBN 83-7354-037-7
  • Sydoniusz Apolinary, Listy i wiersze, przeł., oprac. i wstępami poprzedził Mieczysław Brożek, z serii: „Biblioteka Przekładów z Literatury Starożytnej” nr 14, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 2004, ​ISBN 83-88857-56-8
  • Opracowania i artykuły
  • Marek Wilczyński, Germanie w służbie zachodniorzymskiej w V w. n.e. Studium historyczno-prosopograficzne, Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, Kraków 2001, ​ISBN 83-7271-059-7​,
  • Herwig Wolfram, Historia Gotów, przeł. Renata Darda-Staab, Irena Dębek, Krystyna Berger, z serii: „Narody i Cywilizacje”, Dom Wydawniczy Bellona, Wydawnictwo MARABUT, Warszawa-Gdańsk 2003,
  • Dawid Zołoteńki, Działalność Egidiusza, dowódcy wojsk rzymskich w Galii w latach 455-464, [w:] „Meander” 51: 9-10 (1996), s. 497-506,
  • Dawid Zołoteńki, Syagriusz i kres panowania rzymskiego w Galii północnej (470-486), [w:] „Meander” 53: 2 (1998), s. 171-182,
  • Dawid Zołoteńki, Od Galii rzymskiej do Galii frankijskiej – podbój czy integracja?, [w:] „Nowy Filomata” 3 (1999), s. 127-134,
  • Dawid Zołoteńki, Galia północna za rządów wojskowych komesa Pawła (464-469/470), [w:] „Eos”, ok. 1998,
  • Peter Heather, Upadek Cesarstwa Rzymskiego,
  • Martin Warten Koniec Imperium.




  • Warto wiedzieć że... beta

    Chlodwig I (fr. Clovis I, łac. Clodovicus, frankijski Chlodowech), (ok. 466 – 27 października 511) był władcą Franków, synem Childeryka I i Basiny. Najsłynniejszy spośród merowińskich władców.
    Galia (łac. Gallia) - kraina historyczna w Europie Zachodniej, obecnie tereny Francji, Belgii, Szwajcarii i północno-zachodnich Włoch, zamieszkana przez plemiona celtyckie. Termin ten, wprowadzony przez Rzymian, do czasu podboju przez Juliusza Cezara w latach 58-51 p.n.e. nie miał pokrycia w rzeczywistej organizacji państwowej czy międzyplemiennej. Istniały tylko pewne luźne podobieństwa kulturowe i niezbyt intensywne związki ekonomiczne między poszczególnymi plemionami.
    Cesarstwo rzymskie – starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego, powstałe z przekształcenia republiki rzymskiej w system monarchiczny. Przyjmuje się, że początkiem cesarstwa był rok 27 p.n.e., kiedy Gajusz Oktawiusz otrzymał od senatu tytuł augusta (wywyższony przez bogów). Potwierdzało to pozycję Oktawiana jako najważniejszej osoby w państwie i przyniosło definitywny koniec republice rzymskiej.
    Syagriusz, Sjagriusz (ur. 430 – zm. 486 lub 487 r.) – syn rzymskiego namiestnika Egidiusza, wódz rzymski i namiestnik (dux) Galii, nazywany przez okoliczne plemiona barbarzyńskie królem Rzymian. Występując w imieniu imperium rzymskiego ze swojej siedziby w Soissons kontrolował północną Galię również po odebraniu władzy cesarskiej ostatniemu władcy zachodniorzymskiemu Romulusowi Augustulusowi w 476 r. Do 480 r. sprawował władzę w imieniu Juliusza Neposa, później cesarza Zenona.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.
    Rycymer (łac. Flavius Ricimer, ok. 405 - zm. 18 sierpnia 472) - wódz rzymski. Magister militum cesarstwa zachodniorzymskiego w latach 456-472 i patrycjusz.

    Reklama