• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dolny zwieracz przełyku

    Przeczytaj także...
    Płód – w embriologii zarodek ssaków od momentu, kiedy można rozpoznać cechy morfologiczne dla danego gatunku. U ludzi zarodek stadium płodu osiąga w 8 tygodniu ciąży.Wymioty (łac. vomitus, emesis) – gwałtowny wyrzut treści pokarmowej na zewnątrz z żołądka (bądź z żołądka i jelit) poprzez przełyk i jamę ustną, w wyniku silnych skurczów mięśni brzucha, przepony oraz klatki piersiowej. Często nudności poprzedzają lub towarzyszą wymiotom.
    Pokarm – pożywka dostarczająca substancji chemicznych ważnych dla zachowania zdrowia i rozwoju organizmu. Są to tzw. składniki odżywcze spełniające wiele funkcji w organizmie:

    Dolny zwieracz przełyku (ang. lower esophageal sphincter – LES) – mięsień o charakterze czynnościowym (nie jest to osobna struktura anatomiczna), będący fragmentem (ok. 4–6 cm) warstwy mięśniowej okrężnej przełyku. Jest usytuowany około 2–3 cm powyżej wpustu. Jego działanie zapobiega cofaniu się treści żołądkowej do przełyku. Nieprawidłowości w funkcjonowaniu mogą skutkować refluksem, manifestującym się dolegliwościami o typie zgagi.

    Mięsień (łac. musculus) – kurczliwy narząd, jeden ze strukturalnych i funkcjonalnych elementów narządu ruchu, stanowiący jego element czynny. Występuje u wyższych bezkręgowców i u kręgowców. Jego kształt i budowa zależy od roli pełnionej w organizmie.Achalazja przełyku (kurcz wpustu, łac. cardiospasmus) – choroba, u której podłoża leży podwyższone spoczynkowe ciśnienie i upośledzony rozkurcz dolnego zwieracza przełyku oraz brak [[perystaltyka|perystaltyki]] pozostałych odcinków przełyku.

    Fizjologia skurczu[]

    W normalnych warunkach zwieracz pozostaje w stanie ciągłego napięcia (10–15 mm Hg), które jest warunkowane działalnością nerwu błędnego. Ulega rozluźnieniu tylko w trakcie przechodzenia pokarmów. Niektóre hormony pokarmowe takie jak gastryna czy motylina zmieniają siłę skurczu mięśnia. Na zwieracz wpływ mają także żeńskie hormony płciowe. Powodują one rozkurcz zwieracza, dlatego u kobiet podczas ciąży częściej występuje refluks (u około 50%). Jest to spowodowane zmianą ciśnienia w jamie brzusznej spowodowanej przez rozrastający się płód.

    Ciąża, brzemienność – okres od zapłodnienia do porodu oraz całokształt zmian zachodzących w tym okresie w organizmie zapłodnionej kobiety.Nudności (stgr. ναυτεία, łac. nausea, vomitus, ang. nausea) – nieprzyjemne, niebolesne, subiektywne odczucie silnej potrzeby zwymiotowania. Mogą mu towarzyszyć: ślinotok, tachykardia, zblednięcie skóry i potliwość. Nudności zazwyczaj poprzedzają wymioty i odruchy wymiotne, chociaż mogą występować niezależnie.

    Patologia[]

    Zbyt słaby skurcz zwieracza leży u podstaw zarzucania kwaśnej treści pokarmowej do przełyku (czyli refluksu żołądkowo-przełykowego).

    Zobacz też[]

  • górny zwieracz przełyku
  • achalazja przełyku
  • nudności, wymioty
  • połykanie
  • Przypisy

    1. Gastroenterologia i hepatologia. Lublin: Czelej, 2003, s. 5. ISBN 83-88063-31-6.
    Żołądek (łac. ventriculus, stomachus, gr. gaster) – narząd stanowiący część przewodu pokarmowego, którego zasadniczą rolą jest trawienie zawartych w pokarmie białek (nie zachodzi trawienie tłuszczów, a trawienie cukrów jest wręcz hamowane przez niskie pH żołądka). Żołądek wydziela sok żołądkowy zawierający enzymy trawienne:Połykanie – odruch polegający na przechodzeniu pożywienia z jamy ustnej poprzez gardło i przełyk. Analogicznie, wyróżnia się trzy fazy procesu połykania: ustną, gardłową i przełykową. Jedynie faza ustna, którą poprzedza proces żucia, ma charakter dowolny.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Jama brzuszna (łac. cavum abdominis) – jedna z jam tułowia, składająca się z jamy otrzewnej i przestrzeni zewnątrzotrzewnowej, którą ze względu na położenie dzieli się na:
    Motylina – hormon tkankowy produkowany przez wyspecjalizowane komórki jelita cienkiego. Stymuluje skurcze mięśni gładkich jelita, bierze udział w regulacji motoryki przewodu pokarmowego przede wszystkim w okresie międzytrawiennym.
    Przełyk (łac. esophagus, oesophagus, nosiciel pokarmów) – przewód mięśniowo-błoniasty o podłużnym przebiegu; łączy gardło z żołądkiem. Czynność przełyku polega na transporcie pokarmu z gardła do żołądka. Ściana przełyku nie ma zdolności wchłaniania pokarmu ani trawienia.
    Gastryna – hormon produkowanym przez komórki G zlokalizowane w części odźwiernikowej żołądka oraz w początkowej części dwunastnicy. Gastryna nie jest jednolitym hormonem, składa się z mieszanki różnych związków. Do głównych działań fizjologicznych zalicza się wydzielanie kwasu solnego oraz wpływ na prawidłowy stan błony śluzowej żołądka.
    Mięsień zwieracz górny gardła (łac. musculus constrictor pharyngis superior; musculus cephalopharyngeus) – jeden ze zwieraczy gardła; bierze udział w mechanizmie połykania. Jest kształtu czworobocznego. Jego skurcz powoduje wpuklenie tylnej ściany gardła do wewnątrz. Dzięki temu tworzy się wał, który opiera się o tylny brzeg podniebienia miękkiego, uzupełniając odgraniczenie części nosowej od ustnej gardła, zapobiegając cofaniu się pokarmu. Leży najgłębiej i najwyżej w stosunku do pozostałych zwieraczy gardła. Jest unerwiony przez gałązki nerwu językowo-gardłowego ze splotu gardłowego.
    Zgaga (łac. pyrosis) – objaw chorobowy polegający na uczuciu bolesnego pieczenia, które chory lokalizuje za mostkiem. Zwykle opisywane jako "palenie w przełyku".
    Nerw błędny, nerw X (łac. nervus vagus) – najdłuższy z nerwów czaszkowych, jest nerwem mieszanym, prowadzi włókna czuciowe, ruchowe i przywspółczulne. Należy do autonomicznego układu nerwowego (AUN) o charakterze przywspółczulnym (parasympatycznym), podobnie jak okoruchowy i twarzowy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.