• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dolny Egipt

    Przeczytaj także...
    Górny Egipt (egip. Ta Shemau) – kraina starożytnego Egiptu nazwana tak dla odróżnienia od leżącej na północ od niej krainy Dolnego Egiptu. Za panowania faraonów zwana była "ziemią jęczmienia".Narmer (gr. Menes, Menas /u Diodora/, Mena, Meni, Min /u Herodota/, egip. Hr nar-mr) Józef Flawiusz nadał mu imię Minajas. Uważany za twórcę i założyciela państwa "Obydwu Krajów", czyli Górnego i Dolnego Egiptu oraz I dynastii, choć najnowsze badania stawiają go raczej jako ostatniego władcę dynastii "0".
    Papirus (gr. pápyros →, łac. papyrus) – materiał pisarski otrzymywany z tzw. trzciny papirusowej (pl. Cibora papirusowa, łac. Cyperus papyrus) rosnącej na bagnistych terenach strefy podzwrotnikowej. Długość jej łodyg dochodzi do 3 metrów. Roślina ta niegdyś powszechnie występowała w delcie Nilu, obecnie rzadko spotykana.
    Nomy Dolnego Egiptu

    Dolny Egipt (egip. Ta Mehu) – obszar położony w delcie Nilu.

    Jest to obszar w całości pokryty przez liczne mokradła, rozlewiska, na którym dominowało wodne ptactwo wraz z wodną zwierzyną. Tutaj znajdowała się największa koncentracja papirusu, który wykorzystywany był przez Egipcjan jako podstawowy materiał piśmienniczy. Na terenach bagnistych Dolnego Egiptu organizowano polowania.

    Irygacja (nawadnianie, system irygacyjny) – jeden z systemów melioracji polegający na dostarczaniu wody do gleby w celu zapewnienia odpowiednich warunków wegetacji roślin uprawnych.Starożytny Egipt (egip. Kemet, Czarna Ziemia) – wysoko rozwinięta cywilizacja starożytnego Bliskiego Wschodu położona w północno-wschodniej Afryce w dolinie i delcie Nilu (z oazami Pustyni Libijskiej włącznie). W okresie największego rozkwitu (Nowe Państwo) obejmująca swoim zasięgiem także Nubię (Kusz) oraz Punt na południu, Syropalestynę (Retenu) na północnych rubieżach azjatyckich, oraz tereny libijskie na północnym zachodzie.

    Początkowo był to teren niezamieszkany, głównie ze względu na nieumiejętność gospodarowania tak dużymi połaciami obszarów zabagnionych oraz brak rozległych umiejętności w posługiwaniu się systemem irygacyjnym. W późniejszym okresie dziejów starożytnej cywilizacji egipskiej był to obszar, w którym nastąpiła duża koncentracja ludności. Od ok. 3100 roku Dolny Egipt został zjednoczony przez Menesa z Górnym Egiptem. Pod względem administracyjnym, jeszcze przed zjednoczeniem, był podzielony na 20 nomów i ten podział przetrwał aż do VII w. n.e.

    Język egipski – wymarły język z grupy języków afroazjatyckich używany przez starożytnych Egipcjan. Najstarsze przykłady pisanego języka egipskiego pochodzą z 3250 r. p.n.e. Język ten skończył swój żywot wraz z cywilizacją egipską i został zastąpiony w Egipcie językiem arabskim.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.