• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dolina Zuberska



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Okolik (słow. Okolík, 1328 m) – szczyt w masywie Osobitej w słowackich Tatrach Zachodnich. Znajduje się w jej długim zachodnim grzbiecie, który poprzez Okolik i Kocie Skały (Hamor) opada do Maniowej Przehyby. Południowe stoki Okolika opadają do dolnej części Ciepłego Żlebu będącego prawą odnogą Doliny Zuberskiej. U ich podnóża, przy wylocie Ciepłego Żlebu do tej doliny, znajduje się polana Puczatina. Stoki północno-wschodnie opadają do Doliny Przedniej Krzemiennej (Doliny Skrajnej Krzemiennej). Grzbiet opadający od Okolika w południowo-zachodnim kierunku do wzniesienia Kocie Skały (Hamor) nosi nazwę Jaworzyna. Jego północno-zachodnie stoki opadają do Doliny Błotnej. Są w nich cztery grzędy. Najbardziej wschodnia tworzy zbocza Doliny Przedniej Krzemiennej, najbardziej zachodnia Doliny Zimnej.Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób – przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest jednym z języków urzędowych. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych.
    Dolina Zuberska w rejonie Zwierówki
    Dolina Rohacka
    Rohackie Stawy
    Dolina Spalona
    Dolna część Doliny Zuberskiej

    Dolina Zuberska (słow. Studená dolina) – dolina walna w słowackiej części Tatr Zachodnich, górna część Doliny Zimnej Wody Orawskiej. Jest jedną z trzech największych tatrzańskich dolin, jedyną doliną walną w dorzeczu Orawy i jedyną tatrzańską doliną walną o przebiegu równoleżnikowym po zachodniej stronie Tatr.

    Rohackie Wodospady (słow. Roháčsky vodopád) – dwa wodospady na Spalonym Potoku (dopływ Rohackiego Potoku) w Dolinie Spalonej, będącej bocznym odgałęzieniem Doliny Rohackiej w słowackich Tatrach Zachodnich. Są to:Tatry (514.5, słow. Tatry, niem. Tatra, węg. Tátra) – najwyższe pasmo w łańcuchu Karpat, również najwyższe między Alpami a Uralem i Kaukazem. Są częścią Łańcucha Tatrzańskiego, w Centralnych Karpatach Zachodnich.

    Topografia[ | edytuj kod]

    Dolina Zuberska znajduje się na Orawie i ma wylot w Kotlinie Zuberskiej w miejscowości Zuberzec, od której pochodzi nazwa doliny. Od południowej strony ogranicza ją 15-kilometrowej długości odcinek grani głównej Tatr na odcinku od Wołowca przez Rohacze po Białą Skałę, od wschodu północna grań Wołowca na odcinku od Wołowca po Grzesia. Północno-wschodnie obramowanie doliny tworzy grań Grześ – Osobita i zachodni grzbiet Osobitej opadający przez Okolik i Kocie Skały do Maniowej Przehyby. Dalej, już w obrębie Kotliny Zuberskiej, grzbiet ten przechodzi w długi i niski wał Między Bory zakończony wzgórzem Hotar. W kolejności od zachodu na wschód dolina ma następujące odgałęzienia:

    Jamnicka Przełęcz (słow. Jamnícke sedlo) – znajdująca się na wysokości 1908 m n.p.m. przełęcz w słowackich Tatrach Zachodnich, pomiędzy leżącymi w grani głównej Wołowcem (2064 m) a Rohaczem Ostrym (2088 m). Grań Tatr Zachodnich na odcinku tym ma przebieg mniej więcej północ-południe. Wschodnie zbocza spod przełęczy opadają do wysoko położonego Kotła Jamnickich Stawów (górna część Doliny Jamnickiej), zaś zachodnie, bardzo strome, do znacznie niżej leżącego dna Doliny Rohackiej.Hotar (słow. Chotár, 841 m) – wzgórze znajdujące się w słowackiej Kotlinie Zuberskiej należącej do Rowu Podtatrzańskiego, a dokładniej jego części zwanej Rowem Zuberskim). W niektórych przewodnikach turystycznych podawana jest też nazwa Chotarz. Znajduje się w widłach Zimnej Wody Orawskiej i Błotnego Potoku, a także pomiędzy trzema drogami okrążającymi go z wszystkich stron; drogą Witanowa – Habówka, drogą Zuberzec – Habówka i trzecią drogą wychodzącą z Zuberca i będąca skrótem między tymi drogami. Od tej trzeciej drogi najłatwiej wyjść na wzgórze polną drogą. Względna wysokość wzgórza nad lustrem Zimnej Wody w znajdującej się u jego podnóża Habówce wynosi 105 m.
  • lewe: Dolina Siwa, Dolina Przybyska, Dolina Wolarska, dolina Mącznica, Salatyński Żleb, Dolina Rohacka. Dolina Siwa i Przybyska mają wylot już na Kotlinie Zuberskiej, często nie są więc zaliczane do odnóg Doliny Zuberskiej, lecz uznawane za doliny walne.
  • prawe: Ciepły Żleb, Dolina Łatana.
  • Dolina Łatana i Dolina Rohacka są głównymi i największymi odgałęzieniami Doliny Zuberskiej. Miejsce, w którym doliny te łączą się (Zwierówka), dzieli Dolinę Zuberską na dwie części: górną (powyżej Zwierówki) i dolną (poniżej Zwierówki). Dnem Doliny Zuberskiej spływa duży potok Zimna Woda.

    Orawa (słow. Orava, węg. Árva, niem. Arwa) – kraina historyczna w Europie Środkowej w dorzeczu rzeki Orawy. Przeważająca część Orawy znajduje się obecnie w granicach Słowacji, natomiast jej północno-wschodnia część należy do Polski. Otacza Tatry od zachodu i północnego zachodu, graniczy z Podhalem i Liptowem. Głównymi miejscowościami części polskiej są Jabłonka i Lipnica Wielka, zaś na Słowacji: Dolný Kubín, Trzciana, Námestovo, Twardoszyn, a także ośrodki wypoczynkowe: Zuberzec i Orawice.Orawa (słow. Orava, węg. Árva) – rzeka w północnej Słowacji, w dorzeczu Dunaju. Długość – 60,3 km, powierzchnia dorzecza – 1.991,8 km², średni przepływ u ujścia – 34,4 m³/s.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Dolina Spalona (słow. Spálená dolina) – boczne odgałęzienie Doliny Rohackiej w słowackich Tatrach Zachodnich. Dawniej nazywana była także Doliną Zieloną (Zelená dolina), a w literaturze polskiej również Doliną Banikowską i Zadnią Spaloną.
    Przełęcz pod Osobitą (słow. sedlo pod Osobitou, 1521 m) – przełęcz w północno-zachodniej grani Grzesia w słowackich Tatrach Zachodnich. Znajduje się pomiędzy Osobitą (1687 m) a niewybitnym szczytem Jaworzyny (1581 m). Północno-wschodnie stoki spod przełęczy opadają do górnej części Doliny Suchej Orawickiej, południowo-zachodnie do Ciepłego Żlebu.
    Północno-zachodnia grań Grzesia – boczna grań w Tatrach Zachodnich, będąca odgałęzieniem północnej grani Wołowca. Odgałęzia się od niej na Grzesiu i biegnie w północno-zachodnim kierunku do Osobitej i dalej aż po przełęcze Borek i Maniowa Przehyba stanowiące północno-zachodnią granicę Tatr. Grań ta, całkowicie znajdująca się na terenie Słowacji, oddziela Dolinę Bobrowiecką Orawską od Doliny Zuberskiej i jej odnogi – Doliny Łatanej. Kolejno, w kierunku od Grzesia do Osobitej znajdują się w niej:
    Bufet Rohacki (słow. bývalá Ťatliakova chata) – obsługujący turystów bufet położony na wysokości 1380 m n.p.m. w Dolinie Rohackiej (Roháčska dolina) w słowackich Tatrach Zachodnich. Czynny jest w sezonie letnim. Znajduje się przy końcu asfaltowej drogi prowadzącej tą doliną (zamkniętej dla ruchu samochodowego). Czas przejścia do bufetu: do góry – 1:15 h od Zwierówki, lub 50 min od parkingu. Obok bufetu znajdują się WC, plac, ławki i stoły dla turystów oraz obelisk upamiętniający Jána Ťatliaka – pioniera turystyki górskiej. Również słowacka nazwa bufetu nawiązuje do tego zasłużonego dla turystyki słowackiej działacza. Obok bufetu położony jest płytki staw, Czarna Młaka (Ťatliakove pleso).
    Osobita (słow. Osobitá) – szczyt w północno-zachodniej części słowackich Tatr Zachodnich. Jest niezbyt wysoki (1687 m), ale wybitnie wyodrębniony, odsunięty na północ od głównego trzonu Tatr. Nazwa szczytu pochodzi od góralskiego słowa osobity, to znaczy oddzielony, osobny, i rzeczywiście Osobita oglądana z wielu stron wygląda, jak gdyby była górą samodzielną, oddzieloną od Tatr. Widoczna jest z Zakopanego.
    Cmentarzyk partyzancki w Dolinie Łatanej (słow. partizánsky cintorín) – cmentarz partyzantów w słowackich Tatrach Zachodnich w Dolinie Łatanej. Znajduje się on przy drodze prowadzącej tą doliną, ok. 300 m od skrzyżowania dróg w Zwierówce. Pochowano tutaj partyzantów słowackich i radzieckich, którzy 9 grudnia 1944 r. polegli w bitwie stoczonej z Niemcami w Dolinie Zuberskiej. W miejscu tym przed II wojną światową stało schronisko turystyczne. Stacjonował w nim sztab dużego oddziału I Słowackiej Brygady Partyzanckiej dowodzonej przez Piotra A. Wieliczkę. Partyzanci zostali zaskoczeni przez Niemców, którzy podeszli z niespodziewanego kierunku – od strony Osobitej. W trakcie 12-godzinnej walki poległo 21 partyzantów, 16 zaginęło, a ponad 30 zostało rannych. Schronisko Niemcy spalili. Później 20 poległych partyzantów pochowano obok spalonego schroniska. We wrześniu 1947 r. odsłonięto tu tablicę pamiątkową. Cmentarzyk jest ogrodzony.
    Skrajny Salatyn (słow. Predný Salatín) – północno-wschodni, opadający do Doliny Rohackiej grzbiet Brestowej w słowackiej części Tatr Zachodnich. Grzbiet ten oddziela od siebie dwie boczne doliny: Dolinę Salatyńską od Salatyńskiego Żlebu. Jest w partii wierzchołkowej stosunkowo równy i, wraz ze swoimi zboczami – w górnej ich części, przeważnie trawiasty. Czerwieniejące już w połowie lata pędy situ skuciny nadają mu rude zabarwienie. W przeszłości był wypasany, podobnie jak całe Salatyny.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.047 sek.