• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dolina Starorobociańska



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego (MBP) – organ bezpieczeństwa wewnętrznego o statusie ministerialnym, zorganizowany w czasie budowy dyktatury komunistycznej w powojennej Polsce na polecenie i pod dyktando władz radzieckich. Obok tzw. Informacji Wojskowej, odpowiedzialne za masowe krwawe represje na obywatelach w okresie stalinizmu. W terenie Ministerstwo reprezentowały podległe mu Urzędy Bezpieczeństwa Publicznego, dlatego potocznie te instytucje były określane skrótem UB.Hala Stara Robota, Hala Starorobociańska – dawna hala pasterska w Dolinie Starorobociańskiej w Tatrach Zachodnich. Od południa sięgała po podnóża i piarżyska potężnych i stromych w dolnej części ścian Starorobociańskiego Wierchu i Siwego Zwornika, od wschodu obejmowała stoki Trzydniowiańskiego Wierchu i Czubika, od zachodu Ornaku (bez Doliny Iwaniackiej). Nazwa hali pochodzi od istniejących tutaj niegdyś w Banistym Żlebie kopalni zwanych Starą Robotą. Obszar hali obejmował 462,8 ha, jednak właściwe halizny stanowiły tylko 34 ha, reszta to kosodrzewina (100 ha), lasy (23,72 ha), piargi, skały i inne nieużytki (305, ha). Wypasano również w Dudowej Kotlinie. Ze znajdujących się na niej Dudowych Stawków spływa przez Dudowe Turnie bardzo stromy potok z wodospadami. Do hali należały polany Dudówka i Starorobociańska Polana oraz Starorobociańska Rówień. Na Starorobociańskiej Polanie i Starorobociańskiej Równi stały niegdyś szałasy, działało też schronisko na Starorobociańskiej Równi.
    Dolina Starorobociańska. Z prawej strony ścieżka na Siwą Przełęcz, w głębi Bobrowiec i Hrubas
    Starorobociańska Rówień i zachodnie zbocza doliny z Dudową Kotliną i Dudowymi Turniami
    Górna część Doliny Starorobociańskiej
    Starorobociański Potok

    Dolina Starorobociańska (Dolina Starej Roboty) – największe, orograficznie prawe odgałęzienie Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich.

    Polana Iwanówka lub Iwanówka – polana reglowa w Tatrach Zachodnich. Znajduje się u wylotu Doliny Iwaniackiej do Doliny Starorobociańskiej. Położona jest na wysokości 1100–1140 m n.p.m., na północnych stokach Doliny Iwaniackiej. Dawniej była częścią samodzielnej Hali Iwanówka.Józef Kuraś, ps. Orzeł, Ogień (ur. 23 października 1915 w Waksmundzie, zm. 22 lutego 1947 w Nowym Targu) – porucznik UB, partyzant na Podhalu w czasie II wojny światowej, jeden z dowódców oddziałów podziemia antykomunistycznego.

    Spis treści

  • 1 Topografia
  • 2 Historia
  • 3 Przyroda
  • 4 Szlaki turystyczne
  • 5 Przypisy
  • 6 Bibliografia


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Hrubas – słabo wyodrębniony wierzchołek o wysokości 1499 m n.p.m. we wschodniej grani masywu Bobrowca w polskich Tatrach Zachodnich. Grań ta oddziela główny ciąg Doliny Chochołowskiej od jej odnogi – doliny Głębowiec. Tuż poniżej wierzchołka Hrubasa, po południowej stronie grani znajdują się dolomitowo-wapienne skały zwane Piecami. Na Hrubasie grań zmienia kierunek na północno-wschodni. Do doliny Głębowiec schodzi spod Hrubasa jedna z odnóg Szerokiego Żlebu oraz żleb Skrajniak, nienazwany żleb schodzi również z przeciwległych stoków. Dawniej Hrubasem Jaworzyńskim nazywano odcinek wschodniej grani Bobrowca. Upłaz po północnej stronie (od strony doliny Głębowiec) początkowego odcinka wschodniej grani Bobrowca nosi nazwę Hrubasowego Upłazu. Na upłazie tym stwierdzono występowanie rzadkiej w Polsce rośliny – zarzyczki górskiej.
    Północna grań Siwego Zwornika – długa, boczna grań w Tatrach. Odgałęzia się od Siwego Zwornika (1965 m) znajdującego się w grani głównej Tatr w północnym kierunku i opada do Rowu Kościeliskiego. Grań ta znajduje się całkowicie na obszarze polskich Tatr Zachodnich i oddziela od siebie dwie doliny walne: Kościeliską (po wschodniej stronie grani) i Chochołowską (po zachodniej stronie). W środkowej części (na Kominiarskim Wierchu) rozgałęzia się na dwie odnogi, pomiędzy którymi znajduje się Dolina Lejowa. Oprócz tego tworzy kilka bocznych grani i grzęd, pomiędzy którymi znajduje się kilka bocznych odgałęzień Doliny Kościeliskiej (Dolinka Iwanowska, żleb Żeleźniak, Dolina Smytnia, Wściekły Żleb) i Chochołowskiej (Dolina Iwaniacka, Dolina Dudowa, Wielka Sucha Dolina i Mała Sucha Dolina).
    Starorobociański Potok – potok spływający przez Dolinę Starorobociańską w Tatrach Zachodnich. Jego źródła znajdują się w morenowym wywierzysku położonym na wysokości ok. 1410 m n.p.m., powyżej Starorobociańskiej Równi. Ze Żlebu pod Pyszną poniżej Siwej Przełęczy i z innych żlebów powyżej tego wywierzyska spływają do niego okresowe cieki wodne. Ponadto zasilany jest przez strumyki spływające żlebami z zachodnich stoków Ornaku i wschodnich stoków Trzydniowiańskiego Wierchu oraz przez Iwaniacki Potok spływający dnem Doliny Iwaniackiej. Z Dudowych Turni spada do niego znacznej wysokości wodospad zasilany wodami z Dudowych Stawków.
    Schronisko górskie PTTK na Hali Ornak – schronisko turystyczne znajdujące się na Małej Polance Ornaczańskiej w górnej części Doliny Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich na wysokości 1100 m n.p.m., na terenie należącym dawniej do Hali Ornak.
    Dolina Iwaniacka – dolina w Tatrach Zachodnich pomiędzy stokami Kominiarskiego Wierchu i Ornaku, zbiegająca spod Iwaniackiej Przełęczy (1459 m n.p.m.) do Doliny Starorobociańskiej. Jej wylot znajduje się na wysokości ok. 1085 m. Nazwa doliny pochodzi od polany Iwanówka, znajdującej przy wylocie doliny, na jej północnym stoku. Dawniej dolina była wypasana, wchodziła w skład Hali Iwanówka.
    Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego (KBW) – specjalna formacja wojskowa podporządkowana ministrowi bezpieczeństwa publicznego (1945–1954) a następnie ministrowi spraw wewnętrznych, powołana uchwałą Krajowej Rady Narodowej z dnia 25 maja 1945 roku.
    Schronisko na Starorobociańskiej Równi – nieistniejące, prywatne schronisko turystyczne znajdujące się w Tatrach Zachodnich na Starorobociańskiej Równi w Dolinie Starorobociańskiej. Zostało wybudowane w 1938 r. przez Stanisława Karpiela Kulawego, który wykorzystał w tym celu drewniany szałas.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.121 sek.