• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dolina Błotna

    Przeczytaj także...
    Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób – przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest jednym z języków urzędowych. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych.Osobita (słow. Osobitá) – szczyt w północno-zachodniej części słowackich Tatr Zachodnich. Jest niezbyt wysoki (1687 m), ale wybitnie wyodrębniony, odsunięty na północ od głównego trzonu Tatr. Nazwa szczytu pochodzi od góralskiego słowa osobity, to znaczy oddzielony, osobny, i rzeczywiście Osobita oglądana z wielu stron wygląda, jak gdyby była górą samodzielną, oddzieloną od Tatr. Widoczna jest z Zakopanego.
    Pogórze Skoruszyńskie – zachodnia część Pogórza Spisko-Gubałowskiego, położona na zachód od doliny Orawicy. Jest to niewysokie pasmo górskie znajdujące się niemal całkowicie na Słowacji. Wyróżnia się w nim:
    Dolina Błotna przy wylocie Doliny Zimnej (początek zielonego szlaku)
    Rozdroże Zamaňová w Dolinie Błotnej

    Dolina Błotna (słow. Blatná dolina) – część Rowu Podtatrzańskiego, dolina oddzielająca północno-zachodni kraniec Tatr od Pogórza Skoruszyńskiego, a dokładniej jego części zwanej Skoruszyńskimi Wierchami. Dnem tej doliny prowadzi droga z Witanowej przez Orawice do Podbiela.

    Polana Brestowa (słow. Brestová) – polana w Dolinie Zuberskiej w słowackich Tatrach Zachodnich. Pierwotnie nazwa ta dotyczyła tylko polany znajdującej się na prawym brzegu Zimnej Wody, na której znajduje się leśniczówka „Brestowa” (horáreň „Brestová”). Obecnie jednak nazwą Polana Brestowa obejmuje się również drugą polanę, położoną na zachód od niej, u wylotu Doliny Wolarskiej. Dawniej ta druga polana nazywała się Madajka (jak wznoszące się nad nią wzgórze Madajka). Zachodnia polana jest większa i położona jest po obydwu stronach Zimnej Wody. Znajduje się na niej skansen Muzeum Wsi Orawskiej, parking samochodowy, bufety i muszla koncertowa. Zachodnia polana Brestowa ze skansenem położona jest na wysokości około 880 m, polana wschodnia z leśniczówką „Brestowa” na wysokości około 900 m.Kotlina Zuberska (słow. Zuberská kotlina, Zuberecká kotlina) – część Rowu Zuberskiego oddzielającego Tatry Zachodnie od Pogórza Skoruszyńskiego. Jest to duże rozszerzenie Doliny Zimnej Wody Orawskiej poniżej wylotu Doliny Zuberskiej i Doliny Borowej Wody. Do Kotliny Zuberskiej należy również w większości bezleśny grzbiet Między Bory w widłach Zimnej Wody i Błotnego Potoku i ciągnący się po przełęcz Maniowa Przehyba. Na grzbiecie tym znajduje się pokryte polami uprawnymi wzgórze Hotar (Chotár, 841 m) i zalesione wzgórze Starý háj (914 m).

    Dolina Błotna zaczyna się pod zalesioną przełęczą Borek (940 m n.p.m.). Spod tej przełęczy dolina opada początkowo w południowo-zachodnim, później zachodnim kierunku do Kotliny Zuberskiej. W dolnym odcinku lewe zbocza doliny tworzy niski wał Między Bory, należący już do Kotliny Zuberskiej. Dnem doliny spływa Błotny Potok.

    Orawice (słow. i węg. Oravice) – osada na Orawie (Słowacja), nad rzeką Orawica. Położona jest na wysokości 790 m n.p.m. w Kotlinie Orawickiej i Dolinie Orawickiej. Administracyjnie część Twardoszyna.Dolina Pośrednia Krzemienna (słow. Prostredná Kremenná dolina) – dolinka w masywie Osobitej w słowackich Tatrach Zachodnich. Opada spod przełęczy nad Krzemienną w północno-zachodnim kierunku i po zachodniej stronie przełęczy Borek, na wysokości około 920 m uchodzi do Doliny Błotnej. W miejscu ujścia doliny znajduje się polana. Orograficznie lewe zbocze Doliny Pośredniej Krzemiennej tworzy grzbiet Krzemiennej opadający w północno-zachodnim, niżej zakręcający w północnym kierunku, zbocza prawe północny grzbiet odgałęziający się od grani Rzędowy Zwornik – Krzemienna, powyżej przełęczy nad Krzemienną.

    Dolina Błotna ma długość ok. 7 km i deniwelację ok. 240 m. Górna część doliny jest zalesiona i wąska, jednak w środkowej części dolina rozszerza się. Zbocza tatrzańskie są zalesione, natomiast zbocza Wierchów Skoruszyńskich (z wyjątkiem górnej części doliny) – bezleśne, pokryte wielkimi łąkami. W dolnej części dolina znów zwęża się, a jej końcową część zajmują zabudowania Habówki.

    Skoruszyńskie Wierchy lub Pasmo Skoruszyńskie (słow. Skorušinské vrchy) – pasmo górskie na słowackiej Orawie. Najwyższym szczytem jest Skoruszyna (1314 m). Według regionalizacji polskich geografów stanowi środkową część Pogórza Skoruszyńskiego, które z kolei wchodzi w skład Pogórza Spisko-Gubałowskiego. Słowacy natomiast całe Pogórze Skoruszyńskie zaliczają do Beskidów Środkowych.Borek (słow. Bôrik, 940 m n.p.m.) – znajdująca się na Słowacji wybitna przełęcz oddzielająca Tatry Zachodnie od Skoruszyńskich Wierchów. Znajduje się pomiędzy północno-zachodnim grzbietem Osobitej (1687 m) w Tatrach a Skoruszyną (1314 m) – najwyższym wzniesieniem Skoruszyńskich Wierchów. Zachodnie stoki spod przełęczy opadają do Doliny Błotnej, wschodnie do Doliny Mihulczej. Przełęcz Borek nie tylko oddziela Tatry od Pogórza Skoruszyńskiego (którego częścią są Skoruszyńskie Wierchy), ale również te dwie doliny wchodzące w skład Rowu Podtatrzańskiego.

    Dolina Błotna ma kilka bocznych odgałęzień. Wszystkie znajdują się w jej tatrzańskiej części i są to wąskie i zalesione dolinki na północno-zachodnich stokach Osobitej. W kolejności od zachodu na wschód są to: Dolina Zimna, Dolina Przednia Krzemienna i Dolina Pośrednia Krzemienna. Z Wierchów Skoruszyńskich spływa do niej wiele niewielkich potoków, nie tworzących głębszych dolin.

    Szlak turystyczny – trasa wycieczkowa oznaczona specjalnymi symbolami wyznaczającymi jej przebieg i ułatwiającymi odnalezienie właściwej drogi.Błotny Potok (słow. Blatná) – potok na Słowacji, spływający spod przełęczy Borek dnem Doliny Błotnej, wchodzącej w skład Rowu Podtatrzańskiego. Ma źródła po zachodniej stronie przełęczy Borek, na wysokości około 938 m. Spływa w południowo-zachodnim kierunku. U podnóży należącego do Skoruszyńskich Wierchów szczytu Mikulovka zmienia kierunek na zachodni. W miejscowości Habówka (Habovka) uchodzi do Zimnej Wody Orawskiej jako jej prawy dopływ.

    Szlaki turystyczne[]

    Szlak zielony zielony: OrawiceDolina Mihulcza – przełęcz Borek – Dolina Błotna (rozdroże Zamaňová) – Maniowa PrzehybaPolana Brestowa
  • odcinek Orawice – Zamaňová. 2:20 h, ↓ 2 h
  • odcinek Zamaňová – Polana Brestowa. 45 min, ↓ 30 min.
  • Szlak żółty żółty: Habówka – Dolina Błotna (rozdroże Pod lazmi) – Między Bory – Polana Brestowa. Czas przejścia: 2 h, ↓ 1:55 h

    Przypisy

    1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
    2. Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-36-5.
    3. Marian Kunicki, Tadeusz Szczerba: Tatry Zachodnie. Słowacja. Kraków: PTTK „Kraj”, 1992. ISBN 83-7005-248-7.


    Rów Podtatrzański (514.14), słow. Podtatranská brázda – mezoregion fizycznogeograficzny leżący u północnego podnóża Łańcucha Tatrzańskiego i stanowiący część Obniżenia Orawsko-Podhalańskiego. Oddziela on Góry Choczańskie i Tatry od Pogórza Spisko-Gubałowskiego.Podbiel (słow. Podbiel, węg. Podbjel) – wieś i gmina w powiecie Twardoszyn, kraju żylińskim, w północnej Słowacji. Położona jest w historycznym regionie Orawa, w zakolu rzeki Orawy, w miejscu gdzie wpływa do niej Zimna Woda Orawska.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Dolina Mihulcza (słow. Mihulčia dolina) – dolina na Słowacji oddzielająca Tatry Zachodnie od Pogórza Skoruszyńskiego. Jest jedną z ciągu dolin tworzących zachodnią część Rowu Podtatrzańskiego. Rozpoczyna się na przełęczy Borek na wysokości 940 m, skąd opada we wschodnim, a potem północno-wschodnim kierunku i uchodzi na wysokości około 830 m do Kotliny Orawickiej. Ma długość około 2 km. Jej orograficznie prawe zbocza tworzy grupa Osobitej, w którą wcinają się dwa boczne odgałęzienia – Dolina Zadnia Krzemienna i Mihulczy Żleb. Zbocza lewe należą do Skoruszyńskich Wierchów, będących częścią Pogórza Skoruszyńskiego. Dnem doliny płynie Mihulczy Potok. Doliną Mihulczą prowadzi też szosa łącząca Orawice z Habówką.
    Maniowa Przehyba (słow. Maňová priehyba, ok. 870 m) – znajdująca się na Słowacji szeroka i płaska przełęcz będąca zakończeniem zachodniego grzbietu Osobitej. Grzbiet ten poprzez Okolik i Kocie Skały opada do Maniowej Przehyby, którą uważa się za zachodnią granicę Tatr w tym miejscu. Grzbiet nie kończy się jednak tutaj, lecz w postaci niskiego i w dużym stopniu bezleśnego wału Między Bory ciągnie się jeszcze w północno-zachodnim kierunku poprzez Stáry háj do wzgórza Hotar nad Habówką. Ta druga część grzbietu (po zachodniej stronie Maniowej Przehyby należy już do Rowu Podtatrzańskiego (a dokładniej jego części zwanej Rowem Zuberskim).
    Między Bory (słow. Medzi Bormi) – niski i płaski wał na Słowacji, ciągnący się od Maniowej Przehyby do wideł Zimnej Wody Orawskiej i Błotnego Potoku. Stanowi przedłużenie zachodniego grzbietu Osobitej w Tatrach Zachodnich. Grzbiet ten poprzez Okolik i Kocie Skały opada do Maniowej Przehyby, według Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej uważanej za zachodnią granicę Tatr w tym miejscu. Wał Między Borami znajduje się już w Rowie Podtatrzańskim. Od wideł Zimnej Wody i Błotnego Potoku ciągnie się poprzez wzgórza Hotar (841 m) i Starý háj (914 m) w południowo-wschodnim kierunku po Maniową Przehybę. Względna jego wysokość nad dolinami Zimnej Wody i Błotnego Potoku nie przekracza 115 m. Jest w większości bezleśny. Zalesiona jest część wschodnia (od Maniowej Przehyby po Starý háj), natomiast część zachodnia z wzgórzem Hotar to pola uprawne spółdzielni rolniczej w Zubercu. Tę część przecina droga Zuberzec – Orawice – Witanowa. Przez cały wał Między Bory prowadzi też droga gruntowa dla maszyn rolniczych. Na bezleśnej części wału, wśród pół uprawnych, znajduje się niewielki lasek, na którym utworzono rezerwat przyrodniczy Rezervácia Medzi Bormi.
    Habówka (słow. Habovka) – wieś i gmina w powiecie Twardoszyn, kraju żylińskim, w północnej Słowacji. Położona jest w Kotlinie Zuberskiej, pomiędzy Skoruszyńskimi Wierchami i Pogórzem Orawskim, u ujścia Błotnego Potoku (słow. Blatná, Blatný potok) do Zimnej Wody Orawskiej (słow. Studený potok).
    Deniwelacja – różnica wysokości pomiędzy najwyżej i najniżej położonym punktem w jaskini. W przypadku gdy najwyżej położonym punktem jest otwór wejściowy, deniwelacja jest głębokością jaskini.
    Dolina Przednia Krzemienna (słow. Predná Kremenná dolina) – dolina w słowackich Tatrach Zachodnich, będąca orograficznie lewym odgałęzieniem Doliny Błotnej. Na polskiej mapie ma nazwę Skrajna Krzemienna Dolina (Krajná Kremenná dolina). Wcina się w północno-zachodnie stoki masywu Osobitej. Opada spod grani Osobita (1687 m) – Rzędowy Zwornik (1589 m) w północno-zachodnim kierunku i na wysokości około 900 m, naprzeciwko leśniczówki Błotna (horáreň Blatná) uchodzi do Doliny Błotnej. Orograficznie lewe zbocza doliny tworzy północno-zachodnim grzbiet Osobitej do Okolika i północna grzęda Okolika, zbocza prawe północno-zachodnia grań Rzędowego Zwornika poprzez wierzchołek Krzemienna opadająca do Doliny Błotnej nieco po zachodniej stronie przełęczy Borek.
    Dolina Zimna (słow. Zimná dolina) – lewa, najbardziej zachodnia odnoga Doliny Błotnej w słowackich Tatrach Zachodnich. Jest to krótka, wąska i całkowicie zalesiona dolina mająca początek pod Kocimi Skałami, skąd opada początkowo w północnym, a później w północno-zachodnim kierunku. Jej dnem spływa potok uchodzący do Błotnego Potoku, nieco po zachodniej stronie miejsca, w którym przy szosie Orawice – Zuberzec znajduje się słupek informacyjny szlaków turystycznych. Jest to tzw. Zamaňová. Polska mapa podaje wysokość tego miejsca na 820 m, na słowackim słupku z turystycznymi tabliczkami jest podana wysokość 723 m.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.083 sek.