Document Type Definition

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

DTD (ang. document type definition) – rodzaj dokumentu definiujący formalną strukturę dokumentów XML, HTML, XHTML lub innych pochodzących z rodziny SGML lub XML. Definicje DTD mogą być zawarte w pliku dokumentu, którego strukturę definiują, przeważnie jednak zapisane są w osobnym pliku tekstowym, co pozwala na zastosowanie tego samego DTD dla wielu dokumentów.

XML (ang. Extensible Markup Language, w wolnym tłumaczeniu Rozszerzalny Język Znaczników) – uniwersalny język formalny przeznaczony do reprezentowania różnych danych w strukturalizowany sposób.HTML (ang. HyperText Markup Language) – hipertekstowy język znaczników, obecnie szeroko wykorzystywany do tworzenia stron internetowych.

DTD określa składnię konkretnej aplikacji XML lub SGML, np. XHTML, EAD, TEI lub innej, zdefiniowanej dla potrzeb użytkownika. Zazwyczaj DTD definiuje każdy dopuszczalny element dokumentu, jego zbiór atrybutów i dopuszczalne wartości. DTD określa także zagnieżdżanie i wymagalność poszczególnych elementów w dokumencie. W praktyce DTD przeważnie składa się z definicji ELEMENT i definicji ATTLIST.

SGML (ang. Standard Generalized Markup Language) – standardowy uogólniony język znaczników służący do ujednolicania struktury i formatu różnego typu informacji (danych). Pozwala zapisać je w formie dokumentu tekstowego i dzięki temu łatwo przenosić, wyświetlać i drukować w różnych systemach elektronicznego przekazu danych.XML Schema (Schemat XML, Schemat Rozszerzalnego Języka Znaczników) to opracowany przez W3C standard służący do definiowania struktury dokumentu XML. XML Schema stanowi alternatywę dla DTD, przy czym posiada znacznie większe możliwości.

W praktyce ze względu na małe możliwości obecnie DTD jest wypierane przez nowocześniejsze XML Schema, które posiada znacznie większe możliwości oraz nie wymaga stosowania dodatkowej, nie-XML-owej składni.

Przykład bardzo prostego użycia DTD osadzonego wewnątrz dokumentu XML[ | edytuj kod]

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE osoba [
   <!ELEMENT osoba (imie, drugieImie, nazwisko)>
   <!ELEMENT imie (#PCDATA)>
   <!ELEMENT drugieImie (#PCDATA)>
   <!ELEMENT nazwisko (#PCDATA)>
]>
<osoba>
   <imie>Amadeusz</imie>
   <drugieImie>Zenon</drugieImie>
   <nazwisko>Kowalski</nazwisko>
</osoba>

Dokument pokazany powyżej jest poprawny składniowo (ang. well-formed) oraz strukturalnie (ang. valid). Użyte wcięcia są „dobrym zwyczajem” mającym na celu uwypuklenie drzewiastej struktury dokumentu, a kodowanie UTF-8 w systemie Unicode jest zalecane przez konsorcjum W3C i „zdrowy rozsądek”.

Kaskadowe arkusze stylów (ang. Cascading Style Sheets, w skrócie CSS) to język służący do opisu formy prezentacji (wyświetlania) stron WWW. CSS został opracowany przez organizację W3C w 1996 r. jako potomek języka DSSSL przeznaczony do używania w połączeniu z SGML-em. Pierwszy szkic CSS zaproponował w 1994 r. Håkon Wium Lie.Unicode – komputerowy zestaw znaków mający w zamierzeniu obejmować wszystkie pisma używane na świecie. Definiują go dwa standardy – Unicode oraz ISO 10646. Znaki obu standardów są identyczne. Standardy te różnią się w drobnych kwestiach, m.in. Unicode określa sposób składu.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

EAD (ang. Encoded Archival Description) DTD jest standardem zapisu informacji o zasobach archiwalnych w SGML, przede wszystkim jako inwentarzy archiwalnych. Standard, zgodny z ISAD(G) jest rozwijany od 1993 r. w Stanach Zjednoczonych przez środowiska uniwersyteckie oraz Stowarzyszenie Amerykańskich Archiwistów. Główną instytucją odpowiedzialną jest obecnie Biblioteka Kongresu USA. Standard stosują m.in. największe archiwa w USA oraz w krajach Unii Europejskiej.

Reklama