• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dobiemiest

    Przeczytaj także...
    Miecisław, Miecsław, Miesław – staropolskie imię męskie, złożone z członów Mieci- ("miotać, rzucać") i -sław ("sława"). Mogło ono ulegać również skróceniu do formy Masław, a jednym ze zdrobnień tego imienia jest być może Mieszko.Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.
    Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.

    Dobiemiest — staropolskie imię męskie, złożone z członów Dobie- ("stosowny, zdatny" albo "waleczny, dzielny") i -miest ("mścić", jak w imieniu Mścisław, lub być może "miotać" jak w imieniu Miecisław). Imię to mogło oznaczać "ten, kto dzielnie się mści", "ten, kto celnie miota" lub in. Możliwe staropolskie zdrobnienia: Doba (masc.), Dobak, Dobal, Dobczyk, Dobek, Dobiec, Dobiesza (masc.), Dobieszek, Dobieszka (masc.), Dobieszko, Dobinka (masc.), Dobisz, Dobk, Dobka, Dob, Dobusz, Doch, Dochel (?), Dosz, Doszek, Doszko.

    26 listopada jest 330. (w latach przestępnych 331.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 35 dni. Mścisław – staropolskie imię męskie, złożone z dwóch członów: Mści- ("mścić"), od psł. *mьstiti (sę) - mścić (się), *mьstь/*mьsta, stpl. msta - zemsta, pomsta i -sław ("sława"). Mogło oznaczać "tego, który zdobywa sławę mszcząc się na swych wrogach".

    Dobiemiest imieniny obchodzi 26 listopada.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. A.Cieślikowa (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t.1, Kraków 2000, ​ISBN 83-87623-23-7




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.542 sek.