• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Do utraty tchu

    Przeczytaj także...
    Nowa fala (fr. la Nouvelle Vague) - nurt awangardy w kinie francuskim istniejący w latach 1959-1965, gdy czynniki historyczne, ekonomiczne i technologiczne pozwoliły młodym twórcom na zasadnicze zmiany we francuskim kinie. Po niespodziewanym sukcesie niskobudżetowego I Bóg stworzył kobietę francuski przemysł filmowy otworzył furtkę dla innych, niskobudżetowych produkcji. W tym samym czasie nowinki techniczne pozwoliły na eksperymenty i redukcję kosztów produkcji filmowej.Jean-Luc Godard (ur. 3 grudnia 1930 w Paryżu) – francuski reżyser filmowy, scenarzysta i krytyk. Jest często utożsamiany z grupą filmowców określanych jako przedstawicieli francuskiej Nowej Fali (fr. Nouvelle Vague).
    Jean Seberg (ur. 13 listopada 1938 w Marshalltown, zm. 8 września 1979 w Paryżu) – amerykańska aktorka i reżyserka filmowa.

    Do utraty tchu (fr. À bout de souffle) – francuski film fabularny wyprodukowany w 1960 i wyreżyserowany przez Jeana-Luca Godarda, który był także współautorem (obok François Truffauta) jego scenariusza.

    W 1983 roku nakręcono amerykański remake tego filmu, zatytułowany Breathless (tytuł polski: Do utraty tchu), z Richardem Gere'em i Valérie Kaprisky w rolach głównych.

    Opis fabuły[ | edytuj kod]

    Michel Poiccard (Belmondo) kradnie w Marsylii samochód i rusza nim do Paryża. W pobliżu miasta wpada na policyjny patrol, w czasie ucieczki strzela (ze znalezionego w samochodowym schowku rewolweru) do jednego z policjantów. W stolicy Francji próbuje odzyskać od kumpla pożyczone pieniądze, romansuje z Patricią (Seberg), amerykańską studentką Sorbony, i ukrywa się przed ścigającą go za morderstwo policją. Nieskutecznie – wydany przez Patricię Michel ginie w ostatniej scenie filmu.

    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.Film noir (wym. IPA: film nwaːr), czarny film lub czarne kino – nurt, stylistyka lub gatunek w kinie amerykańskim, wywodzący się z kina gangsterskiego, rozwijany głównie w latach 40. XX wieku i pierwszej połowie lat 50. XX wieku. Filmy noir unikają jasnego podziału na dobro i zło, pokazują często niewyjaśnione zbrodnie i perwersję, unikają moralizowania i happy endów. Do charakterystycznych elementów stylu noir należą m.in. silne kontrasty, operowanie cieniami, obrazy nocnego miasta. Typowymi bohaterami tego typu filmów są m.in. femme fatale, przeciętni ludzie wplątani przypadkowo w świat przestępczy oraz prywatni detektywi.

    Debiutancki film Godarda jest jednym z najważniejszych dzieł francuskiej nowej fali. Reżyser opowiada w nim prostą, wzorowaną na amerykańskim film noir historię (w jednej ze scen Michel nieprzypadkowo „rozmawia” z plakatem Humphreya Bogarta), jednak przedstawia ją w nowy sposób: film został zrealizowany w naturalnych plenerach (m. in. na Champs-Élysées), kręcono go kamerą z ręki, a poszczególne sceny były w znacznej mierze improwizowane. W Do utraty tchu zauważalne są także inne reguły nowej fali – takie, jak swobodna konstrukcja dramaturgiczna czy niekierowanie się zdrowym rozsądkiem przy motywowaniu działań bohaterów: postępują oni nieracjonalnie, kierują się uczuciami i pragnieniami.

    Richard Tiffany Gere (ur. 31 sierpnia 1949 roku w Filadelfii, w stanie Pensylwania) – amerykański aktor i producent filmowy.Jean-Paul Charles Belmondo (ur. 9 kwietnia 1933 w Neuilly-sur-Seine) – francuski aktor i producent filmowy. Jedna z twarzy Nowej fali francuskiej. Najbardziej znany z ról w filmach Do utraty tchu (1960), Szpicel (1962), Szalony Piotruś (1965) i Podróż rozpieszczonego dziecka (1988).

    Obsada[ | edytuj kod]

  • Jean-Paul Belmondo – Michel Poiccard
  • Jean Seberg – Patricia Franchini
  • Daniel Boulanger – inspektor Vital
  • Henri-Jacques Huet – Antonio Berruti
  • Roger Hanin – Carl Zumbach
  • Van Doude – Van Doude
  • Liliane David – Lilane
  • Nagrody[ | edytuj kod]

    Na Festiwalu Filmowym w Berlinie w 1960 Godard został uhonorowany nagrodą dla reżysera.

    Roger Hanin, właściwie Roger Paul Jacob Lévy (ur. 20 października 1925 w Algierze, zm. 11 lutego 2015 Paryżu) – francuski aktor i reżyser filmowy. Film fabularny – film fikcji, film aktorski przeznaczony głównie do wyświetlania w kinach. Jeden z głównych rodzajów filmowych obok filmu animowanego, filmu dokumentalnego i filmu oświatowego. Posiada fabułę, czyli dramaturgiczną, najczęściej wielowątkową opowieść.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Do utraty tchu w bazie IMDb (ang.)




  • Warto wiedzieć że... beta

    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
    La Sorbonne - tradycyjna nazwa historycznego uniwersytetu paryskiego założonego w 1257 roku, jednego z najstarszych i najbardziej znanych w Europie.
    François Truffaut (ur. 6 lutego 1932 w Paryżu, zm. 21 października 1984 w Neuilly-sur-Seine, w departamencie Hauts-de-Seine) – francuski reżyser, scenarzysta, aktor i producent filmowy.
    Francja (fr. France, IPA: /fʁɑ̃s/), Republika Francuska (fr. République française /ʁe.py.blik fʁɑ̃.sɛz/) – państwo, którego część metropolitalna znajduje się w Europie Zachodniej, posiadające także zamorskie terytoria na innych kontynentach. Francja metropolitalna rozciąga się od Morza Śródziemnego na południu do kanału La Manche i Morza Północnego na północy, oraz od Renu na wschodzie do Zatoki Biskajskiej na zachodzie. Francuzi często nazywają swój kraj l’Hexagone (sześciokąt) – pochodzi to od kształtu Francji metropolitalnej.
    Henri-Jacques Huet (ur. 27 marca 1930 w Paryżu, zm. 4 czerwca 2009 w Nicei) – francuski aktor filmowy i telewizyjny. Grywał też w spektaklach: Łysa śpiewaczka Eugène Ionesco w Théâtre des Noctambules (1950), Sen nocy letniej na Festiwalu Teatralnym w Awinionie (1959) czy Śmierć Dantona w Théâtre national de Chaillot (1959).
    Valérie Kaprisky, właściwie Valerie Chérès (ur. 19 sierpnia 1962 roku w Neuilly-sur-Seine, w regionie Île-de-France, w departamencie Hauts-de-Seine) – francuska aktorka filmowa.
    Humphrey Bogart, właśc. Humphrey DeForest Bogart (ur. 25 grudnia 1899 w Nowym Jorku, zm. 14 stycznia 1957 w Los Angeles) – aktor amerykański. American Film Institute umieścił go na pierwszym miejscu na liście "Największych aktorów wszech czasów".

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.893 sek.