• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dmitrij Anuczin - generał

    Przeczytaj także...
    Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.Order Świętego Aleksandra Newskiego (ros. Орден Святого Александра Невского) – do 1917 wysokie odznaczenie Imperium Rosyjskiego. W hierarchii carskich orderów znajdował się wraz z Orderem Świętej Katarzyny Męczennicy na drugim miejscu po Orderze Świętego Andrzeja Powołańca. Obecnie jest jednym z orderów domowych b. panującej dynastii Romanow.
    Gubernia radomska (ros. Радомская губерния) – jednostka administracyjna w Królestwie Polskim istniejąca w latach 1844-1917. Powstała w 1844, w wyniku połączenia guberni sandomierskiej oraz guberni kieleckiej.

    Dmitrij Gawriłowicz Anuczin (ur. 21 kwietnia 1833, zm. 29 stycznia 1900 w Petersburgu) – generał piechoty armii Imperium Rosyjskiego; senator z ukończonym kursem Akademii Sztabu Generalnego, urzędnik i dyplomata carski.

    Narodnaja Wola (ros. Народная воля, Wola Ludu) – organizacja rewolucjonistów rosyjskich, powstała w lesie koło Lipiecka we wrześniu 1879 r. w wyniku rozłamu organizacji Ziemla i Wola.Kongres berliński – konferencja zorganizowana przez główne mocarstwa europejskie w Berlinie, w dniach od 13 czerwca do 13 lipca 1878.

    Od 7 sierpnia 1851 chorąży Lejb-Gwardii Pułku Jegrów. Po ukończeniu w 1855 Cesarskiej Akademii Akademii Wojskowej został przydzielony do samodzielnego pułku kaukaskiego. Od 1857 pracował w Sztabie Generalnym. W 1862 mianowany pułkownikiem. W czasie powstania styczniowego wziął bezpośredni udział w walkach. Po jego upadku został kierownikiem wydziału policji wykonawczej w zarządzie generał-policmajstra Królestwa Kongresowego. Gubernator radomski w latach 1865-1877. 10 czerwca 1867 mianowany generałem-majorem, a 13 października 1877 generałem-lejtnantem. Delegat Rosji na kongres berliński. Od 1879 generał-gubernator Syberii Wschodniej i dowódca Wschodniosyberyjskiego Okręgu Wojskowego. Podczas wizyty w więzieniu w Irkucku 26 października 1883 został uderzony przez działacza Narodnej Woli Konstantina Nieustrojewa, który został później za to skazany na śmierć i stracony. Powszechne oburzenie wywołane tą egzekucją wymusiło na Anuczinie dymisję.

    Cesarski i Królewski Order Orła Białego – order rosyjski ustanowiony ukazem cara Mikołaja I po upadku powstania listopadowego w 1831 jako order "cesarski i królewski" ("imperatorskij i carskij"). Nadawany przez cesarzy rosyjskich do upadku caratu w wyniku rewolucji lutowej w marcu 1917. Zachowany przez Rząd Tymczasowy, następnie jeden z orderów dynastycznych Domu Romanowów (Rosyjskiego Domu Cesarskiego) na wygnaniu, nadawany bardzo rzadko, przeważnie kawalerom orderu Św. Andrzeja (którym przysługuje automatycznie, obok kilku innych orderów cesarskich); w ten sposób do liczby kawalerów tego orderu zaliczeni są m.in. były car Bułgarii Symeon II, były król Grecji Konstantyn II Grecki, wielki mistrz Zakonu Maltańskiego o. Andrew Bertie, patriarcha Aleksy II.Order Świętej Anny (ros. Орден Святой Анны) – od 1735 do 1797 order domowy oraz zasługi holsztyńskiej dynastii Schleswig-Holstein-Gottorp, panującej w księstwie Gottorf, w Szwecji oraz w 1762 i ponownie od 1796 w Imperium Rosyjskim. W 1797 car Paweł I wcielił go do systemu orderów carskich jako Opдeнъ cв. Aнны i przydzielił mu najniższe miejsce w ich hierarchii, w której pozostał do 1917. Obecnie jest jednym z orderów domowych b. panującej dynastii Romanowów.

    Odznaczenia i nagrody[]

  • Order Świętego Aleksandra Newskiego (1884)
  • Order Orła Białego (Rosja) (1881)
  • Order Świętego Włodzimierza II klasy (1876)
  • Order Świętego Stanisława I klasy
  • Order Świętej Anny I klasy (1873)
  • Order Korony Rumunii (Rumunia)
  • Broń Złota "Za Waleczność"
  • Bibliografia[]

  • Chimiak Ł., Gubernatorzy rosyjscy w Królestwie Polskim 1863-1915 – Szkic do portretu zbiorowego, Wrocław 1999.
  • Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława (ros. Императорский и Царский Орден Святого Станислава) – order Imperium Rosyjskiego.Królestwo Polskie (ros. Царство Польское, Carstwo Polskoje), potocznie Królestwo Kongresowe, Kongresówka – kadłubowe państwo polskie istniejące w latach 1815-1832, a później do 1918 r. jako część składowa Imperium Rosyjskiego. Zostało utworzone decyzją kongresu wiedeńskiego. Wbrew obiegowym opiniom Królestwo Polskie było państwem suwerennym i niepodległym (do 1832 r.), posiadającym własną konstytucję, Sejm, wojsko, monetę i szkolnictwo z Uniwersytetem Warszawskim, a czynności urzędowe odbywały się w języku polskim. Polskę łączyły z Rosją - osoba Monarchy (każdorazowy Imperator Rosji był jednocześnie Królem Polski i pod takim tytułem występował w Królestwie) oraz polityka zagraniczna, należąca do prerogatyw królewskich. Koroną królestwa była Polska Korona Cesarska. 26 lutego 1832 roku król Mikołaj I Romanow zniósł konstytucję Królestwa zastępując ją Statutem Organicznym, który likwidował Sejm i samodzielną armię, znosił unię międzypaństwową i włączał Królestwo do cesarstwa na zasadzie autonomii administracyjnej, przywrócił urząd namiestnika sprawującego władzę cywilną i wojskową.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Order Świętego Równego Apostołom Księcia Włodzimierza (ros. Орден Святого Равноапостольного великого князя Владимира) – do roku 1917 odznaczenie za zasługi cywilne i wojskowe Imperium Rosyjskiego, obecnie jednen z Orderów Domowych b. rosyjskiego domu panującego Romanowów.
    Order Korony Rumunii (rum. Ordinul Corona României) – odznaczenie za zasługi cywilne lub wojskowe, nadawane przez Królestwo Rumunii w latach 1881-1947.
    Armia Imperium Rosyjskiego , ros. Русская императорская армия (transkr. russkaja imperatorskaja armia) (po polsku potocznie armia carska) – wojska lądowe Imperium Rosyjskiego (państwa rosyjskiego w latach 1721-1917).
    Broń Złota „Za Waleczność” (ros. Золотое оружие «За храбрость») – wojskowe odznaczenie honorowe Imperium Rosyjskiego w postaci szpady lub szabli, przyznawanej za męstwo jako jeden ze stopni Orderu Świętego Jerzego. W latach 1913-1917 istniał wyższy stopień odznaczenia – Broń Świętego Jerzego (ros. Золотое Георгиевское оружие), również nadawany w postaci szabli.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.