• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dipol prosty

    Przeczytaj także...
    Napięcie elektryczne – różnica potencjałów elektrycznych między dwoma punktami obwodu elektrycznego lub pola elektrycznego. Symbolem napięcia jest U. Napięcie elektryczne jest to stosunek pracy wykonanej podczas przenoszenia ładunku elektrycznego między punktami, dla których określa się napięcie, do wartości tego ładunku. Wyraża to wzórDługość fali – najmniejsza odległość pomiędzy dwoma punktami o tej samej fazie drgań (czyli pomiędzy dwoma powtarzającymi się fragmentami fali – zob. rysunek). Dwa punkty fali są w tej samej fazie, jeżeli wychylenie w obu punktach jest takie samo i oba znajdują się na etapie wzrostu (lub zmniejszania się). Jeżeli w jednym punkcie wychylenie zwiększa się a w drugim maleje, to punkty te znajdują się w fazach przeciwnych.
    Antena dipolowa - to najstarsza, lecz wciąż najbardziej popularna antena. Słowo dipol pochodzi z języka greckiego i oznacza układ dwubiegunowy. Antena dipolowa składa się przeważnie z dwóch symetrycznych ramion zasilanych za pomocą symetrycznej linii transmisyjnej. Tego typu antena jest tzw. anteną symetryczną, ponieważ prądy płynące w obu ramionach anteny są równe co do amplitudy i mają przeciwne zwroty. Można spotkać również anteny dipolowe: o niesymetrycznych ramionach oraz anteny zasilane bocznikowo, optymalizowane, czy załamane. Anteny dipolowe ze względu na słabe parametry (wąskie pasmo pracy, mały zysk kierunkowy) występują rzadziej jako samodzielne, pojedyncze anteny, częściej stosuje się je jako elementy składowe bardziej skomplikowanych i rozbudowanych układów antenowych.
    Charakterystyka promieniowania dipola prostego

    Dipol prosty − najczęściej stosowany typ anten dipolowych. Kształt promieniowania dipola prostego zależy przede wszystkim od jego długości. Wraz ze wzrostem długości dipola kształt promieniowania zwęża się, a więc wzrasta kierunkowość anteny, czyli również tzw. zysk . Dla długości dipola l=1/4 λ szerokość charakterystyki na poziomie połowy mocy (dla napięcia poziom 0,707) wynosi około 90°. Kolejno dla: l=1/2 λ - 78°, l=λ - 48°. Przy długości dipola większej niż długość fali zaczyna pojawiać się więcej wiązek. Przykładowo dla l=3/2 λ jest ich aż sześć. Dzieje się tak dlatego, że dla długości większych niż długość fali prąd płynie w różnych kierunkach i powoduje zmniejszenie wypadkowego pola w kierunku osi y, a zwiększenie w innych kierunkach.

    Dipol (z gr. dipolos - dwa bieguny) to układ dwóch różnoimiennych ładunków lub biegunów magnetycznych. Układ można scharakteryzować przez wektor zwany momentem dipolowym. Dipol wytwarza charakterystyczne pole zwane polem dipolowym.Wat – jednostka mocy lub strumienia energii w układzie SI (jednostka pochodna układu SI), oznaczana symbolem W. Nazwa wat pochodzi od nazwiska brytyjskiego inżyniera i wynalazcy Jamesa Watta.

    Zasilanie dipola[ | edytuj kod]

    Aby maksymalnie przenieść moc nadajnika na antenę należy odpowiednio połączyć antenę z nadajnikiem. Ta sama reguła dotyczy odbiornika i anteny. Typowa konfiguracja to: nadajnik (odbiornik) − linia transmisyjna − antena.

    Z reguły nadajnik/odbiornik jest dopasowany impedancyjnie do linii transmisyjnej. Następnie linia transmisyjna musi być dopasowana impedancyjnie do anteny. W przypadku niedopasowania zwiększa się WFS (ang. SWR), zwiększając tym samym straty mocy, gdyż część mocy zostaje odbita w kierunku powrotnym do nadajnika. Dopuszczalna wartość WFS zależy od konkretnego systemu radiowego. Przykładowo dla systemów telewizyjnych musi ona być bardzo mała, gdyż wielokrotne odbicie w kablu o długości kilkuset metrów może spowodować nieodwracalne zmiany w sygnale, pogarszając jakość obrazu. Również dla systemów o dużej mocy (powyżej 100 W) WFS musi być bardzo mały. Przykładowo dla nadajnika o mocy 100 kW 1% mocy odbitej wynosi 1 kW.

    Moc – skalarna wielkość fizyczna określająca pracę wykonaną w jednostce czasu przez układ fizyczny. Z definicji, moc określa wzór:Współczynnik fali stojącej - WFS (ang. standing wave ratio, SWR) jest to stosunek wartości amplitudy maksymalnej do amplitudy minimalnej napięcia elektrycznego fali stojącej w linii zasilającej antenę, określa stopień dopasowania anteny do linii ją zasilającej.

    Aby WFS był minimalny należy dobrać antenę tak, aby była dopasowana impedancyjnie do linii transmisyjnej. Jeśli impedancja wejściowa anteny jest różna od impedancji linii transmisyjnej należy zastosować odpowiednie układy dopasowujące. Można także zmienić impedancje wejściową anteny poprzez zmianę położenia punktów zasilania dipola.

    Antena – urządzenie zamieniające fale elektromagnetyczne na sygnał elektryczny i odwrotnie. Jest niezbędnym elementem składowym każdego systemu radiokomunikacji. W XX w. najbardziej rozpowszechnione były anteny odbiorników radiowych i telewizyjnych; w XXI w. antena częściej kojarzona jest z elementem wyposażenia radia samochodowego, bezprzewodowych sieci komputerowych lub z odbiorem sygnałów TV z satelitów.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.