• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Diphyllidea

    Przeczytaj także...
    Ryby chrzęstnoszkieletowe, ryby chrzęstne, chrzęstniki (Chondrichthyes) – gromada kręgowców wodnych – tradycyjnie zaliczanych do ryb właściwych (Pisces) – obejmująca chimery, płaszczki i rekiny, łącznie ponad 1000 gatunków. Żywią się pokarmem zwierzęcym. Większość gatunków ryb chrzęstnych żyje w wodach morskich. Rekiny znane są z zapisów kopalnych datowanych na ponad 400 mln lat, płaszczki pojawiły się prawdopodobnie 200 mln lat temu.Skorupiaki (Crustacea) – podtyp stawonogów, w większości wodnych. Wiele gatunków wchodzi w skład planktonu. Znanych jest ponad 50 tysięcy gatunków. Badaniem skorupiaków zajmuje się karcynologia
    Rząd (łac. ordo) – jedna z podstawowych kategorii systematycznych stosowanych w systematyce organizmów, niższa od gromady (classis w zoologii) lub klasy (classis w botanice), a wyższa od rodziny (familia). Termin ordo został wprowadzony przez Karola Linneusza jako jedna z pięciu podstawowych kategorii w hierarchicznym systemie klasyfikacji biologicznej. Kategoriami pomocniczymi dla rzędu są nadrząd (superordo), podrząd (subordo) i infrarząd (infraordo), a w literaturze anglojęzycznej stosowane są jeszcze czasem parvorder (niższa od infrarzędu), magnorder (wyższa od nadrzędu), grandorder i mirorder (między rzędem a nadrzędem).

    Diphyllidea - nieliczny rząd zaliczany do tasiemców. Tylna część ich skoleksu przekształcona jest w szypułkę. Bruzdy przylgowe (brzuszna i grzbietowa) są pozornie zrośnięte w płaszczyźnie strzałkowej. Silnie rozwinięty ryjek (rostellum) zaopatrzony jest w długie haki, na szypułce przybierają one kształt litery "T". Szyja ich jest krótka. Narządy płciowe typu Tetraphyllidea, jednak przewody płciowe otwierają się po stronie brzusznej. Końcowe trzony często odrywają się, osiągając dojrzałość płciową w jelicie dopiero po upływie pewnego czasu. Do swego rozwoju wymgają tylko jednego żywiciela pośredniego (skorupiaka lub mięczaka). Są to pasożyty ryb chrzęstnoszkieletowych. Przedstawicielem tego rzędu jest Echinobothrium benedeni pasożytujący w jelicie ryb chrzęstnoszkieletowych, a jego larwa typu cysticerkoid nie posiadająca przydatka ogonowego rozwija się w skorupiakach (Hippolyte varians).

    Skoleks (z łac. scolex poprzez gr. skōlēks – robak, czerw, inaczej: czerwioch), główka – przednia część ciała tasiemców właściwych (Eucestoda) uzbrojona w narządy czepne charakterystyczne dla poszczególnych rzędów – różnego rodzaju bruzdy (botria i botrydia), przyssawki, kolce i haki, wspomagające przywarcie do ściany jelita żywiciela. Służy do utrzymywania pasożyta w ciele żywiciela.Tasiemce (Cestoda) – pasożytujące wewnętrznie płazińce. Tasiemce przechodzą złożony cykl rozwojowy ze zmianą żywicieli. Żywicielami pośrednimi są bezkręgowce lub kręgowce, natomiast ostatecznymi z reguły kręgowce, u których żyją głównie w przewodzie pokarmowym. Pierwszym stadium larwalnym jest onkosfera zaopatrzona w 6 haczyków embrionalnych lub orzęsiona larwa koracidium (u Pseudophyllidea); drugie stadium larwalne może mieć rozmaitą postać. Tasiemce pasożytują na kręgowcach od co najmniej 270 milionów lat. Zaatakowany człowiek może usunąć pasożyta za pomocą leków, dzięki którym tasiemiec zostaje osłabiony i wydalony wraz z kałem.
    Tetraphyllidea jest to rząd wieloczłonowych tasiemców, których skoleks zaopatrzony jest w cztery ruchliwe, podzielone niekiedy poprzecznymi przegrodami, nierzadko osadzone na szypułkach. Haki występują tylko na przedniej krawędzi bruzd. Stadium cysicerkoidu prawdopodobnie występuje u morskich skorupiaków, stadium plerocerkoidu obecne jest w jelicie morskich Teleostei oraz Cephalopoda. Dojrzałe tasiemce bytują na zastawce spiralnej ryb chrzęstnoszkieletowych. Przedstawicielem tego rzędu są:Cysticerkoid (cysticercoidus) – jedna z form drugiego stadium larwalnego niektórych tasiemców z rzędu Cyclophyllidea. Powstaje z onkosfery. Budowa jest różna u poszczególnych gatunków. Zwykle ma postać kulistego lub w różnym stopniu wydłużonego pęcherzyka, w którym położona jest główka z szyjką. U większości gatunków występuje przydatek ogonowy – wyrostek utworzony z uwypuklenia zewnętrznej ściany pęcherzyka, u niektórych gatunków zaopatrzony w 6 haków. Taka odmiana cysticerkoida nazywana jest cerkocystusem.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.007 sek.