• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dikirion

    Przeczytaj także...
    Diofizytyzm – kierunek w teologii chrześcijańskiej przyjmujący, że jedna osoba Jezusa Chrystusa posiada dwie oddzielne natury - boską i ludzka, które tworzą unię hipostatyczną. Pogląd przeciwny monofizytyzmowi, którego zwolennikom z kolei diofizytyzm wydawał się być formą nestorianizmu.Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.
    Świecznik – sprzęt zaprojektowany do umieszczenia jednej lub wielu świec. Przeważnie świece mocuje się w miseczce, czasami dodatkowo wyposażonej w kolec, na który nabija się podstawę świecy. Wykonywane są głównie z materiałów niepalnych, z metali: mosiądzu, brązu, miedzi, stali lub szkła, porcelany, fajansu. Bardzo często dodatkową funkcją świeczników były funkcje zdobnicze, dlatego wiele z nich jest bogato zdobionych. Niektóre typy świeczników miały też znaczenie religijne, np. żydowska menora. Świecznikami nie nazywa się raczej lamp ze świecą w środku, stosowanych w przeszłości w podróżach pieszych czy w powozach. Takie lampy zwano kagankami.
    Hipodiakon niosący dikirion (po prawej)

    Dikirion (dikerion gr. dyo dwa – kéros, kerion – świeca) – przenośny, dwuramienny świecznik używany w uroczystych liturgiach Kościołów obrządku wschodniego podczas błogosławieństwa. Biskup trzymając w lewej ręce dikerion a w prawej trikerion błogosławi nimi wiernych. Krzyżujące się świece symbolizują dwoistość natury Chrystusa. Świecznik z uchwytem, trzymany w lewej ręce, często był srebrzony lub złocony oraz ozdabiany kłosami zboża, gałązkami lub winną latoroślą.

    Błogosławieństwo – w Biblii oznacza życzenie lub powinszowanie z powodu otrzymanych darów, cnót czy korzystnej sytuacji. Najbardziej znanymi błogosławieństwami są te ogłoszone przez Jezusa, z których osiem odnotował św. Mateusz (Mt 5,3n), a cztery św. Łukasz (Łk 6,20n). Wiążą się one głównie z proroctwami mesjańskimi. Po błogosławieństwach u św. Łukasza następuje lista czterech gróźb. Nie odnosi się on do cnót czy zachowań, ale do sytuacji. Mateusz natomiast obejmuje Jezusowym błogosławieństwem głównie postawy religijne.Liturgia (gr. λειτουργια – działanie na rzecz ludu) – w starożytnej Grecji działania konkretnej osoby lub społeczności na rzecz obywateli, obecnie – publiczna forma kultu religijnego, dotycząca całokształtu zrytualizowanych, zbiorowych i ściśle określonych czynności sakralnych, ustalonych przez kapłanów danej religii.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Sztuka świata. Słownik terminów A–K tom 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 156. ISBN 978-83-213-4726-4.
    2. Stefan Kozakiewicz: Słownik terminologiczny Sztuk Pięknych. Warszawa: PWN SA, 2007, s. 86. ISBN 978-83-01-12365-9.
    3. Sztuka świata. Słownik terminów L–Ż. tom 18. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 305. ISBN 978-83-213-4727-1.
    4. Bogusław Nadolski: Leksykon liturgii. Poznań: Wydawnictwo Pallottinum, 2006, s. 1514. ISBN 83-7014-531-0.
    Ryt bizantyjski, inaczej obrządek grecki – wschodni obrządek liturgiczny, rozwinięty w starożytnym patriarchacie konstantynopolitańskim.Trikirion - jest to potrójny świecznik. Podobnie jak Dikirion jest wykorzystywany do błogosławieństw w kościołach wschodnich. Symbolizować ma Trójcę Świętą.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.