• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dignitatis humanae

    Przeczytaj także...
    Objawienie - pojęcie odnoszące się do religii objawionych. Dla wyznawców danej religii jest to przesłanie lub wydarzenia, poprzez które Bóg daje się poznać jednostkom lub grupom ludzi.Unitatis redintegratio (łac. „Przywrócenie jedności”), właśc. Dekret o ekumenizmie Unitatis redintegratio z 21 listopada 1964 – dekret soboru watykańskiego II określający postawę Kościoła katolickiego wobec ekumenizmu.
    Wolność religijna – prawo do wyznawania wybranej religii bądź niewyznawania żadnej, wykluczając zarówno uprzywilejowanie jak i prześladowania czy dyskryminację na tym tle. Wiąże się z tolerancją i szacunkiem wobec wyznawców innych religii oraz niewierzących. W sytuacji przestrzegania zasad wolności religijnej niedozwolone jest zabranianie wiernym swobodnego uzewnętrzniania swoich przekonań religijnych, nakłanianie do wyboru wyznania lub łamania zasad już wybranej wiary.

    Dignitatis humanae – deklaracja o wolności religijnej uchwalona na soborze watykańskim II. Została promulgowana 9 grudnia 1965 roku i zawiera moralną naukę Kościoła katolickiego na temat wolności religijnej. Składa się z 15 punktów.

    Historia[]

    Pierwszy schemat o wolności religijnej został przedstawiony 19 listopada 1963 roku przez Émile'a-Josepha De Smedta i stanowił piąty rozdział wstępnego projektu dekretu o ekumenizmie. Po drugiej sesji soboru schemat stał się osobnym dokumentem w charakterze aneksu do dekretu o ekumenizmie. Tekst deklaracji był dyskutowany podczas trzeciej sesji, ale nie wypracowano wówczas jedności, w związku z czym do końca stycznia 1965 roku biskupi mogli składać uwagi dotyczące tekstu deklaracji. W dniach 15–22 września 1965 roku odbyła się pierwsza dyskusja nad tekstem, a po przeredagowaniu tekstu w dniach 26–27 października – druga. 19 listopada odbyło się głosowanie nad tekstem deklaracji, która została przyjęta 1954 głosami przy 249 głosach przeciw. 7 grudnia na kongregacji publicznej ostateczny tekst deklaracji przyjęło 2308 głosów przy 70 głosach przeciw.

    Sobór watykański II – ostatni, jak dotąd, sobór w Kościele katolickim, otwarty 11 października 1962 przez papieża Jana XXIII, zakończony 8 grudnia 1965 przez papieża Pawła VI.Jezus Chrystus (ur. ok. 8–4 p.n.e., zm. 30 lub 33 w Jerozolimie) – centralna postać religii chrześcijańskiej, założyciel Kościoła. W chrześcijaństwie uznawany za Boga i człowieka, współistotnego Bogu Ojcu.

    Treść[]

    Deklaracja podzielona została na dwie części, zatytułowane „Ogólne uzasadnienie wolności religijnej” oraz „Wolność religijna w świetle Objawienia”.

    Podstawy wolności religijnej deklaracja upatruje w godności osoby ludzkiej i prawie Bożym. Godność osoby ludzkiej o tyle uzasadnia wolność religijną, że rozum i wolna wola przynaglają do poszukiwania prawdy (m.in. religijnej), tj. szukania prawdy, trwania przy niej i kształtowania życia według niej. Zdaniem deklaracji Objawienie nie formułuje wprost prawa do wolności religijnej, ale prawo to zawiera się w głoszonych przez Objawienie zasadach stanowiących podstawy wolności religijnej (godność osoby ludzkiej, szacunek Chrystusa do wolności człowieka, zgoda wolności religijnej z wolnością aktu wiary).

    Marian Jaworski (ur. 21 sierpnia 1926 we Lwowie) – polski biskup rzymskokatolicki, administrator apostolski polskiej części archidiecezji lwowskiej z siedzibą w Lubaczowie w latach 1984–1991, arcybiskup metropolita lwowski w latach 1991–2008, od 2008 arcybiskup senior archidiecezji lwowskiej, kardynał prezbiter od 2001 (in pectore od 1998), wieloletni zwierzchnik episkopatu rzymskokatolickiego na Ukrainie, bliski przyjaciel Jana Pawła II.

    Wolność religijna zdaniem deklaracji jest wolnością od przymusu i działania wbrew sumieniu. W ten sposób ludzie mogą podejmować decyzje zgodne z ich naturą. Za wolnością idzie prawo do wyrażania przekonań zarówno prywatnie, jak i publicznie. Deklaracja podkreśla, że społeczność i instytucje winny respektować prawo wolności religijnej i nie stosować przymusu. Deklaracja podkreśla fakt, iż wolność religijna pojawiła się w konstytucjach wielu państw jako prawo obywatelskie. Uczestnikami tego prawa są zarówno wierzący, jak i niewierzący. Wśród podmiotów prawa do wolności religijnej deklaracja wymienia także wspólnoty religijne i rodzinę.

    Bibliografia[]

  • Marian Jaworski: Wprowadzenie do Deklaracji o wolności religijnej. W: Sobór Watykański II. Konstytucje, dekrety, deklaracje. Poznań: Pallottinum, 2002, s. 405–409. ISBN 8370144292.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.