• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dielektryk



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Wysokie napięcie – każde napięcie elektryczne w obwodach prądu przemiennego większe od 1000 woltów (1kV) przy częstotliwości nie większej niż 60 Hz, oraz napięcie w obwodach prądu stałego większe od 1500 woltów.Przenikalność elektryczna – wielkość fizyczna charakteryzująca właściwości elektryczne środowiska, oznaczana grecką literą ε (epsilon).

    Spis treści

  • 1 Definicja i nomenklatura
  • 2 Historia
  • 3 Fizyczne właściwości dielektryków
  • 3.1 Dielektryk w polu elektrycznym
  • 3.1.1 Historycznie
  • 3.1.2 Wektor polaryzacji
  • 3.1.3 Wektor indukcji elektrycznej
  • 3.1.4 W elektrostatyce
  • 3.1.5 W zmiennym polu elektrycznym
  • 3.1.5.1 Dyspersja dielektryczna
  • 3.1.5.2 Straty dielektryczne
  • 3.1.6 Przypadek ogólny
  • 3.2 Przewodzenie prądu w dielektrykach
  • 3.3 Zjawiska przebiciowe
  • 4 Podział dielektryków
  • 4.1 Ze względu na rodzaj polaryzacji
  • 4.1.1 Dielektryki niepolarne
  • 4.1.2 Dielektryki polarne
  • 4.2 Dielektryki o specjalnych właściwościach
  • 4.2.1 Piezoelektryki
  • 4.2.2 Piroelektryki
  • 4.2.3 Ferroelektryki
  • 4.2.4 Elektrety
  • 4.2.5 Właściwości nieliniowe
  • 5 Dielektryki w technice
  • 5.1 Podział
  • 5.2 Podstawowe parametry techniczne
  • 5.2.1 Wytrzymałość na przebicie
  • 5.2.2 Przewodnictwo właściwe
  • 5.2.3 Przenikalność dielektryczna
  • 5.2.4 Współczynnik strat
  • 6 Zobacz też
  • 7 Uwagi
  • 8 Przypisy
  • 9 Bibliografia
  • Dielektryk, izolator elektrycznymateriał, w którym bardzo słabo przewodzony jest prąd elektryczny. Może to być rezultatem niskiej koncentracji ładunków swobodnych, niskiej ich ruchliwości, lub obu tych czynników równocześnie.

    Straty mocy jest to zjawisko fizyczne polegające na traceniu części energii przetwarzanej przez dany układ, dlatego też ma ono bezpośrednie powiązanie ze sprawnością układu.Elektryczny moment dipolowy jest to wektorowa wielkość fizyczna charakteryzująca dipol elektryczny. Dipol jest układem dwóch ładunków o tych samych wartościach bezwzględnych, ale przeciwnych znakach. Elektryczny moment dipolowy p dwóch punktowych ładunków o jednakowych wartościach q i przeciwnych znakach jest równy iloczynowi odległości między nimi i wartości ładunku dodatniego:

    Definicja i nomenklatura[]

    Przewodność materiałów zmienia się w sposób ciągły i nie istnieje jedna powszechnie akceptowana granica wartości przewodności, poniżej której wszystkie materiały byłyby dielektrykami. W technice często przyjmuje się, że oporność właściwa dielektryków jest większa od 10 Ωm (dla dobrych przewodników, np. metali, wynosi 10–10 Ωm).

    Wytrzymałość elektryczna, wytrzymałość dielektryczna – największa wartość natężenia pola elektrycznego, jaka może istnieć w dielektryku (izolatorze) bez wywołania przebicia. Jednostką wytrzymałości elektrycznej jest V/m.Polaryzacja dielektryka (również: polaryzacja dielektryczna) – zjawisko polegające na utworzeniu dipoli elektrycznych lub orientacji już istniejących dipoli w reakcji na przyłożone pole elektryczne. W wyniku polaryzacji w dielektryku powstaje wewnętrzne pole elektryczne, które częściowo równoważy przyłożone zewnętrzne pole.

    Stosowane są również różne definicje izolatora oparte na właściwościach i mikroskopowym mechanizmie przewodnictwa. Na przykład określa się tak substancję, dla której:

  • przerwa energetyczna między pasmem walencyjnym i przewodnictwa (pasmowa teoria przewodnictwa) jest większa od wartości uznanej za graniczną (zwykle 3 eV); takie określenie ma sens jedynie dla izotropowych materiałów krystalicznych,
  • przewodność rośnie wraz z temperaturą, w przeciwieństwie do metalu, w których przewodność maleje ze wzrostem temperatury.
  • zachodzi zjawisko polaryzacji dielektrycznej; niektórzy autorzy przyjmują to za decydujące kryterium i traktują jako dielektryki nawet materiały nieźle przewodzące prąd elektryczny.
  • Termin "dielektryk" od słów "dia-electric" został utworzony przez angielskiego filozofa i naukowca Williama Whewella na prośbę Michaela Faradaya.

    Izolatory energetyczne (ang. insulator) to ogólna nazwa aparatów stosowanych w elektroenergetyce do podtrzymywania i izolowania elementów przewodzących.Dielektryki gazowe są to dielektryki w stanie gazowym. Są one wykorzystywane w układach izolacyjnych wielu urządzeń elektrycznych. Zwykle wypełniają znaczną część przestrzeni między ich elementami przewodzącymi. Nie mogą jednak pełnić roli konstrukcyjnej, dlatego współpracują z elementami izolacyjnymi wykonanymi z materiałów stałych.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ebonit (guma twarda, nazwa z gr. ebonos - heban) – tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji naturalnego lub sztucznego kauczuku; gęstość 1,1-1,3 g/cm w 20°C. Należy do tworzyw kauczukowych z grupy duromerów.
    John Theophilus Desaguliers, franc. Jean Théophile des Aguliers (ur. 12 marca 1683 w La Rochelle, zm. 29 lutego 1744 w Covent Garden ) – filozof przyrody, fizyk, pastor Kościoła Anglii, wolnomularz, znany z odkryć właściwości energii elektrycznej. Trzykrotnie odznaczony najwyższym odznaczeniem Towarzystwa Królewskiego, Medalem Copleya w 1734, 1736 i 1741 roku (jak dotąd jest osobą, która została uhonorowana tym odznaczeniem największą ilość razy). Był asystentem eksperymentów Isaaca Newtona, a później popularyzatorem newtonowskich teorii ich praktycznych zastosowań. Został uznany za wynalazcę planetarium w oparciu o niektóre opublikowane przez niego plany.
    Bakelit – najstarsze syntetyczne tworzywo sztuczne (fenolowo-formaldehydowe tworzywa sztuczne). Technologia produkcji bakelitu została wynaleziona przez Leo Hendrika Baekelanda na początku XX wieku (1907-1909).
    Tworzywo termoplastyczne – tworzywo sztuczne, które w określonej temperaturze i ciśnieniu zaczyna mieć własności lepkiego płynu. Tworzywa termoplastyczne można kształtować przez tłoczenie i wtryskiwanie w podwyższonej temperaturze a następnie szybkie schłodzenie do temperatury użytkowej.
    Antyferroelektryki – dielektryki, które nie wykazują spontanicznej polaryzacji przy braku zewnętrznego pola elektrycznego, ale posiadają wewnętrzne uporządkowanie elektrycznych momentów dipolowych: wypadkowe momenty sąsiednich komórek elementarnych są ułożone antyrównolegle.
    Michael Faraday (ur. 22 września 1791, zm. 25 sierpnia 1867) – fizyk i chemik angielski, eksperymentator, samouk. Profesor Instytutu Królewskiego i Uniwersytetu w Oksfordzie, członek Royal Society, w młodości asystent H.B. Davy’ego.
    Parafina (z łac. parum affinis – "niskie powinowactwo") – mieszanina stałych alkanów (powyżej 20 atomów węgla w cząsteczce), wydzielana m.in. z ciężkich frakcji o temperaturze wrzenia ponad 350 °C ropy naftowej lub z frakcji smół wytlewnych z węgla brunatnego. Zależnie od stopnia rafinacji jasnożółta do białej, ma postać krystalicznego wosku (tłusta w dotyku), nierozpuszczalna w wodzie i etanolu, lecz rozpuszczalna w wielu innych rozpuszczalnikach organicznych (np. w terpentynie, eterze).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.