• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dialekty wschodniośrodkowoniemieckie

    Przeczytaj także...
    Język wysokoniemiecki (niem. hochdeutsche Sprache, neuhochdeutsche Sprache, Hochdeutsch, Neuhochdeutsch) – język etniczny lub makrojęzyk posiadający co najmniej trzy warianty standardowe, część kontinuum dialektalnego języków zachodniogermańskich. W węższym znaczeniu termin Hochdeutsch odnosi się do standardowego języka literackiego (język ten opisany jest w haśle język niemiecki). W szerszym znaczeniu jest to zespół dialektów, przeciwstawny dialektom dolnoniemieckim, które obecnie uznawane są za odrębny język. Zespół ten jest bardzo zróżnicowany regionalnie i niektóre dialekty – takie jak dialekt używany w niemieckojęzycznej części Szwajcarii (schweizerdeutsch lub schwyzertüütsch, po polsku zwany też językiem alemańskim) – są czasem klasyfikowane jako osobne języki.Turyngia, Wolny Kraj Turyngia (niem. Freistaat Thüringen) – kraj związkowy w Niemczech. Stolicą kraju związkowego jest miasto Erfurt.
    Dialekt śląski języka niemieckiego, albo język śląski (śl-niem. Schläsche Sproache niem. Schlesisch, albo Schlesische Sprache) – język/dialekty, którym posługiwało się do 1945 roku ok. 7 mln mieszkańców Śląska (głównie Dolnego) i graniczącej z nim sudeckiej części Kraju Sudetów. Przez chrześcijańską organizację naukową non-profit, SIL International, dialekt śląski uważany jest za odrębny od języka niemieckiego "język dolnośląski", nie jest to jednak nazwa geograficznie precyzyjna, gdyż etnolekt ten obejmował również obszary należące do Górnego Śląska.
    Dialekty i gwary środkowoniemieckie - podział szczegółowy

    Dialekty środkowoniemieckie - zespół dialektów języka wysokoniemieckiego, których obszar występowania stanowi pas rozciągający się od Nadrenii do Turyngii. Graniczą one od północy z dialektami dolnoniemieckimi i od południa z dialektami górnoniemieckimi.

    Gwary palatynackie (Pfälzisch/Pälzisch) – zespół gwar zachodniofrankijskich języka niemieckiego używany w dolinie Renu w okolicy miast Zweibrücken, Kaiserslautern, Alzey, Wormacja, Mannheim, Heidelberg, Speyer, Wörth am Rhein i na granicy z Alzacją (Francja). Język pensylwański wykształcił się na bazie gwar palatynackich używanych przez Niemców, którzy emigrowali do USA w okresie od XVII do XIX w. Przez niektóre organizacje, takie jak np. SIL International, etnolekt ten uważany jest za odrębny od niemieckiego język palatynacki.Dialekt wysokopruski (niem.: Hochpreußisch) – środkowoniemiecki dialekt używany na obszarze Prus Wschodnich do roku 1945. Jego użytkownikami byli potomkowie osadników ze Śląska, którzy przybywali do Prus od XIII wieku.

    Dialekty środkowoniemieckie dzielą się na dialekty zachodniośrodkowoniemieckie i wschodniośrodkowoniemieckie. Dialekty te charakteryzują się tym, że przeszły tylko cztery pierwsze fazy wysokoniemieckiej przesuwki spółgłoskowej.

    Z dialektów środkowoniemieckich wywodzą się standardowy język niemiecki i język luksemburski.

    Podział[]

    W skład dialektów środkowoniemieckich wchodzą następujące etnolekty:

    Dialekty górnoniemieckie (Oberdeutsch) - grupa dialektów wysokoniemieckich, którymi mówi się w południowej części Niemiec, Austrii, Szwajcarii i północnych Włoszech.Nadrenia (niem. Rheinland) – kraina historyczna w zachodniej części Niemiec; obecnie w granicach krajów związkowych Nadrenia-Palatynat i Nadrenia Północna-Westfalia.
  • zachodniośrodkowoniemieckie
  • dialekt środkowofrankoński
  • gwary rypuaryjskie
  • gwary mozelsko-frankońskie
  • dialekt reńsko-frankoński
  • gwary palatynackie
  • gwary heskie
  • gwara północnoheska
  • gwara wschodnioheska
  • gwara górnoheska
  • gwara południowoheska
  • gwara zachodnioheska
  • wschodniośrodkowoniemieckie
  • dialekt turyngijsko-górnosaksoński
  • dialekt rudawski
  • dialekt śląski
  • dialekt łużycko-nowomarchijski
  • dialekt wysokopruski
  • Przypisy

    1. Mapa dialektów niemieckich
    2. Ludwig Erich Schmitt (Ed): Germanische Dialektologie. Franz Steiner, Wiesbaden 1968, p. 143
    3. not_found_message - Philipps-Universität Marburg
    4. http://books.google.de/books?id=f60qAQA
    Dialekt (stgr. διάλεκτος dialektos – "rozmowa, sposób mówienia") – regionalna odmiana języka, odznaczająca się swoistymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi itp.Język dolnoniemiecki, dialekty dolnoniemieckie (w języku dolnoniemieckim Nedderdüütsch lub Plattdüütsch, w języku niemieckim Niederdeutsch lub Plattdeutsch) – język germański blisko spokrewniony z językami niderlandzkim, afrykanerskim i niemieckim, często uznawany również za dialekt tego ostatniego. Wywodzi się z języka starosaksońskiego i jego późniejszych stadiów. Oznaczany jest kodem ISO 639-2 nds.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Etnolekt – język, dialekt lub gwara używany przez wyodrębnioną grupę etniczną. Jest zbiorem bardzo podobnych do siebie idiolektów. Termin "etnolekt" jest używany w językoznawstwie polskim szczególnie w przypadkach gdy zastosowanie określenia język, dialekt lub gwara byłoby sporne, w częstych sytuacjach braku precyzyjnych kryteriów pozwalających uznać daną odmianę języka za odrębny język bądź też dialekt (odmianę) innego, pokrewnego języka.
    Gwary rypuaryjskie – grupa zachodniogermańskich gwar (kolońska, reńsko-mozelska i mozelsko-frankońska) używanych w Nadrenii, wschodniej Belgii i południowej Limburgii holenderskiej. Bywają uznawane za oddzielny od niemieckiego język rypuaryjski.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.