• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Diagnostyka obrazowa



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]
    Przeczytaj także...
    Fizjologia (gr. φυσιολογία, od φύσις - natura + λόγος - nauka) – nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów.Scyntygrafia – obrazowa metoda diagnostyczna medycyny nuklearnej, polegająca na wprowadzeniu do organizmu środków chemicznych (najczęściej farmaceutyków) znakowanych radioizotopami, cyfrowej rejestracji ich rozpadu i graficznym przedstawieniu ich rozmieszczenia.

    Diagnostyka obrazowa, obrazowanie medyczne – dział diagnostyki medycznej zajmujący się tworzeniem obrazów zmian fizjologicznych oraz patologicznych zachodzących w ciele ludzkim za pomocą różnego rodzaju oddziaływań fizycznych.

    Spis treści

  • 1 Zastosowania diagnostyki medycznej
  • 2 Zjawiska wykorzystywane w diagnostyce
  • 3 Zmiany patologiczne obserwowane za pomocą diagnostyki obrazowej
  • 4 Metody obrazowania
  • 4.1 Konwencjonalna diagnostyka rentgenowska
  • 4.2 Cyfrowe obrazowanie rentgenowskie
  • 4.3 Tomografia
  • 4.4 Tomografia emisyjna pojedynczego fotonu
  • 4.5 Ultrasonografia (USG)
  • 4.6 Medycyna nuklearna
  • 4.7 Jednoczesne obrazowanie w wielu modalnościach
  • 4.8 Obrazowanie funkcjonalne
  • 4.9 Mikroskopia
  • 4.10 Obrazowanie fotoakustyczne
  • 5 Podstawowe parametry obrazów
  • 5.1 Rozdzielczość
  • 5.2 Częstości przestrzenne
  • 5.3 Kontrast
  • 6 Kliniczne znaczenie badań obrazowych
  • 7 Zarys historii diagnostyki obrazowej
  • 8 Systemy detekcji promieniowania i detekcji obrazu
  • 9 Zarządzanie danymi obrazowymi w medycynie
  • 10 Komputery w diagnostyce obrazowej
  • 11 Komputerowe wspomaganie diagnostyki obrazowej
  • 12 Informatyka medyczna
  • 13 Wspomaganie diagnostyki obrazowej
  • 14 Rynek diagnostyki obrazowej
  • 14.1 Rynek Polski
  • 14.2 Rynki zagraniczne
  • 15 Bibliografia
  • Ultrasonografia, USG – nieinwazyjna, atraumatyczna metoda diagnostyczna, pozwalająca na uzyskanie obrazu przekroju badanego obiektu. Metoda ta wykorzystuje zjawisko rozchodzenia się, rozpraszania oraz odbicia fali ultradźwiękowej na granicy ośrodków, przy założeniu stałej prędkości fali w różnych tkankach równej 1540 m/s. W ultrasonografii medycznej wykorzystywane są częstotliwości z zakresu ok. 2-50 MHz. Fala ultradźwiękowa najczęściej generowana jest oraz przetwarzana w impulsy elektryczne przy użyciu zjawiska piezoelektrycznego (opisanego przez braci Curie na przełomie lat 1880-1881). Pierwsze doświadczenia nad wykorzystaniem ultrasonografii w diagnostyce prowadzone były w trakcie i zaraz po II wojnie światowej, a ultrasonografy wprowadzone zostały do szpitali na przełomie lat 60. i 70. XX wieku (jednym z pierwszych klinicznych zastosowań była diagnostyka płodu)Ultradźwięki – fale dźwiękowe, których częstotliwość jest zbyt wysoka, aby usłyszał je człowiek. Za górną granicę słyszalnych częstotliwości, jednocześnie dolną granicę ultradźwięków, uważa się częstotliwość 20 kHz, choć dla wielu osób granica ta jest znacznie niższa. Za umowną, górną, granicę ultradźwięków przyjmuje się częstotliwość 1 GHz. Zaczyna się od niej zakres hiperdźwięków Niektóre zwierzęta mogą emitować i słyszeć ultradźwięki, np. pies, szczur, delfin, wieloryb, chomik czy nietoperz.

    Zastosowania diagnostyki medycznej[]

  • wizualizacja – dzięki nowoczesnym technikom obrazowania stało się możliwym wykonanie wyspecjalizowanej procedury skierowanej na zbadanie konkretnego schorzenia, zagwarantowane to jest dzięki takim procesom jak odszumianie, wzmacnianie krawędzi, wizualizacja czy wyostrzanie rozmytych krawędzi obrazów
  • analiza ilościowa – zbieranie oraz obliczanie mierzalnych parametrów związanych z badanym organem pacjenta
  • lokalizowanie – odnajdywanie uszkodzeń, urazów lub zmian patologicznych
  • badania przesiewowe – wyselekcjonowanie z dużej populacji obrazów, które należy przeznaczyć do dalszej analizy
  • Agenezja (łac. agenesia, z gr. a- + génesis = powstanie) – zaburzenie rozwojowe polegające na niewykształceniu się zawiązka narządu, a w konsekwencji także tegoż narządu. Do częstszych patologii należą:Rudolph Albert von Kölliker (ur. 6 lipca 1817, zm. 2 listopada 1905) – szwajcarski anatom i fizjolog. Urodził się w Zurychu, gdzie uczęszczał do szkoły i rozpoczął studia w 1836 roku. Po dwóch latach przeniósł się jednak do Bonn, a potem do Berlina. Uczył się między innymi u Johannesa Petera Müllera i Friedricha Gustava Jakoba Henlego. W 1841 roku zakończył studia filozoficzne, a w 1842, w Heidelbergu, medyczne.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Laparoskopia – jest to wziernikowanie jamy otrzewnej za pomocą instrumentu optycznego wprowadzonego przez powłoki brzuszne. Metoda jest wykorzystywana w diagnostyce zmian patologicznych, umożliwia pobranie materiału do badania histopatologicznego oraz przeprowadzanie zabiegów w obrębie jamy brzusznej.
    Promieniowanie rentgenowskie (promieniowanie rtg, promieniowanie X, promienie X) – rodzaj promieniowania elektromagnetycznego, które jest generowane podczas wyhamowywania elektronów. Długość fali mieści się w zakresie od 10 pm do 10 nm. Zakres promieniowania rentgenowskiego znajduje się pomiędzy nadfioletem i promieniowaniem gamma.
    Cholecystektomia – zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu pęcherzyka żółciowego, najczęściej z powodu kamicy żółciowej.
    Pozytonowa tomografia emisyjna (ang. positron emission tomography, PET) jest techniką obrazowania, w której (zamiast jak w tomografii komputerowej – zewnętrznego źródła promieniowania rentgenowskiego lub radioaktywnego) rejestruje się promieniowanie powstające podczas anihilacji pozytonów (anty-elektronów). Źródłem pozytonów jest podana pacjentowi substancja promieniotwórcza, ulegająca rozpadowi beta plus. Substancja ta zawiera izotopy promieniotwórcze o krótkim czasie połowicznego rozpadu, dzięki czemu większość promieniowania powstaje w trakcie badania, co ogranicza powstawanie uszkodzeń tkanek wywołanych promieniowaniem. Wiąże się także z koniecznością uruchomienia cyklotronu w pobliżu (krótki czas połowicznego rozpadu izotopów to także krótki maksymalny czas ich transportu) co znacząco podnosi koszty.
    Niedokrwienie (gr. ισχαιμία, ischaemia, isch – ograniczenie, haema – krew) – lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu. Następstwem tego stanu jest niedostateczna podaż tlenu i składników odżywczych. W efekcie dochodzi do niedotlenienia (hipoksji), niedożywienia, a ostatecznie do martwicy tkanek dotkniętych procesem niedokrwiennym.
    Promieniowanie cieplne (termiczne, temperaturowe) – promieniowanie elektromagnetyczne generowane przez cząstki naładowane elektrycznie w wyniku ich ruchu termicznego w materii. Cała materia o temperaturze większej od zera bezwzględnego emituje promieniowanie cieplne.
    Martwica, nekroza (stgr. Νεκρός martwy, łac. necrosis) – ciąg zmian morfologicznych zachodzących po śmierci komórki w żywym organizmie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.