• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dewaluacja

    Przeczytaj także...
    Deprecjacja - spadek ceny towaru lub dobra. Termin używany w szczególności w odniesieniu do spadku wartości waluty krajowej względem waluty zagranicznej w systemie płynnych kursów walut. W systemie stałego kursu walutowego obniżanie wartości waluty krajowej nazywamy dewaluacją. Deprecjacja (dewaluacja) oznacza obniżenie siły nabywczej danego pieniądza w rozliczeniach międzynarodowych.Płynny kurs walutowy (ang. floating exchange rate) – jest jednym z rodzajów kursu walutowego. Jest on wynikiem gry sił rynku, a więc ustalany przez relacje popytu i podaży. Zmiany popytu i podaży danej waluty powodują odpowiednie, tzn. równoważące zmiany poziomu ceny jednej waluty wyrażonej w drugiej, zachodzące nieustannie z dnia na dzień, a nawet z godziny na godzinę. Zjawisko obniżania się kursu płynnego danej waluty określa się jako deprecjację, a wzrostu kursu jako aprecjację.
    David Knox Houston Begg (ur. 25 czerwca 1950 w Salisbury, Wiltshire) – brytyjski ekonomista. Autor raportów, książek i podręczników ekonomicznych na temat polityki ekonomicznej krajów Unii Europejskiej a także makroekonomii i mikroekonomii, profesor ekonomii w Birkbeck College w Londynie (1987–2003) oraz dyrektor Imperial College London Business School.

    Dewaluacja (łac. de 'z (czego), od, wy-' i valor 'wartość') – ustawowe bądź administracyjne osłabienie sztywnego kursu waluty narodowej wobec innych walut przez rząd lub bank centralny, np. w celu poprawienia bilansu płatniczego czy zwiększenia cenowej konkurencyjności zewnętrznej gospodarki danego kraju. Nie należy jej mylić z denominacją. W przypadku denominacji zmienia się jedynie nominał waluty, a wszystkie relacje cen względem zagranicy pozostają bez zmian – taka operacja ma charakter wyłącznie usprawnienia technicznego. W przypadku stosowania płynnego kursu walutowego odpowiednikiem dewaluacji jest deprecjacja.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Bilans płatniczy – zestawienie (dochody – wpływy kontra wydatki – płatności) wszystkich transakcji dokonanych między rezydentami (gospodarką krajową) a nierezydentami (zagranicą) w danym okresie. Jest on sporządzany dla całej gospodarki narodowej. Bilans płatniczy Polski (za poszczególne miesiące, kwartały oraz lata) publikuje Narodowy Bank Polski. Zestawieniem komplementarnym dla bilansu płatniczego jest międzynarodowa pozycja inwestycyjna.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • rewaluacja
  • polityka monetarna
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Słownik Wyrazów Obcych
    2. Rozdział 12. Zagregowany popyt i zagregowana podaż [w:] Michael Burda, Charles Wyplosz, Makroekonomia. Podręcznik europejski, Warszawa: PWE, 2000.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • David Begg, Rudiger Dornbusch, Stanley Fischer: Makroekonomia. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, 2007, s. 278. ISBN 978-83-208-1644-0.
  • Polityka Pieniężna, Andrzej Sławiński (red.), Piotr Bańbuła, Warszawa: C.H.Beck, 2011, ISBN 978-83-255-2949-9, ISBN 978-83-255-2950-5, OCLC 802661013.
  • Denominacja – reforma walutowa, polegająca na zastąpieniu dotychczasowej waluty kraju nową, bez ingerencji w kurs walutowy. Denominacji nie należy mylić z dewaluacją, ta bowiem zakłada realne obniżenie wartości waluty krajowej wobec innych walut, podczas gdy denominacja ma charakter usprawnienia czysto technicznego, a wszelkie obniżki mają w tym wypadku charakter wyłącznie nominalny.Polityka pieniężna (inaczej polityka monetarna) – systematyczne działania mające na celu zapewnienie stabilności cen. Politykę pieniężną państwa prowadzi bank centralny lub inna instytucja rządowa upoważniona do realizacji tej funkcji. Oddziałuje ona na poziom podaży pieniądza oraz na kursy walutowe.




    Warto wiedzieć że... beta

    Stanley "Stan" Fischer (hebr.: סטנלי פישר, ur. 15 października 1943 w Rodezji Północnej) - ekonomista, od 1 maja 2005 prezes Banku Izraela.
    Polityka stabilizacyjna (zwana także polityką antycykliczną) – jedna z gałęzi polityki gospodarczej. Jej celem jest łagodzenie wahań aktywności gospodarczej wywołanych zmianą faz cyklu koniunkturalnego.
    Rewaluacja - jest to wzrost kursu waluty danego kraju względem waluty zagranicznej pod wpływem interwencji władzy monetarnej. Termin rewaluacja odnosi się tylko do systemu stałego kursu walutowego, ustalonego i zmienianego jedynie przez rząd w zależności od sytuacji na rynku międzynarodowym i od stanu jego rezerw dewizowych. W warunkach płynnego kursu walutowego odpowiednikiem rewaluacji waluty jest aprecjacja pieniądza.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.
    Bank centralny – instytucja odpowiedzialna za funkcjonowanie systemu bankowego. Zazwyczaj działa jako jednostka państwowa, bądź podporządkowana państwu.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Andrzej Sławiński (ur. 31 lipca 1951 w Warszawie) – polski ekonomista, profesor, członek Rady Polityki Pieniężnej w latach 2004-2010.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.