Detektor ruchu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Detektor ruchu zamontowany przy garażu

Detektor ruchu, czujnik ruchu – urządzenie służące do wykrywania różnego rodzaju ruchu.

Ultradźwięki – fale dźwiękowe, których częstotliwość jest zbyt wysoka, aby usłyszał je człowiek. Za górną granicę słyszalnych częstotliwości, jednocześnie dolną granicę ultradźwięków, uważa się częstotliwość 20 kHz, choć dla wielu osób granica ta jest znacznie niższa. Za umowną, górną, granicę ultradźwięków przyjmuje się częstotliwość 1 GHz. Zaczyna się od niej zakres hiperdźwięków Niektóre zwierzęta mogą emitować i słyszeć ultradźwięki, np. pies, szczur, delfin, wieloryb, chomik czy nietoperz.Czujnik (sensor) – fizyczne bądź biologiczne narzędzie będące najczęściej elementem składowym większego układu, którego zadaniem jest wychwytywanie sygnałów z otaczającego środowiska, rozpoznawanie i rejestrowanie ich.

Do działania, detektor ruchu wykorzystuje najczęściej fale ultradźwiękowe, może także wykorzystywać podczerwień lub mikrofale.

Czujniki ruchu wykorzystuje się głównie do włączania oświetlenia lub inicjowania alarmu (np. włamaniowego), czy też np. do uruchamiania przepływu wody w toaletach.

Rodzaje[ | edytuj kod]

Wyróżnia się trzy typy czujników w związku z ich zasadami działania:

Czujnik zbliżeniowy - typ czujnika, który reaguje na zbliżanie się obiektu w momencie, gdy odległość między nimi jest mniejsza od pewnej granicznej odległości, która zależy od konstrukcji i technologii wykonania. Czujniki te na wyjściu mają sygnał binarny, a więc przyjmujący dwie wartości: zero lub jeden. Zmiana tych stanów następuje w momencie reakcji na zbliżający się obiekt. Zmiana stanu wyjścia spowodowana jest wpływem przemieszczającego się obiektu, który zmienia parametry obwodów elektrycznych czujnika. W szczególności zależy to również od faktu, czy obiekt jest wykonany z przewodnika, czy też dielektryka.Ruch w fizyce – zmiana położenia ciała odbywająca się w czasie względem określonego układu odniesienia uznanego za nieruchomy.
  • aktywne, "radarowe" - wysyłające i odbierające fale elektromagnetyczne (radar dopplerowski)
  • aktywne, ultradźwiękowe – wysyłające i odbierające fale ultradźwiękowe
  • pasywne, na podczerwień – wykrywające zmiany w promieniowaniu podczerwonym
  • Istnieją również wersje czujników łączące te zasady działania. Najczęściej spotykanym i wykorzystywanym typem jest czujnik ruchu na podczerwień.

    PIR (ang. Passive Infra Red - pasywny czujnik podczerwieni) - czujnik elektroniczny służący do wykrywania ruchu. Powszechnie stosowany w systemach alarmowych, systemach automatycznego załączania oświetlenia i wentylacji itp.Detektor - urządzenie służące do wykrywania (detekcji) i ewentualnie rejestracji . Detekcji podlegać mogą różne obiekty, zjawiska i parametry fizyczne Detektory stosuje się wówczas, gdy badany sygnał nie możne być zarejestrowany bezpośrednio zmysłami człowieka lub wówczas, gdy działa jako element urządzenia automatycznie reagującego na nadejście sygnału oraz wtedy, gdy pożądana jest bezobsługowa rejestracja sygnałów. Detektor zamienia wykrywany sygnał na formę możliwą do obserwacji lub rejestracji.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • czujnik zbliżeniowy
  • czujnik zegarowy
  • detektor
  • teledetekcja




  • Warto wiedzieć że... beta

    Podczerwień (promieniowanie podczerwone) (ang. infrared, IR) – promieniowanie elektromagnetyczne o długości fal pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi. Oznacza to zakres od 780 nm do 1 mm.
    Czujnik zegarowy – urządzenie pomiarowe, na którego podzielni znajduje się podziałka rozmieszczona na okręgu, tak jak w tradycyjnym zegarku. Czujniki zegarowe wyposażone są najczęściej w przekładnię zębatą, a ich wskazówka wykonuje kilka obrotów w całym zakresie pomiarowym.
    Ultradźwięki – fale dźwiękowe, których częstotliwość jest zbyt wysoka, aby usłyszał je człowiek. Za górną granicę słyszalnych częstotliwości, jednocześnie dolną granicę ultradźwięków, uważa się częstotliwość 20 kHz, choć dla wielu osób granica ta jest znacznie niższa. Za umowną, górną, granicę ultradźwięków przyjmuje się częstotliwość 1 GHz. Zaczyna się od niej zakres hiperdźwięków Niektóre zwierzęta mogą emitować i słyszeć ultradźwięki, np. pies, szczur, delfin, wieloryb, chomik czy nietoperz.

    Reklama