• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Denar



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Legion albo legia (łac. legio) – podstawowa i największa jednostka taktyczna armii rzymskiej złożona przede wszystkim z ciężkozbrojnej piechoty. Odpowiednik współczesnej dywizji. W pierwszych trzech wiekach imperium armia rzymska liczyła od 25 do 34 legionów. W wyprawach legionów uczestniczyli również kamieniarze, cieśle, inżynierowie i inni rzemieślnicy.Władysław II Jagiełło (ur. ok. 1362 lub ok. 1352, zm. 1 czerwca 1434 w Gródku) – wielki książę litewski w latach 1377–1381 i 1382–1401, król Polski 1386-1434 i najwyższy książę litewski 1401–1434. Syn Olgierda i jego drugiej żony Julianny, córki księcia twerskiego Aleksandra, wnuk Giedymina. Założyciel dynastii Jagiellonów.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Adriano Savio: Monete romane, Napoli 2001, s. 200.
    2. Paul Johnson: Historia Anglików. Gdańsk: Marabut, 1995. ISBN 83-85893-16-4.
    3. W wyniku finansowej reformy Dioklecjana.
    4. Apokalipsa 6,6 (gr.). Tekst ten jest różnie interpretowany (przekład w Biblii Tysiąclecia).
    5. Bibel-Lexikon (pod red. H. Haaga), Leipzig 1971, kol. 325 ; 1185.
    6. Denier [w] C.C. Chamberlain: Guide to Numismatics, London 1965, s. 46.
    7. Penny [w] C.C. Chamberlain, dz. cyt., s. 121–122.
    8. W.W. Zwaricz: Numizmaticzeskij słowar, Lwow 1975, s. 51.
    9. Stanisław Suchodolski. Spór o początki mennictwa w Czechach i w Polsce. „Wiadomości Numizmatyczne”. XLII, 1998. 
    10. Biblioteka Tekstów Historycznych, Dalsza część: wyszukaj w książce fragment (z cudzysłowami) "wybijać ich coraz", 1949, s. 91 [dostęp 2019-03-29] (pol.).
    11. Cyt. za H. Cywiński, dz. cyt., s. 30

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • J.W. Betlyon: Pieniądze. W Encyklopedia biblijna (pod red. P.J. Achtemeiera). Warszawa 1999
  • Biblia Tysiąclecia. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. Poznań – Warszawa 1980
  • H. Cywiński: Dziesięć wieków pieniądza polskiego. Warszawa 1987
  • T. Kałkowski: Tysiąc lat monety polskiej. Kraków 1983 (wyd. 3)
  • R. Kiersnowski: Początki pieniądza polskiego. Warszawa 1962
  • R. Kiersnowski: Wstęp do numizmatyki polskiej wieków średnich. Warszawa 1964
  • R. Kiersnowski: Moneta w kulturze wieków średnich. Warszawa 1988
  • M. Kowalski: Vademecum kolekcjonera monet i banknotów. Wrocław – Warszawa 1988
  • A. Kunisz: Numizmatyka rzymska. W Vademecum historyka starożytnej Grecji i Rzymu, t. I. Warszawa 1982, s. 269–304
  • A. Kunisz: Denar i antoninian. Z problematyki obiegu monetarnego w Cesarstwie Rzymskim w III w.n.e. [w] Studia Historyczne, t. XVI (1973)
  • J.A. Szwagrzyk: Pieniądz na ziemiach polskich X–XX w. Wrocław 1988 (wyd. 2)
  • J. Szymański: Nauki pomocnicze historii. Warszawa 2001
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • system monetarny w cesarstwie rzymskim.
  • bigatus
  • serratus
  • suberatus
  • denar Princes Polonie
  • Bolesław I Chrobry (Wielki) (ur. 967, zm. 17 czerwca 1025) – pierwszy koronowany król Polski (od 1025 roku) z dynastii Piastów, w latach 1003-1004 także książę Czech jako Bolesław IV, książę Polski od 992 roku.Mieszko II Lambert (ur. 990, zm. 10 lub 11 maja 1034) – król Polski w latach 1025–1031, książę Polski 1032–1034 z dynastii Piastów, drugi syn Bolesława I Chrobrego, a pierwszy z małżeństwa z Emnildą, księżniczką słowiańską. Przejął władzę po śmierci ojca i prawdopodobnie wypędził z kraju swoich dwóch braci. Zorganizował dwa niszczycielskie najazdy na Saksonię w 1028 i 1030. Następnie prowadził wojny obronne przeciw Niemcom, Czechom i książętom Rusi Kijowskiej. Opuścił kraj w 1031 w wyniku kolejnej wyprawy Konrada II na ziemie polskie, oraz po ataku książąt ruskich Jarosława Mądrego i Mścisława, którzy pomogli na polskim tronie osadzić jego brata Bezpryma. Następnie uszedł do Czech, gdzie został uwięziony przez księcia Udalryka. Odzyskał władzę w 1032 jako książę jednej z trzech dzielnic. Zjednoczył państwo, ale nie udało mu się odtworzyć stabilnych struktur władzy. Za jego czasów od Polski odpadły nabytki terytorialne Bolesława Chrobrego: Milsko, Łużyce, Grody Czerwieńskie, Morawy i Słowacja.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Brakteat – moneta wybijana jednostronnie z cienkiej blaszki na miękkiej podkładce (łac. nummi bracteati, bractae - blaszka). Stempel odciśnięty wypukło na awersie pojawiał się jako wklęsły (negatyw) na rewersie. W postaci brakteatów bito w XII - XVI wieku w środkowej Europie małe denary. Tym sposobem przy ograniczonych możliwościach emisyjnych władcy (król, książę) spowodowanych brakiem kruszcu (srebra), wprowadzano do obiegu czasem nawet duże ilości bezwartościowego pieniądza. W Polsce Mieszko Stary oprócz takich praktyk redukcji kruszcu w masowo bitych brakteatach stosował, nawet trzykrotnie w ciągu jednego roku, przymusową wymianę monet (renovatio monetare), co doprowadzało do znacznego drenażu rynku. Brakteaty bił również słynny Jaksa z Kopanicy (Köpenick).
    Awers i rewers (łac.) to dwie strony jakiegoś zdobionego przedmiotu płaskiego, pokrytego jedno- lub dwustronnie malowidłem, grafiką lub drukiem, zawierającego płaskorzeźbę, wizerunek wykonany metodą rycia, kucia lub zdobionego w jeszcze inny sposób. Oba pojęcia funkcjonują wyłącznie razem, gdy w danym przedmiocie występuje swobodny dostęp do obu jego powierzchni, przy czym jedna z nich jest wyłączną lub główną stroną zawierającą przedstawiane treści.
    Nowy Testament (gr. Ἡ Καινὴ Διαθήκη, on Kainē Diathēkē) – druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki.
    Dinar – arabska złota moneta, bita w VII – XV wieku, używana głównie w handlu międzynarodowym. Początkowo moneta ważyła ok. 4,25 grama złota.
    Szekel – starożytna hebrajska miara masy równa około 12 dag. Również miara babilońska, stosowana w dolinie Tygrysu i Eufratu.
    Druga wojna punicka toczyła się w latach 218-201 p.n.e. między Kartaginą i Rzymem. Była to druga z wojen punickich.
    Żołd – wynagrodzenie, jakie dostaje żołnierz odbywający zasadniczą służbę wojskową, dawniej również członek wojska najemnego. Pierwszy żołd w Polsce ustanowił w 1388 roku w Piotrkowie Władysław II Jagiełło: wynosił 3 grzywny od kopii.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.