• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Demokratyczny Front Wyzwolenia Palestyny

    Przeczytaj także...
    Semtex – kruszący materiał wybuchowy ogólnego zastosowania, o konsystencji plasteliny, potocznie nazywany czeskim plastikiem. Stanowi mieszaninę na bazie pentrytu, zbliżoną do C4, ale jest bardziej podatną na inicjację ze względu na wrażliwość na uderzenie. Początkowo był produkowany przez zakłady Semtin (później VCHZ Synthesia, obecnie Explosia) w Czechosłowacji (obecnie Czechy) w Pardubicach.Izraelska Policja (hebr. משטרת ישראל, Mishteret Yisrael; ang. Israel Police) jest umundurowaną i uzbrojoną formacją przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego w Izraelu. Tak jak w przypadku policji z innych krajów, do głównych zadań izraelskiej policji należy pilnowanie przestrzegania prawa i ściganie przestępców, jak również zapewnienie ochrony i pomocy w sytuacjach kryzysowych zarówno wobec ludzi jak i mienia. Jeżeli jest to konieczne, policja nadzoruje na poziomie operacyjnym także wszelkie służby ratownicze.
    Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.

    Demokratyczny Front Wyzwolenia Palestyny oddzielił się od LFWP w roku 1969. Ugrupowanie głosi nacjonalistyczne poglądy a w okresie radykalizacji lat 70. skrajnie lewicowe. Najwięcej działań podejmowało latach 70. i 80. Było ono w tamtym czasie niechętne kierownictwu OWP (której jest członkiem) i wspierało przeciwników Jasira Arafata wewnątrz ruchu. Otrzymywało wsparcie od Libii i Syrii. W roku 1991 DFWP rozpadł się na dwie frakcje. Do najbardziej znanych zamachów Frontu należą: atak na Ma'alot w maju 1974 roku (ponad 20 ofiar śmiertelnych) i trafienie koktajlem Mołotowa w samochód wiozący Ariela Szarona w maju 1988 roku.

    Skrajna prawica (radykalna prawica, ultraprawica, reakcyjna prawica, ekstremizm prawicowy) – terminy używane na określenie osób i ugrupowań o poglądach prawicowych, charakteryzujących się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania. W sprawach gospodarczych skrajna prawica zazwyczaj opowiada się za neoliberalnym kapitalizmem lub korporacjonizmem. Osoby o skrajnie prawicowych poglądach najczęściej dążą do wyróżnienia swojego narodu na tle innych. Uznają, iż naród danego kraju powinien przyjmować imigrantów na swoich warunkach.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

    Historia[]

    W chwili odłączenia się od Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny do grupy dołączyły dwie mniejsze organizacje - Palestyńska Liga Rewolucyjnej Lewicy i Palestyńska Ludowa Organizacja Wyzwolenia. Pierwotnie grupa działała na terenie Jordanii którą opuściła na skutek wojny domowej z 1970 roku między rządem Jordanii a Palestyńczykami zwaną jako Czarny Wrzesień. W trakcie walk z rządem jordańskim organizacja poniosła ciężkie straty, jordańskie lotnictwo i czołgi zniszczyły doszczętnie budynek DFWP w Ammanie gdzie partia wydawała swoje pismo Al-Charar. Oddziały DFWP przeniosły się następnie do Libanu i Syrii rządzonej przez arabskich nacjonalistów. Grupa była wspierana także przez rząd Libii rządzonej przez Mu'ammara al-Kaddafiego.

    Hamas (arab. حماس, dosłownie „Zapał”, „Entuzjazm”, ale też akronim حركة المقاومة الاسلام Harakat al-Muqāwamah al-Islāmīja – Islamski Ruch Oporu) to radykalna islamska organizacja, która stała się aktywna we wczesnych etapach Intifady, działała przede wszystkim w Strefie Gazy, ale też na Zachodnim Brzegu. Przez większość państw i organizacji zachodnich, w tym Unię Europejską i Stany Zjednoczone, uznana jest za organizację terrorystyczną. Hamas grał największą rolę w gwałtownej fundamentalistycznej działalności wywrotowej zarówno przeciw Izraelczykom, jak i Arabom, którzy „odeszli z pola walki z syjonizmem” (gł. porozumienie pokojowe pomiędzy Egiptem a Izraelem w Camp David z 1978 r.) W jego początkowym okresie, ruch został zdominowany przez ludzi identyfikowanych z Bractwem Muzułmańskim.Karabin AK (ros. Автомат Калашникова – automat Kałasznikowa, polskie oznaczenia: 7,62 mm pmK, 7,62 mm kbk AK) – potocznie kałasznikow, karabin automatyczny konstrukcji radzieckiej z okresu po II wojnie światowej. Zastąpiony został przez karabinek AKM.

    DFWP od początku deklarowała że celem organizacji jest "utworzenie ludowej i demokratycznej Palestyny, gdzie Arabowie i Żydzi będą żyć bez dyskryminacji klasowej i ucisku narodowego, państwa które pozwali Arabom i Żydom rozwijać swoją kulturę narodową". Od połowy lat 70. grupa zajmowała stanowisko między umiarkowanym Jaserem Arafatem a twardogłową frakcją Organizacji Wyzwolenia Palestyny. DFWP potępiał ataki dokonywane poza Izraelem (tj. porwania samolotów dokonywane przez Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny). Grupa kładła nacisk na potrzebę współpracy Arabów i Żydów i utworzenie dwu narodowego państwa co różniło ją w znaczny sposób od nacjonalistycznych radykałów. Grupa jako pierwsza rozpoczęła rozmowy pokojowe z Izraelem za pośrednictwem żydowskich aktywistów na rzecz pokojowych takich jak Matzpen. Jednocześnie organizacja dokonała licznych zamachów i małych ataków na cele izraelskich oraz odmawiała wyrzeczenia się walki zbrojnej uważając że wyzwolenie osiągnąć można jedynie poprzez rewolucję ludową. Integralną częścią planu rewolucji ludowej miało być też obalenie arabskich monarchii które podobnie jak rząd Izraela uważano za przeciwnika.

    Liban (arab. لبنان Lubnān; الجمهوريّة اللبنانيّة al-Jumhūrīya al-Lubnānīya, Republika Libańska) – państwo w zachodniej Azji, na obszarze Bliskiego Wschodu, nad Morzem Śródziemnym graniczące z Syrią i Izraelem.Rumajsz, Rmaich (arab. رميش) – wieś położona w dystrykcie Kada Bint Dżubajl, w Muhafazie An-Nabatijja, w Libanie.

    W maju 1974 roku komando Demokratycznego Frontu Wyzwolenia Palestyny dokonały ataku w mieście Ma'alot-Tarszicha na północy Izraela. Wieczorem 13 maja 1974 roku trzech bojowników przeniknęło z południowego Libanu na terytorium Izraela. Granicę przekroczyli na południe od libańskiej wioski Rmaich, w rejonie rezerwatu przyrody strumienia Mattat. Zamachowcy byli ubrani w mundury żołnierzy Sił Obronnych Izraela. Byli uzbrojeni w karabiny automatyczne AK-47, granaty ręczne oraz plastyczny materiał wybuchowy Semtex. Zamachowcy wzięli zakładników. W zamian za ich uwolnienie zażądali zwolnienia 26 terrorystów przebywających w izraelskich więzieniach. Było to 23 arabskich terrorystów oraz 3 innej narodowości, w tym pracujący na zlecenie Palestyńczyków, Kōzō Okamoto odpowiedzialny za atak na lotnisku Lod w 1972 roku. Szef Sztabu Generalnego Mordechai Gu wezwał do nawiązania rozmów z terrorystami, a minister obrony Szymon Peres poparł jego wniosek. Rząd Izraela podjął wówczas decyzję o rozpoczęciu negocjacji z terrorystami (stało się to po raz pierwszy w historii Izraela). Negocjatorzy zwrócili się do terrorystów o wydłużenie czasu, jednak ich prośba została odrzucona, rząd Izraela posłał więc do Ma'alot komandosów. Na skutek nieudolnej akcji komandosów doszło do strzelaniny w której zginęło 23 Żydów oraz trzech terrorystów, a rannych zostało 68 osób. Następnego dnia po ataku Siły Powietrzne Izraela zbombardowały obozy i bazy szkoleniowe Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny oraz Demokratycznego Frontu Wyzwolenia Palestyny na terytorium południowego Libanu. Według raportu BBC w bombardowaniach zginęło co najmniej 27 osób, a 138 było rannych.

    Tel Awiw-Jafa (hebr. תֵּל־אָבִיב-יָפוֹ, trl. Tel Aviv-Yafo, trb. Tel Awiw-Jafo; arab. تل ابيب-يافا trl. Til Abīb-Yāfū, trb. Til Abib-Jafu), zwyczajowo nazywane Tel Awiw, jest drugim pod względem wielkości miastem Izraela. Miasto jest położone w Dystrykcie Tel Awiwu na nadmorskiej równinie Szaron leżącej nad Morzem Śródziemnym. Tel Awiw zajmuje powierzchnię 51,8 km², będąc największym i najludniejszym miastem obszaru metropolitalnego Gusz Dan. Miasto jest zarządzane przez władze miejskie Tel Awiwu-Jafy, na czele których stoi burmistrz Ron Huldai.Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya), nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska (arab. الجمهورية العربية السورية, transk. Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).

    19 listopada tego samego roku członkowie Frontu przeprowadzili atak na Bet Sze’an. Trzej bojówkarze przedostali się przez rzekę Jordan do Izraela z Jordanii. Wszyscy byli przebrani w ubrania robotników. Na swoim wyposażeniu mieli karabiny automatyczne AK-47, granaty ręczne, plastyczny materiał wybuchowy Semtex, topory, oraz ulotki i megafon do komunikowania się z izraelskimi siłami bezpieczeństwa. We wczesnych godzinach porannych dotarli do południowej części miasta Bet Sze’an i weszli do czteropiętrowego budynku mieszkalnego w osiedlu Elijahu. Cały teren bardzo szybko otoczyła policja wspierana żołnierzami straży granicznej. Terroryści rzucili wówczas z okna granaty i przy użyciu megafonu zażądali uwolnienia palestyńskich terrorystów przetrzymywanych w izraelskich więzieniach. Izraelskie siły bezpieczeństwa podjęły próbę negocjacji. Nie widząc żadnych rezultatów prowadzonych rozmów, podjęto decyzję o szturmie jednostki specjalnej Sayeret Matkal. Po trzech godzinach od rozpoczęcia się ataku, komandosi przystąpili do szturmu. Wyłamali zabarykadowane meblami drzwi wejściowe i wdarli się do mieszkania. W wymianie ognia zginęli wszyscy trzej terroryści oraz zakładnik ojciec rodziny. Ogółem zginęło 4 cywili i 3 terrorystów, a 20 osób zostało rannych. Po zakończeniu szturmu, rozwścieczeni żydowscy mieszkańcy miasta wdarli się do domu i wyrzucili przez okna ciała zabitych terrorystów. Policjanci i żołnierze nie zdołali opanować tłumu, który polał benzyną ciała zabitych i spalił je. Przez przypadek spalono także ciało jednej z ofiar. Minister obrony Szymon Peres i rabin Szlomo Goren zdecydowanie potępili okaleczenie ciał terrorystów.

    Po serii wydarzeń w 2014 roku nastąpiła eskalacja konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Wydarzenia te obejmują załamanie rozmów izraelsko-palestyńskich wspieranych przez Stany Zjednoczone, porwanie i zabójstwo trzech izraelskich nastolatków, następnie porwanie i zabójstwo palestyńskiego nastolatka Muhammada Abu Chudajra, wybudowanie przez Hamas podziemnych tuneli biegnących do terytorium Izraela oraz nasilenie ataków rakietowych na Izrael przez bojowników Hamasu w odpowiedzi na atak izraelskich wojsk na bojowników Hamasu w Zachodnim Brzegu. 8 lipca 2014 r. Siły Obronne Izraela (IDP) na obszarze Strefy Gazy rozpoczęły operację „Ochronny Brzeg”.Rada Ministrów zwana popularnie rządem jest głównym elementem władzy wykonawczej w Izraelu. Przewodniczący rady ministrów jest zazwyczaj nazywany premierem (pierwszym ministrem).

    W 1975 roku doszło do zamachu na lidera propalestyńskiego polityka libańskiego, Maaroufa Saada i masakry 27 Palestyńczyków i Libańczyków podróżujących autobusem do obozu uchodźców. Za czyny te odpowiedzialna była armia libańska i skrajnie prawicowe oddziały chrześcijańskie. Choć OWP zalecało wstrzymanie się od działań odwetowych, DFWP przeprowadził kilka ataków na armię libańską. Doprowadziło to wkrótce do włączenia się części grup OWP w trwającą w Libanie wojnę domową.

    Skrajna lewica (radykalna lewica, ultralewica, ekstremizm lewicowy, rewolucyjna lewica) – postawa społeczno-polityczna, obejmująca lewicowe nurty polityczne charakteryzujące się postawami antykapitalistycznymi i jednocześnie rewolucyjnymi, takie jak:Jerozolima (hebr. ירושלים, trl. Yerushalayim, trb. Jeruszalajim; arab. القدس, trl. Al-Quds, trb. Al-Kuds oraz اورشليم trl. Ūrushalīm, trb. Uruszalim, łac. Hierosolyma, Aelia Capitolina – zobacz też: nazwy Jerozolimy) – największe miasto Izraela, stolica administracyjna Dystryktu Jerozolimy i stolica państwa Izraela (według izraelskiego prawa). Znajduje się tutaj oficjalna siedziba prezydenta, większość urzędów państwowych, sąd najwyższy, parlament i inne.

    Pod koniec lat 70. doszło do znacznego wzrostu liczny członków Frontu. W 1977 roku grupa przeprowadziła szereg zamachów bombowych na cele w Jerozolimie i Tel Awiwie. Wówczas odnosiła się ona niechętnie do linii Arafata. Podobną politykę grupa prowadziła w latach 80. W 1983 roku grupa odrzuciła propozycję pokojową z Izraelem. W maju 1988 roku rebelianci dokonali ataku na samochód wiozący Ariela Szarona. Po 1988 roku działania zbrojne zostają ograniczone a działalność militarna ograniczyła się do sporadycznych wypadów wojskowych na terenach przygranicznych. W 1990 roku umiarkowana część grupy utworzyła partię o nazwie Palestyńska Unia Demokratyczna. W 1991 roku doszło do podziału na frakcję opowiadającą się za współpracą z OWP i na twardogłową przeciwną takim sojuszom. Na czele radykałów stanął Naif Hawatmeh który zawiesił udział Frontu w działaniach OWP oraz potępił umowę palestyńsko-izraelską z 1993 roku. Na początku XXI wieku grupa liczyła około 500 członków działających głównie na terenie Palestyny, Syrii i Libanu. Od początku drugiej Intifady przeprowadziła szereg ataków na izraelskie cele. 25 sierpnia 2001 roku jego członkowie zaatakowali bazę wojskową w Strefie Gazy w którym zginęło trzech izraelskich żołnierzy a rannych zostało siedmiu innych. 11 września 2001 roku jedną z wersji o zamach w Stanach Zjednoczonych była teza jakoby za atakiem stać mieli członkowie DFWP, zarzuty te jednak zdementował ayef Hawatmeh, który zdecydowanie potępił ataki islamistów. W wyborach W wyborach do Palestyńskiej Rady Legislacyjnej w 2006 roku, DFWP utworzył listę o nazwie al-Badeel (Alternatywa), w ramach listy oprócz DFWP wystartowali niezależni, Palestyńska Unia Demokratyczna i Palestyńska Partia Ludowa. Partia w kilku arabskich krajach wydaje tygodnik al-Hurriya (Wolność). Obecnie grupa nie znajduje się na liście organizacji terrorystycznych ani tych tworzonych przez USA ani przez ONZ. Został usunięty z listy Departamentu Stanu USA w 1999 roku, „przede wszystkim ze względu na brak aktywności terrorystycznej w ciągu ostatnich dwóch lat ...”.

    Organizacja Wyzwolenia Palestyny (OWP) (arab. منظمة التحرير الفلسطينية munazzamat at-tahrir al-filastinija) - polityczna reprezentacja arabskiej ludności Palestyny na uchodźstwie. Powstała w 1964 roku z połączenia wielu różnych ugrupowań walczących o utworzenie państwa palestyńskiego. Najważniejsze z nich to Al-Fatah (Palestyński Narodowy Ruch Wyzwolenia), Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny, Ludowo-Demokratyczny Front na rzecz Wyzwolenia Palestyny. OWP miała koordynować działania wojskowe i polityczne wszystkich walczących Palestyńczyków. Celami łączącymi te ugrupowania było:Amman (arab. عمان) – stolica Jordanii, położona na płaskowyżu w północnej części kraju na wysokości około 850 m n.p.m., na wschód od Rowu Jordanu. Ośrodek administracyjny muhafazy Amman. Ludność: 2 125 400 mieszkańców (2005), w tym duża liczba uchodźców palestyńskich.

    W 2014 roku wraz z pozostałymi zbrojnymi grupami oporu palestyńskiegona czele z Hamasem wziął udział w konflikcie izraelsko-palestyńskim w Gazie.

    Linki zewnętrzne[]

  • Oficjalna strona partii
  • Przypisy

    1. Demokratiska Folkfronten för Palestinas Befrielse, Dokument nr. 1, s. 1
    2. Al-Charar 28 lipca 1971. Demokratiska Folkfronten för Palestinas Befrielse, Dokument nr. 3, s. 1
    3. Blundy, David; Lycett, Andrew (1987). Qaddafi and the Libyan Revolution. Boston and Toronto: Little Brown & Co. ISBN 978-0-316-10042-7.
    4. Kawczynski, Daniel (2011). Seeking Gaddafi: Libya, the West and the Arab Spring. Biteback. ISBN 978-1-84954-148-0.
    5. Bruce St. John, Ronald (2012). Libya: From Colony to Revolution (revised edition). Oxford: Oneworld. ISBN 978-1-85168-919-4.
    6. ‘’Aziya i Afrika segodnya’’ – cited in edition ‘’Välispanoraam 1972’’, Tallinn, 1973, lk 129 (‘’Foreign Panorama 1972’’).
    7. "Profile: DFLP". BBC News. 2002-02-04.
    8. 1974: Teenagers die in Israeli school attack (ang.). W: BBC News [on-line]. [dostęp 2013-01-27].
    9. Negotiating Hostage Crises with the New Terrorists. Greenwood Publishing Group, 2008, s. 28-29.
    10. Suspend 3 Teachers Who Escaped from School Building in Maalot (ang.). W: Jewish News Archive [on-line]. 1974-05-22. [dostęp 2013-02-08].
    11. Demystifying Terrorism: The Myths and Realities of Contemporary Political Terrorism. W: Michael Stohl: The Politics of Terrorism. Wyd. 2. New York, Basel: Marcel Dekker Inc., 1983, s. 10.
    12. 15 May 1974: Teenagers die in Israeli school attack (ang.). praca = BBC. [dostęp 2013-02-08].
    13. Masakra w Ma'alot (hebr.). W: BBC [on-line]. [dostęp 2013-02-08].
    14. 16 May 1974: Dozens die as Israel retaliates for Ma'alot (ang.). W: Jelsoft Enterprises [on-line]. [dostęp 2013-02-08].
    15. Arab Terrorists Raid Israeli Town. „St. Petersburg Times”, 1947-11-20 (ang.). [dostęp 2013-02-08]. 
    16. Arab Terrorists Kill 4 Israelis; Die In Shootout. „The News and Courier”, 1947-11-20 (ang.). [dostęp 2013-02-08]. 
    17. Angry mob burns bodies. „Gadshen Times”, 1947-11-19 (ang.). [dostęp 2013-02-08]. 
    18. Mardelli, Bassil A. (2012), Middle East Perspectives: From Lebanon, iUniverse, s. 260, ISBN 9781475906721
    19. Noam Chomsky (1999). The Fateful Triangle: The United States, Israel and the Palestinians. South End Press. s. 184. ISBN 978-0-89608-601-2.
    20. Sayigh, Yezid (1997). Armed Struggle and the Search for State, the Palestinian National Movement, 1949–1993. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-829643-0.
    21. Harris, William (1996). Faces of Lebanon. Sects, Wars, and Global Extensions. Markus Wiener Publishers. s. 162–165. ISBN 978-1-55876-115-5.
    22. Burke, Jason (2001-08-26). "Attack on Gaza army base kills three". The Guardian
    23. [1]
    24. الحرية-مجلة التقدميين العرب على الإنترنت
    25. "Armed wing linked to Mahmoud Abbas's faction says it shot rockets at Ashkelon, Sderot and elsewhere Wednesday night".
    Organizacja Narodów Zjednoczonych (ang. United Nations, UN, fr. Organisation des Nations Unies, hiszp. Organización de las Naciones Unidas, ros. Организация Объединенных Наций Organizacyja Objedinionnych Nacyj, arab. الأمم المتحدة al-Umam al-Muttahida, chiń. 联合国 Liánhéguó), ONZ – uniwersalna (z wyjątkiem narodów niereprezentowanych) organizacja międzynarodowa, z siedzibą w Nowym Jorku, powstała 24 października 1945 r. w wyniku wejścia w życie Karty Narodów Zjednoczonych. ONZ jest następczynią Ligi Narodów.Palestyńska Unia Demokratyczna (arabski حزب الشعب الفلسطيني; mała centrolewicowa palestyńska partia polityczna aktywna w Organizacji Wyzwolenia Palestyny.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Atak na Bet Sze’an – zamach terrorystyczny przeprowadzony w dniu 19 listopada 1974 roku przez trzech członków Demokratycznego Frontu Wyzwolenia Palestyny w mieście Bet Sze’an na północy Izraela.
    Czarny Wrzesień – radykalna palestyńska organizacja terrorystyczna powstała w 1971 roku jako komórka w obrębie Al-Fatah. Jej działacze stawiali sobie za cel pomszczenie tzw. czarnego września – działań odwetowych, podjętych przez króla Jordanii Husajna I po zamachu na jego życie. Zamach ten związany był z próbą wywołania przez Organizację Wyzwolenia Palestyny rewolucji w Jordanii, jednak zakończył się niepowodzeniem, a akcja wojsk króla przeciw obozom uchodźców palestyńskich zmusiła działaczy OWP do przeniesienia się do Libanu. Wraz z nimi Jordanię opuściły tysiące Palestyńczyków.
    Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (LFWP, ang. Popular Front for the Liberation of Palestine, PFLP) – założona w 1967 roku najstarsza polityczno-militarna organizacja palestyńska. Ma charakter świecki, łączy ideologię marksistowsko-leninowską z arabskim nacjonalizmem, na arenie międzynarodowej najściślejsze związki z Syrią. Przez USA i Unię Europejską został uznany za organizację terrorystyczną. Najważniejsi przywódcy: Georges Habasz, Wadi Haddad (obaj prawosławni chrześcijanie), Abu Ali Mustafa i Ahmed Saadat.
    Butelka zapalająca (potocznie koktajl Mołotowa) – rodzaj prymitywnego granatu zapalającego. Broń w warunkach bojowych (ostrzał) szczególnie niebezpieczna dla miotającego.
    Jasir Arafat (ياسر عرفات; ur. 24 sierpnia 1929 w Kairze jako Muhammad Abd ar-Rahman Abd ar-Ra’uf Arafat al-Kudwa al-Husajni, znany także jako Abu Ammar, zm. 11 listopada 2004 w szpitalu wojskowym Percy w Clamart) – polityk i przywódca palestyński, laureat Pokojowej Nagrody Nobla w 1994 r, Człowiek Roku 1993 według magazynu Time wspólnie z Nelsonem Mandelą, Frederikiem de Klerkiem i Icchakiem Rabinem.
    Jordania (الأردن Al-Urdunn, pełna nazwa: Haszymidzkie Królestwo Jordanii, المملكة الأردنية الهاشمية Al-Mamlaka al-Urdunnijja al-Haszimijja) – arabska monarchia konstytucyjna na Bliskim Wschodzie.
    Siekiera lub topór to najstarsze i nadal używane złożone narzędzie. Od ponad czternastu tysięcy lat jest on używany do kształtowania i podziału drewna, rąbania lasów, jako broń obuchowo-sieczna czy też jako symbol heraldyczny. Jest rozwinięciem pomysłu kija z obciążonym końcem, który dał początek takim wynalazkom jak: maczuga, młotek, motyka, topór ciesielski itp. Zmieniał się materiał i zastosowanie, ale zasada działania pozostała nie zmieniona. Początkowo wykonywany z kamienia i rogu, brązu a następnie stali. Siekiery z kamienia łupanego umieszczane były w rozczepionym stylisku, obwiązywanym dla wzmocnienia sznurami lub rzemieniami. Siekiery neolityczne posiadały już często wywiercony otwór dla mocowania trzonka. Pierwsze siekiery z brązu - tzw. siekiery tulejowe, posiadały szeroki, rurowaty otwór ze strony przeciwległej do ostrza, do niego prostopadły, i wymagały specjalnie ukształtowanego, wygiętego prawie pod kątem prostym styliska. Dla wzmocnienia osadzenia takiej siekierki, była ona zwykle przywiązywana do styliska, czemu służyły niewielkie pierścienie z boków nasady, formowane już w czasie odlewania narzędzia. W wielu kulturach epoki brązu siekierki stanowiły prawdopodobnie środek płatniczy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.079 sek.