• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Demokraci Lewicy

    Przeczytaj także...
    Lewica – określa różne partie polityczne, w zależności od podziału sceny politycznej w danym kraju. Zwyczajowo określenie to stosuje się do sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwne prawicy. Głównym założeniem lewicy jest dążenie do wolności, równości i sprawiedliwości społecznej.Róża (Rosa L.) – rodzaj krzewów należących do rodziny różowatych (Rosaceae). Znanych jest 150–200 gatunków występujących na półkuli północnej, czasem podaje się nawet dwukrotnie większą liczbę, co wynika z różnego traktowania taksonów. Większość ozdobnych odmian róży rozmnaża się przez okulizację na podkładkach z dzikich róż.
    Walter Veltroni (ur. 3 lipca 1955 w Rzymie) – włoski polityk, były lider Partii Demokratycznej, były burmistrz Rzymu, deputowany.

    Demokraci Lewicy (wł. Democratici di Sinistra, DS) – główna włoska lewicowa partia polityczna, działająca w latach 1998–2007, należąca do koalicji Drzewo Oliwne.

    Historia[edytuj kod]

    Ugrupowanie powstało w 1998 na bazie będącej spadkobierczynią Włoskiej Partii Komunistycznej Demokratycznej Partii Lewicy. Partia ta pod przewodnictwem Massima D'Alemy zjednoczyła się wówczas z małymi ugrupowaniami lewicy, zmieniła też symbolikę, zastępując w swoim logo sierp oraz młot różą.

    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.Pietro Franco (Piero) Fassino (ur. 7 października 1949 w miejscowości Avigliana) – włoski polityk, minister, przywódca Demokratów Lewicy, parlamentarzysta, burmistrz Turynu.

    W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 1999 Demokraci Lewicy uzyskali 17,3% głosów, co dało im 15 deputowanych. Podobny wynik odnotowali w wyborach parlamentarnych w 2001 (16,6% głosów i 172 miejsca w Izbie Deputowanych).

    W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 i zwycięskich dla centrolewicowej L'Unione wyborach parlamentarnych w 2006 Demokraci Lewicy startowali w ramach wspólnej listy Drzewa Oliwnego. Powołany m.in. przez ich posłów klub Ulivo w Izbie Deputowanych kadencji 2006–2008 liczył blisko 200 osób, a w nowym rządzie Romano Prodiego przedstawiciele tej partii objęli 9 tek ministerialnych.

    Izba Deputowanych (wł. Camera dei Deputati) – izba niższa parlamentu Republiki Włoskiej. Tworzy ją 630 przedstawicieli wybieranych raz na 5 lat w wyborach powszechnych, systemem mieszanym. Aktualny skład Izby pochodzi z wyborów w 2013 roku i jest to jej 17. kadencja. Obecną przewodniczącą Izby jest Laura Boldrini z koalicji Lewica, Ekologia, Wolność. Ordynacja z 2005 roku wprowadziła jeden okręg wyborczy obejmujący cały kraj. Próg wyborczy dla pojedynczej partii wynosi 4%, a dla koalicji 10% niezależnie od ilości ugrupowań do niej wchodzących.Demokratyczna Partia Lewicy (wł. Partito Democratico della Sinistra, PDS) – włoska lewicowa i postkomunistyczna partia polityczna, działająca w latach 1991–1998.

    W partii dominował nurt umiarkowany, łączący elementy socjalliberalizmu i socjaldemokracji. Zwolennicy powrotu do tradycyjnych poglądów socjalistycznych, sprzeciwiając się dalszemu zbliżaniu z centrowymi i chadeckimi koalicjantami, w 2007 powołali nową formację pod nazwą Demokratyczna Lewica.

    Wybory do Parlamentu Europejskiego odbyły się we Włoszech 13 czerwca 2004. Zwycięstwo odniosły opozycyjne partie lewicowe i centrolewicowe, identyfikowane z przewodniczącym Komisji Europejskiej Romano Prodim.Socjaldemokracja – lewicowy ruch społeczny wywodzący się z ruchu robotniczego, który za główny cel stawia sobie budowę ustroju i społeczeństwa socjalistycznego drogą demokratycznych reform.

    14 października 2007 na kongresie zjednoczeniowym Demokratów Lewicy, Margherity i kilku mniejszych partii bloku utworzono nowe ugrupowanie pod nazwą Partia Demokratyczna.

    Sekretarze[edytuj kod]

  • Massimo D'Alema (1998)
  • Walter Veltroni (1998–2001)
  • Piero Fassino (2001–2007)
  • Przypisy

    Linki zewnętrzne[edytuj kod]

  • Oficjalna strona partii (wł.)



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Partia polityczna ("partia" od łac. pars, część) – dobrowolna organizacja społeczna o określonym programie politycznym, mająca na celu jego realizację poprzez zdobycie i sprawowanie władzy lub wywieranie na nią wpływu.
    Partia Demokratyczna (wł. Partito Democratico, PD) – włoska partia polityczna o charakterze centrolewicowym, powstała 14 października 2007.
    Sierp i młot – symbol komunistyczny, spopularyzowany po rewolucji październikowej. Przyjmowały go do swoich emblematów partie komunistyczne na całym świecie, pojawiał się też on w różnych postaciach na flagach różnych państw.
    Demokratyczna Lewica (wł. Sinistra Democratica, SD) – włoska socjalistyczna partia polityczna, oficjalnie występująca pod nazwą Demokratyczna Lewica na rzecz Europejskiego Socjalizmu, powołana 5 maja 2007 w wyniku rozłamu w Demokratach Lewicy, rozwiązana 24 października 2010.
    Wybory do dwóch izb parlamentu Włoch odbyły się w dniach 9 i 10 kwietnia 2006. Głównymi kontrkandydatami do urzędu premiera Włoch byli pełniący tę funkcję lider centroprawicowego sojuszu Dom Wolności Silvio Berlusconi oraz lider centrolewicowej koalicji Unia, były premier i przewodniczący Komisji Europejskiej Romano Prodi.
    Włoska Partia Komunistyczna (wł. Partito Comunista Italiano, PCI) – nieistniejąca już włoska partia polityczna, utworzona w wyniku rozłamu w 1921 wewnątrz włoskiej partii socjalistycznej, należała do Międzynarodówki Komunistycznej (Kominternu) i dążyła do wywołania we Włoszech rewolucji komunistycznej. W okresie powojennym należała do głównych ugrupowań politycznych w kraju. Od 1948 do 1992 partia komunistyczna była we Włoszech największym ugrupowaniem opozycyjnym. W latach 1948 - 1956 blisko współdziałała z partią socjalistyczną. W 1968 potępiła inwazję wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację. Na przełomie lat 60. i 70. doszło do rozluźnienia związków z KPZR co w rezultacie zaowocowało powstaniem eurokomunizmu opierającego się na odrzuceniu przywództwa Moskwy w ruchu komunistycznym oraz rezygnacji z marksizmu-leninizmu jako podstawy działania. W połowie lat 70. lewe skrzydło chadecji próbowało dokonać porozumienia z komunistami jako czołową siłą opozycji aby doprowadzić do przejęcia przez nią części odpowiedzialności za politykę państwa. Był to tzw. "historyczny kompromis". Fiasko tej koncepcji wiąże się z porwaniem i śmiercią chadeckiego polityka Aldo Moro. Partia komunistyczna razem z chadekami ostro występowała przeciwko terroryzmowi skrajnej lewicy (Czerwone Brygady) i skrajnej prawicy. W 1991 uległa przekształceniu w socjalistyczną i proeuropejską Demokratyczną Partię Lewicy (Partito democratico della Sinistra, PDS). W tym samym roku grupa radykałów zamierzających zachować komunistyczną tożsamość partii opuściła PDS, powołując Odrodzenie Komunistyczne (Partito della Rifondazione Comunista).
    Chrześcijańska demokracja, potocznie chadecja (od skrótu ChD) – nurt w myśli politycznej i społecznej, który pojawił się pod koniec XIX wieku jako odpowiedź myśli katolickiej na rosnące wpływy socjalizmu, świeckiego w swym charakterze, a skrytykowanego w papieskiej encyklice Rerum novarum papieża Leona XIII. Przed tą encykliką już jednak rodziły się ruchy społeczne w Leuven i Mechelen, publikował swoje prace biskup Ketteler, w 1860 zatwierdzono formalnie prawną strukturę frakcji katolickiej w pruskim parlamencie tworząc partię Centrum-Frakcja Katolicka.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.