• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Definicja



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Sztuka – dziedzina działalności ludzkiej uprawiana przez artystów. Nie istnieje jedna spójna, ogólnie przyjęta definicja sztuki, gdyż jej granice są redefiniowane w sposób ciągły, w każdej chwili może pojawić się dzieło, które w arbitralnie przyjętej, domkniętej definicji się nie mieści. Sztuka spełnia rozmaite funkcje, m.in. estetyczne, społeczne, dydaktyczne, terapeutyczne, jednak nie stanowią one o jej istocie.Spór o uniwersalia - filozoficzny problem dotyczący statusu pojęć ogólnych (uniwersaliów, powszechników), historycznie przybierał formę dyskusji wokół istnienia idei. Współcześnie problem także dotyczy psychologii poznawczej, która zajmuje się m.in. pochodzeniem pojęć w umyśle i ich adekwatnością.

    Definicja (z łac. definitio; od czas. definire: de + finire, "do końca, granicy"; od finis: granica, koniec) – wypowiedź o określonej budowie, w której informuje się o znaczeniu pewnego wyrażenia przez wskazanie innego wyrażenia należącego do danego języka i posiadającego to samo znaczenie.

    Za zakres nazwy "definicja" uważa się sumę zakresów wszystkich nazw, które można utworzyć ze słowa "definicja" wzbogaconego następującym po nim przymiotnikiem (np. kontekstowa, równościowa, cząstkowa, w stylizacji przedmiotowej, w stylizacji językowej itp.).

    Władysław Tatarkiewicz (ur. 3 kwietnia 1886 w Warszawie, zm. 4 kwietnia 1980 tamże) – filozof i historyk filozofii, estetyk i etyk, historyk sztuki, członek Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk.Okrąg – brzeg koła; zbiór wszystkich punktów płaszczyzny euklidesowej odległych od ustalonego punktu, nazywanego środkiem, o zadaną odległość, nazywaną promieniem.

    Definicja jest narzędziem, które:

  • wzbogaca język o nowe zwroty
  • chroni wypowiedzi przed wieloznacznością
  • uściśla znaczenia wyrazów i zwrotów
  • pogłębia rozumienie wyrazów i zwrotów.
  • W dydaktyce definicja usprawnia procesy poznawcze i nauczanie.

    Spis treści

  • 1 Budowa definicji
  • 2 Definicja realna i definicja nominalna
  • 3 Definicja równościowa i definicja cząstkowa
  • 4 Definicje równościowe
  • 4.1 Podstawowe podziały definicji równościowych
  • 4.1.1 Definicja w stylizacji przedmiotowej i definicja w stylizacji językowej
  • 4.1.2 Definicja wyraźna i definicja kontekstowa
  • 4.1.3 Definicja sprawozdawcza i definicja projektująca
  • 4.1.4 Definicja tylko podająca znaczenie i definicja określająca znaczenie
  • 4.1.4.1 Definicja określająca znaczenie: analityczna i syntetyczna
  • 4.2 Podstawowe błędy w definiowaniu (Definicje równościowe)
  • 4.2.1 Definicje fałszywe
  • 4.2.1.1 Definicja za wąska
  • 4.2.1.2 Definicja za szeroka
  • 4.2.1.3 Definicja, której człony krzyżują się zakresowo
  • 4.2.1.4 Definicja zawierająca błąd przesunięcia kategorialnego
  • 4.2.2 Definicje nieinformujące
  • 4.2.2.1 Definicja zawierająca błąd ignotum per ignotum
  • 4.2.2.2 Definicja myląca
  • 4.2.2.3 Definicja tautologiczna
  • 4.2.2.3.1 Definicja zawierająca błąd idem per idem
  • 4.2.2.3.2 Definicja zawierająca błąd circulus in definiendo
  • 5 Definicje cząstkowe
  • 5.1 Podstawowe odmiany definicji cząstkowej
  • 5.1.1 Definicja ostensywna (deiktyczna)
  • 5.1.2 Definiowanie poprzez rodziny znaczeniowe
  • 5.1.2.1 Metoda przykładów paradygmatycznych Wittgensteina
  • 5.1.2.2 Definicja alternatywna Tatarkiewicza
  • 5.1.3 Zdania warunkowe
  • 5.1.3.1 Definicja redukcyjna
  • 5.1.3.2 Definicja operacyjna
  • 6 Zobacz też
  • 7 Bibliografia
  • Nauka – autonomiczna część kultury służąca wyjaśnieniu funkcjonowania świata, w którym żyje człowiek. Nauka jest budowana i rozwijana wyłącznie za pomocą tzw. metody naukowej lub metod naukowych nazywanych też paradygmatami nauki poprzez działalność badawczą prowadzącą do publikowania wyników naukowych dociekań. Proces publikowania i wielokrotne powtarzanie badań w celu weryfikacji ich wyników prowadzi do powstania wiedzy naukowej. Zarówno ta wiedza jak i sposoby jej gromadzenia określane są razem jako nauka.Czas – skalarna (w klasycznym ujęciu) wielkość fizyczna określająca kolejność zdarzeń oraz odstępy między zdarzeniami zachodzącymi w tym samym miejscu. Pojęcie to było również przedmiotem rozważań filozoficznych.

    Budowa definicji[]

    Biorąc za przykład następującą definicję: Okrąg to zbiór wszystkich punktów na danej płaszczyźnie oddalonych o daną odległość od danego punktu

    można zauważyć, że wszystkie definicje równościowe i niektóre cząstkowe zawierają następujące elementy:

    1. definiendum – wyrażenie definiowane, a więc to, co ma być zdefiniowane. W podanym przykładzie: pojęcie „okrąg”
    2. definiens – wyrażenie definiujące, a więc wyrażenie, za pomocą którego definicja informuje o znaczeniu wyrażenia definiowanego. W podanym przykładzie: wyrażenie „zbiór wszystkich punktów na danej płaszczyźnie oddalonych o daną odległość od danego punktu”
    3. łącznik definicyjny (zwany również definicyjnym znakiem równości lub spójką definicyjną) – wyrażenie równoważne dla „jest”, „to”, „oznacza, że”, „jest to”, itp. W podanym przykładzie: słowo „to”
    Desygnat – każdy konkretny obiekt pasujący do nazwy, lub ściślej – każda rzecz oznaczana przez dany wyraz, pojęcie lub znak. Na przykład desygnatem słowa "pies" jest obiekt, o którym można zgodnie z prawdą powiedzieć, że jest psem.Wieloznaczność wypowiedzi jest to nazwa klasy błędów logiczno-językowych, która podzielona może być następująco: na wieloznaczność potencjalną (która sama w sobie błędem nie jest) i na wieloznaczność aktualną (wieloznaczność właściwą), którą tworzą podklasy: wieloznaczności kontekstu (gł. amfibologia, wieloznaczność spowodowana wadliwym użyciem wyrażenia potencjalnie wieloznacznego, niedopowiedzenie) i wieloznaczności w kontekście (gł. ekwiwokacja).


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wyrażenie, znak językowy, symbol językowy − szczególnie istotny dla logiki i kultury zbiór znaków, mianowicie takie znaki, które mają charakter językowy: jako wyrażenia proste przynależą do słownika jakiegoś (naturalnego czy też formalnego) języka lub skonstruowane są z wyrażeń prostych tego języka zgodnie z jego regułami syntaktycznymi.
    Droga w fizyce – długość odcinka toru (krzywej lub prostej), jaką pokonuje wybrany punkt ciała lub punkt materialny podczas swojego ruchu. Droga nie oznacza odległości pomiędzy dwoma punktami wyznaczającymi początek i koniec ruchu. Liczy się ją wzdłuż toru ruchu, czyli po krzywej, po której porusza się ciało.
    Kazimierz Ajdukiewicz (ur. 12 grudnia 1890 w Tarnopolu, zm. 12 kwietnia 1963 w Warszawie) – polski filozof i logik, reprezentant szkoły lwowsko-warszawskiej, profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza, Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza i Uniwersytetu Warszawskiego, członek Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności.
    Język – ukształtowany społecznie system budowania wypowiedzi, używany w procesie komunikacji interpersonalnej. Na język składają się dwa elementy:
    Adam Bernard Mickiewicz herbu Poraj (ur. 24 grudnia 1798 w Zaosiu lub Nowogródku, zm. 26 listopada 1855 w Konstantynopolu) – polski poeta, działacz i publicysta polityczny, wolnomularz. Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu (grono tzw. Trzech Wieszczów) oraz literatury polskiej w ogóle, a nawet za jednego z największych na skalę europejską. Określany też przez innych, jako poeta przeobrażeń oraz bard słowiański. Członek i założyciel Towarzystwa Filomatycznego, mesjanista związany z Kołem Sprawy Bożej Andrzeja Towiańskiego. Jeden z najwybitniejszych twórców dramatu romantycznego w Polsce, zarówno w ojczyźnie, jak i w zachodniej Europie porównywany do Byrona i Goethego. W okresie pobytu w Paryżu był wykładowcą literatury słowiańskiej w Collège de France. Znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos kultury szlacheckiej w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.
    Nauczanie – to proces dydaktyczny w działalności wykwalifikowanego nauczyciela, o charakterze planowym, celowej pracy z podmiotem kształcenia, ukierunkowanej na wyposażenie słuchaczy czy uczniów w treści nauczania, umiejętności i nawyki oraz rozwijanie tych uzdolnień. Nauczanie jest związane w relacją nauczyciel i uczeń, słuchacz uczeniem się, obydwa te pojęcia tworzą wspólnie pojęcie kształcenia.

    Reklama