• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Defensyny

    Przeczytaj także...
    Makrofag – komórka tkanki łącznej, wywodząca się z komórek prekursorowych pochodzących ze szpiku kostnego. Bezpośrednio wywodzi się z monocytów, które opuściły krew.Czynniki wzrostowe – peptydy wydzielane przez niektóre typy komórek zwierzęcych, pobudzające inne komórki do podziału albo różnicowania.
    Biomarkery (geologia) - grupa związków organicznych pochodzenia biologicznego występujących w osadowej materii organicznej.

    Defensyny (defenzyny) – grupa małych (15-20 aminokwasów), bogatych w cysteinę białek kationowych występujących w komórkach żernych kręgowców (szczególnie w ziarnistościach azurofilnych neutrofili), aktywnych wobec bakterii, grzybów i wirusów osłonkowych .

    Wszystkie klasy cytotoksycznych białek, które można znaleźć w neutrofilach posiadają szeroki zakres aktywności antybiotycznej względem różnych bakterii, grzybów i wirusów osłonkowych poprzez tworzenie kanałów bramkowanych potencjałem, które umożliwiają wypływ z komórki.

    Kręgowce (Vertebrata, od łac. vertebra – kręg) – najliczniejszy podtyp strunowców (Chordata), mocno zróżnicowany morfologicznie; obejmujący kręgouste, ryby, płazy, gady, ptaki i ssaki. Dotychczas opisano około 58 000 gatunków kręgowców, co stanowi około 5% opisanych gatunków zwierząt. Wielkość współcześnie żyjących kręgowców waha się od 7,7 mm u żab Paedophryne amauensis do 33,9 m u płetwala błękitnego. Cechują się obecnością tkanki kostnej, mają dwuboczną symetrię ciała z dobrze wyodrębnioną głową. Szkielet wewnętrzny stanowi podporę dla tkanek i narządów w trakcie rozwoju, umożliwiając osiąganie dużych rozmiarów. Charakterystyczną cechą kręgowców jest posiadanie czaszki, kręgosłupa i dwóch par kończyn. Układ mięśniowy składa się z dwóch mas mięśni położonych równolegle po bokach kręgosłupa. Ruch odbywa się dzięki skurczom mięśni, przyczepionych do kości lub chrząstek.θ-defensyny (minidefensyny) - białka kationowe zaliczane do peptydów antydrobnoustrojowych wyizolowane z granulocytów obojętnochłonnych małp Rhesus (Macaca mulatta) (w ponad 90% o różnokształtnych jądrach – PMN) przy pomocy chromatografii cieczowej (HPLC). Należą do niej: rTD-1, -2 i -3 (rhesus theta defensin). θ-defensyny zbudowane z 18 aminokwasów posiadają kolistą strukturę cząsteczkową, zawierają sześć cystein i trzy międzycząsteczkowe mostki dwusiarczkowe. rTD-1 wykazują największe działanie antybakteryjne z wszystkich wyizolowanych defensyn .

    Mogą mieć one jednak negatywne działanie, np. w przypadku nowotworów: ilość ludzkiej β-defensyny 3 (hBD-3) wzrasta w nabłonku jamy ustnej w obecności raka jamy ustnej (równocześnie obniża się poziom hBD-2) i bierze czynny udział we wzroście tego guza poprzez rozwój receptora chemokinowego CCR2 a dalej stymulację makrofagów do produkcji czynników wzrostu. Tym samym hBD-3 jest biomarkerem nowotworów jamy ustnej.

    Jama ustna (łac. cavum oris) wchodzi w skład układu pokarmowego (stanowi początkowy odcinek przewodu pokarmowego) i oddechowego.β-defensyny – białka kationowe zaliczane do peptydów antydrobnoustrojowych o długości 36-42 aminokwasów, których mostki dwusiarczkowe rozmieszczone są w pozycjach C1-C5, C2-C4, C3-C6. Do ludzkich β-defensyn należy hBD-1 wytwarzana przez komórki nabłonkowe (m.in. oskrzeli, języka, szyjki macicy, okrężnicy, dróg moczowych), a także neutrofile i leukocyty oraz hBD-2 i hBD-3, wytwarzane przez keratynocyty (w reakcjach zapalnych, głównie w łuszczycy. hBD-4 została zidentyfikowana wyłącznie przez badaczy genomowych baz danych; wykazuje działanie antydrobnoustrojowe w stosunku do różnych bakterii i grzybów drożdżopodobnych oraz pobudza migrację monocytów. β-defensyna po raz pierwszy została wyizolowana z języka krowy w 1991 roku i nazwana TAP (tracheal antimicrobial peptide). Zawierała sześć cystein związanych trzema mostkami dwusiarczkowymi o innym rozmieszczeniu niż w α-defensynach.

    Defensyny mogą stanowić do 5% całkowitej liczby białek. Owadzie odpowiedniki defensyn posiadają pewne sekwencje homologiczne z formami należącymi do kręgowców. Również u roślin i grzybów występują niewielkie peptydy bogate w cysteinę zwane defensynami, ale ich pokrewieństwo z defensynami zwierząt jest przedmiotem dyskusji.

    Bakterie (łac. bacteria, od gr. bakterion – pałeczka) – grupa mikroorganizmów, stanowiących osobne królestwo. Są to jednokomórkowce lub zespoły komórek o budowie prokariotycznej. Badaniem bakterii zajmuje się bakteriologia, gałąź mikrobiologii.Antybiotyki (z greki anti – przeciw, bios – życie) – naturalne wtórne produkty metabolizmu drobnoustrojów, które działając wybiórczo w niskich stężeniach wpływają na struktury komórkowe lub procesy metaboliczne innych drobnoustrojów hamując ich wzrost i podziały. Antybiotyki są przedmiotem badań auksanografii, stosuje się je jako leki w leczeniu wszelkiego rodzaju zakażeń bakteryjnych. Bywają także używane profilaktycznie w zapobieganiu zakażeniom bakteryjnym w przypadku osłabienia odporności, np. neutropenii, a także w profilaktyce bakteryjnego zapalenia wsierdzia.

    U zwierząt istnieją trzy rodzaje defensyn: α-, β- i θ-defensyny. α-Defensyny występują tylko u ssaków, a θ-defensyny jedynie u niektórych naczelnych. U człowieka występują tylko α- i β-defensyny. Ludzkie geny kodujące defensyny charakteryzują się wysokim stopniem polimorfizmu, co może się wiązać z podatnością na niektóre choroby, np. chorobę Crohna.

    Receptory chemokin – receptory występujące na powierzchni niektórych komórek, które oddziałują z białkami z grupy cytokin –chemokinami. Pomimo dużej różnorodności receptory te posiadają bardzo podobny schemat budowy i aktywacji jak same chemokiny. Tworzą 7 pętli przenikających błonę komórkową, a znajdujące się na wewnętrznej powierzchni błony fragmenty pętli drugiej i trzeciej związane są z białkiem G. Związki pomiędzy poszczególnymi receptorami są manifestowane przez konserwatywne motywy znajdowane w domenach transmembranowych.Choroba Leśniowskiego-Crohna (łac. morbus Leśniowski-Crohn, morbus Crohn, ileitis terminalis, ileitis regionalis, skrót: "ChL-C") – zapalna choroba jelita o niewyjaśnionej etiologii, zaliczana do grupy nieswoistych zapaleń jelit (IBD). Opisana została po raz pierwszy przez polskiego lekarza Antoniego Leśniowskiego w 1904 roku, dokładniejszego opisu dostarczył Burrill Bernard Crohn ze współpracownikami w 1932 roku. Stąd też znana jest powszechnie w innych krajach jako choroba Crohna. Jest to przewlekły, nieswoisty proces zapalny ściany przewodu pokarmowego. Może dotyczyć każdego jego odcinka, lecz najczęściej lokalizuje się w końcowej części jelita cienkiego oraz początkowej jelita grubego. Z tego względu dawniej określane także jako ileitis terminalis.

    Przypisy

    1. Ge Jin, Hameem I. Kawsar, Stanley A. Hirsch (i inni): Dental Researchers Discover Oral Cancer Bio-Marker, Case Western Reserve University School of Dental Medicine, 23 VII 2010
    2. Lehrer RI (2007) Multispecific myeloid defensins. Curr Opin Hematol. 14(1):16-21 PMID: 17133095
    3. Fellermann K. et al.(2006) A chromosome 8 gene-cluster polymorphism with low human beta-defensin 2 gene copy number predisposes to Crohn disease of the colon.Am J Hum Genet. 79(3):439-48 PMID: 16909382

    Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Ssaki (Mammalia) – zwierzęta należące do kręgowców, charakteryzujące się głównie występowaniem gruczołów mlekowych u samic, zazwyczaj obecnością owłosienia (włosy lub futro; silnie zredukowane u gatunków wodnych, jak hipopotamy, u waleni całkowicie zanikają przed porodem lub w trakcie) oraz stałocieplnością (potocznie "ciepłokrwistość"). Większość ssaków utrzymuje temperaturę w granicach 36-39 °C. Stałocieplność umożliwia aktywny tryb życia w różnych środowiskach – od mroźnych obszarów podbiegunowych do gorących tropików. Futro i tłuszcz pomagają uchronić się przed zimnem, a wydzielanie potu i szybki oddech pomagają pozbyć się nadmiernego ciepła.Naczelne (Primates) – rząd ssaków łożyskowych charakteryzujących się najlepiej wśród wszystkich zwierząt rozwiniętym mózgiem. Tradycyjnie wśród naczelnych wyróżnia się małpiatki, wąskonose małpy ciepłych krajów Starego Świata, szerokonose małpy Nowego Świata żyjące w tropikach Ameryki i małpy człekokształtne. Dział zoologii zajmujący się badaniem ssaków naczelnych to prymatologia.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Zwierzęta (Animalia) – królestwo obejmujące wielokomórkowe organizmy cudzożywne o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej, w większości zdolne do aktywnego poruszania się. Są największym i najbardziej zróżnicowanym gatunkowo królestwem organizmów. Największą grupę zwierząt stanowią bezkręgowce, a wśród nich owady. Drugą, obok bezkręgowców, grupą zwierząt są kręgowce. Wśród nich tradycyjnie wyróżnia się ryby, płazy, gady, ptaki i ssaki, do których należy również człowiek.
    α-defensyny - białka kationowe o długości 29-35 aminokwasów, zawierające trzy mostki dwusiarczkowe w pozycjach C1-C6, C2-C4 i C3-C5. Należą do nich tak zwane ludzkie białka neutrofilowe (zlokalizowane w ich ziarnistościach azurofilnych) HNP (human neutrophil peptides) -1, -2, -3, i -4 oraz wytwarzane przez komórki Paneth’a w kryptach jelita cienkiego ludzkie defensyny HD -5 i -6 (human defensins) zwane kryptydynami. Pierwszą ludzką defensynę wyizolowano z neutrofilów w 1985 roku . Defensyny są nie tylko są wytwarzane w jelitach, ale występują również obficie w innych ludzkich komórkach i tkankach m.in. w wydzielinie dróg rodnych kobiet wykrywana jest HNP-3, której stężenie jest uzależnione w minimalnym stopniu od fazy cyklu menstruacyjnego . Stężenie defensyn w granulocytach obojętnochłonnych, w komórkach nabłonka dróg oddechowych i w wydzielinie dróg oddechowych zmienia się wyraźnie w ostrych stanach zapalnych, zwłaszcza w plwocinie pacjentów z mukowiscydozą .
    Wirusy (łac. virus – trucizna, jad) – skomplikowane cząsteczki organiczne, nie mające struktury komórkowej, zbudowane z białek i kwasów nukleinowych. Zawierają materiał genetyczny w postaci RNA (wirusy RNA) lub DNA, wykazują jednak zarówno cechy komórkowych organizmów żywych, jak i materii nieożywionej.
    Cysteina (skrót: Cys) – organiczny związek chemiczny z grupy endogennych aminokwasów kodowanych, wchodzi w skład wielu białek. Wraz z homocysteiną i metioniną tworzy grupę aminokwasów siarkowych (cysteina jest najprostszym z nich).
    Neutrofile, granulocyty obojętnochłonne – komórki układu odpornościowego należące do granulocytów. Pełnią zasadniczą rolę w odpowiedzi odpornościowej przeciwko bakteriom, ale nie pozostają obojętne również względem innych patogenów. Ich znaczenie wynika głównie z faktu szybkiego reagowania na obce organizmowi substancje. Jest ono możliwe dzięki obecności odpowiednich receptorów na powierzchni komórki z jednej strony, z drugiej zaś dzięki możliwości wytwarzania wolnych rodników oraz użycia całej gamy białek o właściwościach bakteriobójczych i bakteriostatycznych.
    Grzyby (Fungi Juss.) R. T. Moore – królestwo należące do domeny jądrowców (Eucaryota). Dawniej, w zależności od ujęcia systematycznego takson ten miał rangę podkrólestwa (Fungi R.T. Moore, 1971), podtypu, (Fungi Engl. 1889) i klasy (Fungi Bartling, 1830).
    Rośliny (Archaeplastida Adl i in. 2005, dawne nazwy naukowe: Vegetabilia, Plantae, Phytobionta, Plastida, Primoplantae) – eukariotyczne i autotroficzne organizmy, wykorzystujące energię promieniowania słonecznego za sprawą barwników asymilacyjnych (zdarzają się wśród roślin także organizmy cudzożywne – pasożytnicze, w tym też myko-heterotroficzne, ale mają one charakter wtórny).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.