• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Debora

    Przeczytaj także...
    Dewora (hebr. דבורה; ang. Devora lub Dvora) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Gilboa, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.Księga Sędziów [Sdz] (hebr. שֹּׁפְטִים, Szofetim) – jedna z ksiąg biblijnych, w Biblii hebrajskiej wchodząca w skład „Proroków Starszych”, w Septuagincie i chrześcijańskich wydaniach Starego Testamentu zaliczana do ksiąg historycznych. Opisuje okres pomiędzy zajęciem ziemi Kanaan przez Hebrajczyków, a czasami królów izraelskich.
    Liczba Debory – liczb podobieństwa używana w reologii do charakteryzowania płynności substancji. Nawet pozornie stałe substancje płyną. Zmiany te zachodzą jednak bardzo powoli, wskutek czego czas potrzebny do ich zaobserwowania jest bardzo długi.
    Prorokini Debora

    Debora (hebr. דְּבוֹרָה; żyła ok. 1200 r p.n.e.) – postać ze Starego Testamentu, żona Lappidota, pochodząca z plemienia Naftalego.

    Prorokini Izraelitów a zarazem jedyna kobieta-sędzia w Izraelu. Zachęcała Baraka do walki przeciw Siserze, dowódcy armii kananejskiego króla Jabina. Zwycięstwo Izraelitów nad Kananejczykami opisane jest w Księdze Sędziów jako Pieśń Debory i Baraka, której autorstwo tradycja przypisuje samej prorokini (BT Sdz 5,1-5,31).

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Kananejczycy (nazwa od akad. kinahhu - "purpura", także: Chananejczycy) – starożytny lud zachodniosemicki, przybyły do Palestyny i Libanu (Syropalestyna) z Półwyspu Arabskiego pod koniec III tysiąclecia p.n.e. Według Biblii Kananejczycy pochodzili od Kanaana, syna Chama. Już w III tysiącleciu p.n.e. Kananejczycy wykształcili wysoką kulturę materialną i duchową oraz alfabetyczne pismo klinowe (Ras Szamra, Ebla, Ugarit). Zajmowali się rolnictwem, rzemiosłem i handlem. Ich głównymi bogami byli: El, Baal i Astarte. Stworzyli liczne państwa np. Jamhad ze stolicą w Halab (dzisiejsze Aleppo, Karkemisz, Katna. Założyli dobrze prosperujące porty: Ugarit i Byblos. Kananejczycy, którzy zamieszkali w Palestynie (nadając jej nazwę Kanaan) zostali częściowo podbici przez Izraelitów pod wodzą Jozuego w wieku XIII wieku p.n.e. Resztę ich siedzib podbił król Izraela i Judy – Dawid, w X wieku p.n.e.

    Ciekawostka[ | edytuj kod]

    Izraelski moszaw Dewora został nazwany na cześć Debory.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Debora (imię)
  • liczba Debory
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Pieśń Debory i Baraka. [dostęp 2009-08-12].
    2. Dvora (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-05-25].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Borzymińska Zofia, Żebrowski Rafał (oprac.) Polski słownik judaistyczny. Dzieje, kultura, religia, ludzie, t. 1, Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2003, ​ISBN 83-7255-126-X
  • Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Język hebrajski (hebr. עִבְרִית, trb. iwrit) – język z grupy kananejskiej języków semickich, należący do afroazjatyckiej rodziny językowej, zapisywany alfabetem hebrajskim.




    Warto wiedzieć że... beta

    Sędziowie (hebr. שופטים szofetim) – zwierzchnicy ludu starożytnego Izraela przed epoką królów. Bóg Jahwe powoływał ich do wybawiania ludu (Sdz 2,16).
    Stary Testament, Biblia Hebrajska – starsza część Biblii, przyjęta przez chrześcijaństwo z judaizmu. Judaistyczna (a za nią protestancka) wersja obejmuje 39 ksiąg (tylko hebrajskich), katolicka zawiera 46, a prawosławna w sumie 50-53 (księgi hebrajskie i greckie z Septuaginty oraz niekiedy apokryfy).
    Barak (hebr. ברק – błyskawica) – biblijny izraelski dowódca wojskowy, sędzia Izraela. Po namowie przez prorokinię Deborę wyruszył do boju, pokonał armię pod dowództwem Sisery i wyzwolił w ten sposób Izraelitów z niewoli Jabina. Opisany jest w Starym Testamencie (Księga Sędziów, rozdziały 4 i 5) (zobacz: Pieśń Debory i Baraka). Również w Nowym Testamencie jest wzmianka o Baraku; święty Paweł w Liście do Hebrajczyków wymienia Baraka jako wybitnego wodza izraelskiego obok Dawida i innych (Hbr 11, 32).
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Biblia Tysiąclecia (BT) – polski przekład Biblii z języków oryginalnych zainicjowany przez opactwo benedyktynów tynieckich z Krakowa, wydany przez Pallottinum po raz pierwszy w roku 1965. Było to pierwsze tłumaczenie całej Biblii na język polski w Kościele katolickim od ponad 350 lat, czyli od Biblii Jakuba Wujka. Zrywało z tradycyjnym językiem biblijnym, ale po upływie kilkudziesięciu lat samo stworzyło wzorzec języka biblijnego.
    Starożytne państwo żydowskie istniejące z długimi przerwami na Bliskim Wschodzie (tereny dzisiejszego Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.