• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dasui Fazhen

    Przeczytaj także...
    Chan (chin. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna ; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę. Szkoła ta należy do praktycznej i medytacyjnej tradycji buddyzmu, w odróżnieniu od teoretycznej i filozoficznej tradycji doktrynalnej.Guishan Da’an (溈山大安; ur. 793, zm. 883) – chiński mistrz chan, uczeń mistrza Baizhanga. Znany także jako Changqing Da’an (長慶大安) lub "Leniwy An".
    Kalpa (skt.), eon – termin z zakresu kosmologii hinduistycznej i buddyjskiej oznaczający określony zakres czasu, różny dla każdej z religii.

    Dasui Fazhen (ur. 834, zm. 919; chiń. 大隨法真, pinyin Dàsuí Fǎzhēn; kor. 대수법진 Taesu Pŏpchin; jap. Daizui Hōshin; wiet. Đại Tuỳ Pháp Chân) – chiński mistrz chan.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Pochodził z Zizhou, obecnie Santai w prowincji Syczuan.

    Został mnichem w klasztorze Huiyi, a następnie wiele podróżował odwiedzając wielu mistrzów i praktykując w ich klasztorach. Zetknął się więc m.in. z takimi mistrzami jak Daowu Yuanzhi, Yunyan Tansheng i Dongshan Liangjie. Zanotowano, że oświecenie osiągnął w bardzo młodym wieku.

    Yunyan Tansheng (雲巖曇晟; ur. 780, zm. 841; kor. Unam Tamsŭng, jap. Ungan Donjō, wiet. Vân Nham Đàm Thạnh) – chiński mistrz chan, uczeń mistrza Yaoshana Weiyana. Prekursor szkoły caodong.Dongshan Liangjie (ur. 807, zm. 869) (洞山良价) (Tung-shan Liang-chieh) (kor. Tongsan Lianggye. ( ) | jap. Tōzan Ryōkan ( ) | wiet. Động Sơn Lương Giới) – mistrz chan założyciel szkoły caodong.

    Niektóre teksty traktują go jako spadkobiercę Dharmy linii guiyang ale Zapiski Wielkiego Spokoju (Congrong lu - 30) i Przekaz światła wspominają o nim jako uczniu Changqinga Da’ana.

    Po powrocie do swego rodzinnego Syczuanu przebywał w klasztorze Longhuai na górze Shankou. Następnie przez 10 lat mieszkał w dziupli obok starej świątyni na górze Dasui. Stopniowo gromadziło się wokół niego coraz więcej uczniów i rozpoczął nauczanie.

    Mnich spytał mistrza Wielki ogień kalpy niszczy cały wszechświat. Zastanawiam się czy został on już zniszczony, czy też nie? Dasui odparł Został zniszczony. Mnich spytał Jeśli tak, to czy ten także? Dasui powiedział Ten także. (29 – Biyan lu).

    Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.Daowu Yuanzhi (道吾圓智; ur. 769, zm. 835) (kor. Too Wǒnji ( ); jap. Dōgo Enchi ( ); wiet. Đạo Ngô Viên Trí) – chiński mistrz chan.

    Pewnego dnia, gdy wielu ludzi zgromadziło się aby wysłuchać mistrza, Dasui wykrzywił swoje usta w grymasie bólu i powiedział Czy jest tu ktoś, kto mógłby wyleczyć moje usta? Mnisi i ludzie świeccy przynosili różne lekarstwa ale Dasui wszystkie odrzucał. W siedem dni później uderzył siebie w usta i grymas zniknął. Powiedział wtedy Te dwie wargi bębniły o siebie przez cały ten czas i aż do teraz nikt ich nie uleczył!

    Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.Congrong lu (從容錄) – Zapiski Wielkiego Spokoju (kor. ;jap. Shōyō-roku; wiet. Thong dong lục) – zbiór gong’anów (jap. kōan).

    Usiadł w medytacyjnej pozycji i zmarł.

    | edytuj kod]

    Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

    Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

  • 36/9. Baizhang Huaihai (720814)
  • 37/10. Guishan Da’an (793883)
  • 38/11. Dasui Fazhen (834/878–919/963)
  • 38/11. Lingshu Rumin (bd)
  • 38/11. Lingyun Zhiqin (bd)
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Andy Ferguson. Zen's Chinese Heritage. Wisdom Publications. Boston, 2000. ​ISBN 0-86171-163-7
  • Red. Stephan Schuhmacher, Gert Woerner. The Encyclopedia of Eastern Philosophy and Religion. Shambala, Boston, 1989. ​ISBN 0-87773-433-X
  • Lingyun Zhiqin (chiń.: 霊雲志勤; pinyin: Língyún Zhìqín; bd) (kor.; jap. Reiun Shikin; wiet.) – chiński mistrz chan ze szkoły guiyang.Język chiński (chiń. upr. 汉语, chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub chiń. upr./chiń. trad. 中文, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.




    Warto wiedzieć że... beta

    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.
    Guiyang (chin.: 贵阳; pinyin: Guìyáng) – miasto o statusie prefektury miejskiej w południowych Chinach, ośrodek administracyjny prowincji Kuejczou. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 1 203 454. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 3 290 777 mieszkańców. Ośrodek turystyki oraz przemysłu hutniczego, maszynowego, chemicznego, elektrotechnicznego i wydobywczego (węgiel kamienny, ruda żelaza, boksyty); miasto posiada uniwersytet i politechnikę.
    Język koreański – izolowany język używany na Półwyspie koreańskim. Według niektórych teorii łączony z językami ałtajskimi lub ajnoskim. Używany jest głównie w Korei Południowej oraz Północnej, a także w sąsiadującej z Koreą Północną chińskiej prefekturze autonomicznej Yanbian. Na świecie językiem tym posługuje się ok. 78 milionów ludzi, włączając w to duże skupiska w republikach dawnego Związku Radzieckiego, USA, Kanadzie, Brazylii i Japonii.
    Język wietnamski (wiet. tiếng Việt, tiếng Việt Nam lub Việt ngữ) – jest narodowym i oficjalnym językiem Wietnamu. Wietnamski jest językiem ojczystym Wietnamczyków (người Việt / người kinh), stanowiących ok. 87% populacji tego kraju, oraz ok. dwóch milionów wietnamskich emigrantów. Jako drugi język używany jest przez mniejszości narodowe Wietnamu.
    Zapiski Błękitnej Skały albo Błękitnego Urwiska (chin. 碧巖錄, pinyin: Bìyán lù; kor. Pyǒkam lok, jap.: 碧巌録 Hekiganroku, wiet. Bích nham lục) – Zapiski Lazurowej Skały lub Księga Błękitnej Skały. Jeden z najbardziej znanych zbiorów gong’anów (kōanów), a zarazem jeden z klasycznych tekstów chanu (jap. zenu).
    Baizhang Huaihai (百丈懷海; ur. 749, zm. 10 lutego 814) (kor. Paekchang Hwehae 백장회해; (jap. Haykujō Ekai ヒャクジョウエカイ; wiet. Bách Trượng Hoài Hải) – chiński mistrz chan (jap. zen), uczeń Mazu Daoyi.
    Linia przekazu Dharmy – ograniczona tylko do szkoły zen metoda promowania następcy lub następców z grona uczniów danego mistrza zen. Ta metoda bezsłownego przekazu istoty nauk Buddy stała się jedną z wyróżniających cech szkoły. Jednym z jej skutków było rozbicie jedności szkoły na kilka różnych frakcji. Synonimicznym określeniem jest "linia przekazu chan".

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.