• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Daria Trafankowska

    Przeczytaj także...
    Teleturniej – specyficznie telewizyjny gatunek dziennikarski i typ telewizyjnego programu rozrywkowego. Polega na wykonywaniu przed kamerami przez uczestników (na ogół dobieranych na zasadzie otwartych eliminacji, choć czasem specjalnie zapraszanych do programu – wówczas są to z reguły osoby powszechnie znane) narzuconych im przez organizatora zadań, za co otrzymują – niekiedy bardzo wysokie – nagrody.Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie – teatr założony w 1944 roku z siedzibą przy ulicy Jana Zamoyskiego 20 w Warszawie.
    Coś za coś – polski film fabularny z 1977 roku, w reżyserii Agnieszki Holland. Pierwowzorem scenariusza do filmu było opowiadanie autorstwa Andrzeja Szypulskiego pt. Życie seksualne białych myszek.
    Grób Darii Trafankowskiej na Cmentarzu Powązkowskim

    Daria „Duśka” Trafankowska (ur. 5 stycznia 1954 w Poznaniu, zm. 9 kwietnia 2004 w Warszawie) – polska aktorka telewizyjna i teatralna, lektorka, prezenterka telewizyjna oraz dziennikarka radiowa.

    Skwer imienia aktorki na warszawskim Śródmieściu

    Wariacje Goldbergowskie - utwór Jana Sebastiana Bacha (BWV 988), napisany na klawesyn, ale często wykonywany też na fortepianie.Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 października 2012 roku) zawiera informacje o 517 560 filmach, 38 727 serialach, 10 491 grach i 1 636 554 ludziach filmu). Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 kraje, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów (4 nieuznawane państwa, 5 autonomii, 1 byłą autonomię i 4 terytoria zależne).

    Biografia[]

    W 1979 ukończyła Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Pracowała jako adeptka w Teatrze im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie. Była również lektorką i dziennikarką radiową. Od 1979 związana z teatrami warszawskimi. Pracowała w Teatrze Pantomimy w Warszawie, potem w Rozgłośni Harcerskiej. Do 1981 grała w Teatrze Narodowym, następnie w Teatrze Powszechnym. W latach 1995–1999 prowadziła (wraz z aktorem Januarym Brunovem) teleturniej edukacyjny dla dzieci Szalone liczby (TVP2).

    Życie za życie: Maksymilian Kolbe (niem. Leben für Leben: Maximilian Kolbe) – dramat biograficzny w reżyserii Krzysztofa Zanussiego z 1991 roku.Kraj świata - film obyczajowy w reżyserii Marii Zmarz-Koczanowicz. Film jest satyrycznym spojrzeniem na Polskę w chwili przemian w końcu lat 80. XX wieku.

    Pod koniec życia znana przede wszystkim z roli Danusi Dębskiej, siostry oddziałowej w serialu Na dobre i na złe. Ostatni raz zagrała w nim 1 marca 2004, potem wyjechała do kliniki w Salzburgu.

    Zmarła na raka trzustki. 15 kwietnia 2004 została pochowana w Warszawie na Cmentarzu Powązkowskim.

    Od 2009 jest patronką jednego ze skwerów w Warszawie.

    Rak trzustki (łac. carcinoma pancreatis, ang. pancreatic cancer) – złośliwy nowotwór części zewnątrzwydzielniczej trzustki.January Brunov (znany również jako January Brunzlow, ur. 12 lutego 1964 w Nowej Rudzie) – polski aktor, znany m.in. jako współgospodarz (razem z Darią Trafankowską) programu Szalone liczby oraz jako głos Ludwiczka w polskiej wersji kreskówki Świat według Ludwiczka. Od 1998 jest współwłaścicielem firmy producenckiej.

    Życie prywatne[]

    Była żoną reżysera Waldemara Dzikiego (rozwód), z którym miała syna Wita. Występowała m.in. w filmach reżyserowanych przez męża. W filmie Życie za życie. Maksymilian Kolbe z 1991 roku zagrała Mariannę Kolbe, matkę Maksymiliana Marii Kolbe, w którego postać z okresu dzieciństwa wcielił się syn Darii Trafankowskiej, Wit.

    Cudowne dziecko – polski film przygodowy dla młodzieży z 1987 roku, nakręcony w kooperacji z kanadyjską wytwórnią filmową Les Productions "La Fête" Inc. Piosenki do ścieżki dźwiękowej zaśpiewał po polsku i po angielsku Krzysztof Antkowiak.Ferdydurke – metaforyczna powieść Witolda Gombrowicza opublikowana w 1937 (datowana 1938), przełożona na wiele języków, uznana za wybitny utwór już przed II wojną światową.

    Role teatralne[]

  • Iwona, księżniczka Burgunda
  • Ferdydurke
  • Wariacje Goldbergowskie
  • Wesele
  • Role filmowe i telewizyjne[]

  • Zdjęcia próbne (1976) – Anka Karaszkiewicz
  • Polskie drogi (1976) – Kasia Kozakiewicz
  • Coś za coś (1977) – nowo przyjęta asystentka Anny
  • Ślad na ziemi (1978) – Hanka, córka sołtysa
  • Dom (1980) – Jadźka, siostra Wiktora
  • Bołdyn (1981) – sierżant Elka Winiarska
  • Noc poślubna w biały dzień (1982) – Małgosia
  • Stan wewnętrzny (1983) – sąsiadka Jakuba
  • Niedzielne igraszki (1983) – opiekunka z TPD
  • Rok spokojnego słońca (1984) – dziewczyna wydająca jedzenie po koncercie
  • Inna wyspa (1986) – siostra Klara
  • Cudowne dziecko (1986) – mama Piotra
  • Ucieczka z kina „Wolność” (1990) – Jurczyk, pani z kuratorium
  • Koniec gry (1991) – Anka, siostra Janusza
  • Kraj świata (1993) – kobieta czekająca na cud
  • Polska śmierć (1994) – żona Roberta
  • Tato (1995) – Małgorzata Piotrowska, psychiatra, przyjaciółka Ewy
  • A piekło, Isabelle? (1996) teatr TV – Yvonne Gouin
  • Moja Angelika (1999) – gospodyni domu - bazy grupy pościgowej
  • Na dobre i na złe (1999–2004) – oddziałowa Danuta Dębska-Tretter
  • Wyrok na Franciszka Kłosa (2000) – bufetowa
  • Przypisy[]

    1. Ulice Twojego Miasta; Skwer Duśki Trafankowskiej (pol.). utm.info.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-18)].
    2. „Tygodnik „Życie na Gorąco””. 22/2016, s. 32-33, 2 czerwca 2016. Warszawa: Wydawnictwo Bauer. ISSN 1232-8944. 

    Bibliografia[]

  • Daria Trafankowska w bazie filmweb.pl
  • Daria Trafankowska w bazie filmpolski.pl
  • Daria Trafankowska w bazie stopklatka.pl
  • Linki zewnętrzne[]

  • "Na dobre i na złe": Daria Trafankowska - aktorka, którą pokochały miliony!
  • Fundacja im. Darii Trafankowskiej
  • Daria Trafankowska na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka
  • Rozgłośnia Harcerska - najstarsza polska niepubliczna stacja radiowa. Powstała 17 marca 1957 roku (pierwszy program wyemitowano 24 kwietnia 1957 roku) w ramach Związku Harcerstwa Polskiego. Do 1960 funkcjonowała pod nazwą Radiostacja Harcerska. Była jedyną stacją radiową w bloku państw socjalistycznych działającą poza strukturami radiowo-telewizyjnymi państwa.Dom – polski serial telewizyjny w reżyserii Jana Łomnickiego, emitowany na antenie TVP, emitowany od 9 listopada 1980 roku do 17 grudnia 2000 roku. Opowiada o losach mieszkańców kamienicy przy ulicy Złotej w Warszawie od 1945 do 1980 roku.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Teatr im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie – założony 1 maja 1946 z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Gniezna. Pierwsza wystawiona sztuka to Stary Kawaler w reżyserii Henryka Barwińskiego. Od 1955 jedyny profesjonalny teatr dramatyczny w kraju noszący imię Aleksandra Fredry. Posiadał scenę objazdową, wystawiał spektakle w całej Wielkopolsce i województwach sąsiednich w latach 1986-1990 z powodu przebudowy sceny. W repertuarze teatru dominują adaptacje dramatów Sofoklesa, W. Szekspira, Moliera, A. Fredry, A. Mickiewicza, J. Słowackiego, N. Gogola, S. Wyspiańskiego, W. Gombrowicza, S. Mrożka, T. Różewicza oraz baśni H. Ch. Andersena.
    Bołdyn – polski film fabularny z 1981 roku, psychologiczny dramat wojenny nakręcony na podstawie powieści Jerzego Putramenta pod tym samym tytułem.
    Poznań (niem. Posen, łac. Posnania, jidysz פּױזן Pojzn) – miasto na prawach powiatu w zachodniej Polsce, położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad Wartą, u ujścia Cybiny. Historyczna stolica Wielkopolski, od 1999 r. siedziba władz województwa wielkopolskiego i powiatu poznańskiego. Miasto jest istotnym węzłem drogowym i kolejowym, funkcjonuje tu również międzynarodowy port lotniczy.
    Waldemar Dziki (ur. 28 września 1956 w Zakopanem, zm. 16 września 2016 w Barcelonie) – polski reżyser i producent filmowy.
    Iwona, księżniczka Burgunda – pierwszy dramat Witolda Gombrowicza, wydany w 1938 roku w czasopiśmie Skamander. Światowa i polska prapremiera teatralna sztuki odbyła się w 29 listopada 1957 roku w Teatrze Dramatycznym w Warszawie w reżyserii Haliny Mikołajskiej.
    Na dobre i na złe – polski serial telewizyjny nadawany w stacji TVP2 od 7 listopada 1999 roku. Od 5 września 2012 (od odc. 489) serial jest emitowany w każdą środę o godzinie 20:40. Do 21 grudnia 2008 roku premierowe odcinki były emitowane w niedzielne popołudnia (odc. 1–351), a od 9 stycznia 2009 roku w piątkowe wieczory o godzinie 20:05 (odc. 352–488). Każdy odcinek jest także emitowany drugi raz w tygodniu, w niedzielę o 16:25. 21 listopada 2012 roku na antenie TVP2 został wyemitowany 500. odcinek serialu.
    Stopklatka.pl to pierwszy i zarazem najstarszy, polski internetowy portal filmowy , który zawiera informacje o filmach, serialach i aktorach. Serwis powstał w sierpniu 1996 (17 lat temu) jednak jego historia rozpoczęła się dużo wcześniej, bo w październiku 1986 roku (blisko 27 lat temu), kiedy to wyemitowano pierwszą audycję radiową o nazwie "Stopklatka" .

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.068 sek.