• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dania w Konkursie Piosenki Eurowizji



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Węgry zadebiutowały na Konkursie Piosenki Eurowizji w 1994 roku podczas 39. edycji festiwalu. Reprezentanci kraju wybierani są wewnętrznie lub podczas krajowych eliminacji. Od czasu debiutu konkursem zajmuje się publiczny nadawca telewizyjny – Magyar Televízió (MTV).27. Konkurs Piosenki Eurowizji 1982 odbył się 24 kwietnia 1982 r. w Harrogate, w hrabstwie North Yorkshire (Wielka Brytania). Prezenterem został Jan Leeming. W konkursie udział wzięło 18 państw. Grecja i Francja wycofały się z rywalizacji. Pierwszy kraj miał być reprezentowany przez Temisa Adamantidisa i jego piosenkę "Sarantapenta Kopelies". Mieli startować z drugiej pozycji startowej, co nie spodobało się ERT i wycofali swoje uczestnictwo kilka tygodni przed konkursem. Francuski nadawca TF1 zrezygnował z udziału w konkursie, więc Antenne 2 została nowym francuskim nadawcą konkursu, a kraj powrócił do rywalizacji rok później.

    Dania uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1957 i do tej pory wzięła w nim udział 48 razy. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się nadawca publiczny Danmarks Radio (DR).

    Reprezentant Danii wybierany jest w trakcie koncertu Dansk Melodi Grand Prix. W 1965 przedstawicielka kraju na konkurs, Birgit Brüel z piosenką „For din skyld”, została wybrana wewnętrznie przez władze telewizji.

    Dania trzykrotnie wygrała finał konkursu: w 1963 (Grethe i Jørgen Ingmann z piosenką „Dansevise”), 2000 (Olsen Brothers z „Fly on the Wings of Love”) i 2013 (Emmelie de Forest z „Only Teardrops”). Telewizja duńska trzy razy była gospodarzem: w 1964, 2001 i 2014. Wszystkie trzy konkursy odbyły się w Kopenhadze.

    28. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się 23 kwietnia 1983 r. w Monachium (Niemczech Zachodnich. Festiwal prowadziła Marlene Charell. Do rywalizacji przystąpiło 20 krajów. Francja, Grecja i Włochy powróciły do konkursu. Irlandia nie wzięła udziału, ponieważ nadawca RTÉ strajkowała w tym czasie.The Rolling Stones [ðɘ rɘʊlɪŋ stɘʊnz] – brytyjski zespół rockowy, założony 12 lipca 1962 w Londynie. Są czwartym zespołem rockowym z największą liczbą sprzedanych wydawnictw muzycznych w historii. Łącznie sprzedali ok. 250 milionów egzemplarzy albumów na całym świecie.

    W 1967 telewizja DR wycofała się z udziału w konkursie i powróciła do niego dopiero w 1978. Z powodu słabych wyników nie wystawiła swojego reprezentanta także na konkursy w 1994 i 1998.

    Dania była gospodarzem specjalnego koncertu Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowanego w 2005 z okazji 50-lecia Konkursu Piosenki Eurowizji. W trakcie ceremonii wybrany został najlepszy utwór eurowizyjny w historii imprezy. W stawce konkursowej znalazła się m.in. duńska propozycja „Fly on the Wings of LoveOlsen Brothers, która zajęła 6. miejsce w klasyfikacji.

    Odense – trzecie pod względem wielkości miasto duńskich miast; w 1988 roku obchodziło tysięczną rocznicę powstania.A Friend in London (czasem występujący pod skrótowcem AFIL) – duński zespół rockowy założony w 2005 roku, reprezentant Danii podczas 56. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2011 roku.

    Historia Danii w Konkursie Piosenki Eurowizji[ | edytuj kod]

    Lata 50.[ | edytuj kod]

    Nadawca duński chciał wystąpić podczas pierwszego Konkursu Piosenki Eurowizji w 1956, ale władze telewizji nie zgłosiły na czas konkursowego utworu.

    Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.Take That – brytyjski boysband utworzony w 1990 w Manchesterze. Zespół od 2014 tworzy trio w składzie: Gary Barlow, Howard Donald i Mark Owen.
    Birthe Wilke i Gustav Winckler podczas występu w 2. Konkursie Piosenki Eurowizji, marzec 1957

    Telewizja DR zadebiutowała w konkursie w 1957 podczas 2. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego we Frankfurcie nad Menem. Na reprezentantów kraju zostali wybrani Birthe Wilke i Gustav Winckler. 17 lutego para wystąpiła w selekcjach Dansk Melodi Grand Prix mających na celu wyłonienie ich eurowizyjnej propozycji. Spośród 117 zgłoszeń w finale zaprezentowano sześć: „Chanson Ordinaire” i „Hele Verden Venter På Vår” (wykonane solowo przez Wilke), „Fata Morgana” i „Længslernes Veje” (solowo przez Wincklera) oraz „Kærlighedens Cocktail” i „Skibet skal sejle i nat” (zaśpiewane w duecie). Dziesięcioosobowa komisja jurorska zdecydowała o wygranej piosenki „Skibet skal sejle i nat” autorstwa Erika Fiehna i Poula Sørensena. Wybór spotkał się z negatywnymi komentarzami widzów oraz prasy, która uznała piosenkę za „niemającą iskry”. 3 marca wystąpili podczas finału konkursu jako dziewiąty w kolejności i zajęli trzecie miejsce po zdobyciu 10 punktów, w tym 5 od Holandii, 3 od Włoch oraz 2 od Wielkiej Brytanii. Para zakończyła występ jedenastosekundowym pocałunkiem, który wywołał kontrowersje w niektórych państwach. Powodem jego długiego trwania był brak wcześniej umówionego sygnału od producenta, który miał zakończyć pocałunek.

    Hera Björk Þórhallsdóttir (ur. 29 marca 1972 w Reykjavíku) - islandzka piosenkarka, reprezentantka Islandii podczas 55. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2010 roku.Luksemburg (luks. Lëtzebuerg, fr. Luxembourg, niem. Luxemburg) – gmina ze statusem miasta oraz stolica Wielkiego Księstwa Luksemburga. Jest centrum administracyjnym i finansowym państwa, jest położone na południu kraju, nad miejscem połączenia rzek Alzette i Pétrusse. W Luksemburgu ma swoją siedzibę kilka instytucji Unii Europejskiej, w tym jej Trybunał Sprawiedliwości.

    W 1958 telewizja DR wystawiła reprezentanta na 3. Konkurs Piosenki Eurowizji. Podobnie jak rok wcześniej, do finału Dansk Melodi Grand Prix zakwalifikowano sześć piosenek. 16 lutego 1958 w Kopenhadze wystąpili: Raquel Rastenni (z utworami „Jeg rev et blad ud af min dagbog” i „Refræn”), Bent Weidich („Nanina”), Preben Uglebjerg („Evas lille sang”), Preben Neergaard („Mit gamle hakkebræt”) oraz Birthe Wilke i Gustav Winckler („For altid”). Reprezentanta Danii wytypowała 10-osobowa komisja sędziowska, która wybrała Raquel Rastenni z piosenką „Jeg rev et blad ud af min dagbog” autorstwa Svena Urlika i Harry’ego Jensena. 12 marca reprezentantka Danii wystąpiła w finale konkursu jako szósta w kolejności i zajęła ósme miejsce, zdobywszy 3 punkty.

    Malene Winter Mortensen (ur. 23 maja 1982 roku) – duńska wokalistka jazzowo-popowa, reprezentantka Danii podczas 47. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2002 roku.Bucks Fizz – brytyjska grupa muzyczna, która powstała w roku 1981 roku w celu rywalizacji w Konkursie Piosenki Eurowizji w Dublinie (Irlandia). Zwyciężyli piosenką "Making Your Mind Up" w składzie: Bobby G, Cheryl Baker, Mike Nolan i Jay Aston.
    Raquel Rastenni podczas występu w finale 3. Konkursu Piosenki Eurowizji, marzec 1958

    W 1959 stacja DR wysłała reprezentanta na 4. Konkurs Piosenki Eurowizji organizowany w Cannes. Finał Dansk Melodi Grand Prix rozegrano 11 lutego 1959 w Frederiksberg. Wystąpiło w nim czterech uczestników: Grete Klitgaard, Gustav Winckler, Preben Uglebjerg i Birthe Wilke, którzy wykonali łącznie sześć piosenek: „Engang bli'r det forår igen” (Winckler), „Jeg er på vej til dig” (Uglebjerg), „Uh – jeg ville ønske jeg var dig” (Wilke), „Alt, hvad der er værd at få” (Klitgaard i Winckler), „Det første lille kys” (Klitgaard) i „Latinersangen” (Wilke i Uglebjerg). Czteroosobowa komisja sędziowska (w składzie Kai Mortensen, Ole Mortensen, Axel Thingsted i Walther Schrøder) wytypowała piosenkę „Uh, jeg ville ønske jeg var dig” autorstwa Otto Lingtona i Carla Andersena. 11 marca wystąpiła jako druga w kolejności podczas finału konkursu i zajęła piąte miejsce po zdobyciu 12 punktów.

    26. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się 4 kwietnia 1981 w Dublinie (Irlandia). Festiwal poprowadził Doireann Ní Bhriain. Udział wzięło 20 krajów. Był to rok debiutu Cypru, powrotu Izraela (po roku przerwy) i Jugosławii (po 5-letniej nieobecności). Włochy pierwszy raz zrezygnowały z udziału w konkursie, z powodu braku zainteresowania. Maroko również odmówiło udziału.47. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 25 maja 2002 w Saku Suurhall w Tallinnie przez estońskiego nadawcę Eesti Rahvusringhääling (ERR). Konkurs poprowadzili Annely Peebo i Marko Matvere.

    Lata 60. i 70.[ | edytuj kod]

    W 1960 duńska telewizja wysłała reprezentanta na 5. Konkurs Piosenki Eurowizji. Przedstawicielem kraju został zwycięzca eliminacji Dansk Melodi Grand Prix 1960, których finał rozegrano 4 marca w kopenhaskim Radiohuset. W finale selekcji wystąpili: Otto Hænning, Katy Bødtger, Otto Brandenburg, Inge Strauss, Grethe Sønck, Peter Sørensen i Gustav Winckler. Komisja sędziowska (w składzie: Børge Nordlund, Poul Clemensen, Erik Kaare, Peter Deutsch, Otto Francker, Ib Glindeman i Morten Reesen) zdecydowała, że reprezentantem kraju w konkursie będzie Bødtger z piosenką „Det var en yndig tid” autorstwa Vilfreda Kjæra i Svena Buemanna. 29 marca wystąpiła w finale konkursu jako czwarta w kolejności i zajęła 10. miejsce po zdobyciu czterech punktów.

    54. Konkurs Piosenki Eurowizji 2009 odbył się 12 i 14 maja (półfinały) oraz 16 maja (finał) 2009 roku w Olympic Indoor Arena w Moskwie (Rosja). Zwycięzcą został Alexander Rybak reprezentujący Norwegię z piosenką „Fairytale”, za którą otrzymał rekordową ilość 387 (na 492 możliwych) punktów.60. Konkurs Piosenki Eurowizji 2015 zostanie zorganizowany w 2015 roku przez austriackiego nadawcę publicznego Österreichischer Rundfunk (ORF), dzięki wygranej austriackiej reprezentantki, Conchity Wurst, z utworem „Rise Like a Phoenix” podczas konkursu w 2014 roku. Będzie to drugi konkurs organizowany przez Austrię, po konkursie w 1967 roku. Organizatorzy nie zdecydowali jeszcze, gdzie odbędą się koncerty konkursowe – o prawo do organizacji stara się siedem austriackich miast. Chociaż początkowo ogłoszono, że konkurs odbędzie się 12, 14 i 16 maja, w informacji dla potencjalnych gospodarzy telewizja ORF zasugerowała, że koncerty odbędą się tydzień później, tj. 19, 21 i 23 maja.

    W 1961 stacja DR wysłała przedstawiciela na 6. Konkurs Piosenki Eurowizji, który został wybrany w trakcie koncertu Dansk Melodi Grand Prix 1961 rozgrywanego 19 lutego 1961 we Frederice. O udział w konkursie ubiegało się siedmiu kandydatów. Decyzją jurorów, po zdobyciu 14 punktów, na konkurs oddelegowany został Dario Campeotto z piosenką „Angelique” Aksela V. Rasmussena. 18 marca wystąpił w finale konkursu i zajął piąte miejsce po zdobyciu 12 punktów.

    25. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się 19 kwietnia 1980 roku w Holenderskim Centrum Kongresowym NCC w Hadze, został zorganizowany przez holenderskiego nadawcę publicznego NOS. Prowadzącą koncert finałowy była Marlous Fluitsma, którą za kulisami wspierał Hans van Willigenburg. Konkurs Piosenki Eurowizji 2011 - 56. edycja Konkurs Piosenki Eurowizji zorganizowana 10, 12 i 14 maja 2011 roku w ESPRIT arena w Düsseldorfie przez niemieckiego nadawcę Norddeutscher Rundfunk (NDR), dzięki zwycięstwu reprezentantki Niemiec - Leny podczas festiwalu w 2010 roku.
    Ellen Winther podczas występu w finale konkursu w 1962

    W 1962 telewizja duńska uczestniczyła w 7. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Luksemburgu. Reprezentantem kraju ponownie został laureat selekcji Dansk Melodi Grand Prix, do których zgłoszono 463 propozycji. W eliminacjach, które odbyły się 11 lutego 1962 w kopenhaskim Tivolis Koncertsal, wystąpiła pięciu wykonawców: Chris Dane, Ellen Winther, Baard Owe, Birthe Wilke i Dario Campeotto. Szóstą uczestniczką selekcji miała być Gitte Hænning, ale przed koncertem finałowym została zdyskwalifikowana z konkursu za złamanie regulaminu (została przyłapana na pogwizdywaniu w rytm swojej konkursowej kompozycji „Jeg snakker med mig selv” w stołówce nadawcy publicznego DR). Współtwórca odrzuconego utworu, a zarazem organizator Dansk Melodi Grand Prix, Otto Francker zagroził, że jeśli jego kompozycja nie znajdzie się na liście uczestników, festiwal się nie odbędzie. Ostatecznie doszło do kompromisu, a Hænning zaśpiewała utwór poza konkursem, podczas przerwy interwałowej. Finał selekcji wygrała Ellen Winther z piosenką „Vuggevise”. 18 marca wystąpiła jaką piąta w kolejności na Eurowizji i zajęła dziesiąte miejsce, zdobywszy dwa punkty.

    Bruksela (fr. Bruxelles, nid. Brussel, niem. Brüssel) – miasto i stolica Belgii oraz Unii Europejskiej, położone w środkowej części kraju nad rzeką Senne.Kopenhaga (duń. København [kʰøb̥m̩ˈhɑʊ̯ˀn], łac. Hafnia) – stolica i największe miasto Królestwa Danii. W 2014 r. odbył się tu 59 Festiwal Muzyki Europejskiej Eurowizja.
    Jørgen i Grethe Ingmannowie, zwycięzcy 8. Konkursu Piosenki Eurowizji w marcu 1963

    W 1963 telewizja duńska wysłała reprezentanta na 8. Konkurs Piosenki Eurowizji w Londynie. Przedstawicielem kraju został zwycięzca Dansk Melodi Grand Prix, którego finał odbył się 24 lutego 1963 w Tivolis Koncertsal. Wystąpiło w nim ośmiu wykonawców, wyłonionych spośród 404 zgłoszeń: Melody Mixers, Dario Campeotto, Gitte Hænning, Bjørn Tidmand, Grethe Sønck, Preben Mahrta, Birthe Wilke oraz duet Grethe i Jørgen Ingmann. Największą liczbę punktów od jurorów (44) zdobyli Ingmannowie za piosenkę „Dancevise”, którą napisali Otto Francker i Sejr Volmer-Sørensen. Koncert selekcyjny poprowadziła Marianne Birkelund. 23 marca duet wystąpił z ósmym numerem startowym w finale konkursu. Zdobyli łącznie 42 punktów, dzięki czemu zajęli pierwsze miejsce. Z powodu zamieszania związanego z nieprawidłowym podaniem głosu przez norweskiego sekretarza Roalda Øyena podważano sprawiedliwość wygranej pary. EBU uznała duński wynik za prawidłowy, ogłaszając duet zwycięzcą konkursu.

    Turcja uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1975 roku. Od czasu debiutu, festiwalem w kraju zajmuje się turecki nadawca publiczny Türkiye Radyo Televizyon Kurumu (TRT).Konkurs Piosenki Eurowizji 2005 – jubileuszowa, 50. edycja Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowana 19 i 21 maja 2005 roku w Pałacu Sportu w Kijowie przez ukraińskiego nadawcę publicznego Nacjonalna Telekompania Ukrainy (NTU), dzięki zwycięstwu reprezentantki Ukrainy – Rusłany podczas festiwalu w 2004 roku. Koncert półfinałowy oraz finał prowadziła prezenterka Marija Jefrosynina oraz dziennikarz radiowo-telewizyjny Pawło Szyłko.

    W 1964 po raz pierwszy w historii Dansk Melodi Grand Prix o reprezentancie Danii w 9. Konkursie Piosenki Eurowizji zdecydowali telewidzowie, którzy oddawali swoje głosy za pomocą kart pocztowych. 15 lutego w finale wystąpiło dziewięciu uczestników: Bjørn Tidmand, Raquel Rastenni, Otto Brandenburg, Grethe Morgensen i Dario Campeotto oraz duety: Else i Preben Oxbøl, Vivian i Berit, Grethe Sønck i Gustav Wincker oraz Grethe Thordahl i Frederik. 101,171 z 233,465 nadesłanych pocztówek otrzymał Bjørn Tidmand z piosenką „Sangen om dig”, którą napisali Aksel V. Rasmussen i Morgens Dam. Dzięki wygranej duetu Grethe i Jørgen Ingmannów w finale konkursu w 1963, stacja DR została gospodarzem 9. Konkursu Piosenki Eurowizji. Finał odbył się 21 marca w kopenhaskim Tivolis Koncertsal. Koncert poprowadziła Lotte Wæver, a w trakcie przerwy interwałowej, podczas której zliczane były głosy jurorskie, zaprezentowała się grupa baletowa „Harlequinade”. Reprezentant Danii wystąpił jako czwarty w kolejności i zajął dziewiąte miejsce z 4 punktami na koncie (3 z Hiszpanii i jeden z Norwegii). W trakcie pożaru siedziby telewizji duńskiej w latach siedemdziesiątych zniszczone zostało filmowe nagranie koncertu finałowego; żaden inny nadawca nie nagrywał programu.

    12. Konkurs Piosenki Eurowizji 1967 odbył się 8 kwietnia 1967 w Wiedniu (Austria). Konkurs prowadziła Erika Vaal, a wygrała go brytyjska reprezentantka Sandie Shaw z utworem "Puppet on a String".Konkurs Piosenki Eurowizji (ang. Eurovision Song Contest (ESC), fr. Concours Eurovision de la Chanson, potocznie Eurowizja) – organizowany od 1956 roku coroczny festiwal muzyczny, w którym udział biorą przedstawiciele publicznych stacji telewizyjnych zrzeszonych w Europejskiej Unii Nadawców (EBU). Do 1994 roku organizowany był w marcu, kwietniu lub w maju. Od 1995 roku Konkurs Piosenki Eurowizji odbywa się w maju (najczęściej w drugiej połowie maja).

    W przeciwieństwie do poprzednich lat, w 1965 duński nadawca wewnętrznie wybrał reprezentanta i konkursową piosenkę. 18 lutego w siedzibie radia Studio 2 odbyło się specjalne spotkanie, podczas którego komisja (w składzie: Eivind Helsted, Ib Glindemann, Mogens Kilde oraz Peder Holm) wybrała przedstawiciela Danii spośród ośmiu propozycji napisanych przez zaproszonych kompozytorów. Na 10. Konkurs Piosenki Eurowizji oddelegowana została Birgit Brüel z utworem „For din skyld”, który napisali Jørgen Jersild i Poul Henningsen. 20 marca wystąpiła jako 14. w kolejności w finale konkursu i zajęła siódme miejsce po zdobyci 10 punktów.

    34. Konkurs Piosenki Eurowizji 1989 odbył się 6 maja 1989 r. w Lozannie, dzięki ubiegłorocznemu zwycięstwu Celine Dion, która reprezentowała wtedy Szwajcarię. Festiwal prowadzili Lolita Morena i Jacques Deschenaux. Reprezentantka Jugosławii, Riva, wygrała tegoroczny konkurs, z piosenką "Rock Me", zapewniając jedyne w historii kraju zwycięstwo.Słowenia zadebiutowała w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1993 roku, kiedy wzięła udział w rundzie kwalifikacyjnej do Eurowizji "Kvalifikacija za Millstreet" (który odbył się w Słowenii) i przeszła do finału. Do tej pory wzięła udział 19 razy, z uczestnictwa w Konkursie zrezygnowała 2 razy:w 1994 i 2000 roku, z powodu słabych wyników w latach poprzednich.

    Przed konkursem w 1966 duński nadawca powrócił do formatu Dansk Melodi Grand Prix, zrezygnowano jednak z wyboru zwycięzcy poprzez wysyłanie kart pocztowych. Finał selekcji, który prowadziła Annette Faaborg, odbył się 6 lutego w Tivolis Koncersal. Zakwalifikowano do niego sześć utworów: „Salami” Gustava Wincklera, „Melodien kan findes” Annette Blegvad, „Mon Coeur” Sussie Faber, „Hjerte for hjerte” Dario Campeottego, „Lille veninde” Ib Hansen oraz „Stop, mens legen er god” Ulli Pii, której sędziowie przyznali najwięcej punktów (27) i tytuł reprezentantki kraju podczas 11. Konkursu Piosenki Eurowizji. Utwór napisany został przez Erika Kåre. 5 marca wystąpiła w koncercie finałowym z drugim numerem startowym i zdobyła 4 punkty, kończąc udział na 14. miejscu.

    Soluna Samay Kettel (ur. 27 sierpnia 1990 w Gwatemali) – duńska piosenkarka, reprezentantka Danii podczas 57. Konkursu Piosenki Eurowizji.Jørgen Ingmann (ur. 26 kwietnia 1925 w Kopenhadze) – duński muzyk jazzowy, zwycięzca 8. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1963 roku.

    Przed konkursem w 1967 telewizja DR poinformowała, że nie weźmie udziału w 12. Konkursie Piosenki Eurowizji. Prawdopodobnym powodem rezygnacji kraju z konkursu było objęcie stanowiska dyrektora zarządu telewizji przez Jørgena Ifversena, który uznał imprezę za „rozrywkę, na którą nie warto wydawać pieniędzy”. Kraj nie uczestniczył w konkursie do 1978. W 1978 prezes DR – Niels Kaiser – ogłosił powrót kraju do konkursu po 11 latach przerwy i organizację koncertu eliminacyjnego Dansk Melodi Grand Prix. Do selekcji zgłosiło się 359 kandydatów, którzy w sumie zaproponowali 518 utworów. 25 lutego w finale wystąpili: Grethe Ingmann, Ulla „Sniff” Neumann, Daimi & Birds of Beauty, duet Olsen Brothers, zespół Flair oraz Mabel, który wygrał eliminacje z utworem „Boom Boom”. Piosenka zdobyła od komisji sędziowskiej (w składzie: Willy Grevelund, Preben Kaas, Dan Turèll, Ole Schmidt i Jørgen De Mylius) 46 punktów. W skład grupy weszło czterech muzyków: lider Mike Tramp, Peter Nielsen, Christian Have i Andy Kulmbak. Kwartet wystąpił jako szesnasty w finale 23. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanym 22 kwietnia w Paryżu. Zdobyli 13 punktów (6 od Francji, 4 od Izraela, 2 od Austrii i 1 od Holandii), dzięki czemu zajął 16. miejsce na 20 uczestników.

    Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.Tell Me Who You Are (duń. Vis mig hvem du er) – utwór duńskiej wokalistki Malene Mortensen, napisany przez Michaela Ronsona, nagrany oraz wydany w 2002 roku.

    W finale Dansk Melodi Grand Prix wzięło udział 17 uczestników: Pia Dalsgaard & Thorstein Thomsen, Rasmus Lyberth, Allan Mortensen, Pierre Dørger, Jannie Høeg, Olsen Brothers, Grethe Ingmann & Bjarne Liller P, Tamra Rosanes, Tommy Seebach, Mona Larsen, Mabel, Lecia & Lucienne Ltd., Pia & Ina Rosenbaum, Nis P. Jørgensen, Kim Larsen, Anette Toft oraz Annika Hoydal. W przeciwieństwie do poprzednich lat, podczas eurowizyjnych eliminacji w 1979 wszystkie konkursowe piosenki nagrane zostały wcześniej na taśmie, a uczestnikom nie towarzyszyła orkiestra na żywo. Koncert odbył się w studiu telewizji DR, a prowadzącymi zostali Jørgen Mylius oraz Erling Bundgaard. Po raz pierwszy użyto techniki komputerowego zliczania głosów, jednak nie zadziałała ona podczas transmisji na żywo. Jurorzy regionalni przyznali po 82 punkty dwóm kandydatom: Seebachowi oraz duetowi Ingmann & Liller P. W rundzie rozstrzygającej remis wygrała propozycja Tommy’ego „Disco Tango” (przewaga 51:36). Po finale eliminacji pojawiły się doniesienia o popełnieniu plagiatu przez zwycięzcę. „Disco Tango” autorstwa Seebacha i Keld Heicka porównano do piosenki „Paint It Black” zespołu The Rolling Stones oraz „Tango Jealousie” Gade. Ostatecznie jednak kompozycja została dopuszczona do udziału w 24. Konkursie Piosenki Eurowizji, który odbył się 31 marca w Binyanei Ha'ouama Centre w Jerozolimie. wokalista wystąpił jako trzeci w kolejności i zdobył 76 punktów (w tym maksymalną ilość dwunastu punktów od Grecji i Izraela), kończąc udział na szóstym miejscu.

    Charlotte Perrelli, wcześniej Charlotte Nilsson (właściwie Anna Jenny Charlotte Perrelli z domu Nilsson, ur. 7 października 1974 w Hovmantorp koło Växjö) – szwedzka piosenkarka, zwyciężczyni 45. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanym w Jerozolimie w 1999 roku z piosenką „Take Me to Your Heaven”.30. Konkurs Piosenki Eurowizji 1985 odbył się 4 maja 1985 r. w Göteborgu (Szwecja). Prowadzącą festiwal została Lill Lindfors.

    Lata 80.[ | edytuj kod]

    W 1979 telewizja potwierdziła udział w 25. Konkursie Piosenki Eurowizji oraz wyłonienie reprezentanta poprzez eliminacje Dansk Melodi Grand Prix 1980. W finale wystąpiło 12 kandydatów: Vivian Johansen, Tommy P, Lollipops, Breuning, Bamses Venner, Grethe Ingmann i Rainbow, Daimi, Birthe Kjær i Henning Vilén, Olsen Brothers, McKinleys, Allan Mortensen i Hans Mosters Vovse oraz Lecia i Lucienne. Zwycięzce wybrała publiczność zasiadająca w Falkonér Theatre w Kopenhadze. Najwięcej punktów (84) otrzymał zespół Bamses Venner z utworem „Tænker altid på dig”. Grupa składała się z czterech muzyków – Flemminga Jørgensena, Mogensa Balle'a, BjArne’a Greena i Arne Østergaarda. 19 kwietnia wystąpili w Nederlands Congresgebouw w Hadze w finale Eurowizji i zdobyli 25 punktów, plasując się na 14. miejscu.

    Pilou Asbæk (właśc. Johan Philip Asbæk, ur. 2 marca 1982 w Kopenhadze) – duński aktor, międzynarodowej publiczności znany m.in. jako odtwórca jednej z głównych ról w serialu Rząd oraz jako jeden z prowadzących Konkursu Piosenki Eurowizji 2014.Malmö – miasto (tätort) w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund w południowo-zachodniej części prowincji historycznej (landskap) Skania. Siedziba władz (residensstad) regionu administracjnego (län) Skåne, powstałego w 1997 po połączeniu dotychczasowych regionów Malmöhus i Kristianstad. Ośrodek administracyjny (centralort) gminy Malmö (Malmö kommun lub Malmö stad). Do obszaru tätortu Malmö zalicza się także Arlöv, siedzibę władz (centralort) sąsiedniej gminy Burlöv.
    Bamses Venner podczas występu w finale 25. Konkursu Piosenki Eurowizji, kwiecień 1980

    W finale Dansk Melodi Grand Prix 1981, który odbył się 28 lutego w Resturant Valencia w Kopenhadze, zaprezentowało się pięcioro uczestników: Hans Mosters, Anniqa, Theis Jensen, Carsten Elmer i Jørgen Klubin oraz Tommy Seebach i Debbie Cameron. Pierwotnie w konkursie wystąpić miała również Gitte Hænning, jednak w ostatniej chwili wycofała się z udziału. Reprezentanta Danii wybrało 120 zaproszonych przez DR gości, którzy największą ilość 441 punktów przyznali duetowi Seebach & Cameron i ich piosence „Krøller eller ej”. Wokalista napisał utwór we współpracy z Keldem Heickiem. Wystąpili 4 kwietnia 1981 w finale 26. Konkursu Piosenki Eurowizji i zdobyli 41 punktów, w tym najwyższą notę od Belgii, zajmując 11. miejsce. Niezadowolona z wyniku wokalistka oskarżyła organizatorów o zakłócenie dźwięku podczas prezentacji, skrytykowała również zwycięzców imprezy, formację Bucks Fizz z Wielkiej Brytanii. W wydanej w 201o książce Seebacha Cameron przyznała, że szef brytyjskiej telewizji BBC zdradził jej, jakoby problemy technicznie podczas występów faworytów (czyli nie tylko Danii, ale też Izraela i Niemczech) specjalnie nie były rozwiązywane, aby reprezentanci Wielkiej Brytanii mieli większe szanse na zwycięstwo.

    41. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 18 maja 1996 w Oslo Spektrum w Oslo przez norweskiego nadawcę publicznego Norsk Rikskringkasting (NRK), dzięki zwycięstwu reprezentantów Norwegii, zespołu Secret Garden podczas konkursu w 1995 roku.Grethe Ingmann, z domu Clemmensen (ur. 17 czerwca 1938 w Kopenhadze, zm. 18 sierpnia 1990 w Kopenhadze) – duńska piosenkarka jazzowa, muzyk, zwyciężczyni 8. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1963 roku.

    Finał 14. Dansk Melodi Grand Prix odbył się 13 marca 1982 w Studie 3. Do udziału zgłosiło się 370 uczestników, którzy łącznie wysłali do siedziby nadawcy 566 utworów. Ostatecznie w rundzie finałowej zaprezentowało się dwunastu kandydatów: Brixx, Tommy Seebach Band, Jacob Groth Band, Fenders, Carsten Elmer & Jørgen Klubin, Käte Sievert & Per Damgaard, Jannie Høeg, Taxi, Anne Karin oraz Peter Belli. Pięć regionalnych ośrodków sędziowskich (w sumie 45 jurorów) najwięcej punktów (55) oddało na propozycję „Video, Video” grupy Brixx, w której skład weszli Jens Brixtofle (autor eurowizyjnej piosenki), John Hatting, Torben Jacobsen, Steen Ejler Olsen i Bjørn Holmgård Sørensen. 24 kwietnia wystąpili podczas 27. Konkursu Piosenki Eurowizji z trzynastym numerem startowym. Nowoczesne brzmienia użyte w „Video, Video” nie zdobyły większego uznania europejskich jurorów, bowiem przyznali oni utworowi 5 punktów (3 głosy oddała Portugalia, a Szwecja i Irlandia – po jednym). Brixx zajął przedostatnie, 17. miejsce.

    Wielka Brytania jest jednym z krajów, który osiągnął największy sukces w Konkursie Piosenki Eurowizji. Zadebiutowała w 1957 roku. BBC chciało wziąć udział podczas pierwszego konkursu w historii, jednak zgłosili EBU swoją propozycję piosenki po czasie. Wielka Brytania bierze udział corocznie, od 1959 roku i, do tej pory, wygrała pięć razy. Razem ze Szwecją, jest jedynym państwem, który wygrywał Eurowizję w czterech różnych dekadach. Poza tym, UK bije rekord w liczbie zdobytych drugich miejsc (15 razy).Dublin (angielska wymowa: [dʌblɪn] lub [dʊblɪn]; irl. Baile Átha Cliath, wym. [bˠaʲlə a:hə klʲiəh]) – stolica i największe miasto Irlandii, położone w prowincji Leinster.

    Do udziału w Dansk Melodi Grand Prix 1983 zgłoszono 763 utwory, a do rundy finałowej zakwalifikowano 10 z nich. Z rywalizacji została zdyskwalifikowana piosenka „Hvis jeg bare vidste” sir Henry’ego, ponieważ złamała regulamin konkursu – została zaprezentowana w radiu przed finałem selekcji. Podobnie jak rok wcześniej, o wygranej zdecydowało 5 regionalnych ośrodków sędziowskich, po 9 jurorów w każdym. 5 marca jurorzy największą ilość 60 punktów przyznali Gry Johansen i utworowi „Kloden drejer”, który został napisany przez Flemminga Gernyxa, Christiana Jacobsena, Larsa Christensena i Billy’ego Crossa. Wystąpiła jako piętnasta podczas finału 28. Konkursu Piosenki Eurowizji, który zorganizowano 23 kwietnia 1983 w Rudi-Sedlmayer-Halle w niemieckim Monachium. Johansen zdobyła 16 punktów, które uplasowały ją na 17. miejscu w rankingu.

    Konkurs Piosenki Eurowizji 1960 – 5. edycja Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowana 29 marca 1960 roku w Royal Festival Hall w Londynie przez brytyjskiego nadawcę British Broadcasting Corporation (BBC).Jerozolima (hebr. ירושלים, trl. Yerushalayim, trb. Jeruszalajim; arab. القدس, trl. Al-Quds, trb. Al-Kuds oraz اورشليم trl. Ūrushalīm, trb. Uruszalim, łac. Hierosolyma, Aelia Capitolina – zobacz też: nazwy Jerozolimy) – największe miasto Izraela, stolica administracyjna Dystryktu Jerozolimy i stolica państwa Izraela (według izraelskiego prawa). Znajduje się tutaj oficjalna siedziba prezydenta, większość urzędów państwowych, sąd najwyższy, parlament i inne.

    Do napisania utworów do Dansk Melodi Grand Prix 1984 zaproszono 132 kompozytorów, którzy nadesłali w sumie 115 utworów. Pięcioosobowa komisja sędziowska w składzie Claus Hagen-Petersen, Henrik Krogsgaard, Monica Krogh Meyer, Michael Juul Sørensen i Jørgen De Mylius wyłoniło spośród nich dziesięć kompozycji, które 14 lutego 1984 w studiu Eldorados zaprezentowali: Trax, Regnar Egekvist, Snapshot, Lecia Jønsson, Lollipops, Shelia (Lone Christensen), Boulevard, John Hatting, Tommy Seebach Band oraz duet Hot Eyes. Koncert poprowadził Jørgen De Mylius. Zwycięzcę wybrało 55 sędziów podzielonych na ośrodki regionalne. Zmagania wygrał duet Hoe Eyes (Kirsten Siggard & Søren Bundgaard), który za utwór „Det’ lige det” zdobył 47 punktów, jeden głos więcej od zdobywczyni drugiego miejsca – Christensen. Podczas występu wokalistka wepchnęła swojego partnera do basenu. Podczas finału 29. Konkursu Piosenki Eurowizji takiego zabiegu nie zastosowano. Piosenkę napisał Bundgaard oraz Keld Heick. 5 maja Hot Eyes zaprezentował „Det’ lige det” jako dziesiąty w kolejności. Utwór zdobył w sumie 101 punktów (w tym 12 od Norwegii i Wielkiej Brytanii), zajmując 4. miejsce.

    Łotwa uczestniczyła w Konkursie Piosenki Eurowizji czternaście razy. Swój debiut zaliczyła w roku 2000, kiedy kraj reprezentował zespół Brainstorm i zajął ostatecznie trzecie miejsce z piosenką "My Star". Dwa lata później kraj reprezentowała Marie N, która zdobyła Grand Prix piosenką "I Wanna", pokonując faworyzowaną Maltę dwunastoma punktami. Z powodu wygranej, konkurs w 2003 odbył się w Rydze.Europa Wschodnia to region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją. Region ten jest różnie definiowany.

    17. Dansk Melodi Grand Prix zorganizowany został 9 marca 1985 w Danske Filmstudier i Lyngby w Kopenhadze, w jego finale udział wzięło 10 uczestników, których komisja sędziowska (Lene Andersen, Jannie Høeg, Henrik Krogsgaard, Michael Juul Sørensen, Claus Hagen-Petersen, Jørgen De Mylius) wyłoniła spośród 186 zgłoszeń. Koncert finałowy prowadził Jørgen De Mylius, a o zwycięzcy eliminacji zdecydowało 55 sędziów podzielonych na ośrodki regionalne. Największą ilość punktów (58) otrzymał za piosenkę „Sku’ du spørg’ fra no’en?” duet Hot Eyes, który został pierwszym reprezentantem Danii występującym na konkursie dwa lata z rzędu. Autorami utworu, podobnie jak rok wcześniej, zostali Bundgaard i Keld Heick. 4 maja w Scandinavium w szwedzkim Göteborgu wystąpili w finale 30. Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowanego. Podczas występu na scenie pojawiła się 9-letnia wówczas córka reprezentantów, która śpiewała niektóre fragmentu tekstu oraz tańczyła między artystami oplatana chustami. Zdobyli 41 punktów, plasując się na 11. miejscu.

    7. Konkurs Piosenki Eurowizji 1962 odbył się 18 marca 1962 roku w Villa Louvigny w Luksemburgu. Festiwal, który prowadziła Mireille Delannoy, wygrała reprezentantka Francji Isabelle Aubret z piosenką "Un premier amour".8. Konkurs Piosenki Eurowizji 1963 odbył się 23 marca 1963 roku w Centrum Telewizyjnym BBC w Londynie (Wielka Brytania). Choć Francja wygrała Konkurs Piosenki Eurowizji 1962, z powodu problemów finansowych nie była w stanie zorganizować konkursu w 1963 roku. Wprowadzono wówczas zasadę obowiązującą przez lata: w przypadku niemożności przygotowania Konkursu Piosenki Eurowizji przez zwycięski kraj, gospodarzem zostaje brytyjski nadawca BBC. Dlatego w październiku 1962 roku ogłoszono, że konkurs odbędzie się w Wielkiej Brytanii, w niedawno otwartej BBC Television Centre.

    W 1986 duński nadawca zmienił format selekcji Dansk Melodi Grand Prix, które podzielono na dwie rundy, które odbyły się 22 lutego w Studie 3. Podczas pierwszej części zaprezentowało się 10 uczestników (Hilda i Keld Heick, Trax, J.P. West, Lotte Rømer, Olsen Brothers, Lecia Jønsson, Hot Eyes, Lørdagskyllingerne, Fenders, Birthe Kjær), spośród których wyeliminowano pięciu. Pozostali zaśpiewali ponownie podczas drugiej części eliminacji, w której sędziowie wybierali zwycięzcę. Utwory zakwalifikowane do finału wybrała komisja jurorska w składzie: Lene Andersen, Jannie Høeh, Henrik Krogsgaard, Michael Juul Sørensen, Klaus Reitov oraz Jørgen De Mylius. 29 punktów oraz tytuł reprezentantki kraju otrzymała Lise Haavik i jej zespół Trax z utworem „Du er fuld af løgn” autorstwa Johna Hattinga. Pierwszą część koncertu otworzyła grupa baletowa Louise Freverta. Piosenka „Du er fuld af løgn” została wykonana 3 maja podczas finału 31. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Grieghallen w norweskim Bergen. Zdobyła w sumie 77 punktów, zajmując 6. miejsce.

    Jutlandia Północna (duń. Nordjylland) – jeden z pięciu duńskich regionów administracyjnych utworzonych 1 stycznia 2007 na mocy reformy administracyjnej. W jego skład wszedł dotychczasowy okręg Jutlandia Północna, a także część okręgu Viborg Amt i gminy Mariager, należącej przed reformą do okręgu Århus Amt.33. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się 30 kwietnia 1988 r. w Dublinie. Festiwal prowadzili Pat Kenny i Michelle Rocca. Przyszła międzynarodowa gwiazda, kanadyjska piosenkarka pochodząca z Francji Céline Dion, wygrała tegoroczny konkurs z piosenką "Ne partez pas sans moi". Utwór skomponował szwajcarski kompozytor Atilla Şereftuğ, a słowa napisała Nella Martinetti. Było to drugie zwycięstwo Szwajcarii (pierwsze w 1956 roku - Lys Assia i jej "Refrain"). Było to ostatnie zwycięstwo piosenki w języku francuskim.

    W 1987 kontynuowano nowy format selekcji Dansk Melodi Grand Prix. Finał eliminacji odbył się 28 lutego w Tivolis Koncersal w Kopenhadze, prowadził go Jørgen De Mylius. Do siedziby nadawcy publicznego przesłano 200 utworów napisanych przez 80 kompozytorów. Do finałowej dziesiątki zakwalifikowały się piosenki, które zgłosili: Dorthe Kollo & Johnny Reimar, Hot Eyes, Trine Dyrholm & Moonlighters, Dario Campeotto, Hilda & Keld Heick, Lille Palle, Birthe Kjær, Tommy Seebach, Anne Cathrine Herdorf & Bandjo oraz Limelight. W drugiej rundzie jurorzy przyznali najwięcej głosów (40) piosence „En lille melodi” wykonanej przez Herdorf. Autorami kompozycji byli Helga Engelbrecht i Jacob Jonia. 9 maja wystąpiła jako 19. w finale 32. Konkursu Piosenki Eurowizji, który odbył się w Palais de Centenaire w Brukseli. Zdobyła 83 punkty, kończąc udział na 5. miejscu.

    Holandia uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od samego początku, czyli od 1956 roku. Od czasu debiutu do 1969 roku konkursem w kraju zajmował się holenderski nadawca publiczny Nederlandse Televisie Stichting (NTS), od 1970 do 2009 roku - Nederlandse Omroep Stichting (NOS), a od 2010 - Televisie Radio Omroep Stichting (TROS), który pełnił tę funkcję do 2013 roku. W tym samym roku, w wyniku połączenia telewizji TROS z Algemene Vereniging Radio Omroep (AVRO), powstał kanał AvroTros.Konkurs Piosenki Eurowizji 2012 – 57. edycja festiwalu, która odbyła się w Baku w Azerbejdżanie, dzięki wygranej duetu Ell & Nikki w 2011 roku. Wszystkie trzy koncerty zostały zorganizowane w Baku Crystal Hall, półfinały konkursu odbyły się 22 i 24 maja, a finał – 26 maja 2012 roku.

    Format duńskich selekcji pozostał bez zmian. Do udziału w Dansk Melodi Grand Prix 1988 zgłoszono 741 utworów, spośród których aż trzy zdyskwalifikowano: „Kobberbryllup-boggie” posądzono o naruszenie praw autorskich i porównano do piosenki „E'de' det här du kallar kärlek” Moniki Törnell i Lasse Holma (którą duet wykonał podczas w szwedzkich selekcjach eurowizyjnych Melodifestivalen 1986), natomiast „Natalie” i „Start nu” zostały zgłoszone przez Borana Mounzersa, który w rejestracji podał imiona swoich dzieci: Lone i Martin, aby mieć większą szansę na występ w eliminacjach. W pierwszej rundzie Dansk Melodi Grand Prix zaprezentowano dziesięć propozycji: „Du kan gå med” Anne Mette i zespołu Hip-Hop, „Til dig” Paula Mathiesena, „Tid til kærlighed” Snapshot, „Vi danser rock og rul” Stiga Rossena, „9½ minut” Anne Marie Busk, „Jeg tror på Johnny B. Goode” Lulu, „Det' okay” Henriette Lykke, „Gi' naturen chancen” Anne Karin, „Ene” Susanne Winstrøm & Sirius oraz „Ka' du se hva' jeg sa'” duetu Hot Eyes, który w drugim etapie selekcji otrzymał najwięcej głosów od sędziów, podzielonych na pięć ośrodków regionalnych. Tym samym Kirsten Siggard i Søren Bundgaard po raz trzeci zostali reprezentantami Danii w Konkursie Piosenki Eurowizji. Finał eliminacji odbył się 27 lutego 1988 w Studie 3, a prowadzącym został Jørgen De Mylius. Zwycięska kompozycja autorstwa Bundgaarda i Kelda Heicka zdobyła w sumie 29 punktów. 30 kwietnia wystąpili w finale 33. Konkursu Piosenki Eurowizji odbywającym się w Simmonscourt Pavillion w Dublinie. W czasie, kiedy odbywał się konkurs, Siggard była w zaawansowanej ciąży. Za piosenkę zdobyli 92 punkty, w tym maksymalne noty 12 pkt od Austrii, Francji i Holandii, zajmując trzecie miejsce, za Scottem Fitzgeraldem z Wielkiej Brytanii i Céline Dion ze Szwajcarii.

    Anis Basim Moujahid (ur. 4 lipca 1992 w Høje Gladsaxe w Kopenhadze), znany lepiej jako Basim – duński autor utworów i wokalista o marokańskich korzeniach, zdobywca czwartego miejsca w pierwszej edycji duńskiej wersji programu The X Factor w 2008 roku, reprezentant Danii podczas 59. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2014 roku.6. Konkurs Piosenki Eurowizji 1961 odbył się 18 marca 1961, po raz drugi w Cannes, na Lazurowym Wybrzeżu, we Francji. Pierwszy raz konkurs miał miejsce w sobotę, co stało się już tradycją. Festiwal prowadziła Jacqueline Joubert, która wcześniej była gospodarzem konkursu w 1959 roku.

    21. Dansk Melodi Grand Prix odbyła się 25 marca 1989 w Bella Centeret znajdującej się w położonej na wyspie Amager części Kopenhagi. Duński nadawca postanowił zmienić format selekcji, organizując tylko jedną rundę. Do udziału w konkursie zaproszono prawie 200 kompozytorów, a swoje utwory nadesłało 88 z nich. W finale dziesięć z nich zaprezentowali: Birthe Kjær, Maria Cecilie Vonsild, Lars Fenger, Pia Cohn, Snapshot, Keld & Hilda Heick, Lecia Jønsson, Gry Johansen, Peter Belli i Jørgen Olsen. Koncert prowadził Jarl Friis-Mikkelsen, który po 11 latach zastąpił w tej funkcji Jørgena De Myliusa. Najwyżej ocenioną propozycją została „Vi maler byen rød” autorstwa Sørena Bundgaarda i Kelda Heicka wykonana przez Kjær. Zdobyła 32 punkty od 45 sędziów obecnych podczas koncertu w Bella Centeret. 6 maja wystąpiła podczas 34. Konkursu Piosenki Eurowizji z dwunastym numerem startowym. Podczas prezentacji na scenę wszedł dyrygent występu Henrik Krogsgaard, który wcielił się w rolę chórzysty i tancerza. Piosenka zdobyła w sumie 111 punktów (w tym 12 od Finlandii, Holandii i Szwecji) i uplasowała się na trzecim miejscu rankingu. Po finale konkursu propozycja „Vi maler byen rød” stała się przebojem w kraju, a Kjær miała wykonać go podczas specjalnego koncertu Gratulacje z okazji 50-lecia istnienia Konkursu Piosenki Eurowizji, jednak problemy zdrowotne uniemożliwiły jej występ. W 2009 rozpoczęto przygotowania musicalu opartego na dwudziestu najpopularniejszych duńskich propozycjach eurowizyjnych, którego tytuł (Vi maler byen rød: The Musical) nawiązywał do utworu.

    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.43. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się 9 maja 1998 roku w Birmingham (Wielka Brytania). Udział wzięło 25 państw. Macedonia zadebiutowała w konkursie; Belgia, Finlandia, Izrael, Rumunia i Słowacja powróciły po przerwie, natomiast Austria, Bośnia i Hercegowina, Dania, Rosja i Islandia nie mogły wziąć udziału, bo w ostatnich 5 latach zajmowały słabe miejsca. Konkurs prowadzili Ulrika Jonsson i Terry Wogan.

    Lata 90.[ | edytuj kod]

    Format duńskich preselekcji Dansk Melodi Grand Prix w 1990 zmienił się: sędziów zastąpiono wprowadzeniem głosowania telewidzów (tzw. tele-voting) oraz przywrócono dwuetapowy finał. Do udziału w konkursie zgłoszono 58 utworów, spośród których wybrano dziesięciu finalistów: Kirsten Siggard, Vocal Crew (Sidsel From, Mette Riis i Lena Brostrøm), Lecia Jønsson, Lonnie Devantier, Jørgen Olsen, Helle Guldbech, Käte & Per Damgaard, Aviaja Lumholt, Birgitte Gade i The Boyz. Rundę finałową zorganizowano 24 marca w Tivolis Koncertsal w Kopenhadze. Prowadzącymi zostali byli reprezentanci Danii w konkursie: Birthe Kjær i Dario Campeotto. Wszystkie zakwalifikowane piosenki wykonane zostały przy akompaniamencie orkiestry pod dyrygenturą Henrika Krogsgaarda. W chórkach zaśpiewali: Lei i Lupe Moe, Jacob Launbjerg oraz Peter Busborg. W drugiej rundzie selekcji najwięcej głosów widzów (68,628) otrzymała Lonnie Devantier za piosenkę „Hallo Hallo”, którą napisali John Hatting, Torben Lendager i Keld Heick. Finał 35. Konkursu Piosenki Eurowizji odbył się 5 maja w Koncertna Dvorana Vatroslav Lisinski w Zagrzebiu. Duńska reprezentantka wystąpiła w nim jako jedenasta i zdobyła 64 punkty, kończąc udział na 8. miejscu.

    Aqua – duńska grupa dance/pop, znana przede wszystkim z ich największego hitu "Barbie Girl", który nagrali w 1997 roku. Zespół został założony w 1994 roku i osiągnął ogromny sukces w drugiej połowie lat 90. oraz na początku roku 2000. Był często krytykowany przez media. Swoimi trzema pierwszymi singlami opanował listę muzyczną "UK Singles Chart" – do tej pory udało się tylko kilku wykonawcom. Grupa wydała dwa albumy, Aquarium w 1997 oraz Aquarius w 2000 roku. Aqua sprzedała ponad 28 milionów albumów i singli. Opanowała czołowe listy przebojów w krajach, gdzie europejski pop nie był popularny, wliczając w to: Stany Zjednoczone, Australię i Japonię. W 2007 roku nastąpiła reaktywacja zespołu.Europejska Unia Nadawców (ang. European Broadcasting Union, w skrócie EBU), (franc. Union européenne de radio-télévision, w skrócie UER), nazywana także Eurowizją, powstała w 1950 roku jako organizacja skupiająca publiczne (niekomercyjne) stacje radiowe i telewizyjne Europy Zachodniej w celu wymiany realizowanych programów i wspólnej produkcji audycji dla widzów w wielu krajach. W socjalistycznej Europie Wschodniej powstała kilkanaście lat później konkurencyjna instytucja - Międzynarodowa Organizacja Radia i Telewizji (Interwizja). Polskie Radio i Telewizja należały do Interwizji. W latach 70. XX wieku Festiwal w Sopocie miał nawet formułę "Festiwalu Interwizji", odpowiednika Konkursu Piosenki Eurowizji.

    W 1991 finał Dansk Melodi Grand Prix odbył się na takich samych zasadach, jak rok wcześniej. Selekcje odbyły się 16 marca w Aarhus. Koncert prowadzili Camilla Miehe-Renard i Mek Pek, dyrygentem orkiestry ponownie został Henrik Krogsgaard, a w chórkach wystąpili Lei i Lupe Moe, Jacob Launbjerg oraz Peter Busborg. W finale eliminacji wystąpili: Birthe Kjær, Lise Dandanell & Lars Berthelsen, Lars Nielsen, Anders Frandsen, Käte Sivert & Per Damgaard, Helle Børgesen, Pernille Petersson, The Boyz, Annette Heick & Egil Edøen, Ulla Bjerre & Ole Bredahl oraz Anders Frandsen, który w drugiej rundzie zdobył największą ilość głosów widzów – 3819. Zwycięski utwór „Lige der hvor hjertet slår” napisał Michael Elo. Frandsen wystąpił jako trzynasty podczas 36. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanej 4 maja w Studio 15 de Cinecittà w Rzymie. Otrzymał głosy tylko z dwóch krajów: 5 od Norwegii i 3 od Szwecji, zajmując ostatecznie 19. miejsce na 22. uczestników.

    Kijów (ukr. Київ, Kyjiw, ros. Киев, Kijew) – stolica i największe miasto Ukrainy, nad rzeką Dniepr. Był miastem królewskim Rzeczypospolitej Obojga Narodów.Fly on the Wings of Love/Smuk som et stjerneskud (pol. Unosząc się na skrzydłach miłości) – singiel duńskich braci Jørgena i Nielsa Olsenów napisany przez Jørgena i wydany na trzeciej płycie studyjnej duetu zatytułowanym Wings of Love z 2000 roku.

    Selekcje Dansk Melodi Grand Prix 1992 zostały zorganizowane 29 lutego w Aalborg według formatu, którego użyto w 1990 i 1991. Finał poprowadzili Anne-Catherine Herdorf i Anders Frandsen. W konkursie wystąpili: Bebiane Jacobsen, Dorthe Andersen, Kenny & Lotte, Anne Karin & Hans Dal, Holger Nielsen, Linda D. Vilhelmsen, Zindy Laursen, Lise Lotte Norup oraz Fenders. W finale miał wystąpić również Keld Heick, ale jego utwór „Du er mit liv” zdyskwalifikowano z powodu zbyt wczesnego zaprezentowania go publicznie. Kompozytor nie był świadomy tej publikacji, znalazł się jednak na liście finalistów. Telewizja DR zaproponowała mu zmianę piosenki na „Det vil vi da blæse på”, którą ostatecznie wykonał ze swoimi znajomymi pod nazwą Sweet Keld & Hilda Hearts. W drugiej rundzie finałowej najwięcej głosów od telewidzów (6438) otrzymał duet Nilsson & Lübcke, który wykonał utwór „Alt det som ingen ser” Carstena Warminga. 9 maja w MalmöMässan w szwedzkim Malmö wystąpili podczas finału 37. Konkursu Piosenki Eurowizji i zdobyli łącznie 47 punktów, zajmując 12. miejsce.

    Włochy biorą udział w Konkursu piosenki Eurowizji od samego początku jego istnienia, czyli od 1956 roku. Do tej pory uczestniczyli w konkursie 39 razy. Kraj wziął udział w 2011 roku, po 14-letniej przerwie.Hiszpania uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1961 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się hiszpański nadawca publiczny Televisión Española (TVE).

    Duńskie preselekcje do 38. Konkursu Piosenki Eurowizji odbyły się 3 kwietnia 1993 w Kongrescenter w Odense. Koncert prowadzili Keld Heick i Kirsten Siggaard. Format eliminacji został nieco zmieniony – przywrócono głosowanie sędziów, którzy decydowali, które pięć utworów zostanie zakwalifikowanych do kolejnej rundy. O zwycięzcy decydowali telewidzowie. W finale selekcji wzięło udział 10 z 231 kandydatów, którzy zgłosili swoje utwory: Teddy Edelmann, Birgitte Gade, Gaia, Iben Plesner, Anders Nyborg, Vivian Jacobsen, Ditte Højgaard Andersen, Tine Bjerggaard & Gorm Bull Saring, Anne Karin oraz Tommy Seebach Band, który ostatecznie wygrał drugi etap z utworem „Under stjernerne på himlen”. Zdobył w sumie 16463 głosów widzów i po raz trzeci został reprezentantem Danii w konkursie. Piosenkę napisał Seebach we współpracy z Keldem Heickiem. 15 maja wystąpił ze swoim zespołem jako piąty w finale Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanym w Green Glens Arena w Millstreet. Otrzymał łącznie 9 punktów, zajmując 22. miejsce na 25 uczestników rundy finałowej.

    Lighthouse X – duński zespół muzyczny, reprezentujący Danię podczas 61. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2016 roku. Członkami zespołu są Søren Bregendal, Martin Skriver oraz Johannes Nymark.Londyn (ang. London) – miasto w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii, stolica tego państwa, a także stolica Anglii.

    Ze względu na duże zainteresowanie eurowizyjnym debiutem krajów Europy Wschodniej podczas 39. Konkursu Piosenki Eurowizji, Europejska Unia Nadawców postanowiła uniemożliwić udział w konkursie sześciu państwom, które podczas konkursu w 1993 zajęły najniższe miejsca. Wśród tych krajów, obok Turcji, Słowenii, Izraela, Belgii i Włoch, znalazła się Dania. Tym samym duński nadawca po raz pierwszy w historii nie miał prawa wysłania swojego reprezentanta na konkurs, a Dansk Melodi Grand Prix nie odbył się. Aby móc powrócić do stawki konkursowej, DR musiała transmitować koncert. W 1995 Dania powróciła do konkursu, a reprezentant kraju został wybrany w programie Dansk Melodi Grand Prix ze zmienionym formatem – wycofano głosowanie telewidzów, a w pierwszej rundzie wzięło udział 11 uczestników: Johnny Jørgensen, Jacob Launbjerg, Missen Larsen, Søren Launbjerg, Channe Nussbaum, Mads Nørregaard, Ulla Henningsen, Master Fatman, Veronica Mortensen oraz Aud Wilken. Koncert odbył się 25 marca w Kopenhadze, prowadzili go Gry La Cour i Sidsel Agensø. Po pierwszej rundzie sędziowie wyeliminowali 6 uczestników, a decydujący etap selekcji wygrała Aud Wilken z utworem „Fra Mols til Skagen”. Pięcioosobowa komisja sędziowska (w składzie: Søs Fenger, Sebastian, Bent Fabricius Bjerre, Monica Krogh-Meyer i Dorte Hygum) przyznała piosence autorstwa Lise Cabble i Mette'a Mathiesena 46 punktów. 13 maja 1995 wystąpiła podczas finału 40. Konkursu Piosenki Eurowizji, organizowanego w Point Theatre w Dublinie, i zdobyła łącznie 92 punkty (w tym maksymalne oceny od Norwegii i Szwecji), zajmując 5. miejsce.

    Safri Duo - duński zespół perkusyjny, w którego skład wchodzą Uffe Savery i Morten Friis. Muzyka Safri Duo to mieszanka samplingu i elektroniki oraz afrykańskich instrumentów perkusyjnych takich jak: bębny, kotły, bonga. Wcześniej zespół tworzył w kręgach muzyki poważnej i w 1999 został odkryty przez wytwórnię płytową specjalizującą się w muzyce poważnej. Po podpisaniu umowy, powstała płyta zawierająca zmiksowane brzmienia plemiennych akustycznych brzmień i nowoczesnego electro. W rezultacie powstał popularny "Played-A-Live (Bongo Song) ", który stał się jednym z najpopularniejszych piosenek w Europie w tym roku. Inne znane utwory tej grupy to: "All the people in the world", "Rise", (Leave Me Alone) "Samb Adagio".Belgia jest jednym z sześciu członków-założycieli Konkursu Piosenki Eurowizji, uczestniczy na festiwalu od 1956 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmują się belgijscy nadawcy publiczni: flamandzki Vlaamse Radio- en Televisieomroep (VRT) i waloński RTBF, którzy wymieniają się corocznie organizacją selekcji lub wyborem wewnętrznym reprezentanta.

    Telewizja DR po raz kolejny zmieniła zasady programu Dansk Melodi Grand Prix, przywracając głosowanie telewidzów. 9 marca 1996 w rywalizacji konkursowej wzięło udział pięciu uczestników: Peter Belli, Channe Nussbaun, Mark Linn i duety: Jannie Høgh & Master Fatman oraz Martin Loft & Dorthe Andersen, którzy ostatecznie wygrali selekcje z 9422 głosami. Zwycięski utwór „Kun med dig” napisali Jascha Richter i Keld Heick. Ze względu na narastające zainteresowanie udziałem w konkursie coraz większej ilości państw, EBU postanowiła zorganizować specjalną, nietransmitowaną w telewizji rundę kwalifikacyjną, podczas której jurorzy z każdego kraju oceniali piosenki na podstawie ich wersji studyjnych. Siedem najniżej ocenionych kompozycji nie otrzymało awansu do finału 41. Konkursu Piosenki Eurowizji. Jedną z nich była duńska „Kun med dig”, która na etapie półfinałowym zajęła 25. miejsce z 22 punktami.

    Shame on You, znany także w duńskiej wersji językowej jako Sig det’ løgn – utwór duńskiego piosenkarza Tomasa Thordarsona napisany przez Iben Plesner i Ivara Lind Greinera, nagrany oraz wydany w 2004 roku i umieszczony na debiutanckim albumie studyjnym artysty zatytułowanym Sig det’ løgn z 2004 roku.Konkurs Piosenki Eurowizji 1958 – 3. edycja Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowana 12 marca 1958 roku w studiu AVRO w Hilversum przez holenderskiego nadawcę Nederlandse Omroep Stichting (NOS). Festiwal prowadziła dziennikarka telewizyjna Hannie Lips.

    1 marca 1997 w Kopenhadze odbył się 28. finał Dansk Melodi Grand Prix, w której wzięło udział dziesięciu finalistów wyłonionych spośród 670 zgłoszeń: Lars Nielsen, Gry Harrit, Gorm Bull Sarning, Maria Abel, Stay Tuned, Dennis Adamsen Jensen, Kølig Kaj, Jette Torp, Hans Olsen i Lei Moeto. Dyrygentem orkiestry został Jan Glæsel, a w chórkach wystąpili: Lise Dandanell, Bobo Moreno, Susanne Carstensen i Jorn Lindorph. W przeciwieństwie do poprzednich lat, podczas eliminacji odbyła się tylko jedna runda głosowania. Najwięcej głosów (5695) zdobył hip-hopowy utwór „Stemmen i mit liv” Kaja, który napisał go razem z Larsem Pedersenem. Raperowi na scenie towarzyszyła Christina Juul Hansen. W sobotę 3 maja wystąpił podczas 42. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego przez Irlandię. Zdobył 25 punktów i zakończył udział na 16. miejscu w finale.

    Konkurs Piosenki Eurowizji 2014 - 59. edycja Konkursu Piosenki Eurowizji, która zostanie zorganizowana 6, 8 i 10 maja w B&W Hallerne w Kopenhadze przez duńskiego nadawcę publicznego Danmarks Radio (DR), dzięki wygranej reprezentantki Danii - Emmelie de Forest podczas festiwalu w 2013 roku. Będzie to trzeci konkurs zorganizowany przez duńską telewizję Danmarks Radio (DR), po festiwalach w 1964 i 2001 roku.Musical – forma teatralna, łącząca muzykę, piosenki, dialogi mówione i taniec. Ładunek emocjonalny dzieła – humor, patos, miłość, gniew – podobnie jak sama opowieść, jest wyrażany poprzez słowa, muzykę, ruch i aspekty techniczne przedstawienia, tworząc jedną, spójną całość. Od początków XX wieku produkcje teatru muzycznego są nazywane po prostu "musicalami". Wcześniejszą podobną do musicalu formą widowiska była extravaganza.

    W 1998 EBU wprowadziła nowe zasady, które uniemożliwiały udział w 43. Konkursie Piosenki Eurowizji krajom, które w ciągu pięciu ostatnich lat osiągnęły najniższe wyniki. Tym samym Dania nie została dopuszczona do udziału w konkursie ze względu na dwukrotny brak reprezentanta oraz słabe rezultaty w konkursach w latach 1995–1997. Duński nadawca transmitował finał konkursu. Po rocznej przerwie Dania powróciła do udziału w konkursie w 1999. Krajowa telewizja zorganizowała selekcje Dansk Melodi Grand Prix 1999 ze zmienionym formatem. Eliminacje poprowadził Keld Heick, a o zwycięzcy zdecydowali zarówno sędziowie (Anders Frandsen, Carola, Johnny Reimer, Anne Catrine Herdorf, Ann-Louse, Alex Nyborg Madsen), jak i telewidzowie. W finale, który odbył się 13 marca, wzięło udział pięciu kandydatów: Stine Findsen, Clark Best, Jacob Haugaard, Susanne Marcussen oraz duet Michael Teschl & Trine Jepsen, którzy wygrali eliminacje. Utwór „Denne Gang” autorstwa Ebbe'a Ravna zdobył w sumie 60 punktów i umożliwił parze udział w finale 44. Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowanym 29 maja w Usshishkin Hall w Jerozolimie. W związku ze zniesieniem przez EBU zasady nakazującej każdemu reprezentantowi śpiewanie w swoim ojczystym języku, Dania postanowiła wysłać na finał konkursu anglojęzyczną wersję piosenki – „This Time (I Mean It)”. Została zaprezentowana jako dziewiąta w kolejności i zdobyła 71 punktów (w tym najwyższą notę od Islandii), zapewniając Teschlowi i Jepsen 8. miejsce. W tym roku Dania po raz pierwszy zastosowała na konkursie metodę głosowania audio-tele.

    11. Konkurs Piosenki Eurowizji 1966 odbył się 5 marca 1966 roku w Luksemburgu. Udział wzięło wszystkie 18 krajów, które rywalizowały w 1965.DR (dun. Danmarks Radio) duński publiczny nadawca radiowo-telewizyjny z siedzibą w Kopenhadze. Istnieje od 1925, obecna nazwa stosowana jest od 1959. Nadaje dwa ogólnokrajowe naziemne kanały telewizyjne oraz łącznie 28 kanałów radiowych, z których tylko cztery dostępne są w naziemnym przekazie analogowym, a pozostałe wyłącznie drogą cyfrową lub internetową.

    Lata 2000.[ | edytuj kod]

    Format finału duńskich selekcji Dansk Melodi Grand Prix 2000 ponownie został zmodyfikowany, powrócono do organizacji dwóch rund głosowania. Eliminacje zorganizowano 19 lutego w Cirkusbygningen w Kopenhadze, prowadzącymi zostali Natasja Crone i Michael Carøe. W pierwszej rundzie finałowej wzięło udział dziesięciu uczestników, spośród których telewidzowie wytypowali pięciu: Trine'a Gadeberga, trio Ole Skovhøj, Jan Peber oraz Jes Kerstein, Sanne Gottlieb, zespół AIDA oraz duet Olsen Brothers. W drugim etapie komisja sędziowska (Richard Herrey, Bjørn Tidmand, Lecia, Charlotte Nilsson oraz Michael Teschl) przyznała najwięcej punktów (58) braciom Jørgenowi i Nielsowi Olsen za utwór „Smuk som et stjerneskud”. Duet wielokrotnie brał udział w duńskich selekcjach (w 1978, 1979, 1980, 1982 i 1986). Jørgen wystąpił także w eliminacjach w 1989 i 1990, w obu zajął trzecie miejsce. Podobnie jak rok wcześniej, zwycięski utwór otrzymał przetłumaczony na język angielski. Podczas finału 45. Konkursu Piosenki Eurowizji został wykonany jako „Fly on the Wings of Love”. Bracia wykonali go jako czternaści w kolejności i zdobyli 195 punktów, dzięki czemu zdobyli pierwsze miejsce, wygrywając finał. Wokaliści otrzymali największą ilość dwunastu punktów od Izraela, Wielkiej Brytanii, Rosji, Islandii, Niemiec, Szwecji, Łotwy i Irlandii. Po nieoczekiwanym zwycięstwie piosenki, rosyjska delegacja złożyła podanie o jej dyskwalifikację. Powodem miało być użycie przez Jørgena vocoderu, który podczas występu zmodyfikował jego głos tak, by brzmiał jak elektryczny. EBU odrzuciła wniosek.

    Helsinki (fin. Helsinki, szw. Helsingfors, ros. Хе́льсинки, lap. Helsset) – stolica i największe miasto Finlandii oraz regionu Uusimaa. Liczba mieszkańców 591 306, aglomeracja – około 1,2 mln. W skład zespołu miejskiego wchodzą: Espoo, Vantaa i Kauniainen. Są głównym ośrodkiem przemysłu, kultury i administracji. Port nad Zatoką Fińską. Uniwersytet założony w 1828 roku. W aglomeracji znajduje się główny fiński port lotniczy Helsinki-Vantaa.42. Konkurs Piosenki Eurowizji 1997 odbył się 3 maja 1997 roku w Point Theatre, w Dublinie, w Irlandii. Prowadzącymi festiwal byli Carrie Crowley i Ronan Keating. Pierwsze miejsce zajął zespół Katrina and the Waves z Wielkiej Brytanii, który wykonał utwór "Love Shine a Light", napisany przez gitarzystę Kimberley Rew. Marc Roberts z Irlandii zajął 2 miejsce ("Mysterious Woman") - mimo, że stanął na podium, otrzymał tylko jedną "dwunastkę", od... Wielkiej Brytanii! Zwycięska kompozycja zdobyła 227 punktów; otrzymała głosy od każdego uczestniczącego w konkursie kraju, w tym pięć "dziesiątek" i rekordowe dziesięć "dwunastek". "Love Shine a Light" nadal uważany jest za jedną z najlepszych eurowizyjnych zwycięskich piosenek; była piosenką zamykającą "eurowizyjną mieszankę" podczas opening act na koncercie "Congratulations" w 2005 roku, z okazji 50. rocznicy istnienia konkursu, i w półfinale w 2006 roku, w Atenach. Tegoroczna wygrana przyniosła piąte, i jak na razie ostatnie, zwycięstwo Wielkiej Brytanii.

    31. Melodi Grand Prix odbył się 17 lutego w Messecenter w Herning, o jego zwycięzcy zdecydowali telewidzowie oraz komisja sędziowska w stosunku 80:20. W pierwszym etapie eliminacji wystąpiło 10 uczestników, którzy zaprezentowali swoje utwory w języku duńskim. Do drugiej rundy konkursu zakwalifikowali się: Katrine Daugaard, BaSix, Anne Murillo, Helge Engelbrecht oraz Rollo & King, którzy zdobyli ostatecznie najwięcej punktów (58) za piosenkę „Der står et billede af dig på mit bord” i wygrali finał. Utwór napisany został przez członków duetu: Sørena Poppe'a i Stefana Nielsena. Po 36 latach przerwy duński nadawca ponownie został organizatorem Konkursu Piosenki Eurowizji. Koncert finałowy odbył się na stadionie Parken, który pomieścił 40 tysięcy ludzi, co dało mu eurowizyjny rekord pod względem największej liczby widzów zgromadzonych podczas finału. Konferansjerami koncertu byli Natasja Crone Back i Søren Pilmark, którzy całą imprezę prowadzili dwuwierszem. Na otwarcie konkursu wystąpili Olsen Brothers, którzy zaprezentowali swój nowy singel – „Walk Right Back”, a podczas trwania głosowania na scenie zaprezentował się zespół Aqua w towarzystwie Safri Duo. Podczas prezentacji wokalistka grupy znanej z przeboju „Barbie Girl” wypowiedziała wulgarne słowa „Fuck off, Ken”, czym wzbudziła kontrowersje. Duńscy reprezentanci wykonali podczas finału 46. Konkursu Piosenki Eurowizji angielską wersję swojej piosenki – „Never Ever Let You Go”. Wystąpili jako ostatni, 23. zawodnicy i zajęli ostatecznie drugie miejsce z 177 punktami, w tym z sześcioma maksymalnymi notami od Islandii, Norwegii, Chorwacji, Irlandii, Niemiec i Estonii.

    2. Konkurs Piosenki Eurowizji 1957 odbył się 3 marca 1957 we Frankfurcie nad Menem. Podobnie jak rok wcześniej, festiwal emitowano głównie przez radio. Kilka stacji telewizyjnych postanowiło dodatkowo transmitować konkurs. Festiwal wygrała Holandia, którą reprezentowała Corry Brokken z utworem "Net Als Toen". Zdobyła w sumie 31 punktów.23. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się 22 kwietnia 1978 w Paryżu, we Francji. Wystąpiło 20 krajów, w tym powracająca Turcja i Danią, która wróciła po 12-letniej przerwie. Konkurs pierwszy raz poprowadziła więcej niż jedna osoba – konferansjerami zostali Denise Fabre i Léon Zitrone.

    Selekcje Dansk Melodi Grand Prix 2002 zorganizowano 9 lutego w Cirkusbygningen w Kopenhadze, prowadzącymi zostali Signe Svendsen i Michael Carøe. Scenografia zaprojektowana została przez Svenda Hangaarda na wzór filmu Moulin Rouge. Podczas koncertu gościnnie wystąpił Cliff Richard. W pierwszej rundzie eliminacji wystąpiło dziesięciu uczestników, którzy zostali wybrali spośród 662 zgłoszeń, a do drugiego etapu zakwalifikowano dziesięć utworów. W finale selekcji wystąpili, dzięki głosom telewidzów i komisji sędziowskiej: Luna Park, Morten Fleck, Neibourghs, Pætur vid Keldu oraz faworytka konkursu – Malene Mortensen, która za utwór „Vis mig hvem du er” autorstwa Michaela Ronsona zdobyła największą liczbę 60 punktów, wygrywając eliminacje. Zwycięstwo wokalistki obejrzało w telewizji ok. 2,6 mln telewidzów. 25 maja wystąpiła w finale 47. Konkursu Piosenki Eurowizji z anglojęzyczną wersją piosenki, „Tell Me Who You Are”. Zaśpiewała jako czternasta w kolejności i zdobyła tylko siedem punktów (4 od Izraela i po jednym od Litwy, Malty i Turcji), kończąc udział na ostatnim miejscu, zostając tym samym została pierwszą reprezentantką Danii, która tego dokonała. Wokalistka przyznała, że była zaskoczona wynikiem, obwiniała się za osiągnięcie słabego rezultatu dla kraju. Jedna z członkiń krajowej komisji jurorskiej, Sascha Dupont, przyznała, że „angielskie słowa piosenki były dwadzieścia razy lepsze od duńskich”, które – według niej – „były słabe”. Podczas występu Mortensen towarzyszył chórek w składzie: Michael Ronson, Kenny Lübcke, Stine Findsen, Tina Lupe Moe i Lei Aloha Moe.

    Tomas Thordarson (ur. w 1974 roku w Danii) – duński piosenkarz, reprezentant Danii w 49. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2004 roku.Grecja zadebiutowała w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1974 roku. Dotychczas kraj wziął udział 34 razy w konkursie, odniósł jedną wygraną - w 2005 Elena Paparizou wykonała "My Number One".

    W związku z dużą liczbą krajów, które zainteresowane były debiutem na Konkursie Piosenki Eurowizji, dziesięć państw (w tym m.in. Dania) z najgorszymi wynikami podczas konkursu w 2002 nie mogło wziąć udziału w konkursie w 2003. Po rocznej przerwie telewizja duńska powróciła do udziału w konkursie. Zmieniła format eliminacji, usuwając z nich głosowanie jurorskie. Finał Dansk Melodi Grand Prix 2004 zorganizowany został 7 lutego w Atletion Arena w Aarhus. Do udziału w selekcjach zgłoszono 315 utworów, wśród nich znalazła się piosenka napisana przez zmarłego pół roku wcześniej Tommy’ego Seebacha i Torbena Lundgreena. Rodzina oraz najbliżsi Seebacha domagali się wycofania propozycji z udziału w eliminacjach, posądzając współautora kompozycji o „promowanie się na nazwisku zmarłego”. Ostatecznie spośród wszystkich kandydatur wytypowano dziesięciu finalistów, których ujawniono w grudniu 2003. W pierwszej rundzie głosowania telewidzowie wybrali pięciu najlepszych uczestników, którzy awansowali do drugiego etapu. W decydującym etapie selekcji wystąpili: Neighbours, Petsi Tvørfoss, Zididada, Ditlev oraz Tomas Thordarson, który zdobył największą liczbę 60 głosów publiczności za utwór „Sig det’ løgn” autorstwa Ivara Lindy Greinera. Koncert finałowy poprowadzili Peter Mygind i Natascha Crone W 2004 EBU wprowadziła eurowizyjną rundę półfinałową, w której zaprezentował się m.in. reprezentant Danii. Wystąpił w koncercie jako 19. w kolejności z anglojęzyczną wersją swojej konkursowej piosenki – „Shame on You”. Zdobył 56 punktów, w tym 12 z Islandii, i zajął 13. miejsce, nie kwalifikując się do finału, do którego awansowała pierwsza dziesiątka z ogólnej klasyfikacji. Po półfinale konkursu krajowa delegacja wyraziła swoje niezadowolenie z wyboru fragmentu występu wykorzystanego w skrócie wszystkich prezentacji, co, ich zdaniem, mogło wpłynąć na brak awansu Thordarsona do finału.

    Macedonia Północna jako niezależny kraj uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1998. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się Macedońskie Radio i Telewizja (MKRTV). 10. Konkurs Piosenki Eurowizji 1965 odbył się 20 marca 1965 w Neapolu we Włoszech. Festiwal, który prowadziła Renata Mauro, wygrał Luksemburg.

    W sierpniu 2004 rozpoczęto proces zbierania zgłoszeń do udziału w Dansk Melodi Grand Prix 2005. Po raz pierwszy w historii selekcji można było zgłosić utwór napisany w języku angielskim. Do siedziby krajowego nadawcy nadesłano łącznie 263 propozycji, zaś do udziału w finale selekcji wybrano dziesięciu uczestników, którymi zostali: Chi Hua Hua, Maria Keis Uhre, Jakob Sveistrup, Luna Park, Kim Schwartz, Tamra Rosanes, Kandis, Ditlev Ulriksen, Sweethearts i duet Olsen Brothers, któremu na scenie towarzyszyła Kayo Shekoni, wokalistka szwedzkiego girls bandu Afro-dite. 10 lutego stacja DR umożliwiła internetową transmisję prób do koncertu finałowego. Finał selekcji odbył się 12 lutego w hali Forum w Horsens. Do drugiego etapu głosowania finałowego awansowało pięciu najwyżej ocenionych uczestników, tj. Keis Uhre, Luna Park, Rosanes, Olsen Brothers i Sveistrup, który uzyskał największą liczbę 58 punktów za utwór „Tænder på dig” autorstwa Andreasa Mørcka i Jacoba Launbjerga, dzięki czemu został wybrany na reprezentanta Danii w 50. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Kijowie. Obie rundy głosowania prowadzili Jarl Friis Mikkelsen i Birthe Kjær. W trakcie finału telewidzowie oddali największą wówczas liczbę głosów, co spowodowało przeciążenie sieci komórkowej odpowiedzialnej za przyjmowanie głosów. Problemy techniczne nie wpłynęły na ostateczny wynik. 19 maja wystąpił w półfinale widowiska z dwudziestym czwartym numerem startowym z anglojęzyczną wersją propozycji („Talking to You”) i z trzeciego miejsca awansował do finału, w którym otrzymał łącznie 125 punktów (w tym m.in. maksymalną notę od Norwegii), dzięki czemu zajął dziewiąte miejsce.

    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.Anti Social Media – duński zespół muzyczny grający muzykę pop-rockową założony w 2014 roku przez Philipa Thornhilla, Nikolaja Tøtha, Davida Vangaa i Emila Vissinga.

    Do udziału w Dansk Melodi Grand Prix w 2006 zgłoszono 336 kompozycji. 11 lutego w Aalborg odbył się dwuetapowy finał selekcji, w którym wzięło udział dziesięciu uczestników: Søren Poppe & Lene Matthiesen Nørrelykke Writers/composer(s): Andreas Mørck, Søren Poppe & Jacob Launbjerg, Danni Elmo, Kristine Blond, Trine Jepsen & Christian Bach, David Mader, Neighbours, Kim Schwartz, Sidsel Ben Semmane, Jørgen Thorup i Claus Hasfeldt. W drugiej rundzie głosowania telewidzów wystąpili: Poppe & Mathiesen, Neighbours, Schwartz, Elmo oraz Semmane, który wygrał eliminacje z utworem „Twist of Love” autorstwa Nielsa Drevsholta, która otrzymała w sumie 48 punktów od widzów. Koncert prowadzili Mads Vangsø i Adam Duvå Hall. W związku z zajęciem miejsca w pierwszej dziesiątce rok wcześniej, duńska reprezentantka nie musiała brać udziału w półfinale i miała gwarantowane miejsce w finale. Kraj zachował jednak prawo głosu w rundzie półfinałowej. W finale, który odbył się 20 maja w Olympic Indoor Hall w Atenach, Semmane zaprezentowała się jako dziewiąta. Otrzymała 26 punktów (wszystkie od krajów nordyckich), dzięki którym zakończyła udział na 18. miejscu.

    Afro-dite – szwedzki zespół wokalny wykonujący muzykę pop. Nazwa zespołu pochodzi od nazwy greckiej bogini miłości, Afrodyty.DaniaKrólestwo Danii (duń. Kongeriget Danmark) – państwo położone w Europie Północnej (Skandynawia), najmniejsze z państw nordyckich. W jej skład wchodzą też formalnie Grenlandia oraz Wyspy Owcze, które posiadając szeroką autonomię tworzą z kontynentalną Danią Wspólnotowe Królestwo Danii (Rigsfællesskabet). Dania graniczy od południa z Niemcami, zaś przez cieśninę Sund sąsiaduje ze Szwecją.
    DQ w półfinale 52. Konkursu Piosenki Eurowizji, maj 2007

    Formuła Dansk Melodi Grand Prix w 2007 zmieniła się: finał konkursu poprzedzony został dwiema rundami półfinałowymi transmitowanymi w telewizji, w którym wzięło udział po 8 uczestników. Pierwszy półfinał odbył się 26 stycznia w Holstebro Musikteater, a drugi – 2 lutego w hali Centrum Kongresowo-Kulturowym w Aalborg. Do rundy finałowej zakwalifikowali się: Jacob Andersen, Annette Heick, Danni Elmo, Annika Askman, Stig Rossen, Katrine Falkenberg, James Sampson i Me & My. Aby dopełnić stawkę finałową, by znalazło się w niej 10 kandydatów, zorganizowano dwie rundy dogrywkowe dla wyeliminowanych piosenek. W każdej z nich brały udział po 4 utwory, a słuchacze stacji radiowych P3 i P4 typowali dwa najlepsze. W pierwszej rundzie awans zdobył drag queen Peter „DQ” Andersen (60% głosów), a w drugiej – Jørgen Olsen (47%). W finale zwycięzcą głosowania regionalnego został utwór „Drama Queen”, który zwycięzca napisał we współpracy z Clausem Christensenem i Simonem Munkiem. Piosenka otrzymała 56 punktów, w tym najwyższe oceny od Jutlandii Północnej, Zelandii i Kopenhagi. Z powodu zajęcia słabego miejsca rok wcześniej Dania musiała wziął udział w półfinale 52. Konkursu Piosenki Eurowizji, który zorganizowano 10 maja w Hartwall Arena w Helsinkach. DQ wystąpił jako dwunasty i otrzymał w sumie 45 punktów, które uplasowały go na 19. miejscu, nie zapewniającym awansu do finału.

    Zagrzeb (chorw. Zagreb, wym. [ˈzɑː.greb]; niem. Agram, węg. Zágráb) – stolica i największe miasto Chorwacji; jugosłowiańskie miasto-bohater. Liczy ono ok. 790 tys. mieszkańców, a aglomerację zagrzebską zamieszkuje 1,2 mln. Historycznie miasto wywodzi się od leżących na sąsiadujących ze sobą wzgórzach osad Gradec i Kaptol, które stanowią jądro dzisiejszego Zagrzebia. Dania Południowa (duń. Syddanmark) – jeden z pięciu duńskich regionów administracyjnych utworzonych 1 stycznia 2007 na mocy reformy administracyjnej. W jego skład weszły dotychczasowe okręgi Fionia, Ribe Amt i Sønderjyllands Amt, a także część okręgu Vejle Amt.

    Formuła eliminacji Dansk Melodi Grand Prix 2008 nie uległa zmianom: ponownie zorganizowano dwa półfinały, dwie rundy dogrywkowe oraz finał. W każdym półfinale wystąpiło po ośmiu uczestników wybranych spośród 443 zgłoszeń: Anorah, Sidse Holte, UNITE, Amin Jensen, Anne-Marie & Claus Hassing, Louise Victoria, Camille & Ulrik, Charlie, Gunhild, Julie Rugaards, Simon Mathews, Kendr Lou, Lars & Josefine, Sandee May, Lasse Lindorff i The Dreams. Pierwsza runda półfinałowa odbyła się 12, a druga – 19 stycznia, oba w DR Byen w Kopenhadze. Do finału selekcji awansowało ośmiu kandydatów: Unite, Jensen, duet Hassing & Hassing, Charlie, Mathew, Josefine & Lars, May oraz The Dreams. Pozostałymi finalistami zostali zwycięzcy rund dogrywkowych – Kendra Lou oraz Lasse Lindorff. W finale, który zorganizowano 2 lutego w hali Forum w Horsens, najwięcej punktów (48) zdobył Simon Mathew i utwór „All Night Long”. Piosenkę napisali Jacob Launbjerg, Svend Gudiksen i Nis Bogvad. W 2008 EBU zmieniła format imprezy, wprowadzając podczas 53. Konkursu Piosenki Eurowizji dwie rundy półfinałowe. Nowe zasady wymagały podzielenia wszystkich uczestników na tzw. „koszyki”, aby rozdzielić państwa wzajemnie popierające się punktami. Dania trafiła do koszyka skandynawskiego wraz ze Szwecją, Finlandią, Norwegią, Islandią i Estonią. Duński reprezentant został przydzielony do drugiego półfinału, w którym wystąpił 22 maja jako trzynasty. Zdobył 112 punktów, w tym 12 od Islandii, Szwecji oraz Węgier, i awansował do finału z trzeciego miejsca. Podczas konferencji prasowej dla finalistów Mathew wylosował szesnasty numer startowy. W finale, który odbył się 24 maja, otrzymał 60 punktów, w tym najwyższe noty od Islandii i Norwegii, kończąc udział na 15. miejscu.

    Wokal wspierający – są to partie śpiewu harmonicznego wykonywane przez jednego lub więcej wokalistów (nazywanych potocznie chórkiem) wraz z głównym wykonawcą. Wokalista wspierający może również wykonywać początkową partię utworu wprowadzając do głównego wykonania solisty. W muzyce rockowej i heavymetalowej rolę wokalisty wspierającego pełnią często gitarzyści rytmiczni, basiści lub perkusiści. W muzyce popowej towarzyszące wykonawcy chórki mogą również wykonywać proste układy choreograficzne.The Police to zespół rockowy składający się z basisty i wokalisty Stinga, gitarzysty Andy’ego Summersa oraz perkusisty Stewarta Copelanda. Grupa stała się znana na całym świecie we wczesnych latach 80. grając muzykę rockową z elementami jazzu, reggae oraz punk rocka. Ich piąty i obecnie ostatni album Synchronicity, wydany w 1983 roku, dotarł do pierwszego miejsca list w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych sprzedając się tam w ponad ośmiomilionowym nakładzie.

    W 2009 telewizja DR postanowiła zmienić format selekcji Dansk Melodi Grand Prix 2009. Nadawca przywrócił funkcję komisji sędziowskiej (Søs Fenger, Bent Fabrisius Bjerre, Anna David, Martin Brygman, Kjeld Tolstrup, Kalle Vestergaard), zrezygnował z przygotowywania półfinałów i powrócił do jednodniowego koncertu finałowego, w którym wzięło udział 10 najlepszych utworów. Sześć z nich wybrała komisja sędziowska spośród 684 zgłoszeń, a pozostałe cztery otrzymały tzw. „dzikie karty” od DR. Głosowanie finałowe podzielono na trzy części: najpierw widzowie i jurorzy wybrali 4 uczestników (Herę Björk, grupę Sukkerchok, Brincka (Nielsa Kristensena) oraz Johnny’ego Deluxe), których połączono na dwie pary. Potem zwycięzcy poszczególnych duetów wzięli udział w dogrywce, a wygrany został reprezentantem Danii podczas 54. Konkursu Piosenki Eurowizji. W ostatecznej dogrywce znalazła się Björk oraz Brinck, który z utworem „Believe Again” Larsa Halvora Jensena, Martina Michaela Larssona oraz Ronana Keatinga ostatecznie wygrał eliminacje. Finał odbył się 31 stycznia w Messecenter w Herning, prowadzili go Felix Smith i Birthe Kjær. Z duńskimi eliminacjami wiąże się kilka kontrowersji. Z powodu błędu technicznego album z utworami konkursowymi został wypuszczony do sprzedaży internetowej za wcześnie, przed finałem selekcji. Zanim został usunięty, ściągnęło go 17 osób, a jeden opublikował wszystkie piosenki w Internecie. Wytwórnia My Way Music oskarżyła internautę o nielegalne rozpowszechnianie utworów, co skończyło się dla niego poważnymi konsekwencjami. Co więcej, zwycięski utwór „Believe Again” oskarżono o plagiat, porównując jego tekst do „Bigger Than Us” Miley Cyrus oraz muzykę do „I Will Remember You” Ryana Cabrera. Nie wszczęto jednak żadnych oficjalnych postępowań w tej sprawie. Podczas losowania półfinałów 54. Konkursu Piosenki Eurowizji kraj został przydzielony do koszyka skandynawskiego i po raz drugi trafił do drugiej rundy półfinałowej, organizowanej 14 maja. Brinck wystąpił w nim jako dziewiąty i zdobył 69 punktów, w tym 12 od Norwegii, awansując do finału z ósmego miejsca. Podczas konferencji prasowej dla finalistów wylosował szesnasty numer startowy. 16 maja w finale zdobył 74 punkty i zakończył udział na 13. miejscu. Finałowe głosy były przyznawane zarówno przez telewidzów, jak i sędziów, w stosunku 50:50.

    37. Konkurs Piosenki Eurowizji 1992 odbył się 9 maja 1992 w hali lodowiska w Malmö (Szwecja). Festiwal prowadzili Lydia Cappolicchio i Harald Treutiger. Linda Martin, reprezentantka Irlandii, wygrała tegoroczny konkurs z piosenką "Why Me?", którą napisał Johnny Logan (podwójny zwycięzca w 1980 i 1987 roku). Podczas ceremonii otwarcia zatańczyła ze wstęgami, ubrana w barwy narodowe (żółty i niebieski). Tradycją "pocztówek" przed każdym występem było pokazywanie różnych regionów państwa-organizatora. Zeszłoroczna zwyciężyni, Carola Häggkvist, pojawiła się na scenie w białej sukni z przewiewnymi rękawami, kołnierzem i mankietami i wykonała utwór "All the reasons to live".Melodifestivalen (dosł. Festiwal Melodii) – coroczny konkurs muzyczny organizowany od 1959 roku przez szwedzkich nadawców publicznych - Sveriges Television (SVT) i Sveriges Radio (SR). Pełniący jednocześnie funkcję krajowych preselekcji do Konkursu Piosenki Eurowizji, niemal nieprzerwanie od powstania. Od 2000 roku najbardziej popularny w Szwecji program telewizyjny, nadawany zarówno w telewizji, radiu jak i internecie.

    Lata 2010–2019[ | edytuj kod]

    Telewizja duńska zachowała format preselekcji Dansk Melodi Grand Prix wprowadzony rok wcześniej. Do konkursu zgłoszono 562 utwory, spośród których komisja sędziowska (Paw Lagermann, Camille Jones, Søs Fenger, Bent Fabricius-Bjerre, Kenneth Kreutzmann) wybrała do finału siedmiu uczestników. W stawce finałowej znaleźli się: Joakim Tranberg, MariaMathilde Band, Jens Marni, Chanée i Tomas N’evergreen, Thomas Barsøe, Silas i KatSimone oraz Bryan Rice, Kaya Brüel i Sukkerchok, którzy otrzymali od krajowego nadawcy zaproszenia. Do udziału zaproszona została również Zindy Laursen, jednak wycofała się z rywalizacji dzień przed oficjalną prezentacją uczestników. Powodem rezygnacji było opublikowanie jej konkursowej piosenki „All About Me” przed regulaminowym czasem (podczas pokazu mody w Holstebro). Zamiast wokalistki do rywalizacji przystąpił zespół MarieMatilde Band. Finał selekcji odbył się 6 lutego 2009 w hali Gigantium w Aalborg, gospodarzami zostali Felix Smith i Julie Berthelsen. W pierwszej rundzie głosowania odpadło sześciu kandydatów, a do super finału zakwalifikował się Rice oraz duet Chanee i N’evergreen, który ostatecznie wygrał eliminacje z utworem „In a Moment Like This” Thomasa G:sona, Henrika Sethssona i Erika Bernholma. Po finale pojawiły się pogłoski o podejrzeniu popełniania plagiatu przez twórców piosenki. Zwycięski utwór porównano do przeboju grupy The PoliceEvery Breath You Take”. Plotki zdementowano, a duet został dopuszczony do udziału w 55. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanym w norweskim Oslo. Podczas losowania półfinałowego Dania trafiła do jednego koszyka ze Szwecją, Islandią, Finlandią, Estonią, Litwą i Łotwą, została przydzielona do drugiego półfinału, który odbył się 27 maja. Reprezentanci wystąpili w nim z czwartym numerem startowym. Przed koncertem utwór wygrał międzynarodowe głosowanie klubów Stowarzyszenia Miłośników Konkursu Piosenki Eurowizji (OGAE) i został faworytem fanów do zwycięstwa. Podczas prezentacji parze towarzyszył czteroosobowy chórek. Aby głosowanie było bardziej sprawiedliwe, EBU kontynuowała przywróconą rok wcześniej zasadę 50:50 przyznającą 50% ważności głosów telewidzom oraz 50% – jurorom, tym razem jednak obowiązywała ona również w półfinałach. Występ otrzymał 101 punktów (12 od Szwecji i Rumunii), które zapewniły duetowi awans do finału z 5. miejsca. W sobotniej rundzie finałowej para wystąpiła jako ostatnia, 25. reprezentacja, zdobyła w sumie 149 punktów (najwyższe noty od Irlandii, Islandii, Rumunii, Słowenii i Polski), zajmując tym samym czwarte miejsce.

    OGAE (fr. Organisation Générale des Amateurs de l’Eurovision) – pozarządowa, pozapolityczna organizacja non-profit, międzynarodowy fanklub Konkursu Piosenki Eurowizji założony w 1984 roku w mieście Savonlinna w Finlandii przez Jari-Pekka Koikkalainena mający na celu szerzenie krajowej muzyki popularnej na całym świecie oraz współpraca z innymi klubami, współpraca z fanami festiwalu, promocja konkursu i utworzenie silnych relacji z krajowymi nadawcami. Składa się z 37 klubów fanów konkursu rozmieszczonych po całej Europie. Wszystkie inne państwa na świecie są zjednoczone w OGAE Reszta Świata, które powstało w 2004 roku. Od 2 lipca 2011 roku centrala OGAE International z siedzibą w Paryżu posiada status prawny.Céline Marie Claudette Dion Angélil (ur. 30 marca 1968 w Charlemagne) – kanadyjska piosenkarka, kompozytorka i autorka tekstów pochodząca z francuskojęzycznej prowincji Quebec. Dysponuje 5-oktawowym mezzosopranem lirycznym. Posiada słuch absolutny. Tworzy w wielu gatunkach muzycznych, jest jedną z czołowych przedstawicielek adult contemporary. Nagrywa klasyczne chansony, soul, blues, jazz, pop tradycyjny, folk. Śpiewa po francusku, angielsku, hiszpańsku, niemiecku i włosku, nagrała także utwory po japońsku. Poza śpiewaniem zajmuje się w dużej mierze działalnością charytatywną. Wspiera finansowo fundacje, przeznacza na nie m.in. części dochodów ze swoich koncertów czy sprzedaży płyt.
    Zespół A Friend in London podczas występu w finale 57. Konkursu Piosenki Eurowizji, maj 2011

    Do udziału w Dansk Melodi Grand Prix 2011 zgłoszono rekordową liczbę 663 propozycji. Podobnie jak rok wcześniej, do finału zakwalifikowano siedmiu uczestników (dopuszczeni przez jurorów zostali: A Friend in London, Christopher Brandt, Jenny Berggren, Kat i Justin Hopkins, Le Freak, Lee Hutton, Sine Vig Kjærgaard), a pozostałych trzech (Annę Noa, Jenny Berggren i Stine Kinck) zaprosił duński nadawca, wręczając im tzw. „dzikie karty”. Koncert odbył się 26 lutego 2011 w Ballerup Super Arena w Kopenhadze, poprowadzili go Felix Smith i Lise Rønne. W pierwszej rundzie głosowania telewidzowie i sędziowie wyeliminowali sześciu kandydatów, a w decydującym udziale znalazła się Anna Noa oraz zespół A Friend in London, który ostatecznie wygrał selekcje. Duńską propozycją eurowizyjną podczas 56. Konkursu Piosenki Eurowizji został utwór „New Tomorrow" napisany przez Lise Cabble i Jakoba Schack Glæsnera. Po zwycięstwie zespołu w krajowych eliminacjach pojawiły się podejrzenia o popełnieniu plagiatu. Kompozycję porównano do utworów: „Sing For Me” Andreasa Johnsona, „Shine” grupy Take That, „Face To Face” Future Trance United, „Yasashii Uta” Mucc, „Herz an Herz” Paso Doble, „Silk Road” Kitarooraz „Super Star” S.H.E. Doniesienia zostały jednak zdementowane. Podczas losowania grup półfinałowych Dania trafiła do koszyka razem ze Szwecją, Norwegią, Estonią, Finlandią i Islandią. Kraj trafił do drugiego półfinału organizowanego 12 maja. Zespół wystąpił jako przedostatni, 18. uczestnik, otrzymał w sumie 135 punktów (maksymalne noty zdobył od Szwecji, Bułgarii, Łotwy i Irlandii) i awansował do finału z drugiego miejsca. Podczas konferencji prasowej dla finalistów grupa wylosowała trzeci numer startowy. Zdobyła w sumie 134 punkty, które zapewniły Danii 5. miejsce w finale. 12 punktów przyznały duńskie piosence Islandia, Irlandia i Holandia. Pod koniec maja EBU opublikowała szczegółowe rankingi jurorów i widzów, z których wynikało, że gdyby występy oceniali tylko krajowi sędziowie, A Friend in London zajęliby 3. miejsce. Jednak gdyby o wynikach decydowali telewidzowie, zespół skończyłby udział na 18. pozycji.

    9. Konkurs Piosenki Eurowizji 1964 został zorganizowany 21 marca 1964 roku w Tivolis Koncertsal w Kopenhadze, dzięki zwycięstwu reprezentantów kraju - duetowi Grethe i Jørgen Ingmann, którzy wygrali konkurs w 1963 roku.35. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 5 maja 1990 roku w Vatroslav Lisinski Concert Hall w Zagrzebiu przez jugosłowiańskiego nadawcę publicznego JRT/RTZ Radio Televizija Zagreb, dzięki zwycięstwu reprezentanta Jugosławii - zespołu Riva podczas konkursu w 1990 roku.

    W 2012 telewizja DR po raz kolejny zmieniła format krajowych selekcji. Finał Dansk Melodi Grand Prix składał się z dwóch rund, które rozegrano 21 stycznia w Aalborg, a do głosowania w super-finale wprowadzono międzynarodowych sędziów, którzy stworzyli cztery oddziały: azerski, niemiecki, norweski i rosyjski. Prowadzącymi eliminacje zostali Louise Smith i Emil Thorup, a wprowadzoną w tym roku funkcję komentatora imprezy objął Ole Tøpholm. Do siedziby duńskiego nadawcy napłynęło 678 propozycji, a w stawce finałowej znaleźli się: Aya, Kenneth Potempa, Ditte Marie, Philip Halloun & Emilia, Karen Viuff oraz Soluna Samay, Christian Brøns & Patrik Isaksson, Jesper Nohrstedt i Heidi „Suriya” Sørensen, którzy otrzymali „dzikie karty” od telewizji. Dziesiątą finalistką miała zostać Tine „Valen:tine” Lynggaard, jednak kilka dni po ogłoszeniu listy uczestników eliminacji została ona zdyskwalifikowana za opublikowanie swojego konkursowego utworu „Nowhere” przed 1 września 2011, czym naruszyła regulamin Konkursu Piosenki Eurowizji. Dzięki głosom telewidzów i duńskiej komisji jurorskiej (Kenneth Bager, Søs Fenger, Laust Sonne, Lars Trillingsgaard, Freja Loeb) do super-finału eliminacji awansowała trójka uczestników: Nohrstedt, Brøns & Isaksson oraz Samay, która ostatecznie zdobyła najwięcej głosów telewidzów i jurorów, dzięki czemu została reprezentantką Danii podczas 57. Konkursu Piosenki Eurowizji. Zwycięski utwór „Should’ve Known Better” napisali Remee, Lars Pedersen, Isam Bachiri i Amir Sulaiman. Podczas losowania przydzielającego wszystkich uczestników do półfinałów, Dania trafiła do jednego koszyka z pozostałymi państwami nordyckimi. Soluna Samay została uczestniczką pierwszej rundy półfinałowej, która odbyła się 24 maja. Wystąpiła z trzynastym numerem startowym, zdobyła 63 punkty i awansowała do finału z 9. miejsca. W rundzie finałowej zaprezentowała się jako 15. w kolejności i zdobyła 21 punktów, zajmując 23. miejsce.

    Wiedeń (niem. Wien, dialekt Wean) – stolica i największe miasto Austrii. Znajduje się w północno-wschodniej części kraju, nad Dunajem. Jest miastem statutarnym, tworząc jednocześnie odrębny kraj związkowy.Szwecja uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1958 roku i do tej pory wzięła w nim udział 52 razy. Od 1959 do 1979 roku konkursem w Szwecji zajmował się nadawca Sveriges Radio, natomiast obecnie tę funkcję pełni Sveriges Television. Od 1959 roku szwedzki reprezentant wybierany jest w trakcie corocznego konkursu telewizyjnego, znanego od 1967 roku jako Melodifestival, a od 1998 roku (ze względu na kilka koncertów eliminacyjnych) jako Melodifestivalen. Wyjątek stanowił pierwszy start kraju, kiedy to reprezentanta wybrała specjalna komisja złożona z pracowników Sveriges Television i przedstawicieli SKAP (Svenska Kompositörer Av Populärmusik; pol. Stowarzyszenie Szwedzkich Kompozytorów).
    Emmelie de Forest podczas występu w finale 58. Konkursu Piosenki Eurowizji, maj 2013

    W 2013 telewizja DR wybrała swojego eurowizyjnego reprezentanta za pośrednictwem formatu Dansk Melodi Grand Prix 2013. Finał został zorganizowany 26 stycznia w Boxen w Herning, koncert poprowadzili Sofie Lassen-Kahlke, Louise Wolff i Lise Rønne. Największą w historii selekcji scenę koncertową zaprojektował Claus Zier, dodano także kulisy (tzw. „Green Room”). Do siedziby nadawcy DR dotarła rekordowa liczba 692 propozycji W finale selekcji wystąpili: Frederikke Vedel, Brinck, Kate Hall, Daze, Simone Egeriis, Emmelie de Forest, Albin, Mohamed oraz Louise Dubiel oraz Jack Rowan i Sam Gray, którzy otrzymali „dzikie karty” od telewizji DR. Dzięki decyzji widzów i komisji sędziowskiej (w składzie: Jørgen de Mylius, Lis Sørensen, Maria Lucia, Cutfather i Kato) do decydującej rundy awansowało troje uczestników: Simone, Ali i de Forest. Największą liczbę punktów (26) zdobyła Emmelie de Forest z piosenką „Only Teardrops”, którą napisali: Lise Cabble, Julia Fabrin Jakobsen i Thomas Steengard. Ze względu na chęć doprowadzenia do sprawiedliwej dystrybucji wejściówek i uniknięcia problemów ze sprzedażą biletów na konkurs organizowany w Malmö, EBU automatycznie przydzieliła do półfinałów oba sąsiadujące z miastem gospodarza kraje: Danię do pierwszej rundy, a Norwegię – do drugiej. Przed rundami półfinałowymi duński piosenka „Only Teardrops” wygrała głosowanie klubów OGAE i była głównym faworytem do wygrania konkursu. Emmelie de Forest wystąpiła jako piąta i zdobyła 167 punktów, dzięki którym wygrała półfinał i awansowała do finału z pierwszego miejsca. Najwyższe oceny przyznali kompozycji: Austria, Estonia, Chorwacja, Holandia, Irlandia, Szwecja i Wielka Brytania. Wokalistka wystąpiła w sukience wykonanej z ekologicznej bawełny, uszytej według projektu Anji Elefterii. Na scenie pojawił się flecista Jacob Baagøe Thomsen. W sobotniej rundzie finałowej utwór „Only Teardrops” został wykonany jako osiemnasty w kolejności i otrzymał w sumie 281 punktów (w tym 12 od Macedonii, Francji, Irlandii, Islandii, Włoszech, Serbii, Słowenii i Wielkiej Brytanii), które zapewniły Danii trzecie zwycięstwo w historii eurowizyjnych startów.

    BBC (skrót od British Broadcasting Corporation, Brytyjska Korporacja Nadawcza) – główny brytyjski publiczny nadawca radiowo-telewizyjny, największa tego rodzaju instytucja na świecie.Flet – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów wargowych. Zazwyczaj ma postać cienkiej, pustej w środku rurki (istnieją również flety o innych kształtach, np. okaryna).
    Basim podczas występu w finale 59. Konkursu Piosenki Eurowizji, maj 2014

    20 sierpnia 2013 duński nadawca rozpoczął przyjmowanie zgłoszeń do Dansk Melodi Grand Prix. Do siedziby telewizji napłynęła rekordowa ilość zgłoszeń 872 piosenek. Eliminacje odbyły się 8 marca 2014 w Odense, wzięło w nim udział dziesięciu uczestników: sześciu wybranych przez komisję jurorską spośród wszystkich zgłoszeń (tj. Bryan Rice, Basim, Rebekka Thornbech, Danni Elmo, Emilie Moldow, GlamboyP) oraz czterech zaproszonych do udziału przez nadawcę (tj. Sonny, Nadia Malm, Anna David, Michael Rune). Koncert finałowy prowadzili Louise Wolff i Jacob Riising. Do drugiej rundy finałowej zakwalifikowali się Thornbech, Rune z Nataschą Bessez oraz Basim, który ostatecznie wygrał selekcje z utworem „Cliché Love Song”, zdobywając maksymalną liczbę punktów od komisji jurorskiej (w składzie: Jørgen de Mylius, Camille Jones, Søs Fenger, Lars Pedersen, Mich Hedin „Cutfather” Hansen) oraz pierwsze miejsce w głosowaniu telewidzów. W związku z wygraną duńskiej reprezentantki podczas konkursu w 2013, 59. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się 6, 8 i 10 maja w B&W Hallerne w Kopenhadze, wszystkie trzy koncerty konkursowe poprowadzili: pianista, dziennikarz oraz dyrektor muzyczny Nikolaj Koppel, aktor Johan Philip „Pilou” Asbæk oraz prezenterka telewizyjna Lise Rønne. Gospodarzami konferencji prasowych oraz ceremonii otwarcia zostali Ulla Essendrop i Abdel Aziz Mahmoud. Basim wystąpił w finale jako 23. w kolejności i zajął ostatecznie 9. miejsce, zdobywając 74 punkty. Podczas występu wokaliście towarzyszyli tancerze Tobias Ellehammer i Ivan Spahi oraz chórek w składzie: Ayoe Angelica, Andy Roda i Marcel Gbekle. W krajowej komisji jurorskiej zasiedli: Lise Cabble, Rune Funch, Monique Spartalis, Cutfather i Sys Bjerre. Finał konkursu obejrzało łącznie ok. 195 milionów telewidzów na świecie.

    1. Konkurs Piosenki Eurowizji 1956 odbył się 24 maja 1956 w Teatro Kursaal, w Lugano, w Szwajcarii. Transmitowany głównie w radiu, z powodu słabo rozwiniętej sieci telewizyjnej. W Eurowizji wzięło udział 7 państw. Zdyskwalifikowano Austrię, Danię i Wielką Brytanię, z powodu nieprzeprowadzenia krajowych eliminacji, co było obowiązkiem każdego uczestnika.Anna David (ur. 2 grudnia 1984 roku w Aarhus, Dania) – duńska piosenkarka R&B i Soul. W wieku czternastu lat otrzymała swój pierwszy kontrakt płytowy w Niemczech skutkujący wydaniem pięciu singli. Jej debiutancki album zatytułowany Anna David został wydany w Danii we wrześniu 2005 r. i zyskał status złotej płyty.
    Zespół Anti Social Media podczas prób do występu w 60. Konkursie Piosenki Eurowizji, maj 2015

    Pod koniec maja 2014 nadawca DR potwierdził udział w 60. Konkursie Piosenki Eurowizji. Termin nadsyłania zgłoszeń przez kompozytorów i wykonawców minął 8 września tegoż roku. Do siedziby telewizji napłynęło łącznie 687 propozycji, spośród których wybrano dziesięciu uczestników rundy finałowej. Pod koniec października telewizja zaprezentowała nowe, odświeżone logo konkursu, a 26 stycznia 2015 ogłosiła listę finalistów selekcji, którymi zostali: Sara Sukurani, Tina & René, Marcel & Soulman Group, Cecilie Alexandra, Andy Roda, Julie Bjerre, Anti Social Media, Anne Gadegaard, Babou i World of Girls. Tego samego dnia wszystkie zakwalifikowane utwory zostały premierowo zaprezentowane przez nadawcę. Finał krajowych selekcji został rozegrany 7 lutego w hali Gigantium Arena w Aalborgu, koncert finałowy poprowadzili Esben Bjerre i Jacob Riising. Podobnie jak w poprzednim roku, o wyborze zwycięzcy zdecydowali telewidzowie, a także komisje jurorskie z poszczególnych krajów, w których skład weszli: Søren Poppe, Pelle Peter Jensen i Anna David z Regionu Stołecznego, Tim Schou, Maria Montell i Lars Trillingsgaard z Zelandii, Trine Jepsen, Claus Visbye i Jette Torp z Jutlandii Środkowej, Lotte Feder, Jan H. Jensen i Henrik Milling z Jutlandii Północnej oraz Jakob Sveistrup, Trine Gadeberg i Maria Theessink z Danii Południowej. Ostatecznie największą liczbę głosów zdobył boys band Anti Social Media za utwór „The Way You Are”. 19 maja zespół wystąpił jako trzynasty w kolejności podczas pierwszego koncertu półfinałowego Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Wiedniu, jednak nie zakwalifikował się do rundy finałowej. Tym samym Dania po raz pierwszy od 2008 nie znalazła się w stawce finałowej konkursu.

    Cannes (prowansalski Canas) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Alpy Nadmorskie na Lazurowym Wybrzeżu.Konkurs Piosenki Eurowizji 2003 – 48. edycja Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowana 24 maja 2003 roku w wyremontowanej specjalnie na tę okazję Skonto Olympic Hall w Rydze przez łotewskiego nadawcę Latvijas Televīzija (LTV), dzięki zwycięstwu reprezentantki Łotwy Marie N. na festiwalu w 2002 roku.

    Kilka dni po rozegraniu finału konkursu w 2015 krajowa telewizja potwierdziła udział w 61. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Sztokholmie w maju 2016. Pod koniec czerwca stacja opublikowała regulamin eliminacji Dansk Melodi Grand Prix 2016 oraz uruchomiła proces nadsyłania propozycji przez zainteresowanych kompozytorów i wykonawców. Termin nadsyłania zgłoszeń minął 7 września 2015, do siedziby nadawcy napłynęło łącznie 982 propozycji, spośród których telewizja DR wybrała w styczniu 2016 10 finałowych utworów. Finał selekcji odbył się 13 lutego 2016 w hali Horsens Forum w Horsens. Wygrał je boysband Lighthouse X z utworem „Soldiers of Love”. Zespół wystąpił 12 maja jako trzynasty w kolejności w drugim półfinale konkursu i zajęli w nim 17. miejsce z 34 punktami na koncie nie zdobywając awansu do finału.

    4. Konkurs Piosenki Eurowizji został rozegrany w środę, 11 marca 1959 w Palais des Festivals et des Congrès w Cannes. Organizatorem konkursu był francuski nadawca publiczny Radiodiffusion-télévision française (RTF). Koncert poprowadziła Jacqueline Joubert. Serbia zadebiutowała w Konkursie Piosenki Eurowizji w 2007 roku. Wcześniej brała udział jako część Jugosławii (od 1961 do 1991) oraz jako część Serbii i Czarnogóry (od 2004 do 2006). Reprezentant Serbii został wyłoniony w publicznych preselekcjach (podczas festiwalu "Beovizija"), 8 marca 2007.

    Uczestnictwo[ | edytuj kod]

    Dania uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1957 i do tej pory wzięła w nim udział 49 razy. Poniższa tabela uwzględnia nazwiska wszystkich duńskich reprezentantów, tytuły konkursowych piosenek oraz wyniki w poszczególnych latach:

    Legenda:

    Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.Herning – miasto w Danii, w środkowej części Półwyspu Jutlandzkiego, w regionie Jutlandia Środkowa (d. okręgu okręgu Ringkjøbing); siedziba gminy Herning.

         1. miejsce

         2. miejsce

         3. miejsce

         Ostatnie miejsce

    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Jutlandia Środkowa (duń. Midtjylland) – jeden z pięciu duńskich regionów administracyjnych utworzonych 1 stycznia 2007 na mocy reformy administracyjnej. W jego skład weszły dotychczasowe okręgi Ringkjøbing Amt i Århus Amt (ten ostatni bez części jednej gminy), a także część okręgów Viborg Amt i Vejle Amt.
    DQ – duńska drag queen, w którą wciela się Peter Andersen (ur. 16 lutego 1973 roku w Køge), duński piosenkarz wykonujący muzykę disco, reprezentant Danii w 52. Konkursie Piosenki Eurowizji w 2007 roku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.329 sek.