• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • DV - wideo

    Przeczytaj także...
    Aliasing to nieodwracalne zniekształcenie sygnału w procesie próbkowania wynikające z niespełnienia założeń twierdzenia Kotielnikowa-Shannona. Zniekształcenie to objawia się obecnością w sygnale składowych o błędnych częstotliwościach (aliasów).VHS (ang. Video Home System) – w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych popularny standard zapisu i odtwarzania kaset wideo przeznaczony dla rynku konsumenckiego.
    Sony – japońskie przedsiębiorstwo założone 7 maja 1946 roku przez Masaru Ibukę i Akio Moritę w Tokio jako Tokyo Telecommunications Engineering Company, obecnie jeden z największych światowych producentów elektroniki użytkowej. Spółka publiczna notowana na giełdach tokijskiej (TSE) i nowojorskiej (NYSE) (NYSE: SNE).
    Porównanie wielkości nośników. Od lewej: duża kaseta DVCAM, DVCPro i MiniDV
    Kaseta MiniDV

    DV (ang. Digital Video) – format cyfrowego zapisu wizji stosowany głównie w kamerach cyfrowych DVC (ang. Digital Video Camcorder) oraz magnetowidach cyfrowych DVCR (ang. Digital Video Cassette Recorder).

    FireWire to standard łącza szeregowego umożliwiającego szybką komunikację i synchroniczne usługi w czasie rzeczywistym. Opracowany w roku 1995 dla komputerów osobistych i cyfrowych urządzeń optycznych. Rozwijany przez firmę Apple Inc. Jest zdefiniowany w dokumencie IEEE 1394.Media cyfrowe to dowolna forma (lub format) prezentacji i użytkowania treści (np. tekstowych, graficznych, audiowizualnych), które są zapisywane, odtwarzane, dystrybuowane i edytowane przy użyciu urządzeń, nośników i systemów elektronicznych, działających w oparciu o informacje przetwarzane w systemie cyfrowym.

    Specyfikacja[]

    W 1995 roku powstał system DV (Sony), rok później jego mniejsza wersja – MiniDV. Kasety DV i MiniDV posiadają tę samą taśmę o szerokości 6,35 mm. Wymiary kaset: DV – 125x78x14,6 mm, MiniDV – 66x48x12 mm. Maksymalny czas zapisu na taśmie wynosi dla DV 270 minut (tryb SP – Standard play), dla MiniDV 60 oraz 80 minut (tryb SP) lub 90 oraz 120 minut (LP) w zależności od kasety.

    S-Video (ang. Separated Video), oddzielny sygnał wizyjny – standard przesyłania sygnału wizyjnego umożliwiający uzyskanie lepszej jakości niż w standardzie Composite video, dzięki oddzieleniu sygnału luminancji (informacje o jasności barw) od sygnału chrominancji (informacje o nasyceniu barw). Standard S-Video nazywany jest czasami Super Video lub Y/C, a także błędnie S-VHS. Złącze standardu S-Video przenosi tylko sygnał wizyjny, a sygnały fonii przesyłane są oddzielnymi przewodami.Magnetowid – urządzenie do magnetycznego rejestrowania i odtwarzania obrazu z taśmy magnetycznej, działające na podobnej zasadzie jak magnetofon.

    Większość urządzeń posiada również możliwość zapisu w trybie LP (Long play). Czas nagrania wydłuża się wtedy o połowę, kosztem zmniejszenia przerw pomiędzy ścieżkami danych na taśmie. Jakość obrazu zostaje identyczna jak w trybie SP ale można liczyć się z wzrostem stopy błędów a co za tym idzie z możliwością wystąpienia zniekształceń obrazu (mozaika). Czasem jednak można stracić część nagrań w związku ze zmniejszoną prędkością przesuwu taśmy. Zapis w trybie LP jest więc ryzykowny zarówno dla dźwięku jak i dla obrazu, szczególnie jeśli kasetę odtwarza się na innym urządzeniu niż się nagrało.

    Płyta kompaktowa (ang. Compact Disc, CD-ROM – Compact Disc – Read Only Memory) — poliwęglanowy krążek z zakodowaną cyfrowo informacją do bezkontaktowego odczytu światłem lasera optycznego. Zaprojektowany w celu nagrywania i przechowywania dźwięku, przy użyciu kodowania PCM, który dzisiaj jest tylko jednym ze standardów cyfrowego zapisu dźwięku. Taką płytę nazywa się CD-Audio. Dzięki dużej jak na swoje czasy pojemności, niezawodności i niskiej cenie, dysk kompaktowy stał się popularnym medium do zapisywania danych.Kamera cyfrowa (ang. DVC – Digital Video Camcorder) – urządzenie rejestrujące obraz i dźwięk oraz zapisujące sygnał audiowizualny w postaci cyfrowej, najczęściej na taśmie Digital Video w kasetach DV albo MiniDV, na płycie DVD, karcie pamięci czy dysku twardym.

    Rozdzielczość pozioma wynosi 380-540 linii (przy większych wartościach z tego zakresu występuje aliasing). Dla porównania rozdzielczość pozioma VHS to około 250 linii. Obie technologie posiadają dokładnie taką sama rozdzielczość pionową. DV, w przeciwieństwie do VHS jest jednak wolny od szumów dzięki zapisowi cyfrowemu.

    PCI (ang. Peripheral Component Interconnect) – magistrala komunikacyjna służąca do przyłączania kart rozszerzeń do płyty głównej w komputerach klasy PC.MiniDV – standard kaset wideo i obsługujących je urządzeń: kamer wideo i studyjnych magnetowidów. Standard został wprowadzony na rynek w 1995 roku przez firmę Sony pod nazwą Digital Video Casette (DVC), nazwa ta wkrótce została zmieniona na nazwę MiniDV, dla podkreślenia jej zgodności z systemem zapisu DV. Rozmiar kasety w tym standardzie wynosi 66x48x12,2 mm, zaś szerokość taśmy magnetycznej wynosi 6,5 mm. MiniDV jest rodzajem nośnika danych zapisu magnetycznego, natomiast nie jest oznaczeniem samego systemu zapisu wizji. Na kasetach MiniDV można rejestrować i przechowywać nagrania wideo w trzech różnych formatach: DV, DVCAM i HDV.

    Zapis dźwięku odbywa się w postaci PCM Stereo z jakością dźwięku CD. Zapis DV jest zapisem cyfrowym na taśmie magnetycznej, więc nie istnieje znane z kaset VHS (zapis analogowy) pogorszenie jakości samego nagrania. Jedyne błędy może powodować uszkodzenie samej taśmy.

    Urządzenia[]

    Kamery DV często wyposażone są w złącze FireWire (IEEE1394), które służy do bezstratnego przesyłania obrazu DV o rozdzielczości 720x576 (PAL). Obecnie, złącze to staje się bardzo popularne i część płyt głównych komputerów posiada kontroler FireWire. W sprzedaży są również kontrolery FireWire na PCI, jako rozszerzenie komputera. Niektóre, droższe kamery DV i MiniDV wyposażone są również w wejścia analogowe pozwalające na konwersję analogowo-cyfrową. Dzięki temu można skopiować do komputera i na kasetę DV materiały filmowe np. z VHS, w zasadzie bez zauważalnej straty jakości jeśli skorzysta się z gniazd S-Video.

    MiniDV jest zminiaturyzowanym formatem DV, który powstał z myślą o małych, amatorskich kamerach wideo. Amatorskie kamery MiniDV cechują się zwykle niewielkimi rozmiarami i wagą. Do niedawna najpopularniejsze kamery amatorskie to były właśnie kamery MiniDV. Format DV jest również wykorzystywany do produkcji telewizyjnej, szczególnie przy pracy reporterskiej i przy nagraniach ukrytą kamerą. Profesjonalne wersje formatu DV to formaty DVCAM, DVCPRO i MiniDV.

    1 godzina filmu DV zajmuje 12,7 GB

    3600s * 3,6 MB = 12 960 MB (12,7 GB)

    Przypisy

    1. digital video definition (ang.). techtarget.com. [dostęp 2015-02-24].

    Zobacz też[]

  • MiniDV
  • DVCAM
  • DVCPRO



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.