• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • DVB-S

    Przeczytaj także...
    Antena satelitarna − antena służąca do odbioru lub nadawania sygnału z satelitów telekomunikacyjnych. Anteny satelitarne wykonywane są jako: paraboliczne, offsetowe, panelowe lub wieloogniskowe w układzie pojedynczego, podwójnego zwierciadła lub bezzwierciadłowym.Telewizja satelitarna – telewizja wykorzystująca nadajniki (tzw. transpondery) umieszczone na sztucznych satelitach Ziemi. Cechą charakterystyczną tego sposobu emisji jest możliwość pokrycia sygnałem ogromnych obszarów przy użyciu tylko jednego nadajnika oraz możliwość dotarcia z sygnałem do obszarów, na których tworzenie sieci nadajników naziemnych jest niemożliwe lub nieopłacalne.
    Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ang. European Telecommunications Standards Institute, ETSI) – niezależny instytut standaryzacyjny. Podstawowym zadaniem ETSI jest opracowywanie norm niezbędnych do stworzenia europejskiego rynku telekomunikacyjnego.
    Karta telewizyjna w standardzie DVB-S2

    DVB-S (ang. Digital Video Broadcasting – Satellite) – standard systemu telewizji cyfrowej DVB, nadawanej przez satelity. Do kodowania sygnału używa się MCPC oraz SCPC. Do kompresji audio/wideo przyjęto standard MPEG-2, MPEG-4 część 2 oraz niedawno H.264/MPEG-4 AVC.

    MPEG-2 – grupa standardów stratnej kompresji ruchomych obrazów i dźwięku zatwierdzona przez MPEG (ang. Moving Picture Experts Group) w 1994 roku. Od roku 1995 jest zatwierdzonym standardem ISO/IEC nr 13818.Cyfrowy Polsat (WIG30: CYFRPLSAT, GPW: CPS) – polska telewizyjno-radiowa satelitarna platforma cyfrowa, której właścicielem jest Cyfrowy Polsat SA. Jest największą platformą satelitarną w Europie Środkowo-Wschodniej i czwartą pod względem ilości abonentów w całej Europie. W listopadzie 2009 roku będąc 10 lat na rynku platforma posiadała 3 mln abonentów (+600 tys. użytkowników prepaid). Obecnie Cyfrowy Polsat jest największą platformą w Polsce pod względem liczby kanałów, ma 3.558.000 abonentów (listopad 2012), co daje piąte miejsce w Europie wśród platform cyfrowych.

    DVB-S2[ | edytuj kod]

    (ang. Digital Video Broadcasting – Satellite – Second Generation) – rozwinięcie standardu DVB-S, utworzone w 2003 roku. W marcu 2005 roku został uznany przez ETSI za jeden ze standardów nadawania. W Polsce jest wykorzystywany przez platformy cyfrowe: nc+ i Cyfrowy Polsat (na niektórych swoich transponderach). Do kompresji audio/wideo przyjęto standard H.264/MPEG-4 AVC oraz niedawno H.265/HEVC. Umożliwia odbiór programów w wysokiej rozdzielczości przy równoczesnym zastosowaniu MPEG-4, w ultra wysokiej częstotliwości przy zastosowaniu HEVC.

    Telewizja cyfrowa – metoda transmisji sygnału telewizyjnego w postaci sygnału cyfrowego do odbiorników indywidualnych, np. odbiorników satelitarnych. Dzięki cyfrowej kompresji obrazu i dźwięku (w systemie MPEG-2 oraz MPEG-4) umożliwia przesłanie od 4 do 16 razy więcej programów telewizyjnych, niż w przypadku telewizji analogowej przy wykorzystaniu podobnego pasma. Pierwszy telewizor cyfrowy na świecie zaprezentowano w 1981 roku w Niemczech.DVB (ang. Digital Video Broadcasting) – jest zbiorem powszechnie akceptowalnych standardów dla telewizji cyfrowej. Standardy DVB są zarządzane przez międzynarodowe konsorcjum składające się z ponad 270 członków i publikowane przez Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ang. European Telecommunications Standards Institute, ETSI), Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki (fr.: Comité Européen de Normalisation Electrotechnique, CENELEC) oraz Europejską Unię Nadawców (ang. European Broadcasting Union, EBU).

    DVB-S2X[ | edytuj kod]

    Ponadto istnieje rozszerzenie standardu DVB-S2 pod nazwą DVB-S2X, który w swoim założeniu znosi wszelkie ograniczenia swojego poprzednika, umożliwiając pełną swobodę w kształtowaniu pojemności transpondera do aktualnych potrzeb potencjalnego nadawcy.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Telewizja cyfrowa
  • Telewizja satelitarna
  • Antena satelitarna
  • Tuner DVB
  • Uwagi[ | edytuj kod]

    1. Obsługiwane tylko w modulacji QPSK.
    2. Nieobsługiwane w modulacjach 16APSK i 32APSK.
    3. Nieobsługiwane w modulacji 32APSK.
    4. Obsługiwane tylko w modulacjach 16APSK i 32APSK.
    5. Oznaczone kursywą modulacje – nie są powszechnie stosowane.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Słownik – Wiedza i innowacje. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji. [dostęp 2015-11-02].

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Raport techniczny ETSI TR 102 376 V1.1.1: Digital Video Broadcasting (DVB) User guidelines for the second generation system for Broadcasting, Interactive Services, News Gathering and other broadband satellite applications (DVB-S2)
  • DVB-S2 white paper (final)
  • Tuner DVB – odbiornik telewizji cyfrowej (Dekoder) w standardzie DVB. W zależności od konstrukcji, tuner umożliwia on odbiór cyfrowej telewizji satelitarnej, cyfrowej telewizji naziemnej lub cyfrowej telewizji kablowej. Obecnie popularne są odbiorniki hybrydowe, które potrafią odbierać sygnał telewizji cyfrowej i analogowej.Platforma cyfrowa - marketingowe określenie systemu opartego na elektronice cyfrowej. Z technicznego punktu widzenia nie ma spójnej definicji, która odróżniałaby platformy cyfrowe od innych elektronicznych projektów, nie określanych tym mianem.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Karta telewizyjna (ang. tuner card) – urządzenie wejścia/wyjścia komputera. Umożliwia rejestrację, przetwarzanie i odtwarzanie obrazu telewizyjnego. Często posiada komplet wejść i wyjść analogowych, umożliwiających podłączenie do komputera magnetowidu, gry wideo czy telewizora. Są one podłączane zwykle przez port PCI, USB lub nawet bezpośrednio do monitora.
    Transponder (XPDR, XPNDR lub TPDR) jest bezprzewodowym urządzeniem komunikacyjnym, które automatycznie odbiera, moduluje, wzmacnia i odpowiada na sygnał przychodzący w czasie rzeczywistym. Termin pochodzi z połączenia słów (transmitter i responder). Transpondery można podzielić na dwie główne kategorie różniące się sposobem zasilania: aktywne i pasywne.
    Single Channel Per Carrier (SCPC) - przesyłanie jednego kanału telewizyjnego na jednej częstotliwości nośnej przy cyfrowym przesyłaniu programów telewizyjnych.
    Multipleksowanie (multipleksacja, pol. zwielokrotnianie, ang. multiplexing) – w telekomunikacji metody realizacji dwóch lub większej liczby kanałów komunikacyjnych (np. telefonicznych) w jednym medium transmisyjnym (np. para przewodów światłowód, powietrze itp.). Użytkownicy tych kanałów nie powinni odczuwać, że współdzielą medium transmisyjne. Multipleksowanie pozwala ograniczyć liczbę stosowanych mediów transmisyjnych, zwłaszcza kabli. Multipleksowanie jako pierwsze zostało wprowadzone w 1910 roku do przesyłania sygnałów telefonicznych.
    MPEG-4 część 2 (znana też jako MPEG-4 ASP i MPEG-4 Visual) to kompresja video stworzona przez MPEG, wchodząca w skład standardu MPEG-4 (ISO/IEC 14496-2). Podobnie jak wiele innych opiera się o dyskretną transformację kosinusową. Do jej najpopularniejszych implementacji należą DivX, Xvid, 3ivx i libavcodec. Należy mieć na uwadze istnienie zupełnie innej kompresji – MPEG-4 część 10, lepiej znanej jako H.264 albo AVC, która też wchodzi w skład MPEG-4, a nie jest zgodna z częścią 2.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.