• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dół pachowy

    Przeczytaj także...
    Kość ramienna (łac. humerus) – jedna z kości kończyny górnej, należy do kości długich. Wyróżnia się w niej koniec bliższy, trzon (łac. corpus humeri) i koniec dalszy.Mięsień najszerszy grzbietu (łac. musculus latissimus dorsi) – część układu mięśniowego człowieka, cienki, płaski, trójkątny mięsień o największej powierzchni. Oprócz przywodzenia, obracania do wewnątrz i prostowania ramienia, jest on także pomocniczym mięśniem wdechowym oraz wydechowym.
    Mięsień zębaty przedni (łac. musculus serratus anterior) – położony na bocznej ścianie klatki piersiowej, płaski, czworokątny mięsień, należący do grupy powierzchownych mięśni klatki piersiowej. Jest jednym z największych mięśni u człowieka.
    Dół pachowy mężczyzny

    Dół pachowy (łac. fossa axillaris) – przestrzeń, która oddziela klatkę piersiową od ramienia. Powiększa się podczas unoszenia kończyny górnej, największa jest zaś przy odwiedzonym ramieniu pod kątem 45 stopni.

    Ograniczenia[edytuj kod]

  • od przodu – dolny brzeg mięśnia piersiowego większego (fałd pachowy przedni)
  • od tyłu – przedni brzeg mięśnia najszerszego grzbietu (fałd pachowy tylny)
  • przyśrodkowo – mięsień zębaty przedni
  • bocznie przechodzi w bruzdę przyśrodkową mięśnia dwugłowego ramienia
  • od góry (sklepienie dołu) - skóra wraz z włosami (łac. hirci)
  • Wyczuwalne struktury[edytuj kod]

  • Żebra,
  • głowa kości ramiennej,
  • mięsień kruczo-ramienny,
  • głowa krótka mięśnia dwugłowego ramienia,
  • powrózek naczyniowo-nerwowy,
  • węzły chłonne.
  • Włosy[edytuj kod]

    Zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet okolice pachy od momentu dojrzewania porastają włosy (pojawiają się nieco później niż owłosienie łonowe). Skóra ma nieco inne zabarwienie i jest wyposażona w liczne gruczoły potowe, nadające tej okolicy specyficzny zapach.

    Mięsień piersiowy większy (łac. Musculus pectoralis major) – duży, szeroki i trójkątny mięsień należący do grupy powierzchownych mięśni klatki piersiowej. Jego powierzchnię przednią pokrywa blaszka powierzchowna powięzi piersiowej oddzielająca mięsień od podskórnej warstwy tkanki tłuszczowej, a u kobiet od gruczołu piersiowego. Tylna powierzchnia mięśnia piersiowego większego pokryta jest przez powięź piersiową głęboką.Skóra (łac. cutis, gr. derma) – największy narząd powłoki wspólnej (łac. integumentum commune) kręgowców o złożonej budowie i wielorakich funkcjach; powłoka właściwa.

    Bibliografia[edytuj kod]

  • Anatomia człowieka. Adam Bochenek. T. I. s. 790-3. ISBN 8320028779.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Dojrzewanie – okres życia między dzieciństwem a dorosłością, charakteryzujący się przeobrażeniami w budowie i wyglądzie ciała (dojrzewanie biologiczne), psychice - kształtowaniu osobowości (dojrzewanie psychiczne), postawach wobec własnej i drugiej płci (dojrzewanie psychoseksualne), pełnieniu roli społecznej (dojrzewanie społeczne).
    Włos (l.mn. włosy, łac. pili) – nitkowaty, zrogowaciały, wyspecjalizowany twór naskórka, występujący wyłącznie u ssaków, na powierzchni ich skóry, zbudowany z twardej, spoistej keratyny. W entomologii termin włosy (łac. comae, pili, chaetae) lub włoski stosowany jest w odniesieniu do niektórych wytworów oskórka stawonogów, w tym do szczecinek (saetae, setae).
    Gruczoły potowe (łac. glandulae sudoriferae) – gruczoły cewkowate ssaków. Uchodzą wprost na powierzchni ciała lub do mieszka włosowego. Ich wydzieliną jest pot, który jest bezbarwny lub zabarwiony (czerwony u hipopotamów i kangurów, niebieskawy u dujkerów). Gruczoły te są silnie zredukowane u ssaków drapieżnych. Gruczoły potowe wydzielają pot, który poza wodą zawiera zbędne związki powstałe w procesie przemian metabolicznych. Pot jest płynem o odczynie kwaśnym, złożonym głównie z wody (98%); ponadto zawiera on ok. 0,8% roztworu fizjologicznego NaCl oraz niewielką ilość mocznika, kwasu moczowego i amoniaku.
    W anatomii człowieka klatka piersiowa (łac. thorax) – część tułowia między szyją i jamą brzuszną. Chroni ona narządy wewnętrzne (głównie serce i płuca) i umożliwia proces wymiany gazowej.
    W anatomii człowieka ramię (łac. brachium) jest częścią kończyny górnej, znajdującej się między obręczą barkową połączoną stawem barkowym a przedramieniem, kończącym się stawem łokciowym.
    Mięsień dwugłowy ramienia (łac. musculus biceps brachii) - podłużny, wrzecionowaty mięsień rozpięty między łopatką a kością promieniową, należący do grupy mięśni przednich ramienia.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.