• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Czyny boskiego Augusta

    Przeczytaj także...
    Igrzyska rzymskie organizowane dla zapewnienia rozrywki szerokim masom ludu rzymskiego (plebsu). Początkowo igrzyska były organizowane przez edylów, później w okresie cesarstwa przez cesarzy lub członków rodzin cesarskich, najczęściej w celu zyskania poparcia lub przychylności ludu.Galacja (gr. Galatike, łac. Gallograecia) – w starożytności kraina w centralnej Azji Mniejszej, położona wokół dzisiejszej Ankary, nazwana tak przez Rzymian od nazwy Galatów, przybyłego w ten rejon w III w. p.n.e. odłamu celtyckiej armii Brennusa, która splądrowała w roku 279 roku p.n.e. Macedonię, Tesalię i Epir. Po klęsce zadanej Celtom przez Antygona Gonatasa w bitwie pod Lizymachią część wojowników z rodzinami (ok. 20 tys. ludzi) przeprawiła się do Azji Mniejszej. W 275 roku p.n.e. Antioch I Soter, w wyniku zwycięskiej bitwy, zepchnął Galatów na tereny, na których powstała później Galacja.
    Autobiografia – gatunek literacki (rodzaj biografii), w którym autor opisuje swoje życie. Głównym tematem tego rodzaju wypowiedzi jest więc jej autor. Większość autobiografii jest napisana w pierwszej osobie, choć zdarzają się i takie, w których autor – ustami narratora – mówi o sobie "on" lub zwraca się do siebie "ty". Na napisanie autobiografii decydują się zazwyczaj osoby publiczne, np. artyści, politycy.
    Monumentum Ancyranum.

    Czyny boskiego Augusta (łac. Res Gestae Divi Augusti) – autobiografia pierwszego cesarza rzymskiego Oktawiana Augusta wystawiona na widok publiczny.

    Napis został odkryty w 1555 r. Wykuty był na wewnętrznej ścianie świątyni Romy i Augusta w Ankyrze w Galacji. Dlatego nazywa się go zamiennie Monumentum Ancyranum. Znaczne fragmenty Czynów odkryto też w Apolloni i Antiochi Pizydyjskiej. W napisach z Ankyry i Apollonii obok tekstu łacińskiego biegnie w obu przypadkach identyczne tłumaczenie greckie

    Ankara (wcześniej Angora, a w czasach starożytnych Ancyra, gr. Ἄγκυρα co znaczy kotwica) – miasto w środkowej Turcji, będące jej stolicą od 1923 roku. Jest drugim co do wielkości miastem w Turcji, po Stambule. Miasto wznosi się 938 m n.p.m. i zamieszkuje je 3 848 440 mieszkańców (2010).Antiochia Pizydyjska – starożytne miasto w Azji Mniejszej położone na granicy Pizydii i Frygii, stolica rzymskiej prowincji Pizydia, współczesny Yalvaç. Zostało założone przez kolonistów z Magnezji nad Meandrem, w czasach hellenistycznych znajdowało się pod panowaniem Seleukidów. W wyniku porażki Seleukidy Antiocha III w wojnie z Rzymem w 188 p.n.e. miasto zostało formalnie ogłoszone wolnym, choć znalazło się w poszerzonych granicach Pergamonu – sojusznika Rzymian. W roku 35 p.n.e. zostało przekazane przez Marka Antoniusza Amyntasowi, władcy satelickiej Galacji, by po jego śmierci w 25 p.n.e. ponownie trafić po panowanie Rzymu jako kolonia z prawami miasta italskiego (Ius Italicum) i pod nową nazwą – Cezarea.

    Dokument liczy 35 rozdziałów. Oktawian August przedstawił w nim kolejne etapy swej kariery politycznej od 19 do 76 roku życia. Wymienia jakie piastował urzędy i jak często, z kim prowadził wojny, jakie nowe ziemie przyłączył do państwa, zhołdował ludy barbarzyńskie, liczbę odbudowanych świątyń i budynków po wojnach domowych, urządzonych igrzysk, wysokość rozdawnictwa zboża, żołdu i wszystkich kosztów na cele publiczne.

    Gaius Octavius Thurinus, po adopcji Gaius Iulius Caesar Octavianus, (Gajusz Juliusz Cezar Oktawian) (ur. 23 września 63 roku p.n.e. w Rzymie, zm. 19 sierpnia 14 roku n.e. w Noli) – pierwszy cesarz rzymski, panował od 16 stycznia 27 roku p.n.e. do śmierci jako Imperator Caesar Augustus. Po śmierci zaliczony został w poczet bogów jako „Divus Augustus”. Syn Gajusza Oktawiusza i Atii Starszej (Atia Maior), wnuk siostry Juliusza Cezara i jego adoptowany testamentem syn.

    Bibliografia[]

  • Res Gestae Divi Augusti, przeł. Stanisław Łoś i Ewa Wipszycka [w:] Wybór źródeł do historii starożytnej, pod red. Andrzeja Stanisława Chankowskiego, Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1995, s. 170-184.
  • Monumentum Ancyranum, [w:] "Meander" R. 27 (1972), s. 278-292.
  • Linki zewnętrzne[]

  • Tekst łaciński Res Gestae Divi Augusti.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.