Czwarty raport IPCC

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Czwarty Raport IPCC)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czwarty Raport IPCC (The Fourth Assessment Report of the IPCC; w skrócie AR4) – czwarty raport podsumowujący zmiany klimatu, raporty są publikowane przez Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu (IPCC).

Globalne ocieplenie – wielkie oszustwo (ang. The Great Global Warming Swindle) – brytyjski film dokumentalny w reżyserii Martina Durkina. Film przedstawia argumenty przeciwko konsensusowi naukowemu na temat antropogenicznego wpływu na klimat Ziemi, zwłaszcza wzrostu stężenia dwutlenku węgla w atmosferze. Atrybucja – przypisywanie czegoś komuś lub czemuś. W psychologii pojęcie atrybucji odnosi się do tego jak ludzie wyjaśniają przyczyny swojego bądź cudzego zachowania, tzw. naiwne teorie przyczynowości.

Raport Pierwszej Grupy Roboczej[ | edytuj kod]

Podsumowanie Pierwszej Grupy Roboczej dla Decydentów (The Working Group I Summary for Policymakers) zostało opublikowane 2 lutego 2007.

Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.Pod pojęciem klimat rozumie się średni stan atmosfery i oceanu w skalach od kilku lat do milionów lat. Zmiany klimatu wynikają z czynników zewnętrznych takich jak ilość dochodzącego promieniowania słonecznego lub czynników wewnętrznych takich jak działalność człowieka (zmiany antropogeniczne) lub wpływ czynników naturalnych. W ostatnich latach termin „ogólna zmiana klimatu”, używany jest w kontekście globalnego ocieplenia i wzrostu temperatury na powierzchni Ziemi, ale rozważane są scenariusze powodujące oziębienie powierzchni Ziemi (np. wywołane odbiciem energii słonecznej od zwiększonej pokrywy chmur lub aerozoli atmosferycznych).

Climate Change 2007: The Physical Science Basis, the report of Working Group I ocenia naukowe podstawy naturalnych i antropogenicznych czynników wpływających na klimat, ocenia czy nauka jest w stanie dokonać atrybucji jakie czynniki wpływają na zmiany klimatu, i daje ocenę zmian klimatu w przyszłości.

Raport został napisany przez ponad 600 autorów z 40 krajów i był recenzowany przez 620 ekspertów i przedstawicieli rządów. Streszczenie raportu zostało ocenione przez przedstawicieli 113 krajów w czasie 10 Sesji Pierwszej Grupy Roboczej, które miało miejsce w Paryżu 29 stycznia – 1 lutego 2007 roku.

Deszcz – opad atmosferyczny dosięgający powierzchni Ziemi w postaci kropel wody o średnicy większej od 0,5 mm. Gdy krople są mniejsze niż 0,5 mm opad taki nazywa się mżawką. Opad nie sięgający powierzchni Ziemi nazywa się virgą.Glaciergate – nazwa dotycząca nieprawidłowości przy ocenie postępu topnienia lodowców w Himalajach oraz związanej z nimi procedury naukowej w IV Raporcie Międzyrządowego Zespołu do spraw Zmian Klimatu. Błędy zostały wskazane pod koniec 2009 roku.

Główne wyniki Pierwszej Grupy Roboczej[ | edytuj kod]

  • Następuje globalna zmiana klimatu.
  • Prawdopodobieństwo, że te zmiany są wywołane przez czynniki naturalne jest około 5%.
  • Prawdopodobieństwo, że zmiany te są spowodowane przez antropogeniczną emisję gazów cieplarnianych jest ponad 90%.
  • Przewiduje się, że w XXI wieku temperatura na świecie wzrośnie od 1,8 do 4 °C. Z tym, że możliwe są zmiany od 1,1 do 6,4 °C.
  • Poziom wód oceanu wzrośnie prawdopodobnie o 28 do 42 cm.
  • Istnieje 90% prawdopodobieństwo, że będą występowały upały i silne opady.
  • Intensywność huraganów tropikalnych[ | edytuj kod]

    Podsumowanie stwierdza, że

    Intergovernmental Panel on Climate Change (Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu, w skrócie IPCC) – organizacja założona w 1988 przez dwie organizacje Narodów Zjednoczonych – Światową Organizację Meteorologiczną (WMO) oraz Program Środowiskowy Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNEP) w celu oceny ryzyka związanego z wpływem człowieka na zmianę klimatu.
    .mw-parser-output div.cytat{display:table;border:1px solid #aaa;padding:0;margin-top:0.5em;margin-bottom:0.8em;background:#f9f9f9}.mw-parser-output div.cytat>blockquote{margin:0;padding:0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo{text-align:right;padding:0 1em 0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo::before{content:"— "}.mw-parser-output div.cytat.środek{margin-left:auto;margin-right:auto}.mw-parser-output div.cytat.prawy{float:right;clear:right;margin-left:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.lewy{float:left;clear:left;margin-right:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.prawy:not([style]),.mw-parser-output div.cytat.lewy:not([style]){max-width:25em}

    Istnieją dane obserwacyjne, że wzrasta aktywność silnych cyklonów tropikalnych na Północnym Atlantyku od około 1970 roku i jest to skorelowane dodatnio ze wzrostem temperatury oceanu. Istnieje przypuszczenie że ta dodatnia korelacja jest prawdziwa w innych rejonach, jednak w tych obszarach jakość danych meteorologicznych nie jest zadowalająca. Oscylacje w skali dekad oraz ograniczona wiarygodność danych obserwacyjnych sprzed 1970, kiedy rutynowo zaczęto przeprowadzać obserwacje satelitarne, komplikują ocenę długoterminowych trendów aktywności cyklonów tropikalnych. Nie ma jasnego trendu liczby cyklonów tropikalnych w danym roku.

    autor, IPPC

    Raport stwierdza ponadto, że:

  • Intensywność cyklonów tropikalnych na Północnym Atlantyku wzrosła od 1970 i koreluje się dodatnio z temperaturą oceanu.
  • Obserwowane zwiększenie intensywności cyklonów tropikalnych jest większe niż w przewidywaniach modeli klimatu, w których uwzględniono obserwowalne zmiany SST.
  • Nie ma obserwowalnego trendu w ilości cyklonów tropikalnych.
  • Z prawdopodobieństwem większym niż 50% intensywność cyklonów tropikalnych wzrosła przez działalność człowieka.
  • Z prawdopodobieństwem większym niż 66% intensywność cyklonów tropikalnych może wzrosnąć w XXI wieku ze względu na działalność człowieka.
  • "wielkość antropogenicznych zmian (intensywności cyklonów tropikalnych) nie jest oceniona. Atrybucja tego zjawiska jest oparta na opinii ekspertów, a nie na formalnych badaniach atrybucji" (przypis do tabeli SPM-2).
  • To stwierdzenie pokazuje, że związek pomiędzy intensywnością huraganów i temperaturą oceanu jest nadal hipotezą (część naukowców kwestionuje tę hipotezę).

    Podstrony: 1 [2] [3]




    Reklama