• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Czas przyszły złożony

    Przeczytaj także...
    Czas przyszły – kategoria gramatyczna (czas gramatyczny) czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich, np. pójdę, kupię, będę spał. W języku polskim od czasowników dokonanych tworzy się czas przyszły prosty odpowiadający formą czasowi teraźniejszemu, a od czasowników niedokonanych - czas przyszły złożony.Czasownik – odmienna oraz samodzielna część mowy przedstawiająca dziejące się czynności oraz niektóre stany. W zdaniu tworzy orzeczenie. Czasowniki są nazwami czynności jakie wykonują w danym czasie istoty żywe, narzędzia lub maszyny, oraz nazwami stanów, w jakich te istoty bądź przedmioty się znajdują. Nie w każdym języku da się wyróżnić jasną klasę czasowników, np. w języku japońskim przymiotniki mają wiele właściwości charakterystycznych dla czasowników.
    Podmiot – część zdania, która w zdaniu w stronie czynnej oznacza wykonawcę czynności wyrażonej orzeczeniem, obiekt podlegający procesowi wyrażonemu orzeczeniem lub znajdujący się w stanie wyrażonym orzeczeniem.

    Czas przyszły złożony – jeden z dwóch (obok czasu przyszłego prostego) rodzajów gramatycznego czasu przyszłego, jeśli za kryterium podziału przyjąć liczbę wyrazów tworzących formę czasu. W czasach złożonych co najmniej (i najczęściej) dwa wyrazy tworzą tę formę.

    Język polski[]

    W języku polskim w czasie przyszłym złożonym odmieniają się wyłącznie czasowniki aspektu niedokonanego, np. pisać; czasowniki dokonane (np. napisać) wymagają już odmiany w czasie przyszłym prostym.

    Czasownik posiłkowy – część mowy, która ma właściwości składniowe i morfologiczne czasowników danego języka, jednak w przeciwieństwie do nich nie ma żadnego znaczenia własnego, a spełnia jedynie funkcje gramatyczne (w szczególności służy do tworzenia form złożonych).Czas przyszły prosty – jeden z dwóch (obok czasu przyszłego złożonego) rodzajów gramatycznego czasu przyszłego, jeśli za kryterium podziału przyjąć liczbę wyrazów tworzących formę czasu. W czasach prostych tworzy tę formę jeden wyraz.

    Czas przyszły złożony w języku polskim składa się z:

  • przyszłej formy czasownika być (będę, będziesz, będzie... itd.), pełniącej funkcję czasownika posiłkowego,
  • oraz bezokolicznika (np. pisać) lub imiesłowu przeszłego (postaci "-ł") danego, odmienianego czasownika (np. pisał, pisała, pisali, pisały).
  • Choć zarówno forma z użyciem bezokolicznika, jak i forma z użyciem imiesłowu na -ł są poprawne, ta druga odczuwana jest jako nieco elegantsza; zaleca się jej preferowanie także ze względu na jej większą precyzję i wartość znaczeniową (zawiera w sobie informacje o rodzaju podmiotu, np. przy zdaniu Będzie pisać nie jesteśmy w stanie określić płci mówiącego, przy zdaniu Będzie pisała - już tak).

    Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama