• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Czarny faraon



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Górny Egipt (egip. Ta Shemau) – kraina starożytnego Egiptu nazwana tak dla odróżnienia od leżącej na północ od niej krainy Dolnego Egiptu. Za panowania faraonów zwana była "ziemią jęczmienia".Pianchi lub Pije (imię kuszyckie) – władca kuszycki rezydujący w Napacie, a następnie faraon - władca starożytnego Egiptu z czasów końca Trzeciego Okresu Przejściowego. Był synem króla Kaszty i królewskiej małżonki Pabatmy. Założyciel XXV dynastii kuszyckiej, w obrębie której, oprócz niego, władzę sprawowali: jego młodszy brat - Szabaka oraz synowie: Szabataka i Taharka oraz jego wnuk (lub według innych ocen -bratanek) - Tanutamon. Władzę sprawował od 746 roku p.n.e., rządząc około dwudziestu lat w Napacie, później jako król Górnego i Dolnego Egiptu, przejściowo na całym obszarze Obu Krajów, następnie jedynie w Tebaidzie i Nubii, w końcu z powrotem w Napacie.

    Czarny faraon (oryg. fr. Le Pharaon noir) – powieść historyczna Christiana Jacqa z 1997 roku o faraonie Pianchim.

    Zarys fabuły[ | edytuj kod]

    Faraon spojrzał na wierzchołek góry Dżebel Barkal. – Spójrz, Zimna Głowo, to dzieło mnie przetrwa. Wiekom opiera się tylko to, co wyryte w żywej skale.

    Egipt z końca VIII wieku p.n.e., w pół tysiąca lat po rządach wielkiego Ramzesa II – podzielony, zrujnownany i zdemoralizowany. W zdezorganizowanym i politycznie rozdrobnionym państwie walkę o naczelną władzę zaczynają toczyć dwaj rządzący: Tefnacht – najsilniejszy spośród libijskich książąt w Dolnym Egipcie oraz rezydujący w odległej Nubii Pianchi – czarnoskóry faraon Górnego Egiptu. Kierowany szlachetnym pragnieniem przywrócenia Egiptowi jedności, dawnych tradycji, wielkości i chwały, Pianchi przeciwstawia się zaborczym dążeniom koalicji książąt Północy pod wodzą ambitnego Tefnachta. Silną podporą jest dla niego nie tylko doradca – karzeł Zimna Głowa, ale przede wszystkim wierna i mądra małżonka – piękna Abilea oraz utalentowana córka Szepena. Dla Tefnachta podobne oparcie stanowi młoda dziewczyna Jutrzenka – wojenna branka, która decyduje się złączyć z nim swoje losy dla osiągnięcia godności małżonki przyszłego faraona obu części Egiptu. Jej przeciwieństwem są dwaj bezwzględni, okrutni i chciwi semiccy doradcy Tefnachta – Jegeb i Nartreb. Wspólnie pomagają oni Libijczykowi w opanowaniu dwóch ważnych ośrodków administracyjnych – Herakleopolis i Hermopolis, gdzie miejscowi rządcy-książęta łatwo przechodzą na stronę agresora za cenę zachowania swych godności i majątków.

    XXV dynastia – dynastia władców starożytnego Egiptu, wywodzących się z Nubii, rezydujących najpierw w Napacie, potem w Tebach, Memfis i Tanis, władających Egiptem w latach 746-655 p.n.e.Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.

    Akcja rozpoczyna się w roku 730 p.n.e., kiedy Tefnacht dokonuje najazdu dla opanowania środkowego Egiptu, który niszczony, rabowany i wygłodzony, na długo staje się główną areną walk pomiędzy konkurentami. Dla powstrzymania przeciwnika Pianchi wysyła najpierw wojska swych dwóch najlepszych dowódców – Puarmy i Lamerskeniego, a gdy sytuacja staje się groźna, na czele dalszych wojsk zjawia się osobiście i podejmuje śmiałą ofensywę na północ zakończoną zhołdowaniem Tefnachta.

    Nubia – kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie. Zajmuje środkowy bieg Nilu pomiędzy Asuanem a Chartumem (między VI a I kataraktą). W starożytności zwana Kusz, zamieszkana była przez lud spokrewniony z Egipcjanami, który w połowie II tysiąclecia p.n.e. uległ wymieszaniu z napływającymi od południa plemionami.Hermopolis (z gr., egip. -Hemenu – "miasto ośmiu", również Hermopolis Magna) – prastare miasto w starożytnym Egipcie, stolica XV nomu Górnego Egiptu; miasto ośmiu bóstw (Ogdoady):


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Christian Jacq (ur. 28 kwietnia 1947 roku w Paryżu) - egiptolog francuski, absolwent Sorbony, pisarz, założyciel Institut Ramsès, zajmującego się ratowaniem zagrożonych zabytków starożytności.
    Tefnacht – faraon, władca starożytnego Egiptu, uważany przez Manetona za twórcę XXIV dynastii ze stolicą w Sais, z czasów Trzeciego Okresu Przejściowego. Prawdopodobnie panował jako książę, władca Sais w latach 740-727 p.n.e. i później jako faraon w latach 727-719 p.n.e.
    Napata (z gr., obecnie Dżabal Barkal) – starożytne miasto znajdujące się w środkowym biegu Nilu, w Sudanie, nieco poniżej IV katarakty.
    Herakleopolis – stolica Dolnego Egiptu w starożytnym Egipcie w czasie IX i X dynastii. W czasach późniejszych traciła na ważności.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.