• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Czarne obrazy



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Inkwizycja, Inquisitio haeretica pravitatis, Sanctum officium (łac. Inquisitio – śledztwo, badanie) – nazwa systemu śledczo-sądowniczego Kościoła katolickiego działającego od XIII do XIX wieku, utworzonego w celu wyszukiwania, nawracania i karania heretyków w oparciu o postanowienia ujęte w dokumentach soborowych, synodalnych oraz bullach papieskich.Przechadzka Świętego Oficjum lub Procesja Świętej Inkwizycji lub Pielgrzymka do źródła św. Izydora (hiszp. El Santo Oficio lub Peregrinación a la fuente de San Isidro) – malowidło ścienne hiszpańskiego malarza Francisca Goi.
    Dom Głuchego (1905), na ścianach którego Goya namalował czarne obrazy

    Czarne obrazy lub czarne malowidła (hiszp. pinturas negras) – seria czternastu obrazów Francisca Goi namalowanych w latach 1819–1823 na ścianach jego domu zwanego Domem Głuchego (Quinta del Sordo). Dopiero około stu lat później od ich powstania nazwano je czarnymi obrazami, ze względu na dominującą paletę barw opartą na czerniach i szarościach oraz ich pesymistyczny, mroczny charakter.

    Robert Studley Forrest Hughes (ur. 28 lipca 1938 w Sydney, zm. 6 sierpnia 2012 w Nowym Jorku) – australijski krytyk, krytyk sztuki, pisarz i twórca filmów dokumentalnych dla telewizji. Specjalizował się w sztuce współczesnej, a także w twórczości Francisca Goi.Rafael Canogar – hiszpański malarz i rzeźbiarz abstrakcjonista. Czołonek Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda.

    Obrazy te nie były przeznaczone dla publiczności, ich wyjątkowo prywatny charakter związany jest najprawdopodobniej z osobistymi przeżyciami i lękami malarza. Stanowią przejmującą wizję upadku dawnego świata, obraz nędzy i rozpadu tradycyjnych wartości, zniszczenia i samozagłady. Są to dzieła bardzo bezpośrednie, namalowane ze swobodą środków wyrazu i obdarzone niezwykłą siłą ekspresji. Część historyków sztuki postuluje, aby pozostawić znaczenie czarnych obrazów tajemnicą i nie mnożyć ich mniej lub bardziej prawdopodobnych interpretacji.

    Dwie staruchy jedzące zupę lub Starucha i Śmierć (hiszp. Dos viejos comiendo sopa) – malowidło ścienne hiszpańskiego malarza Francisco Goi.Alfonso Emilio Pérez Sánchez (ur. 1935 w Kartagenie, zm. 2010 w Madrycie) – hiszpański historyk sztuki specjalizujązy się w malarstwie barokowym.

    Przez niemal pół wieku od powstania czarne obrazy nie były znane szerszej publiczności i opisali je jedynie nieliczni krytycy. Goya nie nadał im tytułów, co dodatkowo utrudnia interpretację. Malowidła wykonane bezpośrednio na ścianach domu niszczały w szybkim tempie. W latach 1874–1878 przy użyciu nowatorskiej techniki zostały przeniesione na płótna przez malarza Salvadora Martíneza Cubellsa i obecnie znajdują się w zbiorach Muzeum Prado. Dom, w którym powstały został wyburzony.

    Fryz – środkowy, poziomy człon belkowania z reguły leżący między architrawem i gzymsem. Bardzo często zdobiony płaskorzeźbami, był jednym z najbardziej ozdobnych elementów antycznych świątyń.Pablo Serrano Aguilar – hiszpański rzeźbiarz. W 1982 otrzymał Nagrodę Księcia Asturii w dziedzinie sztuki. Członek Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda.

    Dom Głuchego[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Dom Głuchego.
    Wystawa światowa w Paryżu, 1878. Po lewej widoczny Sabat czarownic.

    Goya zakupił Dom Głuchego w lutym 1819 roku; miał wtedy 73 lata. Okres jego największej popularności i wpływów już minął, a on sam borykał się z problemami zdrowotnymi. Mieszkał tam aż do wyjazdu do Francji w 1823 roku. Chociaż nazwa domu pochodziła od poprzedniego właściciela, który cierpiał na głuchotę, pasowała również do Goi, który ogłuchł po przebytej w 1792 roku chorobie. Dom znajdował się nad rzeką Manzanares, a z jego okien można było zobaczyć łąkę św. Izydora, którą Goya w sielankowy sposób przedstawił na obrazie z 1788 roku. Uważa się, że Goya wybrał tak odosobnione miejsce, aby oddalić się od dworu Ferdynanda VII lub by z dala od plotek zamieszkać ze swoją zamężną kochanką Leokadią Weiss (z domu Zorrilla). Zamieszkały z nimi również dzieci Leokadii – Guillermo i Rosario, która mogła być córką Goi.

    Gips − nazwa pochodzi od gr. gypsos (γύψος) (łac. gypsum) oznaczającego czynność gipsowania, a także kredę lub cement. Nazwa ta obejmuje dwa pokrewne pojęcia:María del Rosario Weiss (ur. 1814 w Madrycie, zm. 1843 tamże) – hiszpańska malarka, domniemana córka Francisca Goi.

    W 1823 roku przygotowując się do emigracji, Goya przekazał dom wraz ze znajdującymi się w nim malowidłami ściennymi swojemu wnukowi, Mariano. Chciał w ten sposób ochronić posiadłość przed możliwymi represaliami ze strony odradzającej się monarchii absolutnej Ferdynanda VII, która prześladowała profrancuskich kolaborantów i liberałów. W 1830 roku dwa lata po śmierci malarza, Mariano przekazał dom swojemu ojcu, Javierowi.

    Hispanic Society of America – mieszczące się w Nowym Jorku muzeum sztuki hiszpańskiej, portugalskiej oraz sztuki Ameryki Łacińskiej, a także biblioteka naukowa posiadająca w swych zbiorach rzadkie egzemplarze i rękopisy (w tym pierwsze wydanie Don Kichota). Założone w 1904 r. przez Archera M. Huntingtona muzeum jest bezpłatną instytucją otwartą dla publiczności.Asmodeusz lub Wizja fantastyczna (hiszp. Asmodea lub Visión fantástica) - malowidło ścienne hiszpańskiego malarza Francisco Goi.

    Przez 50 lat od wyjazdu Goi niewiele osób wiedziało o istnieniu czarnych obrazów, opisało je zaledwie kilku krytyków, w tym m.in. Charles Yriarte. W 1873 roku posiadłość odkupił Emil von Erlanger, francuski bankier o niemieckim pochodzeniu. Rok później zlecił przeniesienie obrazów na płótna.

    Emil von Erlanger wystawił czarne obrazy w Paryżu na Wystawie światowej w 1878 roku z zamiarem sprzedaży. Nie zostały jednak pozytywnie odebrane, gdyż ich ekspresyjność wykraczała poza ówczesne kanony sztuki. Ostatecznie w 1881 roku bankier podarował je Muzeum Prado, gdzie znajdują się do dziś. Dom Głuchego został zburzony na początku XX wieku.

    James Sidney Ensor (ur. 13 kwietnia 1860 w Ostendzie, zm. 19 listopada 1949 tamże) – belgijski malarz, grafik, pisarz i kompozytor. Uważany jest za prekursora ekspresjonizmu.Leokadia Zorrilla, służąca artysty (hiszp. Una manola: doña Leocadia Zorrilla lub La Leocadia) – malowidło ścienne hiszpańskiego malarza Francisco Goi.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Otto Dix (ur. 2 grudnia 1891 w Gerze-Untermhaus, zm. 25 lipca 1969 w Singen) – niemiecki malarz, wykładowca i grafik.
    Pablo Ruiz Picasso właśc. Pablo Diego José Francisco de Paula Juan Nepomuceno María de los Remedios Cipriano de la Santísima Trinidad Ruiz y Picasso (ur. 25 października 1881 w Maladze, zm. 8 kwietnia 1973 w Mougins) – hiszpański malarz, rzeźbiarz, grafik i ceramik, uznawany za jednego z najwybitniejszych artystów XX wieku. On i Georges Braque są twórcami nurtu malarstwa zwanego kubizmem.
    Laicyzm (z fr. laïcisme) to koncepcja rozdziału państwa od Kościoła i braku wpływów religijnych na sprawy państwowe. Laicyzm ma na celu zapewnienie niezależności religijnej oraz swobody praktyk religijnych.
    Robert Motherwell (ur. 24 stycznia 1915 w Aberdeen, zm. 16 lipca 1991 w Provincetown w stanie Massachusetts) – amerykański malarz, związany z nowojorską szkołą malarstwa dynamicznego. Tworzył w stylu ekspresjonizmu abstrakcyjnego.
    Analfabetyzm (gr. αναλφαβετος nieznający liter) – w rozumieniu potocznym, brak umiejętności pisania i czytania oraz wykonywania czterech podstawowych działań matematycznych u osób dorosłych, tj. według kryteriów UNESCO – powyżej 15. roku życia. Osoby nie posiadające takiej umiejętności nazywane są "analfabetami". Procesem zmniejszającym analfabetyzm jest alfabetyzacja.
    Nigel Glendinning (ur. 1929 w East Sheen, Surrey, zm. 23 lutego 2013 w Londynie) – angielski iberysta, historyk oraz krytyk literatury i sztuki, zajmujący się głównie XVIII wiekiem. Głównym przedmiotem jego badań i publikacji byli hiszpański poeta José Cadalso i malarz Francisco Goya.
    Valentín Carderera y Solano – hiszpański pisarz, malarz, kolekcjoner i historyk sztuki. Był nadwornym malarzem królowej Izabelli II.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.054 sek.