• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Czarna dziura



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6] [7]
    Przeczytaj także...
    Promieniowanie gamma – wysokoenergetyczna forma promieniowania elektromagnetycznego. Za promieniowanie gamma uznaje się promieniowanie o energii kwantu większej od 50 keV. Zakres ten częściowo pokrywa się z zakresem promieniowania rentgenowskiego. W wielu publikacjach rozróżnienie promieniowania gamma oraz promieniowania X (rentgenowskiego) opiera się na ich źródłach, a nie na długości fali. Promieniowanie gamma wytwarzane jest w wyniku przemian jądrowych albo zderzeń jąder lub cząstek subatomowych, a promieniowanie rentgenowskie – w wyniku zderzeń elektronów z elektronami powłok wewnętrznych lub ich rozpraszaniu w polu jąder atomu. Promieniowanie gamma jest promieniowaniem jonizującym i przenikliwym. Promieniowania gamma oznacza się grecką literą γ, analogicznie do korpuskularnego promieniowania alfa (α) i beta (β).Zapadanie grawitacyjne (kolaps) – zjawisko kurczenia się skupisk materii pod wpływem siły grawitacji. Jeden z najbardziej powszechnych procesów zachodzących we Wszechświecie w najróżniejszych skalach przestrzennych i czasowych, począwszy od formowania się gromad galaktyk, galaktyk, a skończywszy na narodzinach, ewolucji i śmierci gwiazd. Zapadanie obłoków gazu zachodzi, gdy nie jest możliwe zachowanie równowagi hydrostatycznej, tzn. kiedy ciśnienie całkowite gazu nie jest w stanie zrównoważyć oddziaływań grawitacyjnych. Stan taki osiągany jest przez dowolne skupisko materii, które przekroczy masę krytyczną, zwaną masą Jeansa.
    Zobacz też[]
  • biała dziura
  • kosmologia obserwacyjna
  • LIGO
  • Przypisy[]

    1. Wald 1984 ↓, s. 299–300.
    2. P. C. W. Davies. Thermodynamics of Black Holes. „Reports on Progress in Physics”. 41 (8), s. 1313–1355, 1978. DOI: 10.1088/0034-4885/41/8/004. Bibcode1978RPPh...41.1313D. 
    3. Gillessen et al., 2008: Monitoring stellar orbits around the Massive Black Hole in the Galactic Center (ang.).
    4. [1] (ang.).
    5. [2] (ang.).
    6. Leonard Susskind: The black hole war: my battle with Stephen Hawking to make the world safe for quantum mechanics. New York: Little, Brown, 2008. ISBN 978-0-316-01640-7. (ang.)
    7. Leonard Susskind. Czarne dziury i paradoks informacji. „Świat Nauki”, czerwiec 1997. 
    8. S. W. Hawking: A brief history of time. New York: Bantam Books, 1998. ISBN 978-0-553-38016-3. (ang.)
    9. Zbigniew Jacyna-Onyszkiewicz: Czy istnieje kres podzielności materii?. PAN, 3/2007. [dostęp 2010-09-21].
    10. Roger W. Romani et al., Q0906+6930: The Highest Redshift Blazar, Astrophys.J. 610 (2004) L9-12, arXiv:astro-ph/0406252v1 (ang.)
    11. Lili Yang, Cecilia Lunardini: Revealing local failed supernovae with neutrino telescopes arXiv:1103.4628v1 (ang.)
    12. Marc Freitag i inni: Run-away IMBH formation in dense star clusters (ang.). 2004. [dostęp 2012-02-17].
    13. Piero Madau i inni: Massive Black Holes as population III Remnants (ang.). arXiv, 2001. [dostęp 2012-02-17].
    14. Nowy gatunek czarnych dziur? (pol.). 2004-04-16. [dostęp 2012-02-17].
    15. Marek A. Abramowicz i inni: The importance of discovering a 3:2 twin-peak QPO in a ULX or how to solve the puzzle of intermediate mass black holes (ang.). arXiv, 2003. [dostęp 2012-02-17].
    16. Obserwacje satelity Chandra.
    17. Gravitational Condensate Stars: An Alternative to Black Holes (ang.).
    18. G. Chapline, Dark Energy Stars, Proceedings of the Texas Conference on Relativistic Astrophysics, Stanford, CA, 2004 arXiv:astro-ph/0503200 (ang.)
    19. Sky & Telescope (ang.).
    20. Sumin Tang, Jonathan Grindlay. The Quasar SDSS J153636.22+044127.0: A Double-Peaked Emitter in a Candidate Binary Black-Hole System. (ang.).  arXiv:0909.0258 (ang.)

    Bibliografia[]

  • M. Demiański: Astrofizyka relatywistyczna. Warszawa: 1978.
  • Robert M. Wald: General Relativity. 1984. ISBN 978-0-226-87033-5.
  • Zbigniew Jacyna-Onyszkiewicz (ur. 10 sierpnia 1944 w Krakowie) – polski fizyk i polityk, nauczyciel akademicki, profesor nauk fizycznych, poseł na Sejm IV kadencji.Prędkość kosmiczna – prędkość początkowa, jaką trzeba nadać dowolnemu ciału, by, dzięki energii kinetycznej, pokonało ono grawitację wybranego ciała niebieskiego.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6] [7]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wielki Obłok Magellana – największa galaktyka satelitarna położona w pobliżu Drogi Mlecznej. Jest ona generalnie nieregularna, ale posiada elementy struktury spiralnej. Jest również jedną z najbliższych galaktyk, leży w odległości ok. 50 kiloparseków; bliżej położone są niektóre galaktyki karłowate, takie jak SagDEG i Karzeł Wielkiego Psa.
    Akrecja – w astronomii terminem tym określa się opadanie rozproszonej materii na powierzchnię ciała niebieskiego w wyniku działania grawitacji. Zjawisku temu może towarzyszyć wydzielanie dużej ilości energii w postaci promieniowania elektromagnetycznego, gdy opadająca materia wyświeca część utraconej grawitacyjnej energii potencjalnej. Szczególnie widowiskowa jest akrecja na obiekty zwarte – białe karły, gwiazdy neutronowe czy czarne dziury. Uważa się, że mechanizmem „zasilającym” aktywne jądra galaktyk jest właśnie akrecja materii na supermasywną czarną dziurę.
    Galaktyka (z gr. γαλα – mleko) – duży, grawitacyjnie związany układ gwiazd, pyłu i gazu międzygwiazdowego oraz niewidocznej ciemnej materii. Typowa galaktyka zawiera od 10do 10 gwiazd orbitujących wokół wspólnego środka masy.
    Pierwotna czarna dziura (ang. primordial black hole, PBH) – hipotetyczny typ czarnych dziur, który mógł powstać tuż po Wielkim Wybuchu, w odróżnieniu od normalnych czarnych dziur nie powstały one w procesie zapadania grawitacyjnego, ale bezpośrednio z niezwykle gęstej materii powstałej po Wielkim Wybuchu, a jeszcze obecnej w pierwszej fazie ekspansji Wszechświata.
    Szczególna teoria względności (STW) – teoria fizyczna stworzona przez Alberta Einsteina w 1905 roku. Zmieniła ona sposób pojmowania czasu i przestrzeni opisane wcześniej w newtonowskiej mechanice klasycznej. Teoria pozwoliła usunąć trudności interpretacyjne i sprzeczności pojawiające się na styku mechaniki (zwanej obecnie klasyczną) i elektromagnetyzmu po ogłoszeniu przez Jamesa Clerka Maxwella teorii elektromagnetyzmu.
    The Royal Society, Towarzystwo Królewskie w Londynie, dokładniej The Royal Society of London for Improving Natural Knowledge – angielskie towarzystwo naukowe o ograniczonej liczbie członków (ok. 500 członków krajowych i ok. 50 członków zagranicznych) pełniące funkcję brytyjskiej akademii nauk. Skupia przedstawicieli nauk matematycznych i przyrodniczych.
    Wszechświat – wszystko, co fizycznie istnieje: cała przestrzeń, czas, wszystkie formy materii i energii oraz prawa fizyki i stałe fizyczne określające ich zachowanie. Słowo „wszechświat” może być też używane w innych kontekstach jako synonim słów „kosmos” (w rozumieniu filozofii), „świat” czy „natura”. W naukach ścisłych słowa „wszechświat” i „kosmos” są równoważne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.069 sek.