• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Cyganeria Warszawska

    Przeczytaj także...
    Edward Dembowski (ur. 25 kwietnia albo 31 maja 1822 – zm. 27 lutego 1846) – polski działacz lewicy niepodległościowej (Związek Narodu Polskiego), filozof, krytyk literacki i publicysta. Pisarz, organizator konspiracji w Galicji m.in. w Krośnie.Cyprian Kamil Norwid, właściwie Cyprian Ksawery Gerard Walenty Norwid herbu Topór (ur. 24 września 1821 w Laskowie-Głuchach, zm. 23 maja 1883 w Paryżu) – polski poeta, prozaik, dramatopisarz, eseista, grafik, rzeźbiarz, malarz i filozof.
    Stefan Kawyn (ur. 1904, zm. 1968) – historyk literatury polskiej. W latach 1945-1950 wykładowca na KUL-u, od 1954 profesor Uniwersytetu Łódzkiego.

    Cyganeria Warszawska – grupa młodych artystów, założona w 1839 r. w Warszawie, debiutująca w „Przeglądzie Warszawskim” i w „Piśmiennictwie Krajowym”, od 1841 r. posiadająca własne czasopismo „Nadwiślanin”. Działalność grupy trwała do 1843 r. Jej mecenasem był Edward Dembowski. Nazwa „Cyganeria Warszawska” nie pochodzi od jej członków, została nadana w drugiej połowie XIX w. przez krytyków i historyków literatury. Uczestnicy cyganerii nazywali siebie po prostu młodymi albo zapaleńcami.

    Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO, Ossolineum) – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.Jan Majorkiewicz pseud. Mazur z Płockiego (ur. 1 czerwca 1820 w Płońsku, zm. 23 marca 1847 w Warszawie) – historyk literatury polskiej, filozof; związany z Cyganerią Warszawską i kręgiem Przeglądu Naukowego. Znał pięć języków nowożytnych: rosyjski, niemiecki, francuski, włoski i czeski.

    Do grupy należeli: Seweryn Filleborn, Józef Bohdan Dziekoński, Seweryn Zenon Sierpiński, Roman Zmorski, Włodzimierz Wolski, Aleksander Niewiarowski, Jan Majorkiewicz. Kontakt z grupą utrzymywali: Cyprian Kamil Norwid, Teofil Lenartowicz, Józef Kenig, Józef Aleksander Maniszewski, Wacław Szymanowski, Karol Brodowski, Michał Morzkowski.

    Aleksander Niewiarowski (ur. 1824, zm. 13 listopada 1892 w Warszawie) – powieściopisarz, dziennikarz i członek Cyganerii Warszawskiej. Współpracował z wieloma warszawskimi pismami.Podanie - w literaturze to utwór prozatorski, który odznacza się społeczną aktualizacją treści. Podejmuje ono ważną w danej chwili i w danej społeczności problematykę. Podanie przekazywane jest drogą tradycji ustnej przez wiele pokoleń. Podobnie jak mit i baśń, jest przepełniona elementami fantastyki, ma także związek z wierzeniami ludowymi. Jednak w przeciwieństwie do ww. gatunków treść podań dotyczy wydarzeń, miejsc, opowiada o przeszłości historycznej, legendarnej ważnej dla danego regionu. Jako gatunek folklorystyczny zaliczane jest do tzw. prozy niebajkowej, która charakteryzuje się specyficznym sposobem odzwierciedlania rzeczywistości oraz swoistą organizacją czasu artystycznego (czas otwarty).

    Cyganie warszawscy nadawali codziennym sytuacjom i zdarzeniom charakter niezwykłości. Ośmieszali strój salonowy – z byle powodu zakładali fraki. Na co dzień chodzili umyślnie brudno i ubogo. Ich atrybutami były długie włosy, brody oraz trzymane w ręku kije włóczęgów. Stronili od miasta, wędrowali po wsiach, zapisywali podania ludowe, zwyczaje i obrzędy (w tej działalności pomagał im Oskar Kolberg).

    Nadwiślanin – czasopismo literackie i społeczno-kulturalne wydawane nieregularnie od marca 1841 do lutego 1842 roku, organ Cyganerii Warszawskiej.Teofil Aleksander Lenartowicz (ur. 27 lutego 1822 w Warszawie, zm. 3 lutego 1893 we Florencji) – polski etnograf, rzeźbiarz, konspirator i poeta romantyczny.

    Cyganie uważali poezję za największą siłę, czcili geniusza – poetę, dla którego żądali wyjątkowego miejsca w społeczeństwie.

    Tematami poruszanymi w ich utworach były najczęściej: marzenie, fikcja, sen oraz rozczarowanie. Dominował szablon romantycznych motywów: wichry, ciemne chmury, grzmoty, pioruny, wycie psów, upiory, cmentarze, uroczyska i drogi rozstajne.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Stefan Kawyn, Wstęp, [w:] Cyganeria Warszawska, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1967.
  • Włodzimierz Wolski ps. Paterkul (ur. 9 października 1824 w Pułtusku – zm. 29 lipca 1882 w Brukseli) – polski poeta, powieściopisarz i tłumacz, librecista, autor libretta do Halki Stanisława Moniuszki.Henryk Oskar Kolberg (ur. 22 lutego 1814 w Przysusze, zm. 3 czerwca 1890 w Krakowie) – polski etnograf, folklorysta i kompozytor.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Seweryn Grzegorz Filleborn (ur. 1815 w Warszawie – zm. 1850 w Warszawie) – poeta polskiego romantyzmu, cygan i folklorysta.
    Przegląd Warszawski Literatury, Historii, Statystyki i Rozmaitości – miesięcznik wydawany w Warszawie od roku 1840 do 1842. Jego redaktorem był Budziłowicz. Ukazały się 24 zeszyty tego pisma.
    Józef Bohdan Dziekoński (ur. 7 lutego 1816 w Warszawie, zm. 3 lipca 1855 w Paryżu) – polski prozaik epoki romantyzmu; znany z burzliwego życia oraz tajemniczej osobowości autor „opowieści niesamowitych”.
    Warszawa; miasto stołeczne Warszawa, w skrócie m.st. Warszawa – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Nizinie Środkowomazowieckiej, na Mazowszu, nad Wisłą. Od 2002 r. miasto stołeczne Warszawa jest gminą miejską mającą status miasta na prawach powiatu.
    Mecenas sztuki (od nazwiska Gajusza Cilniusza Mecenasa, rzymskiego polityka, doradcy i przyjaciela Oktawiana Augusta, poety i patrona poetów, między innymi Wergiliusza, Horacego i Propercjusza. Jego nazwisko stało się synonimem protektora sztuki i nauki) – osoba lub instytucja, popierająca rozwój literatury i sztuki, która udziela wsparcia finansowego artystom, instytucjom kulturalnym lub naukowym bez żadnych zobowiązań ze strony obdarowywanej. Opiekun artystów.
    Roman Zmorski, piszący również pod pseudonimami Roman Mazur oraz Roman Zamarski (ur. 9 sierpnia 1822 w Warszawie, zm. 19 lutego 1867 w Dreźnie) – polski poeta, tłumacz i folklorysta epoki romantyzmu, najwybitniejszy przedstawiciel tzw. Cyganerii Warszawskiej ; autor liryki ludowej silnie związanej z tradycją Mazowsza oraz ideami panslawizmu.
    Józef Kenig (Koenig, König) (ur. 16 lutego 1821 w Płocku, zm. 13 marca 1900 w Warszawie), (na chrzcie otrzymał imiona Józef Teofil Konstanty) – dziennikarz, publicysta, krytyk teatralny i sztuk pięknych, wieloletni redaktor naczelny "Gazety Warszawskiej", uznawany za "potentata opinii", brat Jana Ignacego, mąż Salomei Palińskiej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.