• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Cuiwei Wuxue

    Przeczytaj także...
    Chan (chin. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna ; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę. Szkoła ta należy do praktycznej i medytacyjnej tradycji buddyzmu, w odróżnieniu od teoretycznej i filozoficznej tradycji doktrynalnej.Tianhuang Daowu (天皇道悟 ur. 748, zm. 807) (kor. ( ); jap. Tennō Dogō ( ); wiet. (Thiên Hoàng Đạo Ngộ)) – chiński mistrz chan.
    Danxia Tianran (丹霞天然; ur. 739, zm. 824; jap. Tanka Tennen, wietn. Đan Hà Thiên Nhiên) – chiński mistrz chan.

    Cuiwei Wuxue (ur. 739, zm. 824; chiń. 翠微無學; pinyin Cuìwēi Wúxué; kor. 취미무학 Ch'wimi Muhak; jap. Suibi Mugaku; wiet. Thuý Vi Vô Học) – chiński mistrz chan z tradycji południowej szkoły chan.

    Był uczniem mistrza chan Danxia Tianrana.

    Zapisano przebieg jego pierwszego spotkania z mistrzem:

    Klasztor buddyjski (chiń. si 寺; kor. sa 사; jap. 寺 ji lub tera; wiet. tự lub chùa) – budynek lub kompleks budynków, w którym przebywają i praktykują mnisi buddyjscy lub mniszki buddyjskie. Jest to centrum religijnego, duchowego i nieraz naukowego życia w buddyzmie.Qingyuan Xingsi (青原行思; ur. 660, zm. 740) kor. Chǒngwǒn Haengsa, jap. Seigen Gyōshi, wiet. Thanh Nguyên Hành Tư) – chiński mistrz chan Południowej szkoły chanu. Znany także jako Jizhou Xingsi i Qingzhu Xingsi.
    Cuiwei spytał Danxię: „Jakie są nauki wszystkich buddów?” Danxia zawołał: „Na szczęście życie jest zasadniczo cudowne. Dlaczego chcesz zabrać się za szmatę i miotłę?” Cuiwei odsunął się na trzy kroki. Danxia powiedział: „Źle.” Cuiwei podszedł. Danxia powiedział: „Źle. Źle.” Cuiwei podniósł jedną stopę, zatoczył nią koło i wyszedł. Danxia powiedział: „Taka odpowiedź! Ona obraca czyjś tył na wszystkich buddów.” Po usłyszeniu tych słów Cuiwei osiągnął wielkie oświecenie.

    Później, gdy Cuiwei był już opatem klasztoru, Touzi Yiqing powiedział do niego: „Nie mam pewności jaki był skutek zobaczenia Bodhidharmy po raz pierwszy przez Drugiego Przodka?”

    Touzi Yiqing (投子義青; ur. 1032, zm. 1083; kor. T’uja Ŭich’ŏn; jap. Tōsu Gisei; wiet. Đầu Tử Nghĩa Thanh) – chiński mistrz chan szkoły caodong, uczeń mistrza chan Fushana Fayuana.Linia przekazu Dharmy – ograniczona tylko do szkoły zen metoda promowania następcy lub następców z grona uczniów danego mistrza zen. Ta metoda bezsłownego przekazu istoty nauk Buddy stała się jedną z wyróżniających cech szkoły. Jednym z jej skutków było rozbicie jedności szkoły na kilka różnych frakcji. Synonimicznym określeniem jest "linia przekazu chan".
    Mistrz chan Cuiwei powiedział: „Właśnie w tej chwili możesz mnie wiedzieć. Jaki jest skutek?” W tym momencie Touzi nagle przebudził się do głębokiej tajemnicy.

    Mistrz nauczał w klasztorze na górze Chongnan w Chang’anie.

    | edytuj kod]

  • 33/6 Huineng (638713)
  • 34/7 Qingyuan Xingsi (660740)
  • 35/8 Shitou Xiqian (700790)
  • 36/9 Changzi Kuang
  • 36/9 Zhaoti Huilang
  • 36/9 Jingzhao Shili
  • 36/9 Dadian Baotong (zm. 819)
  • 36/9 Tianhuang Daowu (748807)
  • 36/9 Yueshan Weiyan (751834)
  • 36/9 Danxia Tianran (739824)
  • 37/10 Cuiwei Wuxue (739824)
  • 38/10 Caotang (bd)
  • 38/11 Touzi Datong (819914)
  • 39/12 Dayang Daokai (bd)
  • 39/12 Dongkeng Yanjun (882-966)
  • 39/12/1 Ch’anyu Togwang (869958) Korea
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Andy Ferguson: Zen's Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings. Boston: Wisdom Publications, 2000, s. 518. ISBN 0-86171-163-7.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Andy Ferguson: Zen's Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings. s. 151.
    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.




    Warto wiedzieć że... beta

    Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.
    Język chiński (chiń. upr. 汉语, chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub chiń. upr./chiń. trad. 中文, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.
    Shitou Xiqian (石頭希遷; ur. 700, zm. 790; kor. Sǒkju Hŭijon, jap. Sekitō Kisen, wiet. Thạch Đầu Hi Thiên) – chiński mistrz chan szkoły północnej, jeden z kluczowych mistrzów w historii chanu.
    Ch’anyu Togwang (ur. 869, zm. 958) – koreański mistrz sŏn, uczeń i spadkobierca mistrza znanego jako Chingyŏng Simhŭi.
    Korea – dawne, obecnie nieistniejące zjednoczone państwo obydwu Korei: Północnej i Południowej, usytuowane na Półwyspie Koreańskim we wschodniej Azji. Graniczy od północy z Chinami i od północnego-wschodu z Rosją. Obszar zamieszkuje jednolita grupa etniczna – Koreańczycy. Po zakończeniu II wojny światowej, w 1945 roku, Korea została podzielona na dwa państwa: Republikę Korei (Korea Południowa) oraz Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną (Korea Północna). Od 1948 roku do 1950 (wybuch wojny koreańskiej) granica pomiędzy Koreą Północną a Koreą Południową przebiegała dokładnie przez 38° równoleżnik, jednak od 1953 roku granice uległy zmianie.
    Język koreański – izolowany język używany na Półwyspie koreańskim. Według niektórych teorii łączony z językami ałtajskimi lub ajnoskim. Używany jest głównie w Korei Południowej oraz Północnej, a także w sąsiadującej z Koreą Północną chińskiej prefekturze autonomicznej Yanbian. Na świecie językiem tym posługuje się ok. 78 milionów ludzi, włączając w to duże skupiska w republikach dawnego Związku Radzieckiego, USA, Kanadzie, Brazylii i Japonii.
    Dajian Huineng (曹渓慧能; ur. 638; zm. 713) – chiński mistrz chan, założyciel małej szkoły chan, zwanej szkołą południową lub nagłego oświecenia. Po działaniach jego ucznia Hezego Shenhuia uznany za Szóstego Patriarchę. Stworzył ideologiczne i praktyczne podstawy w pełni rozwiniętego chanu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.