• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Criniger

    Przeczytaj także...
    Ptaki (Aves) – gromada stałocieplnych zwierząt z podtypu kręgowców. Jest najbardziej zróżnicowaną spośród gromad kręgowców lądowych – istnieje około 10 tys. gatunków ptaków, które zamieszkują ekosystemy na całym świecie. Ich wielkość waha się od 5 cm u koliberka hawańskiego do 2,7 m u strusia.Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek lub monofiletyczną grupę gatunków wyróżnionych na podstawie jednej lub więcej cech taksonomicznych. Nazwą rodzaj określany jest też każdy takson w randze rodzaju.
    Afryka – drugi pod względem wielkości kontynent na Ziemi. Ma 30,37 mln km² powierzchni, czyli ponad 20,3% ogólnej powierzchni lądowej naszego globu. Przechodzi przez niego południk 0°, obydwa zwrotniki i równik.

    Crinigerrodzaj ptaka z rodziny bilbili (Pycnonotidae).

    Występowanie[]

    Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce.

    Morfologia[]

    Długość ciała 18–22 cm, masa ciała 22–54 g.

    Systematyka[]

    Etymologia[]

    Łacińskie criniger – długowłosy < crinis – włosy; -gera – -noszący < gerere – nosić.

    Podział systematyczny[]

    Do rodzaju należą następujące gatunki:

    Bilbile (Pycnonotidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), obejmująca około stu pięćdziesięciu gatunków. Występują w Afryce i tropikalnej Azji.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.
  • Criniger barbatus – szczeciobrodacz płowy
  • Criniger chloronotus – szczeciobrodacz zielony
  • Criniger calurus – szczeciobrodacz rdzawosterny
  • Criniger olivaceus – szczeciobrodacz żółtogardły
  • Criniger ndussumensis – szczeciobrodacz białogardły
  • Przypisy

    1. Criniger, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
    2. C.J. Temminck: Manuel d'ornithologie, ou, Tableau systématique des oiseaux qui se trouvent en Europe: précédé d'une analyse du système général d'ornithologie, et suivi d'une table alphabétique des espèces. Wyd. 2. Cz. 1. Paris: Chez H. Cousin, 1820, s. lx. (fr.)
    3. F. Gill, D. Donsker: Bulbuls (ang.). IOC World Bird List: Version 6.1. [dostęp 2016-03-04].
    4. L. Fishpool, J. Tobias: Family Pycnonotidae (Bulbuls). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 10: Cuckoo-shrikes to Thrushes. Barcelona: Lynx Edicions, 2005, s. 220-222. ISBN 84-87334-72-5. (ang.)
    5. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-03-04]. (ang.)
    6. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Pycnonotidae Gray,GR, 1840 - bilbile - Bulbuls (wersja: 2015-12-10). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-03-04].



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.