• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Cotton Owens



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Dodge Dart - samochód osobowy klasy średniej produkowany przez amerykańską firmę Dodge w latach 1960–1976. Dostępny w wielu wersjach nadwoziowych (sedan, kombi, kabriolet, coupé). Do napędu używano silników R6 i V8. Moc przenoszona była na oś tylną poprzez 3-biegową automatyczną lub manualną skrzynię biegów. Samochód został zastąpiony przez model Aspen.Nitro – potoczna nazwa podtlenku azotu używanego jako "dopalacz" samochodowy. Pozwala zwiększyć moc uzyskiwaną o 30-50%. By uzyskać efekt zwiększenia mocy napędowej i wydajności silnika, do cylindrów wprowadza się odpowiednią ilość podtlenku azotu i zwiększoną ilość benzyny. Spotykane jest niekiedy określenie NOS, pochodzące od angielskiej firmy Nitrous Oxide Systems, jednego z pierwszych przedsiębiorstw stosujących podtlenek azotu do zwiększania możliwości silnika samochodowego.
    Kierowca wyścigowy[]

    Starty w wyścigach rozpoczął w latach pięćdziesiątych w serii Whelen Modified Tour, gdzie wygrał ponad 100 wyścigów, a w roku 1953 oraz 1954 został mistrzem serii.

    W NASCAR zadebiutował podczas wyścigu na torze Daytona Beach Road Course w 1950 roku, podczas którego zajął 14 miejsce. Wystartował jeszcze w dwóch wyścigach, i zakończył sezon na trzynastej pozycji. Pierwsze zwycięstwo odniósł na tym samym torze, 17 lutego 1957 roku. W trakcie wyścigu wyrobił sobie 55 sekund przewagi nad Johnnym Beauchampem. Został wtedy pierwszym kierowcą, którego średnia prędkość w wyścigu przekroczyła 100 mil/godzinę (średnia prędkość w wyścigu – 101.541 mph = 163 379 km/h). Było to także pierwsze zwycięstwo samochodu marki Pontiac w NASCAR. W 1959 Cotton Owens wygrał jeden wyścig, 13 wyścigów zakończył w czołowej piątce, a dwadzieścia dwa w dziesiątce. Zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej przegrywając jedynie z Lee Pettym. Był to jego największy sukces w karierze kierowcy wyścigowego.

    Daytona Beach Road Course – tor wyścigowy znajdujący się kiedyś w Daytona Beach na Florydzie. W tym miejscu ustanowiono także piętnaście rekordów prędkości na lądzie. Tor używany był przez serię NASCAR.Marty Robbins (ur. 26 września 1925 w Glendale, zm. 8 grudnia 1982 w Nashville) – amerykański aktor, muzyk, kompozytor i kierowca NASCAR.

    Zakończył karierę kierowcy wyścigowego z dziewięcioma wygranymi wyścigami i 10 pole position oraz z tytułem wicemistrza NASCAR.

    Właściciel zespołu[]

    W 1962 roku zatrudnił jako kierowcę w swoim zespole Juniora Johnsona. Prowadził także rozmowy z Davidem Pearsonem w Spartanburgu.

    W 1964 roku po raz ostatni wystartował w NASCAR jako kierowca by pokazać, że jest lepszy od Pearsona. Wziął wtedy udział w dwóch wyścigach.Wygrał wyścig na torze Richmond International Raceway. W następnym wyścigu, w którym wystartował, zajął drugie miejsce, przegrywając z Nedem Jarretem.

    Benjamin „Benny” Stewart Parsons (ur. 12 lipca 1941 w Wilkes County w stanie Karolina Północna, zm. 16 stycznia 2007) – amerykański kierowca, mistrz NASCAR Winston Cup z 1973 r., zwycięzca 21 wyścigów, komentator telewizyjny i analityk wyścigowy.HEMI – typ silnika spalinowego wyposażony w głowicę o półkulistych komorach spalania, przez co można zainstalować tylko 2 zawory na jednej ze ścian półstrefowych cylindra. Nazwa to skrót angielskiego słowa "hemispherical" (półkulisty). Pierwszy silnik HEMI został użyty w 1903 roku przez belgijskiego konstruktora samochodów Pipe. Następnie zaczęto je stosować w samochodach Peugeot i Jaguar. Po 30 latach silniki typu HEMI zaczęto ponownie instalować w samochodach firmy Chrysler i od 2000 roku są znowu dostępne na rynku. Obecnie silniki tego typu stosowane są w pojazdach amerykańskich marek Chrysler, Dodge, Jeep, dawniej także Plymouth.

    W 1965, kiedy to NASCAR zabroniło używania silników Hemi, Owens oraz Pearson przenieśli się do wyścigów dragsterów, gdzie Owens wystawiał zasilanego alkoholem Dodge'a Darta z Nitro w klasie Experimental.

    Rok później wrócili do NASCAR. Wygrali 15 wyścigów, 7 razy samochód Pearsona startował z pole position. Sezon zakończyli tytułem mistrzowskim dla Davida Pearsona. Na początku 1967 roku Pearson odszedł z zespołu Cottona Owensa. Ich sześcioletnia współpraca przyniosła 27 zwycięstw w 170 wyścigach oraz jeden tytuł mistrzowski.

    NASCAR (National Association for Stock Car Auto Racing) – Narodowa Organizacja Wyścigów Samochodów Seryjnych – jest to największa organizacja wyścigowa w Stanach Zjednoczonych. Trzy największe serie prowadzone przez NASCAR to Sprint Cup Series, Nationwide Series i Camping World Truck Series. NASCAR prowadzi także serie NASCAR Regional Racing, Whelen Modified Tour oraz Dodge Weekly Series. Łącznie NASCAR patronuje 1500 wyścigom na 100 torach w 38 stanach oraz w Kanadzie i Meksyku. Od 1996 do 1998 roku NASCAR organizował także jeden wyścig w Japonii, a w 1988 roku odbył się też wyścig w Australii.International Motorsports Hall of Fame jest organizacją która zajmuje się upamiętnianiem wielkich ludzi sportów motorowych. Nie tylko kierowców ale także inżynierów, właścicieli zespołów, wizjonerów. Ludzi którzy tworzyli historię.

    Cotton Owens był szczęśliwy z tego, że wielu wielkich kierowców NASCAR startowało w jego zespole. Wśród nich były takie legendy, jak: David Pearson, Buddy Baker, Pete Hamilton, Marty Robbins, Ralph Earnhardt, Bobby Isaac, Junior Johnson, Benny Parsons, Fireball Roberts, Mario Andretti, Charlie Glotzbach, Al Unser. Zespół Owensa reprezentowało 25 kierowców. W trakcie swoich startów zespół wziął udział w 291 wyścigach, odniósł 32 zwycięstwa, a 29 razy samochody z tego zespołu były najszybsze w kwalifikacjach.

    Gdyby zsumować osiągnięcia Cottona Owensa, jako kierowcy i szefa zespołu, otrzymamy 41 zwycięstw w 487 wyścigach oraz 38 pole position.

    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.