• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Constitutio Criminalis Carolina



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Christian Thomasius (ur. 1 stycznia 1655, zm. 23 września 1728) – filozof niemiecki "ojciec niemieckiego oświecenia", związany przez większość życia z Uniwersytetem w Halle.Postępowanie karne (proces karny) – zespół norm prawnych regulujących czynności procesowe zmierzające do realizacji prawa karnego materialnego. Jego głównym celem jest ustalenie, czy zaistniał czyn zabroniony mający postać przestępstwa, a następnie wykrycie jego sprawcy i pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej.
    Rozwiązania szczegółowe[ | edytuj kod]
    Illustration
  • Obrona konieczna jest dopuszczalna, gdy zagrożone były tylko życie i zdrowie.
  • Znała stan wyższej konieczności (np. kradzież z nędzy).
  • Nakazywała uzależniać odpowiedzialność chorego od opinii biegłych.
  • Jeżeli nastąpił błąd (niezgodność między rzeczywistością a jej odbiciem) co do faktu, wyłączał winę sprawcy i powodował bezkarność czynu.
  • Pojawia się pierwsze ogólne określenie usiłowania.
  • Opierała się zasadzie prewencji generalnej.
  • Częściowo stosowała racjonalizację sprawiedliwościową.
  • Często podwyższała karę przy drugiej recydywie.
  • Opierała się na zasadzie publicznoprawnej.
  • Istniała nadal instytucja skargi, lecz osobę składającą skargę zamykano w areszcie wraz z oskarżonym aby w przypadku pomówienia pociągnąć do odpowiedzialności osobę skarżącą (dlatego łatwiej było złożyć doniesienie o przestępstwie, a postępowanie było wszczynane z urzędu).
  • Stare rozróżnienie na morderstwo jako skryte i zabójstwo jako jawne uśmiercenie, zastąpiono przyjętym w doktrynie włoskiej podziałem na uśmiercenie rozmyślne i nierozmyślne.
  • Przewidywała w wielu przypadkach możliwość zasięgania przez sędziów opinii fakultetów prawa w razie pojawienia się wątpliwości.
  • Szerokie stosowanie kary śmierci i kar mutylacyjnych (okaleczających).
  • Wzmianka o więzieniu - lecz nie jako zakład odbywania kary, lecz miejsce przetrzymywania sprawcy przed wykonaniem wyroku [osadzenie w wieży].
  • Znała kwalifikowane kary śmierci.
  • Arbitralność sędziego polegająca na przyznaniu szerokiej swobody w wymierzaniu kary.
  • Możliwość stosowania kar niewymienionych w kodeksie (poenae extraordinariae) - z reguły łagodniejsze.
  • Możliwość stosowania analogii co do spraw nie skodyfikowanych w Carolinie.
  • Branie pod uwagę pozycji społecznej sprawcy czynu sankcjonowanego przez kodeks.
  • Możliwość zaostrzenia kary jeśli dany czyn przestępczy zdarzał się nagminnie.
  • Kary śmierci w Carolinie[ | edytuj kod]

    Carolina znała aż 7 rodzajów kary śmierci (była to kara stopniowalna):

    Bamberg – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Górna Frankonia, siedziba regionu Oberfranken-West oraz powiatu Bamberg, chociaż do niego nie należy. Leży nad rzeką Regnitz, która w odległości ok. 7 km od centrum miasta dwoma ramionami uchodzi do Menu.Kara kompozycyjna (od łac. compositio – ugoda) – rodzaj kary pieniężnej stosowany powszechnie w prawie średniowiecznej Europy, powstały w związku z wypieraniem z prawa zwyczajowego krwawej zemsty. Jej korzenie sięgają już najstarszych systemów prawnych na Bliskim Wschodzie.
  • zwykłe:
    1. ścięcie (kara szlachecka)
    2. powieszenie (kara chłopska)
  • kwalifikowane:
    1. ćwiartowanie (tylko za zdradę kraju)
    2. utopienie (dla kobiet)
    3. spalenie
    4. pogrzebanie żywcem
    5. łamanie kołem (za morderstwo, które Carolina odróżniała od zabójstwa umyślnego i nieumyślnego na podstawie kryterium woli np. trucicielstwo, zabójstwo z odległości).
  • Przy przestępstwach zagrożonych kwalifikowaną karą śmierci możliwe zaostrzenie jej wykonania poprzez rozszarpywanie ciała rozpalonymi kleszczami i wleczenie końmi na miejsce stracenia (np. za mord szlachcica lub bliskiego przyjaciela).
  • Księstwo Mediolanu było państwem istniejącym w północnych Włoszech od roku 1395 do 1797. Początkowo było częścią Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, później pod panowaniem hiszpańskim, a następnie austriackim. Rządzone było przez wiele dynastii, w większości pochodzących spoza Włoch. Terytorium księstwa ulegało zmianom poprzez stulecia, jednak zawsze obejmowało znaczną część Lombardii z Mediolanem i Pawią. W skład księstwa wchodziła również Parma, ale w XVI wieku została oddzielona i wraz z okolicami utworzyła oddzielne księstwo.Johann von Schwarzenberg (Johann Freiherr zu Schwarzenberg, ur. 25 grudnia 1463, zm. 21 października 1528 w Norymberdze) – mistrz dworu biskupa Bambergu, przywódca frankońskiego związku rycerstwa, w latach 1522 - 1524 regimentu Rzeszy i wysokim urzędnikiem cesarza Karola V. Pisał moralno-satyryczne opowiastki i pisma publicystyczne, zajmował się przekładami (głównie Cycerona). Popierał Lutra.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Constitutio Criminalis Bambergensis (Bambergische Peinliche Halsgerichtsordnung) – niemiecki kodeks karny z 1507, wydany na polecenie biskupa Bambergu Georga von Limpurg, opracowany przez Johanna von Schwarzenberga. Regulował prawo karne i proces karny. Stał się bardzo popularną kodyfikacją, stosowaną w Bawarii i południowych Niemczech. Recypowały go także księstwa Ansbach i Bayreuth. Stał się podstawą wydanej dwadzieścia lat później Caroliny.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Kodyfikacja – termin prawniczy, oznaczający proces jednorazowego połączenia dużego zespołu przepisów prawnych w jednolity, usystematyzowany zbiór, z którego można interpretować podstawowe normy danej gałęzi prawa. Zadaniem kodyfikacji jest uporządkowanie wszystkich norm tworzących daną gałąź prawa.
    Prawo karne procesowe – ogół norm prawnych regulujących działalność zwaną procesem karnym stosowanych w postępowaniach o czyny zabronione przez ustawę karną. Określa ono reguły postępowania organów państwowych w procesie karnym, tryb i formy dokonywania czynności procesowych, a także uprawnienia i obowiązki organów procesowych, stron oraz pozostałych uczestników postępowania.
    Ratyzbona (niem. Regensburg, baw. Rengschburg, czes. Řezno) – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, siedziba rejencji Górny Palatynat, regionu Ratyzbona oraz powiatu Ratyzbona. Leży nad Dunajem. Polska nazwa miasta wywodzi się z pradawnej nazwy celtyckiej Radasbona poprzez łacińską nazwę Ratisbona.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Bartłomiej Groicki (ur. w Rzeszowie w 1519 lub 1534 r.; zm. w 1605 r. w Krakowie, Encyklopedia Orgelbranda podaje lata 1519-1599) – mieszczanin krakowski, znawca praw stosowanych w państwie polskim (Speculo Saxonum, Iure Municipali, Statutu Koronnego) i za granicą (Constitutio Criminalis Carolina) oraz propagator i tłumacz tych praw z łaciny na język polski.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.717 sek.